Citaat uit: Kabinet van de happy few

Bij verantwoording hoort het hanteren van de juiste cijfers. Het is schokkend hoe dit kabinet met de cijfers over zorgleerlingen is omgesprongen. Vele malen is er met de Kamer over gedebatteerd, een zeer kritische Kamer. Vele malen zijn foutieve cijfers gebruikt om de omstreden bezuinigingen te verantwoorden. Eerder bleek al dat de vaak genoemde 3,7 miljard (de kosten van zorgleerlingen) anderhalf miljard te hoog zijn. En wat doet het kabinet als de cijfers niet blijken te kloppen? Op een achternamiddag het foutje wegstoppen in een brief aan de Kamer. Ik mag hopen dat dit niet een voorbode wordt van hoe dit kabinet denkt om te gaan met cijfers en verantwoording en met het informeren van de Kamer. Excuses lijken me het eerste wat op zijn plaats zou zijn. Ik hoor graag wat de premier van deze gang van zaken vindt. Het is nu van belang dat de juiste cijfers boven tafel komen, zodat wij op basis daarvan over de voorgestelde bezuinigingen kunnen spreken. Ik verzoek de premier daarom de Kamer op korte termijn een concreet en correct overzicht van de ontwikkeling van het aantal zorgleerlingen toe te sturen, ontdaan van alle dubbeltellingen, ontdaan van retoriek, en op basis van een heldere en eenduidige definitie van ‘zorgleerling’.

Lees de gehele inbreng  van Job Cohen bij Verantwoordingsdebat : Sociaal Zevenaar

Blog van Aafke (@BizarrePolitiek)

Marja van Bijsterveldt, versoepel passend onderwijs

Groot was de verbazing van mijn kant (en met mij die van vele anderen, las ik op internet), toen bleek dat het Kabinet de stijging van het aantal Zorg Leerlingen flink overdreven had. De benadering van Van Bijsterveldt vond ik nog wat vreemder; ik vind een verschil van 50% namelijk niet echt een “Futiliteit”. Dat een mens fouten kan maken wil ik wel snappen, immers waar mensen werken worden fouten gemaakt, maar dat Van Bijsterveldt halsstarrig vasthoudt aan de enorme bezuinigingen terwijl we hier te maken hebben met een Fundamenteel verschil van Basisfeiten vind ik dus absoluut niet kunnen.

De hele bezuiniging van Van Bijsterveldt was namelijk in eerste instantie deels gedaan, om de volgens haar exorbitant hoge stijging van zorgleerlingen in het passend onderwijs “in te dammen”. Er blijkt dat hier een fout in is gemaakt. Hoe vervelend ook voor het Ministerie van Onderwijs, er is geen sprake van dat Van Bijsterveldt haar maatregelen versoepelt. Hoe koppig kan een minister zijn? Het gaat hier om een groep extreem kwetsbare kinderen waarbij voorzichtigheid geboden is en in plaats van dat Van Bijsterveldt staat te juichen dat er een fout is gemaakt en de enorme stijging meevalt, zet ze toch door. Ze zou het ook nog als teken van goeie wil kunnen laten zien van het Kabinet om beleid te versoepelen: de bekende, beloofde (en uitgebleven) handreiking. Een sigaar uit eigen doos, dat zou het dan wel zijn, maar dan wel eentje waar men blij van zou worden.

Ten gevolge van deze telfout kan mevrouw Van Bijsterveldt deze kinderen op zoveel verschillende manieren een handreiking doen, en toch doet ze dat niet, dat wil er bij mij niet in. Ik snap niet dat ze zo doelbewust deze kwetsbare groep in de kou laat staan. Versoepel dan op zijn minst de maatregelen nu blijkt dat je niet zoveel erop hoeft te bezuinigen. Kom de scholen tegemoet zodat zij minder personeel hoeven te ontslaan en de kinderen aan begeleiding niks te kort komen. Geef de docenten de kans om hun werk te doen. Met een verschil van 50% is er zoveel mogelijk mevrouw Van Bijsterveldt, de cijfers in uw heilige regeerakkoord zijn gebaseerd op fouten. Als je stelt dat je je vast moet houden aan dat akkoord, wees dan ook vrouw genoeg om het beleid aan te passen als er fouten zijn gemaakt.

De blog is te lezen op: krapuul.nl

Nodeloze verwarring

Minister Van Bijsterveldt vervuilde het debat over de zorgleerlingen met verkeerde cijfers. Excuses zijn geboden.

Minister Van Bijsterveldt van Onderwijs moet sorry zeggen. Sorry voor de keren dat zij in persverklaringen en in de Tweede Kamer heeft beweerd dat het aantal leerlingen waar ‘iets mee is’ tussen 2003 en 2009 met liefst 65 procent steeg.

Voor alle keren dat ze die stijging van het aantal ‘indicaties’ aanvoerde als onderbouwing voor haar stelling dat het systeem voor zorgleerlingen ‘uit z’n voegen barst’.

Voor de stelligheid waarmee ze dat cijfer gebruikte om hard te maken dat een bezuiniging van 300 miljoen euro op het passend onderwijs absoluut onontkoombaar is. Want een stijging van 65 procent, dat kon zo toch niet langer doorgaan.

Voor alle keren dat ze haar partijgenoten en de coalitiepartners van VVD en PVV naar verkiezingsdebatten stuurde met deze boodschap op zak.

Voor de manier waarop zij zich achter haar eigen Onderwijsinspectie verschuilt nu blijkt dat de groei helemaal niet 65 procent was, maar slechts 15 procent.

Alsof haar eigen ministerie voor het zicht op de leerlingenstromen geheel afhankelijk is van de inspectie.

Voor de manier waarop ze haar fout weigerde toe te geven toen de redactie van het tienerblad 7Days eerder dit jaar onraad rook en om opheldering vroeg.

Voor de manier waarop zij de rectificatie van de cijfers vorige maand naar de Tweede Kamer stuurde: in volmaakte stilte, zonder enige ruchtbaarheid, kennelijk in de hoop dat het niemand zou opvallen. Dit terwijl elk nieuwtje dat wél goed uitkomt meteen vergezeld wordt van mooie persberichten.

Sorry omdat ze het hoogoplopende politieke debat over een zeer gevoelige kwestie, het lot van de kwetsbaarste kinderen in het onderwijs, bewust of onbewust heeft vervuild met onbetrouwbare cijfers.

Sorry voor de overdrijving. Sorry voor de verwarring.

Bron: vk.nl