column Suzan Stemmen

Lees de column van Suzan over het actuele thema stemmen, zoals die vandaag geplaatst is op het ADHD-netwerk www.adhdnetwerk.nl/ADHD.aspx?id=549&idblog=68

verkiezingen zorg werk vervoer e.d. cg-raad

De CG-Raad zet allerlei items die voor mensen met een chronische ziekte of beperking/handicap op een rij met standpunten van de diverse politieke partijen. Als je naar onderen scrollt zie je een update van 13 augustus. Hou de site van de CG-Raad in de gaten de komende tijd want er volgen steeds nieuwe updates zodat het overzicht actueel gehouden wordt. www.cg-raad.nl/actueel/nieuwsberichten/index.php?we_objectID=2152

Ja het kan!

De CG-Raad en het platform VG gaan de congressen van politieke partijen af om te laten zien dat het anders kan. De politieke wensen van mensen met een beperking wordt haarfijn uit de doeken gedaan!
www.cg-raad.nl/actueel/nieuwsberichten/index.php?we_objectID=2138

Hoop

Er is weer een klein beetje hoop nu het Catshuisoverleg is mislukt en het kabinet is gevallen. Hoe zal het gaan met al die onzinnige plannen? Wat voor gevolgen heeft dit voor het PGB, voor Passend Onderwijs, GGZ, WWNV? We moeten de programma's eerdaags maar eens goed naast elkaar leggen. We weten nu wat de coalitie van plan is t.a.v. mensen met een chronische ziekte of beperking. We zullen allemaal de lasten van deze crisis moeten dragen. Maar kan en moet het ook socialer? Ik vind van wel. Op twitter kun je verschillende voorstellen zien langskomen. Politici uit een ver verleden duikelen over elkaar heen in actualiteitenprogramma's. De een lonkt naar links de ander naar rechts. Er is al gesteggel over de verkiezingsdatum. We houden het nieuws scherp in de gaten. Het zwartepieten achter de rug? Mensen zijn al zo lang in onzekerheid. Kinderen hebben de toekomst maar als je dan leest dat ze van de studiebeurs een lening willen maken zadel je ze wel op met een schuld. Een mooie start! En per recept 9 euro. Zo worden mensen soms onevenredig hard getroffen. Je zal maar mooi pech hebben als je een aandoening hebt! En medicatie moet slikken. Straks gaan mensen nog bezuinigen op hun gezondheid. Zou het allemaal nog terug te draaien zijn? Ik hoor er tegenstrijdige berichten over. Maar maatregelen kun je toch ook weer bijsturen? Een ding is zeker: slechter dan dit kon niet. Dus ik voel me redelijk optimistisch gestemd. We moeten opkomen voor onze kinderen. Wij kunnen hun stem laten meehoren. Dus is het belangrijk dat je stemt! Gebleken is dat een politiek beleid invloed kan hebben op jouw persoonlijke leven. Het raakt ons allemaal. Ik wens jullie veel wijsheid bij jullie keuze. En laten we met zijn allen gaan voor een socialer rechtvaardiger en meer solidaire samenleving. Heb hoop!! Miek

Mensen in hun kracht zetten column Willemien Lotje & Co

Ook zo geergerd aan de politiek de laatste dagen? Lees hier een scherpe column op de website van Lotje & Co klik hier

'Subprime politics'

“Natuurlijk, er moest bezuinigd worden, en de onstuimige groei van passend onderwijs en persoonsgebonden budgetten kon zo niet doorgaan. Maar het is opmerkelijk hoe weinig er is veranderd aan de in de haast van een regeerakkoord gemaakte plannen. Niet de mensen, maar het bezuinigingsdoel was het ijkpunt. “

Lees het volledige artikel op volkskrant.nl

Zomerbarbecue

‘Een muts op m’n hoofd, m’n kraag staat omhoog,’zingt Mark Rutte mee. Het is weer zover. De jaarlijkse zomerbarbecue op het Binnenhof is in volle gang. Omdat slagerij Beerens uit Brabant de beste spare ribs van het land maakt, mochten ze veertig kilo spare ribs leveren. ‘Mark herkende me zelfs nog van toen hij bij mij in de winkel was, ten tijde van de gemeenteraadsverkiezingen. Meestal is het juist andersom!’ jubelt de slager.

De kopstukken van de Tweede Kamer smullen ongegeneerd. Annemarie Jorritsma legt het afgekloven bot op het conceptbestuursakkoord. ‘Piet Hein zegt wel dat hij maling heeft aan gemeenten, maar hij is mijn allergrootste vriend, hoor!’ Ik volg haar blik die blijft rusten op een ouderwetse opafiets met grote zijtassen. Op het stuur prijkt een gigantische toeter. ‘Krijg nou een opdonder! Zelfs vandaag fietst Piet Hein. Hij zal toch geen doggybag in zijn zijtassen stoppen?’

Ik mompel wat, knik instemmend en stel me verdekt op. Een zonnebril beslaat het grootste deel van mijn gezicht. Ik nip aan een gekoeld wit wijntje. Geen goedkope bocht. Kwaliteitswijn. Het mag wat kosten, de jaarlijkse zomerbarbecue. Tenslotte werkt politiek Den Haag zich uit de naad.

Voor het eerst draaft ook de groente- en fruitsector op. Ze benadrukken de vele bereidingsmogelijkheden én de frisheid van de komkommer. De komkommerhype zorgt immers voor glazige ogen, klotsende oksels en hysterische jeuk... Maxime Verhagen laat zich niet kisten. ‘Mmm…Heerlijk, die komkommersalade!’roept hij dapper. Gebiologeerd staar ik naar de krop van zijn keel. Hij legt zeker een voorraadje aan voor onze jongens in Afghanistan. De persmuskieten krabben zich achter hun oren. Voor hen geen komkommertijd. Zij verslaan het ene na het andere koninklijke huwelijk. Hele volksstammen slikken sprookjeshuwelijken nog als zoete koek.

‘Heb jij Henk en Ingrid gezien?’ schalt het over het Binnenhof. Mark Rutte legt bezwerend een vinger op zijn lippen. ‘Geert, je drinkt teveel!’ Met een stralende lach en een knipoog slaat hij Geert Wilders op de schouders. ‘Roderick en Fréderique zijn er wel. Echt een leuk bankstel.’ Even kijkt hij in het rond. ‘Jouw vrienden hebben zichzelf uit de markt geprezen. Die staan weer elke dag op de markt, haha!’

Gerda Verburg zwaait driftig. ‘Geert, ik ga een putje verder. Vlees aansnijden met Gerda. Misschien moet je ook zo’n gekleurde lok nemen. Zal je vast goed staan,’ grijnst Mark Rutte.

De zomerbarbecue spettert, sist en schroeit dicht. De dag van de Verschroeide Aarde. Prinsjesdag zal vast worden ingeluid door zeventig maagden. Mark Rutte krijgt het nog druk…

Bron: geertjepaaij.weebly.com

Is Nederland een T.O.R. land?

Waarbij T.O.R. staat voor ‘Tolerant, Ondernemend en Ruimdenkend’

Veel Nederlanders geloven nog in het sprookje van de VOC-mentaliteit. Dat we die nog steeds hebben, dat we nog steeds een van de machtigste spelers in de wereld zijn.
Wat vergeten wordt is dat bij de teloorgang van de VOC de Nederlanders verworden zijn tot intolerante, achterdochtige, kleindenkende lieden achter hun dijken, kleinzielige schoolmeesters, levend van de landbouw. En dat is halverwege de 18e eeuw al ingezet.

Lees het volledige artikel op www.krapuul.nl

The dutch crisis: An inconvenient truth

Nederland krijgt een slechtnieuwsgesprek van formaat te verwerken. Wat me opvalt is dat de negatieve informatie in de voorlichtingscampagnes van het huidige kabinet de attitudeverandering van de Nederlandse burger meer stimuleert dan de positieve informatie. Het Kabinet weet namelijk heel goed dat negatieve informatie – we noemen dat verliesframing – bij boodschappen die moeten overtuigen beter werken. ‘Het zuur’ helpt bij verandering.

Lees verder op kanteldenker.wordpress.com 

Verslag Annet van het rondetafelgesprek over ADHD (ingezonden)

Op 24 juni 2011 was ik aanwezig bij het Rondetafelgesprek wat georganiseerd was door Lea Bouwmeester en Maaike Baggerman (stagiaire) mbt ADHD. Bedoeling was om te spreken met mensen die als patiënt of familielid ervaring hebben met ADHD-behandeling.

Inleiding: Wat vooraf ging

Afgelopen maanden was er politieke druk om de richtlijn ADHD te wijzigen

• Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester (PvdA) wil via een initiatiefnota een aanpassing van de richtlijn ADHD
• Huisartsen zouden vlg. haar de diagnose ADHD niet meer mogen stellen

In de Tweede Kamer zijn er een aantal rondetafelgesprekken geweest over ADHD. In eerste instantie met deskundigen: wetenschappers, behandelaren en oudervereniging Balans. Zij bespraken de toename van de diagnose ADHD.

Twee tegenstellingen kwamen naar voren:

• Laura Batstra (Gedragswetenschapper) vindt dat te veel kinderen te gemakkelijk de diagnose ADHD (en medicatie) krijgen

• Jan Buitelaar (Hoogleraar en kinder- en jeugdpsychiater ) vindt dat de diagnose in het algemeen zorgvuldig gesteld wordt. Hij is van mening dat medicatie samen met begeleiding en gedragstherapie, effectief is

Vraag is wat de rol van de politiek hierbij is.

Mw. Bouwmeester vindt dat de bestaande richtlijn ADHD te vrijblijvend en te algemeen is. Zij vindt dat het lijkt alsof iedereen de diagnose mag stellen, en stelt voor dat er een nieuwe richtlijn moet komen. Daarbij zegt zij dat ze ervan schrok dat zij als politica met dit voorstel moet komen.

Mw. Bouwmeester heeft haar bevindingen en voorstellen vastgelegd in een initiatiefnota, die vervolgens wordt besproken met de minister van VWS en de Tweede Kamer. In de nota gaat zij voorstellen om de richtlijn ADHD te vernieuwen.

Zij vindt dat:

• Er naast medicatie ook andere behandelmethoden (gedragstherapie en neurofeedback) meer aandacht moeten krijgen
• Het stellen van de diagnose alleen in de tweede lijn moet plaatsvinden en niet meer door huisartsen

Verslag rondetafelbijeenkomst patiënt/familie:

Nadat ik bovenstaande had gelezen en via mail eea heb uitgewisseld met mw. Bouwmeester, werd ik uitgenodigd om op 24 juni 2011 aanwezig te zijn bij het Rondetafelgesprek. De bijeenkomst was georganiseerd door Lea Bouwmeester en Maaike Baggerman (stagiaire).

Bedoeling hiervan was om te spreken met mensen die als patiënt of familielid ervaring hebben met ADHD-behandeling.

Aangezien beiden op mij van toepassing zijn, was ik aangenaam verrast en blij met de uitnodiging, maar ik kwam echter bedrogen uit. Ik kreeg sterk de indruk dat er alleen maar aandacht was voor hetgeen de dames Bouwmeester/Baggerman wilden horen.  Zij stonden m.i. nauwelijks open voor de kennis en ervaringen van mensen die jarenlang door schade en schande wijzer zijn geworden.

De toon werd al gezet bij het kennismakingsrondje. Hierbij werd door een aantal deelnemers de kans gegrepen om uitgebreid hun punt naar voren te brengen, en zij kregen de kans hier dan ook ruimschoots voor. Er werd totaal niet ingegrepen door de dames Baggerman/Bouwmeester. Onder het mom van “informele bijeenkomst” werd er slecht voorzitterschap tentoongespreid. Sterker nog: ik kreeg meer en meer de indruk dat zij alleen maar hoorden wat zij wilden horen. Bovendien werden er allerlei zijwegen bewandeld, die totaal niets met ADHD te maken hadden.

Helaas kregen hierdoor mensen die vanuit ervaring weten dat medicatie een succesvolle bijdrage levert aan de behandeling bij ADHD, nauwelijks de kans om hun visie naar voren te brengen.

Er was ruimschoots aandacht voor neuro-feedbackbehandeling. Ondanks dat hierover weinig èchte inhoudelijk interessante informatie werd gegeven, kon keer op keer herhaald worden dat dit misschien ook een behandeling zou kunnen zijn. Ik begon me af te vragen waarom ik toch uitgenodigd was.

De vragen die mw. Baggerman stelde waren op zich prima. Maar ook hier weer: er was géén gesprek, er werd geen leiding gegeven, kortom: onprofessioneel voorzitterschap.

Zo verzandde bijvoorbeeld de vragen:” Wat is er positief aan ADHD” of “Hoe verging het jou mbt behandeling en/of medicatie” al binnen de kortste keren weer in monologen van individuen.  Er was weinig contact, weinig echt gesprek.

Ik kreeg steeds meer de indruk dat de dames Bouwmeester/Baggerman, de klok wel hebben horen luiden, maar totaal niet weten waar de ADHD-klepel hangt.

Mijn inziens kan de politiek zich beter gaan richten op verbetering van de gehele GGZ. De forse toename van diagnoses per ziektebeeld is ook te danken aan de invoering van de DBC’s. Hiervoor moeten zorginstellingen namelijk vòòraf en snel een diagnose stellen, anders is er geen financiering en dus geen zorg.

Conclusie /samenvatting

De voorbereiding, de kennis en het voorzitterschap waren een aanfluiting, oftewel:

·         doe je huiswerk!

·         En bovenal: bemoei je er als politiek niet mee; laat het over aan de (ervarings-)deskundigen

Plan van aanpak

1.  Diagnostiek en medicatie

Diagnose: alleen laten stellen door een (kinder-en jeugd)psychiater. Psychiater beslist (iom ouders) of en welke onderzoeken er nodig zijn.

Medicatie: instellen door psychiater.

Daarna kan huisarts het voorschrijven van herhaalmedicatie overnemen.
Maar bij wijzigingen, vragen e.d. : huisarts raadpleegt psychiater.

2. Vervolg na diagnose > Aanspreekpunt

Psychiater bespreekt samen met ouders + kind wat zij in hun situatie nodig hebben. Maken samen een plan. Psychiater kan dit ook overdragen aan bijv. een ouderbegeleider (of andere medewerker), maar blijft aanspreekpunt voor overleg en verantwoordelijke.

Mogelijk is dat er na een tijd "alleen" medicatie voldoende is, als er naast de medicatie er een gestructureerde en duidelijke omgeving is, en men duidelijk heeft wat je nodig hebt.

Regelmatige afspraken met degene die aanspreekpunt is en die de lijn in de gaten houdt, terugkoppelt en overlegd met de psychiater.

Punten voor in het plan:

A. Medicatie

• Wel / geen?
• Welke?
• Wie schrijft voor?
• Wie/waar controles en hoe vaak?

B. Opvoedingsondersteuning:

helpt vaak beter dan therapie, want niet zozeer gericht op verandering, maar meer op "omgaan met", dus gewoon praktisch, zoals:

• Hoe geef je structuur, duidelijkheid en grenzen?
• Hoe heb je in een bepaald situatie gehandeld / kan je handelen?
• Is het onwil of onvermogen en hoe ga je daarmee om?
• Welke aanpak heeft jouw kind nodig, enz

C. Psycho-educatie

• Rondetafelgesprek
• Zo ja, waar kan je dit vinden?
• Training nodig?

D. (spel)Therapie

• Is (spel-)therapie nodig?
• Zo ja welke?

E. Onderwijs

• Hoe gaat het op school?
• Verwijzing naar speciaal onderwijs?
• Ondersteuning op school?

                                                                                                                                                                              

Annet Westerink

Opstand

Het verbindende verhaal van Rutte is er alleen voor mensen die niet getroffen worden...

Onlangs sprak ik na een bijeenkomst even met een liberale politica: waarom lukte het geen van de grote partijen met een dragende visie te komen die de politieke waan van de dag oversteeg? Waar was het verhaal over Nederland?

De politica nuanceerde die vaststelling; Mark Rutte had een paar jaar geleden nog vreselijk zijn best gedaan en heel precies op papier gezet wat het betekende om liberaal te zijn en hoe het liberalisme de grote uitdagingen van de 21ste eeuw het hoofd kon bieden.

Alleen, voegde ze er met een glimlach aan toe, had je daar in de praktijk tot nu toe nog weinig van teruggezien.

Ik zou zeggen: helemaal niets.

Het is een algemeen probleem. Als het gaat om visies op de samenleving ontbreekt het geenszins aan denkkracht. Er wordt in dit land aan een stuk door nagedacht, gedebatteerd en gebrainstormd over nieuwe manieren van verbinden, over hervorming en innovatie, over hoe er weer samenhang in een maatschappij kan worden aangebracht die de afgelopen decennia is verwaterd en versplinterd.

Dat alles laat onverlet dat van al die nieuwe verhalen, van al die uitgewerkte visies over hoe de maatschappij weer een samenleving kan worden, niets in de huidige politiek is terug te vinden.

Integendeel. Op dit moment wordt het gebrek aan maatschappelijke solidariteit door de politiek keihard geëxploiteerd.

De radicale bezuinigingen die in de zorg, in het onderwijs, bij defensie en in de kunsten worden doorgevoerd, hebben wel verontwaardiging, maar nog geen fel protest losgemaakt.

Waarom niet? Ten eerste omdat iedereen beseft dat er bezuinigd moet worden. Ten tweede is er op alle getroffen gebieden ook wel enige aanleiding toe: explosief gestegen kosten, al te geriefelijke subsidieregelingen, een ingesleten, luie afhankelijkheid. Er moest iets gebeuren. En het klassieke protesteren, met staken en spandoeken – kijk naar de Grieken. Probeer je ze te helpen, gaan ze het land platleggen. Niet constructief.

Dat besef maakt het lastig om de hooivork uit de kast te halen. We zijn te genuanceerd voor radicale opstandigheid. Met ons valt te praten.

Er is nog iets: het ontbreken van een besef van gezamenlijkheid. Dat de defensiecultuur wordt afgebroken kan de kunstenaars niet schelen; dat de kunsten aan hun eigen broekriem worden opgehangen, zal de militairen worst wezen. Daar wordt handig gebruik van gemaakt. Het bindende verhaal van Rutte is er alleen voor de mensen die niet getroffen worden.

De rest moet het doen met de mantra van de innovatie. Radicale bezuinigingen betekenen geen kaalslag, maar juist een „kwaliteitsimpuls”. Terwijl men het hoger onderwijs met een bijl te lijf gaat, wordt er blijmoedig gejubeld over het belang van de kenniseconomie. Dat is de leugen waarmee alle kritiek de mond wordt gesnoerd. Het is ook de val waarin de kunstwereld is gelopen: dat het bestel grondig hervormd moet worden, het zal best – alleen wordt het nu kapotgemaakt. De Tafel van Zes, de Raad voor Cultuur – ze zijn er met open ogen ingetuind.

Het is een bijzonder geloof dat dit kabinet aanhangt. Vrij naar Oscar Wilde: men kent de prijs van alles, de waarde van niets. Na het bevrijdingsconcert van het Gelders Orkest aan de Amstel stond Rutte op een boot vrolijk te zwaaien naast de koningin; datzelfde eerbiedwaardige orkest zal nu vanwege hem moeten vechten voor zijn bestaan. Ook de leden van het Concertgebouworkest voelden zich te chic om te protesteren tijdens het concert voor Máxima.

Je kunt ook te beschaafd te zijn. Er worden niet alleen overbodige vetranden weggesneden; veel instellingen krijgen een mes in hun hart geplant. Er is geen sprake van doordachte hervorming of vernieuwing, waar aanvankelijk altijd investeringen voor nodig zijn. Er is sprake van een Verelendung. De lach van Rutte begint intussen akelig op die van Gerrit Zalm te lijken – een weglachende lach.

"Waarom blijven jullie zo stil? Waarom komen jullie niet in opstand?” riep een hoogleraar aan de TU Delft vorige week tijdens een debat waaraan ik deelnam. Het bleef stil in de volle zaal. Hoe lang nog?

Bron: nrc.nl

Column Maaike Visser - Gewoon Moeten

Sommige doodnormale dingen kunnen heel naar aankomen, als je er vervelende herinneringen aan en ervaringen mee hebt. Zo kan kerst voor de één het hoogtepunt van het jaar zijn, met mooie muziek, fijn gezelschap en een goede maaltijd, terwijl het voor de ander een jaarlijks terugkerende ellende met een spagaat tussen eigen familie en schoonfamilie, de kinderen die alweer de inspanningen van het kerstdiner ("kindvriendelijk", had de Allerhande beloofd) niet waardeerden en de kerstboom al op tweede kerstdag op straat ligt, omdat de kat de laatste hele bal er uit had geslagen.

Anderen hebben dat weer met bijvoorbeeld een liedje ("ik kan My Way niet meer horen omdat mijn lievelingsoom zijn graf in werd getakeld op dat liedje"), het geluid van een straaljager ("dan moet ik weer aan de oorlog denken") of een vakantiebestemming ("daar biechtte Jan op dat hij een affaire met de secretaresse had").

Ik schiet in een kramp bij het zinnetje "Je moet gewoon...". Dat effect wordt met een factor tien versterkt als het wordt gevolgd door woorden als "even", "wat minder", "wat meer". En ik weet dat ik niet de enige ben met die overgevoeligheid...

Op zich klinkt het heel onschuldig. Als ik vraag waarom jouw gehaktballen net even wat lekkerder zijn dan de mijne, kan ik het heel goed hebben als je antwoordt: "Je moet gewoon een zakje nasikruiden, je weet wel, die goedkope van de Improba, erdoor mengen, in plaats van zout en peper." Niks aan de hand.

Nee, de woorden moeten in een bepaald verband worden uitgesproken om mijn bloeddruk te laten stijgen. Ik besef best dat de meeste sprekers vaak goedbedoeld die woordencombinatie uitspreken, maar toch...

"Je Moet..." klinkt meestal dwingend. Alsof iemand wil zeggen: "Er is geen alternatief, als je dit niet doet ben je hartstikke gek en dan moet je het zelf maar weten." Net als "je moet na het eten je tanden poetsen." Als je dat niet doet, rotten je tanden vroeger of later vanzelf je mond uit. Wie niet naar "je moet" luistert, is geen knip voor de neus waard en moet ook niet gaan janken als het mis gaat. Eigen schuld.

De toevoeging "gewoon" drukt het zout nog even wat dieper in de wond. "Gewoon", alsof het de gewoonste zaak van de wereld is en jij de enige bent die die wijsheid nog niet weet. "Domoor, je moet gewoon doen wat wij zeggen, wij weten het beter dan jij!"

Heel subjectief natuurlijk, en het zit vooral in onze hoofden, maar toch.. Het voelt vaak náár. Je reageert erop zoals de vader van Otje (Annie M.G. Schmidt) op het woord "papieren", omdat hij nergens werk kon krijgen want zijn papieren waren kwijt. Het werkt als een rode lap op een stier!

Gelukkig voelt dat niet altijd náár. Als iemand tegen je zegt dat je gewoon even dat zakje nasikruiden door je gehakt moet draaien, moet je wel een fors minderwaardigheidscomplex hebben als je je daardoor aangevallen voelt. Maar als iemand de woorden "je moet gewoon" uitspreekt met betrekking tot je leefomgeving, je uiterlijk of je huis, met name wanneer dat ongevraagd wordt gedaan, kan het al wat gaan irriteren, met name als je helemaal niet om advies hebt gevraagd. Hoezo, ik moet gewoon wat meer gebroken wit in mijn interieur, meer rood en minder zwart dragen en een andere haarkleur nemen?

Maar...

Als die woorden met alle stelligheid worden uitgesproken als het om je kind-met-handicap/stoornis gaat, dan is het soms alsof er een mes in je borst wordt gestoken en omgedraaid. Je móet, anders ben je niet goed voor je kind. En "gewoon" komt dan aan als een trap ná. Ook al bedoelt de spreker het niet zo, soms komt het wel zo aan.

"Je moet gewoon wat strenger zijn, hij loopt over je heen," als je ADHD-zoon tijdens een poging tot visite weer zo heftig steilewandraces heeft gehouden (dwars door de Concerta heen) dat je voorlopig maar beter kan onderduiken met je gezin. Eentje die velen wel zullen herkennen!

"Je moet gewoon eens naar de alternatief genezer, mijn zoon had ook PDD-Nos, volgens zijn juf, maar toen gingen we naar die ene alterneut. Die deed iets met linkshangende moleculen, opgeladen edelstenen, geleide aardstralen en een watervrij dieet en toen was het over."

"Je moet gewoon die flauwekul verbieden" (als je autistje zich prettiger voelt als hij zich in een hoekje met zijn DS, in een huis vol visite, omdat hij anders overprikkeld wordt door al die mensen en geluiden. Rot óp, dat knulletje weet juist uitstekend zijn grenzen te stellen op een moment dat het hem teveel wordt).

"Je moet gewoon dat dieet uit Amerika proberen, je weet wel, waarmee ze ADHD-ers hebben genezen!"

"Je moet gewoon geen Ritalin meer geven, maar Concerta. Hoezo, niet vergoed? Je moet gewoon een een paar dagen korter op vakantie gaan, je kind gaat toch voor?"

Als je na veel vechten en onbegrip eindelijk iemand hebt gevonden die je problemen serieus lijkt te nemen wil dat nog niet zeggen dat hij/zij ook goed inzicht heeft in jouw kind. Maar, blij dat je überhaupt een luisterend oor hebt gevonden, eerst pak je elke goed bedoelde raad trouw aan. Zoals "Je moet gewoon picto's gaan gebruiken!"

Als jouw kind bijvoorbeeld absoluut niks met picto's heeft, wordt dat ook niet altijd geloofd. Die picto's zijn immers heilig, en een andere methode in de begeleiding van autisten lijkt niet mogelijk, vinden sommige begeleiders. Gevolg: kind over de zeik, begeleider boos en jij als ouder voelt je rot want "je moet gewoon doorzetten"...

Het knarsende "je moet gewoon" probeer je dapper weg te slikken, zíj zijn deskundig dus zíj zullen het wel weten! Ook al merk je dat "zij" er ook wel eens naast zitten. Maar je durft niet te protesteren, "zij" zijn toch deskundigen?

Maar uit ervaring kan ik jullie vertellen dat je huid hiervoor steeds dikker gaat worden en dat je steeds meer op je eigen gevoel gaat vertrouwen. Het gaat steeds meer: ene oor in, andere oor uit.

De ergste "je moet gewoon" kwam vorige week echter keihard recht in mijn gezicht. En niet eens goedbedoeld! Van mensen uit Den Haag, die bepalen hoe jouw kinderen naar school gaan, hoe jij moet overleven als je onverhoopt je werk verliest, hoe jouw oude dag eruit ziet en of jouw oude moeder wel op tijd haar luier om krijgt in het bejaardenhuis. Die mensen in Den Haag worden aangesteld voor een paar jaar, en moeten nu keihard bezuinigen, omdat een aantal hoge heren (en dames?) er wereldwijd een ongelooflijke troep van hebben gemaakt. Niet die hoge heren en dames moeten daarvoor de prijs betalen, maar Het Volk. En hoe moeilijker men kan protesteren, hoe harder ze worden aangepakt, lijkt wel..

Zo wordt er genadeloos en zonder verdoving gesneden in alles dat met ziek, zwak en misselijk te maken heeft. Wajong en sociale werkplaatsen van de grote kneuzen, gespecialiseerd onderwijs voor de kleine kneuzen en AWBZ en dergelijke voorzieningen voor alle kneuzen groot en klein. Dat daarmee de mogelijkheid om ooit betaald werk te kunnen doen in onze maatschappij, waar betaald werken heilig is, ook al gaat dat soms ten koste van iemands gezondheid of kinderen, voor de kneuzen drastisch wordt beperkt, zal de betreffende meneer of mevrouw in Den Haag worst zijn. Want tegen de tijd dat het leven voor de kneusjes in onze maatschappij onmogelijk is geworden, heeft meneer/mevrouw alweer iets anders te doen en is hij/zij vertrokken uit De Politiek. Wie dan leeft, die dan zorgt, Gods water over Gods akker en na ons de zondvloed, dat soort dingen.

Nog niet zo lang geleden sprak de staatssecretaris van Sociale Zaken, de heer Krom, over mensen met een arbeidshandicap die door de bezuinigingen steeds kanslozer worden. Volgens meneer Krom zijn er echt wel banen, maar ze moeten gewoon wat beter zoeken...

God verbiedt me te vloeken, en naamgrapjes zijn zoooo kinderachtig dus zover verlaag ik me niet, maar die uitspraak kraste me dieper over mijn ziel dan nagels over een schoolbord... Je zou meneer Krom toch een jaartje arbeidshandicap toewensen. Nonstop, 24/7. Of de zorg over een kind met beperkingen. Een jaartje maar. Zonder pauze, zonder "en nu is mijn werkdag voorbij en ga ik naar huis, morgen zien we weer verder", zonder secretaresse die alles voor je regelt.

Dat moet gewoon mogelijk kunnen zijn... Toch? Niets is zo goed voor je werk om eens op de werkvloer rond te lopen, vele mantelzorgers, zieken en gehandicapten willen hun werkvloer (24/7) graag een jaartje delen...!

Zo... En nu moet ik gewoon een bak koffie. Om af te koelen!

Bezuiniging PGB voor ChristenUnie onbegrijpelijk

De ChristenUnie vindt de plannen van het kabinet om hard te bezuinigen op het persoonsgebonden budget onbegrijpelijk. Tweede Kamerlid Esmé Wiegman reageert verbolgen: “Deze maatregel raakt kwetsbare mensen die door middel van hun persoonsgebonden budget weer mee konden doen in de maatschappij. Negentig procent van hen zit nu in onzekerheid of ze hun budget wel of niet gaan verliezen. Onvoorstelbaar dat de coalitie bereid is deze mensen zo hard te laat vallen. Als dit voorstel er daadwerkelijk komt is dat onbegrijpelijk, helemaal omdat er goede en realistische alternatieven zijn.”

Wiegman heeft grote twijfels of de maatregel van het kabinet wel een bezuiniging is: “Op de korte termijn levert deze bezuiniging misschien een miljard op. Maar deze maatregel zorgt tegelijkertijd ook voor stijgende zorgkosten, een beperking van de mobiliteit en ontwikkeling van mensen die hun persoongebonden budget zijn kwijtgeraakt. We hebben het hier over kinderen die niet langer thuis kunnen wonen, mensen die moeten stoppen met werken en ga zo maar door. Ik heb mijn sterke twijfels of we hier financieel iets mee gaan opschieten. Gezien de gigantische impact voor gezinnen en families vind ik deze maatregel dan echt onverantwoord.“

Bron: christenunie.nl

Boze reacties op PGB-plannen

Minister Edith Schippers (Volksgezondheid) kan dinsdag pittige vragen verwachten over mogelijke kabinetsplannen om hard te gaan snijden in het persoonsgebonden budget (PGB). Kamerlid Agnes Wolbert van de PvdA heeft aangekondigd de minister in het mondelinge vragenuurtje erover aan de tand te voelen.

De PvdA wil ook een spoeddebat over de kwestie. "Als de geruchten kloppen, dan is dit een regelrechte ramp voor mensen die hun hele leven afhankelijk zijn van verpleging en verzorging. Zij zullen terug moeten naar de situatie dat er wekelijks acht à tien verschillende mensen van de thuiszorg komen helpen met hun persoonlijke verzorging”, zegt Wolbert.

Ook GroenLinks-Kamerlid Linda Voortman is verbijsterd over de plannen. ‘”Een heel domme bezuiniging”, meent ze. De maatregel komt volgens haar "rechtstreeks op het bordje van chronisch zieken. 40 procent van de mensen doet nu een beroep op een pgb omdat dit de enige manier is om zorg te kunnen krijgen. Daar zou het kabinet aan moeten werken in plaats van tevreden pgb-houders hun pgb af te pakken!” Ook de SP zal er alles aan doen om het kabinet „terug te fluiten”, aldus Kamerlid Renske Leijten.

Niet alleen de politiek, maar ook belangenverenigingen hebben verbolgen gereageerd op het nieuws. “40 procent van de mensen met een PGB heeft geen andere keuze. De zorg die zij nodig hebben, wordt niet geleverd door instellingen. Als deze bezuinigingen doorgaan, worden veel van hen compleet aan hun lot overgelaten”, aldus een woordvoerster van de belangenvereniging van mensen met een persoonsgebonden budget Per Saldo.

Directeur Wilna Wind van de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) zei maandag dat deze ingreep heel veel mensen in enorme problemen brengt. “Dat mag niet gebeuren. Deze maatregel staat haaks op het beleid dat mensen meer eigen regie moeten krijgen.”

Ook directeur Ad Poppelaars van de belangenorganisatie van chronisch zieken en gehandicapten, de CG-Raad, heeft geen goed woord over voor de plannen. “Als dit doorgaat, wordt het PGB nagenoeg gesloopt. Een groot deel van de mensen die een PGB hebben en daardoor thuis kunnen blijven wonen, zal naar instellingen moeten. Dat kost veel meer. Dit is dus helemaal geen bezuiniging; het wordt er alleen maar duurder door.”

In één van de opties die tijdens de ministerraad komende woensdag op tafel liggen, houdt slechts 10 procent van de 130.000 mensen het zorgbudget over. Haagse ingewijden bevestigden maandag berichtgeving daarover in De Telegraaf.

De mogelijke maatregel kan een besparing van tegen de 1 miljard euro opleveren, op het huidige budget van 2,7 miljard euro.

De populariteit van het persoonsgebonden budget is de afgelopen jaren fors toegenomen. In 2003 waren er nog ongeveer 50.000 budgethouders; inmiddels zijn het er rond de 130.000.

Het PGB geeft mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking de mogelijkheid om zelf te bepalen door wie en wanneer zij geholpen worden. Zij kunnen daarvoor zelf mensen aannemen.

(Bron: Telegraaf)

 

Er kan nog meer af...NOT!

Eerst was het nog maar een gerucht wat door het ministerie ten stelligste werd ontkent;
er wordt fors gesneden in het PGB. Nu is het zoals het er nu uitziet de knalharde waarheid.
Voor 90% van de mensen die een PGB hebben, om wat voor reden dan ook, is er straks niets meer, nada, noppes, niks.

Alle belangenorganisaties staan op hun achterste benen maar of het helpt is nog maar de vraag. Jullie weten het vast al; als dit kabinet iets in zijn kop heeft gehaald blijven ze daar ook bij; al moeten ze over lijken gaan. Dat bewijzen ze de laatste tijd maar al te vaak. Eerst het 'Passend Oonderwijs', de Wajong, de WtcG aftrek en nu het PGB.

Men wordt weer teruggeworpen op de thuiszorg (die nu al niet kan leveren wat ze moeten leveren, omdat er te weinig mensen zijn, en vele malen duurder is dan een PGB hulp die je zelf kunt inhuren en kunt betalen wat jij en de hulp redelijk vindt).

Met andere woorden, hoe hard je de hulp ook nodig hebt, dit kabinet maait iedereen die hulp NODIG heeft gewoon onder de zoden. Zo ken ik er nog wel een paar. Schiet die mensen dan gelijk een kogel door de kop, voordat ze nog jaren moeten lijden zonder hulp, dat is wel zo humaan. Ik hoor iedereen denken; dat is niet aardig, wat je nu schrijft. Nee, dat klopt, maar wees gerust, ik ben er zelf ook eentje van.

Als het PGB voor mijn dochter en mij wegvallen hebben wij in ons gezin een meer dan groot probleem, zeg maar gerust een onoverkomelijk probleem. Dan is er geen persoonlijke verzorging meer voor mij en dochter, dan is er geen verpleging meer voor mij (kost dat in een ziekenhuis?)
en is er geen hulp in de huishouding meer.

Ik mag dan naar een tehuis waar ik gevoederd kan worden en dochter kan ook nergens opgesloten worden (want onderwijs is er ook niet meer). Hell NO! Wij zijn een gezin waar vele ziektes voorkomen, hebben we daarom gevraagd? Welnee, dat we hebben niet, dat 'geluk' hebben we nu eenmaal.

Wat zijn we blij met onze PGB-ers die dingen uit handen nemen die IK zelf niet meer KAN, die me verzorgen, zodat manlief zich met de kinders kan bezighouden, samen met de PGB-er van dochter. Zo houden we ons gezin draaiende en dat voelt geweldig. Eigen regie, eigen keuzes en zelfs daarin doet het soms veel pijn dat je het de volgende alweer over moet laten aan een ander omdat je opeens iets niet meer kunt wat gisteren nog wel kon.

Hebben we ze nodig? Nou en of! Komen ze graag, jazeker, temeer omdat we nog steeds postief zijn en niet bij de pakken neer gaan zitten. Maar nu, met dit nieuws over het PBG, zie zelfs ik het even niet meer.

Hoe is het mogelijk dat 76 mensen vanuit een ivoren toren beslissen over vele levens? Niet alleen over het leven van ons gezin, maar ook van dat van vele duizenden die met een beetje eigen regie en hulp nog prima mee kunnen draaien in hun eigen gezin/huis of woonomgeving?

Als dit verhaal echt doorgaat; geef ons dan maar een pistool en 4 kogels. Dan kunnen we ZELF beslissen wanneer het op is. En geloof me, dat is dan heel snel zonder hulp.

Maar kom eerst nog in aktie voóór 1 juli, de dag des oordeels. Schrijf je verhaal, maak duidelijk wat het voor jou betekent als jullie PGB wegvalt, maak stennis en bundel jullie krachten, we zullen het nodig hebben, allemaal!

Anne Meren

Lang genoeg geschaamd...

 

Wat is er in vredesnaam aan de hand in dit land?

Minister Marja vindt homo -voorlichting op scholen niet nodig. Reden? Het zou de scholen te veel belasten. En als Marja iets niet nodig vindt gebeurt het dus ook niet, ondanks dat de meerderheid van de Tweede Kamer dit wel wil, weigert ze de motie van D66 uit te voeren. Marja`s wil is namelijk wet.

De helft van de homoseksuele jongeren heeft wel eens zelfmoord overwogen, het aantal zelfmoordpogingen van homojongeren is vier keer zo groot als dat van heterojongeren en driekwart van de homojongeren wordt weleens gepest of in elkaar geslagen.

Dat vinden wij erg, maar Marja niet. Voorlichting is niet de taak van de school volgens Marja en dan is het dus ook zo. Marja`s wil is namelijk wet.

Maar met het hartstochtelijke pleidooi - voor iets dat al lang kan- van clown Ton (lees: één Kamerlid) is Marja het helemaal eens.

Ton maakt zich namelijk heel erge zorgen. Te veel scholieren gebruiken volgens hem drugs. De oplossing: speekseltesten op scholen.
 
‘Ik begrijp dat je natuurlijk niet willekeurig jonge mensen een wattenstaafje in de mond kunt duwen’, waarschuwde Ton, ‘maar aan de andere kant mogen we niet wegkijken van dit probleem`.

Marja vindt ook dat meer scholen de speekseltest zouden moeten toepassen en daar gaat ze de scholen nog maar eens op wijzen. Dit kost ook veel tijd voor scholen, maar dit vindt Marja wel een goed idee, ondanks dat er minder mensen zijn die dat ook vinden, doet ze het lekker toch. Marja`s wil is namelijk wet.

Rutte heeft beloofd dat prachtige land weer terug te geven aan de Nederlanders.
Mag ik vragen wanneer dan wel? Ik heb mij nu namelijk lang genoeg geschaamd voor mijn eigen land!

Ons’ fijne' kabinet…

Nog nooit heb ik een kabinet gezien dat zo hard bezuinigt op de 'allerzwaksten' (zoals men dat in de volksmond noemt) in onze samenleving. Nu voel ik me niet zwak, ik word alleen maar sterker bij zoveel oneerlijkheid die uitgestort wordt over deze groep.  In de zorg wordt aan alle kanten bezuinigd. De WMO moet er aan geloven, de Wajongers moeten eraan geloven, eigen bijdrages gaan de pan uit reizen en Wtcg staat op instorten.

Heb je iets nodig? Dan betaal je dat maar en kun je dat niet, dan heb je pech. Incontinentie materiaalnodig? Daar vragen we een bijdrage voor. Hee, en al die baby's dan, gaan die ook betalen voor hun luiers?

De teruggave van de belasting voor chronisch zieken en gehandicapten was al door de plee gespoeld,maar blijkbaar was dat nog niet genoeg. Dit kabinet zal er voor zorgen dat de mensen die het meest nodig hebben, het minst zullen krijgen.

De vergrijzing slaat toe, maar denk maar niet dat iemand zich daar nog iets van aantrekt, ook deze groep wordt niet ontzien, evenals de in de bijstand verkerende moeder met een baby en een peuter op 3 hoog in een willekeurige stad. Allemaal mensen waar ze fijn gebruik van kunnen maken om het 'kas' tekort te kunnen spekken. Toch?

O ja, vergeet het onderwijs niet. Ook daarin worden de kinderen/jongeren die dit het hardst nodig hebben gewoon weggeschoffeld. Er wordt op hen bezuinigd alsof ze een kropje sla zijn, en ja zo worden ze het inderdaad ook wel.

Lekker goedkoop. Niet dat de kropjes sla dan nog ergens terecht kunnen want ook de sociale werkplaatsen verdwijnen. Ze moeten maar gaan werken. Ik verslik me er bijna in als ik deze onzin hoor en weet dat ik ook aan de beurt zal zijn.

Met twee zorgkinderen en een moeder die zorg nodig heeft (en dus ongelooflijk eigenwijs is en opkomt voor iedereen die het niet verdient om zo weggezet te worden) wordt het ook voor ons niet makkelijker. Maar wat doe je eraan?

Nog even hoopte ik dat de oppositie in de eerste kamer een ruime meerderheid haalde maar ook daar ging de hoop in rook op. Met de SGP in hun achterzak loopt ook daar de coalitie stevig door vrees ik.

En toch blijf ik onvermoeibaar (wat een grappig woord in deze) strijden tegen zoveel onzin en onrechtvaardigheid.

Den Haag wordt WAKKER, kijk wat je doet met miljoenen mensen of mogen ze gewoon niet meer meedoen? Is dat het?  Krijgt Geert dan toch nog gelijk met; we zullen ze uitschakelen, wie dan ook, alleen ik meende toch echt dat hij het over iets anders had. (waar ik het ook al niet mee eens was)

Bah, ik heb mijn buik er van vol, kom een dag meedraaien zou ik zeggen, of beter, kruip een dag in de huid van al deze mensen, dan praten we verder oké?

Zwaai!

Anne Meren

Struisvogelpolitiek?

Onderstaande brief kregen wij anoniem binnen...

Gisteren had ik wat eerder vrij.  Tegen mij collega zei ik: “Dat is mooi, dan kan ik de stemming voor het aantal zetels in de eerste kamer volgen!’’

Mijn collega vroeg: ‘’ Volg jij dat altijd heel trouw?’’ Ze keek mij aan of ik iets smerigs had gezegd.
Ik vertelde haar dat ik dat belangrijk vind, omdat het aan de politiek ligt hoe de toekomst eruit gaat zien. (ook haar toekomst)
Bij een minderheid kunnen de bezuinigingen op het onderwijs misschien geschrapt worden. Dat zou toch mooi zijn?

Mijn collega heeft niet zoveel met passend onderwijs. “Er valt voor ons niet veel eer te behalen aan mensen die niet open staan of begrijpen waar de politiek mee bezig is.”

Vaak hoor ik van mensen uit mijn omgeving ook dat het belachelijk is dat ik mij zorgen maak om kinderen die passend onderwijs nodig hebben. Veel gehoorde antwoorden zijn: ‘’ Zal vast niet gaan gebeuren…’’  of ‘’Kunnen ze niet maken…’’  

Ze denken er niet bij na wat er gebeurd als er wél bezuinigd wordt. Het zal de minister van onderwijs namelijk een rotzorg zijn wat er met onze kinderen gebeurd.

Ook hoorde ik gisteren iemand zeggen dat leerlingen met een goed IQ wel aangepakt mochten worden. Hiermee bedoelde ze downsyndroomleerlingen met een normaal IQ en leerlingen die moeilijk opvoedbaar zijn. “Sommige kinderen met een goed IQ zitten op het speciaal onderwijs en dat is belachelijk.”

Nooit gweten dat kinderen met een IQ boven de 90 naar ZMLK, MLK en LOM scholen konden. Er is toch nog altijd een indicatie nodig voor de clusterscholen?

Die indicatie wordt toch pas gegeven na goed onderzocht te hebben in welke mate het kind belemmerd wordt in het volgen van onderwijs door eventuele beperkingen?

Ben ik nu niet goed voorgelicht of kletst deze mevrouw uit haar nek?

Kortom; één van ons is onwetend, maar wie?

Is het misschien een idee om politieklessen te gaan geven op scholen? Of om leerkrachten die nu een Master opleiding volgen een spoedcursus te laten volgen over passend onderwijs?

Duidelijk is in ieder geval wel dat er nog genoeg werk ligt in het voorlichten van mensen die niet weten waar zij over praten. Helaas zijn het nou juist die mensen, die van zichzelf vinden dat ze het beter weten. Mensen die niet open staan voor de mening van een ander. Mensen die geloven in dit kabinet.  Mensen die hun kop in het zand blijven steken.

 

Ik weet niet hoe wij deze mensen kunnen bereiken en ik hoop dat iemand hier het antwoord wel weet…

Ton had weer (klets) praatjes…

Op Twitter was Ton met de bon ton weer even ouderwets aan het schofferen. Zo eens in de zoveel tijd heeft hij daar kennelijk behoefte aan en kan ie er weer een tijdje tegen.

Eerst waren de 300 boze leraren in actie het mikpunt. Want; zo vond Ton; demonstreren doe je niet onder schooltijd en zeker niet in een examenweek.

Vervolgens gaf Ton nog maar eens af op leraren. “Zwak dat leraren ertegen zijn dat wie beter presteert, ook meer mag verdienen”, twitterde Ton.

En ach, Ton was toch bezig… “1 op de 5 gebruikt lestijd niet efficiënt” was de volgende tweet en...”zelfreflectie zou geen kwaad kunnen”.
Ton twitterde verder: “Kabinet wil beroepsregister en ontslag voor wie slecht functioneert in onderwijs. Goede zaak!”

Het ongeleide projectiel ratelde nog even verder… ”Ongelooflijk zwak van Pechtold dat hij boze onderwijsgevenden niet in hun gezicht durfde te zeggen dat D66 ook vóór prestatiebeloning is!”
Zo, dat wisten we dus weer...

Demonstreren doe je niet onder schooltijd? Mwah, kleinigheidje toch, in vergelijking met het in de steek laten van zoveel kinderen?
Is het zwak dat leraren geen prestatiebeloning willen, maar dat ze goed onderwijs belangrijker vinden?
De lestijd wordt niet efficiënt gebruikt? Nou Ton; dat wordt dan alleen nog maar erger. En gebruik jij je tijd eigenlijk altijd wel zo efficiënt? Zo goed doe jij je huiswerk ook niet altijd hoor...Tja, en afgeven op Pechtold is nou typisch een gevalletje van projectie…

We weten inmiddels natuurlijk allang dat er met deze meneer geen verstandige en inhoudelijke gesprekken zijn te voeren en een beetje zelfreflectie zou inderdaad geen kwaad kunnen. Maar of hij dat snapt?

Verkiezingen voor de Eerste Kamer

Onderkant formulier

Morgen rond half vijf wordt duidelijk of het minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogpartij PVV een meerderheid in de Eerste Kamer haalt. De partijen moeten tenminste 38 van de 75 zetels halen.

We hopen natuurlijk dat deze meerderheid niet gehaald wordt. De kans dat de minister haar bezuinigingsplan alsnog moet aanpassen, hangt namelijk af van de samenstelling van de Eerste Kamer. Er is goede hoop dat de coalitiepartijen en de PVV geen meerderheid in de Senaat zullen krijgen. In dat geval is het voor de voltallig oppositie mogelijk om het idiote bezuinigingsvoorstel af te keuren.

De verkiezingen van de Eerste Kamer worden live uitgezonden bij de NOS, van 15.00 uur tot 16.30 uur op de televisie en van 15.30 uur tot 18.30 uur op Radio 1

Bovenkant formulier