ouders gezocht passend onderwijs

Ben jij redelijk goed ingevoerd in (de bezuinigingen op) passend onderwijs en wil en kun je tijd vrijmaken om in overleg te treden met kamerleden mail dan je naam telefoonnummer en emailadres naar m.wijnbergen1@chello. Ik zei de gek heb me reeds opgegeven

Zomerbarbecue

‘Een muts op m’n hoofd, m’n kraag staat omhoog,’zingt Mark Rutte mee. Het is weer zover. De jaarlijkse zomerbarbecue op het Binnenhof is in volle gang. Omdat slagerij Beerens uit Brabant de beste spare ribs van het land maakt, mochten ze veertig kilo spare ribs leveren. ‘Mark herkende me zelfs nog van toen hij bij mij in de winkel was, ten tijde van de gemeenteraadsverkiezingen. Meestal is het juist andersom!’ jubelt de slager.

De kopstukken van de Tweede Kamer smullen ongegeneerd. Annemarie Jorritsma legt het afgekloven bot op het conceptbestuursakkoord. ‘Piet Hein zegt wel dat hij maling heeft aan gemeenten, maar hij is mijn allergrootste vriend, hoor!’ Ik volg haar blik die blijft rusten op een ouderwetse opafiets met grote zijtassen. Op het stuur prijkt een gigantische toeter. ‘Krijg nou een opdonder! Zelfs vandaag fietst Piet Hein. Hij zal toch geen doggybag in zijn zijtassen stoppen?’

Ik mompel wat, knik instemmend en stel me verdekt op. Een zonnebril beslaat het grootste deel van mijn gezicht. Ik nip aan een gekoeld wit wijntje. Geen goedkope bocht. Kwaliteitswijn. Het mag wat kosten, de jaarlijkse zomerbarbecue. Tenslotte werkt politiek Den Haag zich uit de naad.

Voor het eerst draaft ook de groente- en fruitsector op. Ze benadrukken de vele bereidingsmogelijkheden én de frisheid van de komkommer. De komkommerhype zorgt immers voor glazige ogen, klotsende oksels en hysterische jeuk... Maxime Verhagen laat zich niet kisten. ‘Mmm…Heerlijk, die komkommersalade!’roept hij dapper. Gebiologeerd staar ik naar de krop van zijn keel. Hij legt zeker een voorraadje aan voor onze jongens in Afghanistan. De persmuskieten krabben zich achter hun oren. Voor hen geen komkommertijd. Zij verslaan het ene na het andere koninklijke huwelijk. Hele volksstammen slikken sprookjeshuwelijken nog als zoete koek.

‘Heb jij Henk en Ingrid gezien?’ schalt het over het Binnenhof. Mark Rutte legt bezwerend een vinger op zijn lippen. ‘Geert, je drinkt teveel!’ Met een stralende lach en een knipoog slaat hij Geert Wilders op de schouders. ‘Roderick en Fréderique zijn er wel. Echt een leuk bankstel.’ Even kijkt hij in het rond. ‘Jouw vrienden hebben zichzelf uit de markt geprezen. Die staan weer elke dag op de markt, haha!’

Gerda Verburg zwaait driftig. ‘Geert, ik ga een putje verder. Vlees aansnijden met Gerda. Misschien moet je ook zo’n gekleurde lok nemen. Zal je vast goed staan,’ grijnst Mark Rutte.

De zomerbarbecue spettert, sist en schroeit dicht. De dag van de Verschroeide Aarde. Prinsjesdag zal vast worden ingeluid door zeventig maagden. Mark Rutte krijgt het nog druk…

Bron: geertjepaaij.weebly.com

"Uit de kamer"

Bericht uit de Tweede Kamer!

Geachte mevrouw Wijnbergen,

Uw bovengenoemde brief is door de vaste commissie voor Onderwijs,Cultuur en Wetenschap in een procedurevergadering behandeld.

De commissie heeft besloten dat de leden uw brief desgewenst kunnen betrekken bij algemeen overleg Passend Onderwijs. Dit is een openbaar overleg. Dat betekent dat u dat kunt bijwonen. Het verslag van het overleg is ter zijner tijd te raadplegen via de internetsite van de Tweede Kamer (www.tweedekamer.nl) of te bestellen bij de NV SDU tel 070-3789911.

Namens de commissie dank ik u voor de toezending van uw brief.

Hoogachtend,

De griffier van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap E.C.E. de Kler

Telefonisch interview met Psy...

Na het rondetafelgesprek over ADHD hebben we een telefonisch interview gehad met Psy. Wij Suzan, Pieter, Jilles en Chantal, hebben alle vier iets kunnen vertellen over het rondegesprek

Pieter vertelde aan Psy o.a. dat de strekking van het gesprek;  bemoei je er niet mee had moeten zijn. Blijf van me af!  Kom niet tussen mij en de hulpverlener!

Laat de professional zorg op maat leveren. Laat de politiek zich niet bemoeien met de behandeling, methoden en medicatie bij ADHD. Het gevaar van het gesprek is dat iedereen zijn eigen casus bespreekt. Voor iedereen met ADHD gelden andere behandelingen en medicatie dat voor hen op maat gemaakt is. De professionals zien meerdere casussen en kunnen een beter oordeel geven wat het beste is. Pieter vindt het pijnlijk dat deskundig naast alternatief aan tafel zit.

Jilles vertelde aan Psy dat waar medicatie nodig is, medicatie gegeven moet worden. Wij geven onze kinderen niet zomaar wat. Zijn eigen ervaring met de ontdekking van ADHD was dat hij zich erg veel met de gesprekken van andere mensen bemoeide. Dat had hij helemaal niet door. Hij vond dat normaal. Totdat hij zelf medicatie is gaan nemen. " Het leek of ik met mijn hoofd in een vissenkom zat. Het geluid werd gedempt en ik hoefde niet alle gesprekken meer op te nemen. Ik kon eindelijk een één op één gesprek voeren, zonder andere gesprekken onbewust af te luisteren." 

Hij zei wel dat we  in de gaten moeten blijven houden, dat wat voor de één werrkt, voor een ander niet hoeft te werken.

Suzan vertelde dat Lea Bouwmeester veel aan het gesprek heeft gehad, maar dat zij dat gevoel niet deelde. Suzan vindt het noodzakelijk dat beide partijen er een goed gevoel over moeten hebben. Suzan had het graag over het onder- en over diagnosticeren bij ADHD willen hebben en over het gevaar van als er geen behandeling bij ADHD  gegeven wordt.

Ook had Suzan het graag willen hebben over de verschillende afgifteprofielen van de medicijnen. Ook hier geld;  wat bij de een werkt hoeft bij de ander niet te werken. De gemiddelde ADHD-er bestaat niet, dus de gemiddelde tijd van 4 uur dat staat voor het geven van Ritalin volstaat ook niet.

Chantal heeft verteld over de neurofeedback en de brief van dochter. Lea bouwmeester had gevraagd of waarom wij neurofeedback niet wilden proberen. Ik vertelde dat ik daar de noodzaak niet van inzag, omdat ik nu iets heb gevonden dat werkt. Waarom zou ik iets wat werkt weggooien?

De brief van mijn 13 jarige dochter is voorgelezen in de Tweede Kamer. Men was ervan onder de indruk en Lea Bouwmeester heeft de brief in ontvangst genomen. Zij zal mijn dochter een persoonlijk bedankje sturen en een uitnodiging. Die brief zien wij dan ook graag tegemoet.

De algemene conclusie is dat wij van mening zijn dat het gesprek enorm de kant opging van alternatieve geneeswijzen en Leonardo scholen voor Hoogbegaafde kinderen. Dit was niet het onderwerp van het gesprek.

ADHD hoort niet in de politiek thuis. En als ADHD al in de politiek besproken wordt, zorg er dan ook voor dat je de expertise in huis hebt.

Doe je huiswerk!

Chantal

Brief van een 13 jarig meisje met ADHD...

Beste lezer, (van de Tweede Kamer)

Ik ben 13 jaar en zit op de Middelbare school. Ik ga jullie iets vertellen over mij ervaring van medicatie en wat ik vind van de bezuinigingen van het onderwijs. Ik slik al minstens 2 jaar medicijnen en heb er geen moeite mee, ik vind het juist fijn. Ik slik medicijnen voor mijn ADHD, allergie voor insecten beten en steken en voor mijn lactose intolerantie. Er wordt veel gezegd over ADHD bijvoorbeeld dat het een ziekte is en dat het een afkorting is van Alle Dagen Heel Druk. Dat is niet zo. ADHD is iets wat sommige hebben, waardoor je zonder medicijnen minder kan presteren en je totaal niet kan concentreren. Ik weet er zoveel van omdat ik het zelf heb en mijn moeder er veel vanaf weet. Ik vind mijn medicijnen erg fijn want door de medicijnen kan ik me weer concentreren en erger ik me niet aan andere mensen om me heen. Mijn medicijnen helpen dus wel goed. Er zijn best veel verschillende medicijnen ik slik Ritalin omdat de Concerta net wordt vergoed. Toen ik nog geen medicijnen had, keek ik steeds naar buiten en kon ik de leraar(es) niet goed volgen. Ook kon ik niet goed tegen het geluid in de klas. Door mijn medicijnen is dat erg verminderd en dat vind ik erg fijn. Je kunt het ook goed zien aan mijn rapporten zonder medicatie zijn mijn cijfers laag maar met medicijnen zijn mijn cijfers een stuk hoger. Sommige mensen zijn tegen medicijnen dat vind ik erg, omdat de mensen met ADHD die geen medicijnen krijgen veel minder kunnen presteren. Die mensen hebben er dan ook erg last van. Ik ben erg blij dat ik wel medicijnen krijg.

Ik ben het ook niet eens met de bezuinigingen van het onderwijs. Als die echt komen zou ik veel ongelukkiger zijn. Dat komt omdat dat zou betekenen dat de kinderen op speciaal onderwijs dan naar een normale school zouden moeten. Mijn zusje zit ook op speciaal onderwijs omdat ze een leerachterstand heeft. Mijn zusje is totaal niet dom maar bij haar gaat het leren langzamer dan bij andere. Als de bezuinigingen van onderwijs echt komen en onder andere mijn zusje naar een normale school zou moeten gaat het erg slecht. Mijn zusje en de andere kinderen van die school hebben een leerachterstand en daardoor kunnen die kinderen de normale school niet aan. Het zou niet goed gaan met kinderen die een leerachterstand hebben, omdat zij zich op een normale school niet thuis voelen en omdat ze het leerniveau niet aankunnen. Als ze op die school moesten blijven kunnen de mensen van de gewone scholen die kinderen ook niet snappen dus ook niet helpen. Dan worden die kinderen bijvoorbeeld gepest terwijl ze daar niks aan kunnen doen en gewoon een achterstand hebben. Ze krijgen dan een hele erge achterstand omdat ze niks van die scholen kunnen snappen. Ze kunnen dan ook niks leren. Die kinderen kunnen dan later misschien wel helemaal geen baan vinden. Bovendien krijgen de kinderen van de normale school minder aandacht als mijn zusje in die klas zit. Veel andere mensen worden door de bezuinigingen van onderwijs ontslagen en moeten werk gaan doen wat soms niet bij ze past. Dan hebben de mensen die net klaar zijn en hun diploma hebben gehaald om op de scholen te werken al die jaren geleerd voor niks. Daarom vind ik de bezuinigingen van onderwijs best erg omdat dit met de mensen gaat gebeuren. Ik hoop dat dit stukje goed word gelezen en serieus word genomen.

Verslag Chantal van het rondetafelgesprek over ADHD

Met onze sweaters van Platform Verontruste Ouders aan en twee tassen met flyers gingen we vrijdag naar de Tweede Kamer. Bij de ingang van de Tweede Kamer zagen we een bordje met huisregels. Daar stond op dat er binnen niet gefotografeerd mocht worden. Helaas…

Bij binnenkomst moesten we ons melden bij de balie. Daar werd ons gevraagd een identiteitsbewijs te tonen. En ja…jullie raden het al? Ik als vergeetachtige ADHD-er was mijn paspoort vergeten. Om je dood te schamen. Gelukkig mocht ik op vertoning van mijn NS 40% kortingskaart ook wel naar binnen. Maar goed, het was een leuke binnenkomer…

We liepen door een zijgang naar de controle. Dit leek wel de douane op een vliegveld. We moesten onze tassen in een doos leggen dat over de lopende band door een scanner ging.

Suzan maakte nog wel even melding van haar meegenomen medicatie.De meneer vroeg: ’’Ritalin?’’ Suzan zei:’’ Nee, van alles wat, Ritalin, Concerta, Equasym..."

Wij moesten door een metaaldetector. Terwijl wij wachtten op onze tassen, gaf Suzan de meneer van de tassencontrole maar even een flyer. Onze tassen kregen een bandje om. Op het label stond: Tweede Kamer Staten Generaal. Wij kregen zelf het etiket bezoeker dat wij op onze sweaters plakten.

We liepen langs beelden en zagen de roltrap wat bekend is van de TV. We gingen naar de wc, waar ik de deur niet op slot kreeg en er niet achter kon komen hoe de kraan open moest.

We liepen terug naar de ingang van het gebouw en zagen dat er daar een groepje mensen stond te wachten. Mevrouw Baggermans stelde zich voor en begeleidde ons deuren door, liftjes in en trapjes op, naar de fractiekamer van de PvdA. Daar ontmoetten we Lea bouwmeester, Tweede Kamerlid van de PvdA.

We namen plaats aan de ronde tafel, die bestond uit rechthoekige aan elkaar geschoven tafels. We konden koffie en water pakken en er stond een schaal met cake en koekjes. We waren met 11 personen.

De voorzitter mevrouw Maaike Baggermans stelde zichzelf voor en voerde een rondje voorstellen in. Iedereen stelde zich voor, waarbij ik verteld heb over mijn gezinssituatie met ASS en ADHD en mijn ervaring in het onderwijswerkveld.

We hebben het gehad over medicatie en niet alle aanwezigen waren het eens met het geven van medicatie. Er waren ook aanwezigen die zweerden bij neurofeedback en trainingen. Lea vroeg ons waarom wij niet zouden kiezen voor neurofeedback. Ik heb uitgelegd dat de werking van neurofeedback wetenschappelijk nooit aangetoond is. Ik heb verteld dat je het na tien verschillende behandelingen, waaronder o.a. videohome trainingen, Optax testen, gesprekken en begeleiding die niet werken het wel zat bent. Als je de goede behandeling gevonden hebt, wat soms samen gaat met het geven van medicatie, waarom zou je dan verder zoeken?

Ik heb verteld dat er meer er meer expertise over deze stoornissen zou moeten komen in het onderwijs, omdat ik van mening ben dat daar nog weinig expertise over is. Leerkrachten krijgen nauwelijks scholing over stoornissen. Ik vertelde dat ik presentaties heb gegeven over ADHD en ASS en dat daar door mijn medestudenten nauwelijks op gereageerd werd. Ook heb ik de nadelige gevolgen van ADHD besproken.

Verder vond ik dat er erg veel aandacht uitging naar het alternatieve geneeswijze kamp en mensen die predikten voor eigen parochie zoals, hoogbegaafdheid, neurofeedback, trainingen en voeding, terwijl dit niet de intentie van het gesprek was.

Er werd ook negatief gesproken over de rol van de huisarts bij de behandeling van ADHD, de Opiumwet en wat er voor nodig is om een rijbewijs te halen als je ADHD hebt. Deze weerstand toont ook wel aan dat wij niet zitten te wachten op een kind met ADHD, maar er wel zo goed mogelijk voor willen zorgen.

Ik heb tevens de gelegenheid gekregen om een brief van mijn 13 jarige dochter in de tweede kamer voor te lezen en te overhandigen aan Lea Bouwmeester van de PvdA. Deze brief wordt ook geplaatst op het Platform Verontruste Ouders. De brief maakte veel indruk en mijn dochter krijgt een persoonlijk bedankje van mevrouw Lea Bouwmeester en een uitnodiging om de Tweede Kamer te komen bezoeken. Ik hoop dan ook dat deze brief, die mijn dochter de avond voor het rondetafel gesprek heeft getypt, serieus genomen wordt. Ik ben erg trots op haar!

Tot zover mijn verslag, waarbij ik ervaren heb dat het platform nog veel werk voor de boeg heeft…

Chantal

Nauwelijks opluchting over behoud epilepsieschool De Waterlelie

De twee epilepsiescholen in Nederland hoeven minder te bezuinigen dan de bedoeling was en daarmee lijkt hun voortbestaan veiliggesteld. Toch is er volgens directeur Teus van den Brink, directeur van het expertisecentrum de Waterlelie in Cruquius vooralsnog geen reden om de vlag uit te hangen

Minister Van Bijsterveldt meldt in de brief aan de Tweede Kamer over de voortgang van passend onderwijs dat ze de zogeheten expertisebekostiging voor scholen als de Waterlelie voorlopig in stand houdt. Aanvankelijk wilde de minister die schrappen, maar dat zou onherroepelijk het einde van het onderwijs voor kinderen met epilepsie betekenen. De Tweede Kamer riep de minister in een motie op te voorkomen dat deze scholen door de ingrijpende bezuiniging zouden ‘omvallen’.

Baanverlies

De minister komt nu tegemoet aan de uitdrukkelijke wens van de Kamer. De scholen worden nu minder fors gekort, maar raken toch meer dan 30 procent van hun budget kwijt. Directeur Van den Brink rekent voor dat ongeveer eenderde van de 145 personeelsleden zijn baan kwijtraakt. In het oorspronkelijk voorstel zou het om tweederde van de personeelsleden gaan. Het verzachten van de pijn zorgt volgens Van den Brink nauwelijks voor opluchting. “De onzekerheid voor personeel en ouders blijft, het ziet er ook niet naar uit dat we gedwongen ontslagen kunnen voorkomen.”

Maar meer nog zit het Van den Brink dwars dat de minister in de brief niet rept van het Landelijk Netwerk, dat de ambulante begeleiding verzorgt voor kinderen met epilepsie. Hij concludeert daaruit dat die bezuiniging onverkort doorgaat. Dat betekent dat de expertise van deze ambulant begeleiders versnipperd raakt over de ongeveer tweehonderd samenwerkingsverbanden in primair en voortgezet onderwijs. De kinderen met epilepsie betalen daarvoor de rekening, zegt Van den Brink.

Laatste hoop

Hij betreurt het dat de minister niet naar een duurzame oplossing heeft gezocht voor het onderwijs aan kinderen met epilepsie. Dat zou kunnen door dit onderwijs qua bekostiging aan te haken bij cluster 1 of 2, maar dat wil Van Bijsterveldt niet. “De minister is bij ons op bezoek geweest en we hadden gehoopt haar te kunnen overtuigen van de nadelige gevolgen van haar maatregelen. Onze laatste hoop is nu dat de Tweede Kamer volgende week bij de bespreking van passend onderwijs gehoor geeft aan onze oproep. Zo niet, dan zullen we onze knopen moeten tellen”, aldus Van den Brink.

Bron: www.besturenraad.nl

Open brief vóór onafhankelijkheid en eigen regie...

Open brief vóór onafhankelijkheid en eigen regie: Houd het persoonsgebonden budget (pgb) in stand!

Zojuist is onderstaande brief onder de aandacht van het kabinet gebracht.

Zeer geacht kabinet en zeer geachte Tweede Kamerleden,

De voorbeelden zijn u bekend, uit uw eigen omgeving of uit de media. Mensen met een ernstige handicap - we spreken tegenwoordig over mensen met een beperking -

• gaan heden ten dage gewoon naar hun werk of 's avonds naar een vergadering of een bijscholingscursus;
• ouders kunnen hun kind met een verstandelijke beperking thuis laten opgroeien;
• mensen met een beperking kunnen sporten of naar de bioscoop gaan;
• verwanten van mensen met Alzheimer coördineren de zorg zodat hun partner of hun ouders thuis kunnen blijven wonen.

Allen leiden een normaal leven, omdat zij zelf de zorg kunnen regelen op momenten dat ze die nodig hebben. Dankzij het persoonsgebonden budget (pgb).

Dit kabinet stelt voor om het pgb voor het grootste deel af te schaffen. 90% van de budgethouders dreigt het pgb kwijt te raken. Budgethouders moeten daardoor een beroep doen op de thuiszorg, de gemeente, familie of buren. Zo worden zij teruggeworpen in hun zelfstandigheid en worden zij weer afhankelijk van de zorg die instellingen kunnen bieden - lees: = geen zorg op maat - en liefdadigheid.

Zelfbeschikking

Zelfbeschikking is een beginsel van onze beschaving en is verankerd in onze cultuur. Ieder mens is vrij om zijn of haar leven naar eigen inzicht in te richten. Ook mensen met een beperking willen zelf de regie houden en niet geleefd worden. Met het pgb kunnen zij dat in praktijk brengen.

Gewoon werken en naar de schouwburg

Mensen met een pgb kopen voor enkele uren per dag zorg in. Die zorg is nodig op 'lastige tijden', omdat ze net als iedereen vroeg opstaan of laat naar bed gaan en daar hulp bij nodig hebben. Of omdat ze niet zelf naar het toilet kunnen. Ook wordt het pgb ingezet voor tijdrovende en speciale begeleiding van kinderen met een beperking of ouderen met een beperking.
Een vaste ploeg van zelfgekozen zorgverleners maakt het mogelijk om te werken, ouder of partner te zijn. Om gewoon naar de schouwburg te gaan en niet in de pauze naar huis te hoeven omdat het 'bedtijd' is. Zorgaanbieders die 'zorg in natura' leveren, kunnen naar eigen zeggen die zorg niet zondermeer overnemen.

Duur

Deze 'zorg in natura' is bovendien 25% duurder dan de zorg die mensen zelf met hun pgb regelen. Het effect van deze bezuinigingsmaatregel is dat de macrokosten zullen stijgen.
Daarnaast zijn er nog indirecte kostenverhogende effecten; bijvoorbeeld voor WW-uitkeringen, omdat mensen met een beperking zonder pgb hun baan of bijbaan verliezen.
Thuiszorgorganisaties kunnen niet de flexibiliteit bieden in uren en werkzaamheden die voor budgethouders van essentieel belang zijn en zij kunnen de hulpverleners die nu als zelfstandige voor budgethouders werken, niet zonder voorwaarden in dienst nemen.

Intensieve zorg

Alleen mensen die zeer intensieve zorg nodig hebben, kunnen straks - met een indicatie voor zorg met verblijf - nog een pgb krijgen. De meeste budgethouders komen hiervoor niet in aanmerking. Wanneer deze budgethouders van de thuiszorg niet de vereiste zorg kunnen krijgen, is opname in een verpleeg - of verzorgingstehuis nog de enige optie. Dit is een groot verlies voor de budgethouders en hun naasten en zal leiden tot een forse kostenstijging bij zorg in natura.

Fabels

Het kabinet komt telkens met drie fabels om deze maatregel te rechtvaardigen.

• Budgethouders zouden frauderen. Dit geldt voor 1%. Uiteraard moet fraude worden aangepakt, maar om daarvoor nu het pgb grotendeels op te heffen?!
• De zorg blijft gegarandeerd. Mensen met een indicatie voor verblijf kunnen een pgb houden of krijgen, maar het kabinet vertelt niet dat dit maar voor een zeer beperkte groep geldt. Gesuggereerd wordt dat de anderen elders worden opgevangen, maar het kabinet komt niet met overtuigende maatregelen.
• Zorgaanbieders gaan de zorg overnemen. Maar deze instellingen konden en kunnen onder de huidige omstandigheden die zorg nog steeds niet bieden. Zeker niet met het dreigende personeelstekort.

Oproep

Wij, ondertekenaars van deze open brief roepen het kabinet en de volksvertegenwoordigers op om af te zien van deze maatregel die mensen met een beperking in het hart treft.

·         Els Borst - Oud minister VWS

·         Bernard van den Berg - Reader bij het Centre for Health Economics van de University of York in Engeland

·         Mechteld van den Beld - Directeur/ Bestuurder Revalidatiefonds & Fonds Verstandelijk Gehandicapten

·         M. Gardeniers - Berendsen

·         Maria van der Hoeven - Voorzitter RvT Alzheimer NL

·         Robbert Huijsman - Hoogleraar integraal zorgmanagement IBMG-EUR

·         Agnes Jongerius - voorzitter FNV

·         Dick Kaasjager - Oud directeur Gehandicaptenzorg en Geestelijke Gezondheidszorg, VWS

·         Aad Koster - Directeur ActiZ

·         Peter van Lieshout - lid van de WRR

·         Paul van Maanen - Voorzitter CvB Hogeschool Leiden

·         Gerard van Pijkeren - Oud directeur groot project modernisering AWBZ

·         Margo Vliegenthart

·         Jeroen Winkels - Socioloog

Belangrijke oproep van Per Saldo (en van ons)

Het programma Een Vandaag zendt aankomende donderdagavond om 18.15 uur op Nederland 1 een grote reportage uit over het persoonsgebonden budget.

Zij houden voor deze uitzending een enquête om te zien hoe mensen aankijken tegen de plannen van het kabinet om voor 90 procent van de huidige budgethouders het pgb af te schaffen. Deze enquête is in samenwerking met Per Saldo gemaakt.

Een Vandaag wil dit onderzoek ook graag doen onder de leden van Per Saldo.
De enquête kan donderdagmiddag drie uur worden ingevuld!  
De enquête is op www.eenvandaag.nl te vinden.

Kom protesteren op 23 juni!

Verder willen we je nogmaals oproepen om samen met ons te komen demonstreren, aankomende donderdag van 12.00 tot 14.00 uur op het Plein in Den Haag. Jullie zijn nodig in Den Haag om het kabinet ervan te overtuigen dat zeer velen tegen de kabinetsplannen zijn. Kun je zelf niet gaan;  vraag iemand anders uit je omgeving.

Jouw stem voor het pgb telt nu en wordt hierna niet meer gehoord!

Denk niet dat anderen voor jou de kolen uit het vuur halen. Dit is een dringend beroep op iedereen die wil dat het pgb niet wordt afgebroken om te komen. Ook jij!

Misschien bent je niet zo'n type voor demonstraties of zienje vreselijk op tegen de reis, maar besef wel dat dit jouw laatste kans is om krachtig 'nee' te zeggen tegen de kabinetsplannen!

Media tijdens demonstratie

Voor een tv-programma zoekt Per Saldo een kind tussen de 8 en 12 jaar met een lichamelijke handicap, die donderdag naar de manifestatie gaat en mee wil werken aan een reportage. Hij of zij wordt dan gedurende de actie gevolgd. Hij of zij moet zelf kunnen vertellen wat het pgb voor hem of haar betekent, en wat er voor hem of haar gaat veranderen als hij of zij geen pgb meer ontvangt. Willen jullie meewerken? Mail dan met spoed je telefoonnummer naar s.damen@pgb.nl

De shock-doctrine van het kabinet. Is er wel respect voor het land, het milieu en ons?

Ik zie een nieuwe vorm van respectloosheid van het nieuwe kabinet naar burgers. De regering is momenteel hard met ‘zure’ bezuinigingen naar de zwakkeren in onze samenleving. Bijvoorbeeld als het gaat om waarom het Persoongebonden Budget (PGB) moet worden afgeschaft. Met drogredeneringen als: ‘We kunnen het niet meer met zijn allen opbrengen’ of bijvoorbeeld ‘de samenleving is de kosten van onze verzorgingsstaat zat’. Dit is het constante staccato van dit kabinet. Er worden zelfs gemeenplaatsen gebruikt als profiteurs en fraudeurs om hun standpunten rondom het afschaffen van de PGB over de bühne te brengen. Maar niet alleen dat. Het is de combinatie met het ‘zoet’ voor de rijksten dat pijn doet. De duurste benzineslurpers als de Audi quattro of Range Rover worden onder dit kabinet bijna 40.000 tot 50.000 euro goedkoper, en je mag er nog harder mee rijden, met die 6 cilinders, zelfs 134 km per uur. De kleine groene auto’s worden duurder. Griekenland wordt gered en de snelwegen worden verbreed. Maar de Wajongers worden gepakt. De sociale werkplaatsen overbodig. Het passend onderwijs voor gehandicapten, daar kan flink het mes in. Dat verkoop je toch niet meer aan je volk. De kloof tussen burger en kabinet wordt groter en groter. De schok is te groot.

Respect

Als we het woord respect bekijken heeft dit heeft alles te maken met de manier waarop je naar de ander kijkt. Het woord respect komt in veel talen voor en betekent letterlijk “omkijken naar” maar wordt meestal vertaald met “eerbiedigen” of, wat zwakker uitgedrukt, “iemand in zijn waarde laten”. Respect kun je definiëren als het spanningsveld tussen betrokken zijn (“liefde”) en de juiste afstand houden (“vrijheid”). Een liberaal begrip. Een sociaal liberaal begrip. Tevens is dat voor het kabinet meen ik een complex begrip. Ik leg het voor Mark Rutte en zijn collega graag nog eens uit. Respect voor de samenleving zou moeten leiden tot een gezonde balans, die het resultaat is van gelijke tegenkrachten: liefde en vrijheid. Binden en loslaten.

De boksring in de tweede kamer

Als toeschouwer van het handelen van huidig kabinet zie ik een soort boksring. Premier en staatsecretaris zetten de hakken in het zand. De oppositie zit klaar. Er wordt met woorden gemept. Met argumenten geslagen, met drogredenen en non-argumenten gebokst. Dit is exemplarisch voor veel debatten momenteel. Echter via de boksring werkt het in ieder geval niet. De dialoog lijkt beter. Op de een of andere manier is de burger geleerd om te zwijgen als het over beleidsvorming gaat, om afstand te bewaren. Aan sommigen van ons werd nooit gevraagd onze ideeën en meningen te uiten. Op school en tijdens ons volwassen leven hebben we geleerd stil te zijn, opdat anderen ons kunnen vertellen wat we moeten denken. Door deze ervaringen zijn we gaan aarzelen het woord te nemen en zijn we soms bang voor elkaar geworden. Veel mensen verlangen ernaar opnieuw met elkaar in gesprek te raken. Ook met de regering. Maar die geeft niet thuis. We verlangen vurig naar een kans om te spreken. Om mee te denken. We snappen best dat er bezuinigd moet worden. Maar laten we er samen over praten. Ik schreef vorige week een brief naar VVD-Tweede-Kamerlid Tamara Venrooy om met haar in dialoog te komen. Over andere oplossingen voor het PGB. Ik kreeg het partijstandpunt van de VVD als standaard antwoord. Een afspraak is er niet van gekomen.

Het is een geweldige ‘Shock’

In het boek ‘Shock Doctrine’ van Naomi Klein wordt verteld dat een crisis vaakt misbruikt wordt voor verandering. Ze noemt de val van de Berlijnse Muur, de orkaan die New Orleans onder water zette, de omslag in Zuid-Afrika als voorbeelden. Ze stelt dat in een crisissituatie de veranderingsbereidheid bij de bevolking het grootst is. In de vele voorbeelden die Klein noemt is dat veelal ten nadele van de bevolking, en wordt met succes een rechtse kapitalistische structuur ingevoerd. Door dit boek snap ik meer de beweegredenen van dit kabinet en hoe het rampenkapitalisme blijkbaar werkt.

Mag ik een oplossing aandragen?

In deze tijd van crisis is het toverwoord ‘vertrouwen’. Vreemd dat dat inzicht er blijkbaar nog niet is bij dit kabinet. En ik hoop dat het kabinet de komende debatten over bijvoorbeeld het PGB, passend onderwijs en de wajong, en vooral naar het waarom van de regelingen, tot inzicht komt en dat er weer balans kan worden aangebracht in de manier waarop we met elkaar om gaan. Vertrouwen is gebaseerd op integriteit, op het feit dat je van binnen uit weet wat goed en niet goed is. Bezuinigen op de zwakkeren is niet goed. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk hoe je met je zelf, anderen en de wereld om gaat. ‘There is enough for everybody’s need, not enough for everybody’s greed’ zei Gandhi. De crisis biedt kansen. Kansen op herstel van het zoeken naar wat goed is en wat fout. Van zoeken naar grenzen en nieuwe wegen, gebaseerd op wederzijds respect en vertrouwen, in dialoog met voorstanders van verschillende visies en belangen. Vertrouwen komt echter niet zo maar, het is het gevolg van een proces dat zichtbaar dient te zijn. Vertrouwen volgt vanuit betrouwbaarheid. En betrouwbaarheid is het gevolg van de mate van consistentie in je afspraken en handelingen, dus in je gedrag. Dat betekent niet meer zo maar iets beloven over nimmer en nooit meer het PGB afschaffen en dat een half jaar later wel willen doen. Het goede nieuws is dat als vertrouwen toeneemt, de snelheid van samenwerking en de kosten van controle afnemen (en bureaucratie). Wie van rechts, midden of links toont het leiderschap dat voor deze verandering nodig is?

Naschrift

Mijn werk en vrijwilligerswerk gaat vaak over het bereiken van een ‘next level’. Heel vaak voor zorginstellingen, speciaal onderwijs en culturele instellingen. Opvallend genoeg zijn dit ook de ondergeschoven kindjes van dit kabinet. Zorg voor mensen met een uitdaging, passend onderwijs en onze cultuur past bij een hoog zelfbesef, inzicht, ontplooiing en beschaving. Ik merk dat we die zo belangrijke stukjes beschaving kwijtraken. Veel gehandicapten raken door het afschaffen van hun PGB hun eigen regie over zorg en daarmee ‘zelfrespect’ kwijt, evenals hun ontplooiingskansen (Maslov). De bezuiniging op sociale werkplaatsen en passend onderwijs vergroot de kloof nog meer. Ik maak me echt zorgen om Nederland.

Bron: kanteldenker.wordpress.com

Het is nu of nooit!

Manifestatie op 23 juni 2011 om 12.00 uur op het Plein voor de Tweede Kamer.

Politieke partijen als Groen Links, SP, ChristenUnie, PvdA maar ook het CDA en de VVD bereiden zich allemaal voor op de grote manifestatie op het Plein op 23 juni 2011 om 12.00 uur, voorafgaand aan het debat in de Tweede Kamer.

De grote manifestatie tegen de afbraak van het PGB is donderdag 23 juni van 12.00 uur tot 15.00 uur op het Plein in Den Haag. De cliëntenorganisaties roepen iedereen op, voor wie het maar enigszins mogelijk is, te komen. Laat zien over wiens levens onze volksvertegenwoordigers gaan beslissen, het is nu of nooit!

Tijdens de manifestatie zal een aantal sprekers ons toespreken, waaronder lijstrekkers als Job Cohen (PvdA) en Emile Roemer (SP).

Ook Tweede Kamerleden met zorg in de portefeuille staan op het programma met onder meer vanuit de oppositie Linda Voortman (GroenLinks) Renske Leijten (SP), en van coalitiepartij de VVD, Tamara Venrooy.

In het publiek loopt een interviewer rond met microfoon en cameraman, zodat u in de gelegenheid bent vragen aan hen te stellen. Daarnaast is er muziek en cabaret.

De manifestatie wordt geleid door Pieter Hilhorst (De Ombudsman van de VARA).

Wij van het Platform Verontruste Ouders zullen er ook bij zijn. We zijn te herkennen aan onze speciale actiesweaters. We zullen veel flyers uitdelen en vooral niet stilstaan!

Het debat over hetPGB in de Tweede Kamer begint om 14.00 uur en is live vanaf een groot scherm te volgen.

Wij hopen  jullie allemaal te zien donderdag de 23e op het Plein in Den Haag.

Tot dan!

Kabinet moet alternatieven pgb-plannen bekijken



Alarmfase rood

Het kabinet moet met de belangenvereniging voor mensen met een persoonsgebonden budget (pgb) om de tafel om te kijken naar alternatieven voor de bezuinigingen.  Een Kamermeerderheid heeft het kabinet daartoe dinsdag opdracht gegeven.

Belangenvereniging Per Saldo heeft alternatieven bedacht voor de omvangrijke maatregelen ten aanzien van het pgb. Het kabinet heeft besloten dat een groot deel van de mensen met een pgb, waarmee ze zelf zorg kunnen inkopen, dat kwijtraakt. Alleen mensen die anders naar een verpleeghuis zouden moeten, houden straks een pgb, zodat ze thuis kunnen blijven wonen.

Dat is ongeveer tien procent van de mensen die nu een pgb hebben. Hun budget stijgt met vijf procent en wordt wettelijk verankerd. Vorige week moest premier Mark Rutte (VVD) zich in de Kamer verantwoorden voor de plannen.

'Alarmfase rood'

Per Saldo spreekt over 'alarmfase rood'. "Het pgb bestaat meer dan vijftien jaar en is voor mensen met een beperking, die zelf de regie over hun leven willen behouden, onmisbaar", zo stelde de organisatie nadat de kabinetsplannen waren bekendgemaakt.

"Jarenlange ontwikkeling van gewenste en relatief goedkopere zorg dreigt nu volledig te verdwijnen", vreest Per Saldo.

"Gevolg is dat mensen niet meer thuis kunnen blijven wonen, kinderen uit huis moeten worden geplaatst, mensen niet meer naar de zorgboerderij kunnen, mensen hun baan moeten opzeggen, kortom, dat 120 duizend mensen, plus hun partners en gezinsleden, een groot stuk van hun leven verliezen."

Bron: nu.nl

Waarom nu deze stortvloed aan Haagse maatregelen?

Plots is daar een lawine van maatregelen. Bezuinigingen op Defensie? Check. Kinderopvang wordt duurder. Check. Bezuinigingen op cultuur. Worden morgen bekendgemaakt. Bezuinigingen in zorg. Morgen weten we alles. PGB? AWBZ? Wajong?

Bijna alle betrokken bewindslieden komen de laatste twee weken ineens met vergaande plannen en maatregelen. Hoe is deze stortvloed van Haagse voornemens te verklaren? Er was toch juist kritiek dat het zo lang stil bleef vanuit het kabinet-Rutte?

Inwerken
Ten eerste: zo lang zit het huidige kabinet er nou ook weer niet. Het is vandaag precies een jaar geleden dat Nederland naar de stembus mocht, pas in oktober stond het kabinet-Rutte op het bordes. Ministers en staatssecretarissen moeten zich inwerken, de mensen om hen heen leren kennen, de plannen uit het regeerakkoord door hun ambtenaren laten vertalen tot concreet beleid. Dat gaat, zeker in Nederland, niet van vandaag op morgen. Het duurt even voordat de plannen af zijn en ze aan de buitenwereld bekend kunnen worden gemaakt.

Vergeet daarbij niet: het polderen is in Nederland met het aantreden van het nieuwe kabinet heus niet ineens verdwenen. Er wordt overlegd met gemeentes, met vakbonden, met overlegorganen, met inspraakorganen, met koepelorganisaties, met ziekenhuizen, met zorgverzekeraars, met cultuurwerkgroepen. Kortom, met elke instantie die Nederland, polderland te bieden heeft. Niet alleen om te praten over de inhoud van de plannen, maar ook om te bespreken hoe deze het beste kunnen worden uitgevoerd.

Weerstand
Dat laatste is de tweede reden waarom er nu zo veel plannen tot ons komen; de eerste fase van het polderen is voorbij, de beleefdheden zijn uitgewisseld. Nu komt de fase van de weerstand. Denk aan de gemeentes die niet akkoord gaan met de bezuinigingen op de sociale werkplaatsen, denk aan de culturele sector die op haar achterste benen staat.

Het is dus de tijd voor de politici om de publiciteit op te zoeken, om de druk op te voeren. De politiek heeft geluisterd, heeft misschien zelfs adviezen van polderpartners overgenomen, en stelt nu de voorwaarden. En doet dit niet op een zachtzinnige manier. 'U krijgt hier spijt van', zei Donner gisteren tegen de Nederlandse gemeenten. Willen ziekenhuizen toch niet concurreren op de manier die minister Schippers voorstelt, dan komen er andere plannen op tafel, die de ziekenhuizen al helemaal niet zien zitten. Krijgt het Nationaal Historisch Museum de tientallen miljoenen euro's voor huisvesting niet razendsnel bij elkaar, dan schrapt staatssecretaris Zijlstra de subsidie volledig.

Tijdsnood
De derde reden: het kabinet heeft - als het de rit uitzit - tot 2015 om 18 miljard te bezuinigen. 2015 komt rap dichterbij, dus veel bezuinigingen zullen volgend jaar al moeten ingaan om die streefdatum te halen. Daarom moet er nog voor het zomerreces, dat al over 3,5 week ingaat, op veel terreinen spijkers met koppen worden geslagen. Een voorbeeld: ingrepen in het basispakket van de zorg moeten uiterlijk op 1 juli door de Kamer zijn goedgekeurd, anders mogen ze niet per 1 januari worden doorgevoerd.

De maatregelen die nu worden doorgevoerd zijn vooral maatregelen waarover VVD, CDA en PVV het eens zijn, en waar dus een meerderheid in de Tweede Kamer voor bestaat. Na Prinsjesdag wordt het nog spannender. Dan moet het kabinet immers ook maatregelen gaan aankondigen waarvoor het actief op zoek moet naar meerderheden, zoals minister Kamp nu moet doen in zijn wens het ontslagrecht te versoepelen. Iets waar gedoogpartner PVV fel op tegen is.

Bron: vk.nl

Kabinet wil PGB afschaffen

Handen af van PGB!

Het nieuwste bezuinigingsplan, waarmee de PGB’s om zeep geholpen worden, gaat echt alle perken te buiten. Typisch geval van paniekvoetbal en ad-hoc politiek.

Hiermee worden honderdduizenden mensen gepakt, die juist dankzij deze ondersteuning op maat, mee kunnen draaien in de maatschappij. Een gezin waarin AD(H)D speelt, kan blijven functioneren door dat extra steuntje in de rug van een coach, die meehelpt het overzicht te bewaken en behouden. De werknemer met AD(H)D, die snel in een arbeidsconflict verzeild raakt, kan met een klein beetje hulp van een professional met verstand van zaken, zorgen dat hij blijft functioneren.

Ja, dat kost een beetje geld. En nee, er zijn niet altijd mantelzorgers in hun nabijheid om dit op zich te nemen. Dus overheid, bezin je voordat je deze maatregel definitief doorvoert!

Aan alle kanten gepakt

Want voor je het weet, is de financiële schade als gevolg van deze afschaffing, nog vele malen groter dan de gedroomde opbrengst. Dit zal de maatschappij namelijk veel meer gaan kosten aan arbeidsuitval en een nog grotere druk op de GGz-voorzieningen.

Vorige week zijn de patiëntenverenigingen al voor een deel monddood gemaakt door enorme bezuinigingen. Nu deze maatregel eroverheen. De groep die zichzelf toch al niet heel goed kan vertegenwoordigen, wordt aan alle kanten gepakt.

Wij roepen de Tweede Kamer op de minister terug te fluiten, zodat dit rampzalige bezuinigsplan ons bespaard blijft!

Bron: Vereniging Impuls

Voortbestaan pgb onzeker

Balans is zeer bezorgd over de plannen om het persoonsgebonden budget (pgb) af te schaffen voor bijna alle mensen die recht hebben op AWBZ-zorg. Ze roept de ministerraad en de Tweede Kamer op om niet akkoord te gaan met deze extreme maatregel, die catastrofale gevolgen heeft voor alle chronisch zieken en gehandicapten waaronder kinderen met ernstige ADHD en autismespectrumstoornissen.

120.000 mensen raken pgb kwijt

Op woensdag 1 juni 2011 vergadert de ministerraad over het voorstel. Ook worden er die dag mondelinge Kamervragen over de bezuinigingen op het pgb gesteld. Als de bezuinigingsmaatregel wordt goedgekeurd, raken 120.000 mensen die nu gebruik maken van pgb-zorg hun budget volledig kwijt. Alleen een kleine groep van 13.000 mensen met een zorgzwaartepakket behoudt het recht op zorg in de vorm van een persoonsgebonden budget.
 

Opnieuw op zoek naar passende hulp

Staatssecretaris Veldhuizen-van Zanten-Hyllner denkt met het afschaffen van het pgb een miljard euro te kunnen bezuinigen. Terwijl pgb-zorg relatief goedkoper is dan zorg in natura van zorginstellingen. Veel ouders van kinderen met een gedragsprobleem regelen de zorg voor hun kind met een pgb. Als de ministerraad en de Tweede Kamer instemmen met de bezuinigingsmaatregel, moeten bijna al deze ouders opnieuw op zoek naar passende hulp voor hun gezin. Zij moeten gebruik maken van het zorgaanbod van zorginstellingen. Nu al is er voor kinderen met een gedragsproblematiek onvoldoende aanbod van deze zorg. Bovendien sluit het aanbod van zorgaanbieders vaak niet aan bij de hulpvraag van ouders en kind.
 

Geen hulp meer

Als de plannen doorgaan, moet dit wel betekenen dat veel ouders met een persoonsgebonden budget simpelweg geen hulp meer krijgen. Terwijl de kinderen wel zorg nodig hebben en voldoen aan de indicatiecriteria voor zorg.
 

Acties

Balans sluit zich aan bij de actie van Per Saldo, de belangenvereniging voor budgethouders. Mail via onderstaande link uw verhaal naar de staatsecretaris om te vertellen hoe uw leven eruit ziet zonder pgb. U kunt dit doen via het formulier op www.pgb.nl. Uw mail komt rechtstreeks bij de staatssecretaris en bij Per Saldo terecht. Per Saldo stuurt de mails door naar de leden van de Tweede Kamer.

Bron: Oudervereniging Balans

Lang genoeg geschaamd...

 

Wat is er in vredesnaam aan de hand in dit land?

Minister Marja vindt homo -voorlichting op scholen niet nodig. Reden? Het zou de scholen te veel belasten. En als Marja iets niet nodig vindt gebeurt het dus ook niet, ondanks dat de meerderheid van de Tweede Kamer dit wel wil, weigert ze de motie van D66 uit te voeren. Marja`s wil is namelijk wet.

De helft van de homoseksuele jongeren heeft wel eens zelfmoord overwogen, het aantal zelfmoordpogingen van homojongeren is vier keer zo groot als dat van heterojongeren en driekwart van de homojongeren wordt weleens gepest of in elkaar geslagen.

Dat vinden wij erg, maar Marja niet. Voorlichting is niet de taak van de school volgens Marja en dan is het dus ook zo. Marja`s wil is namelijk wet.

Maar met het hartstochtelijke pleidooi - voor iets dat al lang kan- van clown Ton (lees: één Kamerlid) is Marja het helemaal eens.

Ton maakt zich namelijk heel erge zorgen. Te veel scholieren gebruiken volgens hem drugs. De oplossing: speekseltesten op scholen.
 
‘Ik begrijp dat je natuurlijk niet willekeurig jonge mensen een wattenstaafje in de mond kunt duwen’, waarschuwde Ton, ‘maar aan de andere kant mogen we niet wegkijken van dit probleem`.

Marja vindt ook dat meer scholen de speekseltest zouden moeten toepassen en daar gaat ze de scholen nog maar eens op wijzen. Dit kost ook veel tijd voor scholen, maar dit vindt Marja wel een goed idee, ondanks dat er minder mensen zijn die dat ook vinden, doet ze het lekker toch. Marja`s wil is namelijk wet.

Rutte heeft beloofd dat prachtige land weer terug te geven aan de Nederlanders.
Mag ik vragen wanneer dan wel? Ik heb mij nu namelijk lang genoeg geschaamd voor mijn eigen land!

Liever Batavia dan geraniums

Deze gastcolumn van Job Cohen is te lezen op nu.nl

Vorige week was ik bij de werf “Batavia” in Lelystad. Prachtige werf, waar het herbouwde VOC -schip van die naam in onderhoud is. Op het dek van dat schip stond een jongen te schrobben en hij had er lol in.

Op deze werf worden jongeren opgeleid voor vakmanschap, lassen, smeden, timmeren. Jongeren mét en jongeren zónder een arbeidshandicap, beiden krijgen hier de kans een vak te leren om mee aan het werk te gaan.

Op zo’n moment besef je welk verschil de politiek kan maken in het leven van mensen. In dit geval van tienduizenden mensen die dagelijks naar hun werk gaan, iets nuttigs doen, met collega’s samenwerken en hier hun voldoening en zelfbevestiging uit halen.

Op de Bataviawerf, in de catering, bij de plaatselijke supermarkt. Tienduizenden mensen die zonder hulp en begeleiding niet meer dagelijks naar hun werk kunnen, maar thuis komen te zitten. Omdat zij de pech hebben van jongs af aan een beperking te hebben waarmee zij zelfstandig weinig kans maken op gewoon werk.

Kabinetsvoorstellen

Vandaag spreekt de Tweede Kamer over de kabinetsvoorstellen voor deze mensen met een beperking. Het is een van de grootste plannen van dit kabinet als je kijkt naar de besparingen die ermee gehaald moeten worden – een kleine 2 miljard - en naar het effect dat het op veel mensen zal hebben: minder mensen aan het werk én minder uitkeringen.

Veel arbeidsgehandicapten zullen hun Wajong -uitkering verliezen. Als zij thuis wonen krijgen zij helemaal niks meer, ook geen bijstand. Dat zou geen ramp zijn als zij daarvoor in de plaats een baan krijgen tegen een fatsoenlijk loon.

Animo

Maar dat zit er niet in, want er komt ook veel minder geld voor begeleiding door jobcoaches en al helemaal geen geld meer voor loonkostensubsidies. Veel werkgevers zitten al niet te springen om deze mensen, maar zonder begeleiding zal de animo nog verder afnemen.

Zo gaat het helemaal de verkeerde kant op. Méér mensen met een arbeidshandicap aan het werk, dat is wat wij allemaal willen. Maar dat gaat niet vanzelf. Op dit moment worden bij verschillende sociale werkbedrijven de huidige werknemers al bedreigd met ontslag. Deze bedrijven in de sociale werkvoorziening, waar mensen in een beschermde omgeving werken, moeten overeind blijven. Daarnaast zouden zoveel mogelijk mensen met een beperking bij gewone werkgevers aan de slag moeten.

Verantwoordelijkheid

De overheid – straks de gemeente, en dat is prima – moet daarbij voor begeleiding zorgen. Helaas krijgen zij hiervoor niet de middelen. En werkgevers nemen niet allemaal de verantwoordelijkheid om mensen met een beperking werk te geven, zelfs niet als begeleiding beschikbaar is.

Het is tijd voor een doorbraak. Die doorbraak halen we alleen als werkgevers wel hun verantwoordelijkheid nemen. Dat kan ten eerste door werkgevers zoveel mogelijk het papierwerk uit handen te nemen. Daarnaast gaan voor werkgevers ook plichten gelden door het instellen van een quotum waarbij middelgrote en grote bedrijven een bepaald aantal arbeidsgehandicapten in dienst moeten nemen.

Rekensommetje

Ook met dit voorstel is het mogelijk te besparen, maar geen kleine 2 miljard. Het gaat hier evenwel niet om een koud rekensommetje. Het gaat over mensen die de pech hebben bij geboorte of op jonge leeftijd een arbeidshandicap op te lopen.

Het gaat over de fundamentele vraag of wij als samenleving ook hen kansen op fatsoenlijk werk bieden, of we - ook als het ons iets kost – bereid zijn die verantwoordelijkheid te nemen. Ik vind dat wij dat moeten doen: liever met extra kosten mensen aan het werk dan achter de geraniums.

Sleutel naar de toekomst...

Het is bizar dat zo`n kleine partij als de SGP de regie lijkt te hebben. Het is dwaas dat zo`n kleine partij de touwtjes (lees: lot van onze kinderen) in handen heeft. Die kleine SGP heeft de sleutel van de toekomst van onze kinderen in handen.

Het was niet makkelijk om de Tweede Kamer mee te krijgen met de plannen, maar door de Tweede Kamer (bewust of onbewust, is allebei erg) met onjuiste getallen om de oren te slingeren is het belachelijke voorstel toch door de Tweede Kamer gedrukt.

Het kabinet wil zoveel mogelijk zorgleerlingen in een klas van 30 kinderen zetten, binnen een reguliere school. 'Het onderwijs mag niet in de knel komen door de zorgbehoefte van leerlingen', schrijft de SGP. Hoe gaat de SGP dit in de praktijk brengen?

De SGP wil eigenlijk ook niet korten op de sociale werkplaats. De SGP schrijft: 'Sommige mensen hebben net een extra duwtje in de rug nodig om te kunnen functioneren op de arbeidsmarkt. Als het aan de SGP ligt, krijgen zij dat duwtje'. Mooi, maar hoe gaat de SGP dit waarmaken?

Neemt de SGP een gezagsgetrouwe houding in, zoals de partij meestal doet, of zullen deze plannen worden toegevoegd aan het lijstje fundamentele bezwaren van de SGP en zal de partij vanuit een Christelijk oogpunt de plannen de prullenbak ingooien?

Zullen onze kinderen een eerlijke en kansrijke toekomst krijgen? De sleutel ligt in handen van een hele kleine partij met heel veel macht; de SGP…