Anne Vernooijs: "financiële gevolgen afschaffen PGB niet te overzien!"

Mijn vriendin Anne is iemand die keihard getroffen zal worden door afschaffen van het PGB. Aanvankelijk wilde ik, onder pseudoniem, haar verhaal vertellen. Maar ze kan het veel beter zelf, en heeft dat ook heel openhartig gedaan.

Op haar site vertelt ze uitgebreid waarom we in actie moeten komen tegen die onzalige plannen en vooral waarom het meer zal kosten dan het opbrengt. Fors meer zelf.

Met haar toestemming zet ik haar eigen verhaal hier neer. Maar het loont de moeite om ook de rest van de site van Anne, die niet alleen een geweldig goede begeleidster is maar ook zeer getalenteerd als beeldend kunstenaar, te bezoeken. Zij is ook de maakster van de "barcode" die ik enkele dagen geleden heb geplaatst.

www.star-counseling.nl

Anna's eigen verhaal

Met de huidige voorgenomen maatregelen raak ik niet alleen mijn werk kwijt, maar ook mijn zorg én mijn kind. Onbegrijpelijk voor mij en voor de vele mensen die mij kennen. Iedereen roept ook tegen mij: "maar voor jou zal dat toch niet gelden?" Helaas! Als ik de voorgenomen regels erop nalees dan blijkt dat noch ik noch mijn zoon straks nog in aanmerking komen voor een PGB. Wij hebben beiden geen indicatie voor verblijf en ook geen ZZP.

Voor mijn zoon die autistisch is en met zijn 14 jaar nog steeds op alle levensgebieden intensieve begeleiding nodig heeft gaat het zeker een uithuisplaatsing betekenen. Begeleiding zoals hij nu krijgt (bij ADL, structuur aanbrengen, begeleiding van- en naar allerlei dingen, regie- en regelzaken, leren omgaan met geld, leren omgaan met sociale contacten/sluiten van vriendschap, voorkomen dat hij zich afzondert en in zijn eigen wereldje verdwijnt) is er niet in ZIN. Ik kan hem dat niet bieden, ik doe al heel veel. Ik rijd dagelijks 100 km om hem van en naar zijn VSO school te brengen, omdat hij niet met het leerlingenvervoer meekan door de te grote hoeveelheid prikkels in de taxi en zijn angst voor drukke kinderen.. Ik ben daar per dag 3 uur voor kwijt. Ik zorg volledig alleen voor mijn drie kinderen en ik moet in mijn eentje voor een volledig gezinsinkomen zorgen. Door die combinatie kan ik de zorg/begeleiding voor mijn zoon, naast de inzet van begeleiding vanuit zijn PGB maar net aan. Zonder dat PGB overduidelijk niet meer. Reeds in 2004 werd mij ter overweging gegeven mijn zoon uit huis te plaatsen in een instelling, omdat het zo verschrikkelijk zwaar was. Met PGB heb ik dat kunnen voorkomen. Zonder PGB niet meer.

Zelf ben ik chronisch ziek. Ik heb 3 aandoeningen en ben rolstoelgebonden. Ik heb sinds 1999 een PGB voor persoonlijke verzorging en begeleiding. In het verleden bleek al dat PV via de thuiszorg niet werkte. Ik kreeg soms 14 verschillende mensen in een week aan mijn bed om mij te helpen bij mijn persoonlijke verzorging. Dit leidde tot ontzettend veel onrust in mijn gezin. Met PGB heb ik dit kunnen downsizen naar 2 mensen die mij dagelijks helpen. Doordat ik zorg voor mijn kinderen en werk moet combineren, waarbij ik dus ook mijn zoon nog iedere dag naar zijn VSO school moet brengen komen deze mensen op behoorlijk incourante tijden. Deze mensen vertrouw ik volledig en dit werkt prima voor mij. De reguliere thuiszorg kan mij deze zorg op deze manier niet bieden. Ik heb dit reeds in februari dit jaar geïnformeerd, toen ik door de maatregel dat budgethouders niet meer voor budgethouders mochten werken voor de keuze stond om te stoppen met werken of mijn PGB om te zetten naar ZIN. Daarbij kreeg ik van de 3 organisaties die ik benaderd heb te horen dat zij wachtlijsten hadden en sowieso de zorg niet per direct zouden kunnen bieden. Ik denk dat als er 100.000 PGB houders geen recht meer hebben op een PGB de toeloop naar ZIN nog veel groter zal worden en de wachtlijsten navenant langer. De kans dat ik dan helemaal geen hulp kan krijgen is dus levensgroot. en wat dan? Mijn minderjarige kinderen maar inschakelen voor de PV? Familie heb ik niet meer, vrienden en kennissen zijn mensen die ik ken via lotgenotencontact en dus allemaal mensen die in meer of mindere mate zelf afhankelijk zijn van zorg.

De conclusies die ik kan trekken n.a.v. de voorgenomen maatregelen zijn:

1. Mijn zoon moet naar een dure zorginstelling (gesteld dat er plek zou zijn, als dat niet het geval is dan heb ik echt geen idee meer hoe we dat moeten gaan redden en gaat mijn hele gezin naar de klote)
2. Ik moet overstappen naar ZIN (gesteld dat die overstap mogelijk is en ik niet op een ellelange wachtlijst kom) wat betekent dat ik mijn zorg niet meer kan regelen zoals ik dat wil en daardoor niet kan werken en mijn gezin niet meer kan runnen.
3. Ik raak mijn werk kwijt, want ik werk voor PGB houders die waarschijnlijk ook (bijna) allemaal hun PGB kwijtraken en het is voor mij niet meer te combineren met de zorg die ik zelf nodig heb, omdat ZIN dat niet op die manier kan leveren. Ik kan dus een bijstandsuitkering aan gaan vragen.

De financiële gevolgen voor de staat zijn niet te overzien!

Ik heb hieronder een berekening gemaakt:

Er dus van uitgaande dat mijn kind niet thuis kan blijven wonen zonder PGB, omdat ik nu al constant overbelast ben en met mijn keel aan de kapstok hang vanwege de intensieve zorg/begeleiding die mijn zoon nodig heeft:
Een plaatsing in jeugdzorginstelling met intensieve begeleiding op alle gebieden komt overeen met een jeugdzorgplus plaats (de duurste vorm van jeugdzorg)
kosten: 125.000,00 euro per jaar. (ja echt, heb het opgezocht en schrok er zelf ook van!)
Huidig PGB van mijn zoon: 16296,57 per jaar

Dat geeft een verschil van: 108.703,43 per jaar

Omzetten PGB indicatie naar ZIN voor mij (gesteld dat er uberhaupt zorg gegeven kan worden en ik niet jaren op een wachtlijst kom, want dan komt de last bij mijn kinderen te liggen of moet ik noodgedwongen in mijn bed gaan liggen vervuilen!)
ZIN = 25% duurder, dat komt neer op 36575,20 per jaar.
Jaarlijks hou ik een bedrag van rond de 3000,00 euro over van mijn PGB vanwege het scherp inkopen van zorg. Dat stort ik netjes terug naar het zorgkantoor. Bij ZIN wordt de zorg geleverd volgens vaste prijsafspraken, er valt dus niets te besparen door de zorg goedkoper in te kopen.
Met PGB zou het dus geen 36575,20 per jaar kosten, maar 26260,16

Dat geeft een verschil van: 10315,04 per jaar.

Verder kan ik niet meer werken doordat mijn cliënten geen PGB meer krijgen en dat nu eenmaal het grootste deel van mijn werk is én ik ben overgeleverd aan de thuiszorg die gaat bepalen wanneer en door wie ik geholpen ga worden,, waardoor werkafspraken en op tijd op mijn werk zijn heel erg moeilijk gaat worden. Werken in loondienst gaat hem niet worden vanwege bovenstaande, bovendien zit ik in een elektrische rolstoel en heb ik jaaaaarenlang gesolliciteerd (en nog regelmatig) maar krijg ik alleen vanwege die rolstoel al nergens een kans. Ik ga er dus vanuit dat deze maatregel betekent dat ik terug de bijstand in zal moeten.
Kosten: 14189,64 per jaar terwijl ik nu gewoon zelf mijn geld verdien en geen gebruik maak van gemeentelijke potjes of subsidies.

Totale MEERKOSTEN door deze maatregel:
108703,43 + 10315,04 + 14189,64 = 133208,11 euro PER JAAR! aan meerkosten dus he!

Tel uit je VERLIES! Ik geef hier dus een voorbeeld van 1 gezin met 2 PGB houders!!! De meerkosten bedragen in ons geval dus al meer dan 133.000,00 euro per jaar t.o.v. nu met onze PGB's. En ookal is mijn situatie misschien een te specifiek voorbeeld, in alle gevallen zijn de kosten van ZIN en het plaatsen van een kind in een instelling groter dan de kosten van een PGB! Ik zie hierin geen winst te behalen, geen bezuiniging, eerder een adhoc beslissing die voor ontzettend veel problemen en voor ontzettend veel kosten gaat zorgen.

Bovenstaand is dan alleen nog maar het financiele plaatje. Ik heb hier alle psychische schade voor mij, mijn zoon en mijn andere twee kinderen voor het gemak nog even buiten beschouwing gelaten. Maar u zult misschien wel kunnen begrijpen dat dit zeker zijn sporen na zal laten.

En misschien zou het in mijn situatie zelfs nog wel lukken om een ZZP indicatie te krijgen, ik val regelmatig en heb dan hulp nodig om weer in mijn rolstoel te komen en dat is onplanbare zorg. Maar dan zou ik ineens in aanmerking komen voor een duurder ZZP, terwijl ik het nu prima red met het PGB bedrag dat ik krijg. Daarbij is het nogal absurd om een verblijfsindicatie te krijgen in mijn geval, als ik in een instelling moet verblijven wie gaat er dan voor mijn kinderen zorgen? Dat is de wereld op zijn kop natuurlijk!

Reacties: pgb@star-counseling.nl

Citaat uit: Kabinet van de happy few

Bij verantwoording hoort het hanteren van de juiste cijfers. Het is schokkend hoe dit kabinet met de cijfers over zorgleerlingen is omgesprongen. Vele malen is er met de Kamer over gedebatteerd, een zeer kritische Kamer. Vele malen zijn foutieve cijfers gebruikt om de omstreden bezuinigingen te verantwoorden. Eerder bleek al dat de vaak genoemde 3,7 miljard (de kosten van zorgleerlingen) anderhalf miljard te hoog zijn. En wat doet het kabinet als de cijfers niet blijken te kloppen? Op een achternamiddag het foutje wegstoppen in een brief aan de Kamer. Ik mag hopen dat dit niet een voorbode wordt van hoe dit kabinet denkt om te gaan met cijfers en verantwoording en met het informeren van de Kamer. Excuses lijken me het eerste wat op zijn plaats zou zijn. Ik hoor graag wat de premier van deze gang van zaken vindt. Het is nu van belang dat de juiste cijfers boven tafel komen, zodat wij op basis daarvan over de voorgestelde bezuinigingen kunnen spreken. Ik verzoek de premier daarom de Kamer op korte termijn een concreet en correct overzicht van de ontwikkeling van het aantal zorgleerlingen toe te sturen, ontdaan van alle dubbeltellingen, ontdaan van retoriek, en op basis van een heldere en eenduidige definitie van ‘zorgleerling’.

Lees de gehele inbreng  van Job Cohen bij Verantwoordingsdebat : Sociaal Zevenaar

Beroerd rekenonderwijs

Open brief aan Van Bijsterveldt en Elias

 

Geachte mevrouw Van Bijsterveldt en collega Elias,

Wij, Irma van der Made, Eleonoor van Gool, Suzan Otten-Pablos en Anne-Miek Wijnbergen hebben het Platform Verontruste Ouders opgericht. De reden is dat wij zeer verontrust zijn over de komende bezuinigingen op het passend onderwijs.

Wij zijn niet tegen passend onderwijs. Wij zijn van mening; gewoon waar het kan en speciaal waar het moet.

Eén ding is zeker; onze kinderen kunnen niet zonder begeleiding. Niet zonder begeleiding op school en niet zonder begeleiding bij het werk. Wij zouden het natuurlijk best anders willen, maar onze kinderen hebben autisme en/of ADHD en hebben die begeleiding hard nodig. Wellicht niet elke week even veel, maar er zijn perioden dat intensieve begeleiding onontbeerlijk is. Daarbij leren onze kinderen veel door herhaling, het moet langzaam inslijten. Die begeleiding is bij het aanleren van de juiste vaardigheden echt onmisbaar. Als onze kinderen die begeleiding moeten missen zullen zij uitvallen. We kunnen dan niet meer werken, omdat we thuis begeleiding en les zullen moeten gaan geven. Daarbij; wat zal dat met onze kinderen doen?

Hoe moet dat nou als straks de ambulante begeleiders verdwijnen en de klassen groter worden? Een samenwerkingsverband beslist dan dat ons kind wel naar het reguliere onderwijs kan. Wij zullen hier zelf geen enkele zeggenschap over hebben. Het gaat wel om onze kinderen.

Wat gaat er eigenlijk allemaal veranderen? Komen onze kinderen in speciale klasjes vol met ADHD`ers en/of autisten?

Er zijn veel vragen en veel zorgen.

Wij zijn ook verbijsterd over het feit dat nu al voor de tweede keer de cijfers niet blijken te kloppen. Ons vertrouwen in de gevolgen van de bezuinigingen was al niet groot, maar is nu verdwenen. Hoe kunnen we nu vertrouwen hebben in een beleid waarbij er met cijfers gegoocheld wordt? Niet één keer, maar twee keer, en wie weet zelfs nog vaker.

We nemen aan dat de bezuinigingen zijn gebaseerd op de geleverde cijfers. Nu die cijfers niet blijken te kloppen is het volgens ons vanzelfsprekend dat de voorgenomen bezuinigingen niet zo door kunnen gaan, maar we gaan er vanuit dat de plannen op zijn minst moeten worden herzien.

En mevrouw Van Bijsterveldt; u kijkt terecht naar het onderwijs, maar wij zien echter nog veel meer rigoureuze bezuinigingen op ons afkomen. Onze kinderen worden wel heel erg de dupe van dit kabinet.

Wie garandeert ons dat er straks begeleiding is bij werk? En kunnen we de benodigde zorg nog wel inkopen nu wederom op het PGB bezuinigd gaat worden? Kunnen onze kinderen straks in een woongroep wonen en zo een redelijk zelfstandig bestaan opbouwen? Of moeten ze bij ons blijven wonen?

We voelen het als zeer onrechtvaardig. Wij kunnen goed omgaan met de handicaps van onze kinderen en hebben veel geleerd in ons leven. Wij weten precies wat onze kinderen nodig hebben. Waarom wordt er naar ons niet geluisterd?  Onze kinderen zijn en blijven afhankelijk van goede begeleiding en zij zijn kwetsbaar. Het zijn juist die kwetsbaren, die zwakkeren, die zo onevenredig hard worden getroffen.

Wij hopen van u en/of uw collega een reactie te mogen ontvangen. Veel ouders snappen er helemaal niets van. Wij ook niet, maar we proberen wel om ouders zo goed als mogelijk te informeren.

Namens het Platform Verontruste Ouders,

Anne-Miek Wijnbergen

m.wijnbergen1@chello.nl

Die groei...

Die getallen over groei.... het is te ingewikkeld voor iemand die er niet dagelijks mee te maken heeft. En het is zo simpel:

- hoe groot was de groei vóór de invoering van de REC's?

- nu is de groei 15%

- kijk eens aan: door de invoering is de groei minder! Het werkt dus!

Dus systeem helemaal omgooien? Dom! Aanpassingen, okee, maar een systeem wat werkt weggooien?

De minister noemt de rugzakjes nu ineens ook "zware zorg" en dat moet naar beneden. Maar als de REC's gezorgd hebben voor een inperking van de groei,... wat zou er dan gebeuren als je de REC's opheft denk je?

Ben ik nu zo simpel of maakt de politiek het (bewust) ingewikkeld ten koste van ouders, leerlingen en scholen?

Fokke & Sukke

Bron: foksuk.nl

Blog van Aafke (@BizarrePolitiek)

Marja van Bijsterveldt, versoepel passend onderwijs

Groot was de verbazing van mijn kant (en met mij die van vele anderen, las ik op internet), toen bleek dat het Kabinet de stijging van het aantal Zorg Leerlingen flink overdreven had. De benadering van Van Bijsterveldt vond ik nog wat vreemder; ik vind een verschil van 50% namelijk niet echt een “Futiliteit”. Dat een mens fouten kan maken wil ik wel snappen, immers waar mensen werken worden fouten gemaakt, maar dat Van Bijsterveldt halsstarrig vasthoudt aan de enorme bezuinigingen terwijl we hier te maken hebben met een Fundamenteel verschil van Basisfeiten vind ik dus absoluut niet kunnen.

De hele bezuiniging van Van Bijsterveldt was namelijk in eerste instantie deels gedaan, om de volgens haar exorbitant hoge stijging van zorgleerlingen in het passend onderwijs “in te dammen”. Er blijkt dat hier een fout in is gemaakt. Hoe vervelend ook voor het Ministerie van Onderwijs, er is geen sprake van dat Van Bijsterveldt haar maatregelen versoepelt. Hoe koppig kan een minister zijn? Het gaat hier om een groep extreem kwetsbare kinderen waarbij voorzichtigheid geboden is en in plaats van dat Van Bijsterveldt staat te juichen dat er een fout is gemaakt en de enorme stijging meevalt, zet ze toch door. Ze zou het ook nog als teken van goeie wil kunnen laten zien van het Kabinet om beleid te versoepelen: de bekende, beloofde (en uitgebleven) handreiking. Een sigaar uit eigen doos, dat zou het dan wel zijn, maar dan wel eentje waar men blij van zou worden.

Ten gevolge van deze telfout kan mevrouw Van Bijsterveldt deze kinderen op zoveel verschillende manieren een handreiking doen, en toch doet ze dat niet, dat wil er bij mij niet in. Ik snap niet dat ze zo doelbewust deze kwetsbare groep in de kou laat staan. Versoepel dan op zijn minst de maatregelen nu blijkt dat je niet zoveel erop hoeft te bezuinigen. Kom de scholen tegemoet zodat zij minder personeel hoeven te ontslaan en de kinderen aan begeleiding niks te kort komen. Geef de docenten de kans om hun werk te doen. Met een verschil van 50% is er zoveel mogelijk mevrouw Van Bijsterveldt, de cijfers in uw heilige regeerakkoord zijn gebaseerd op fouten. Als je stelt dat je je vast moet houden aan dat akkoord, wees dan ook vrouw genoeg om het beleid aan te passen als er fouten zijn gemaakt.

De blog is te lezen op: krapuul.nl