Posts tonen met het label bezuinigen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bezuinigen. Alle posts tonen
woensdag 4 januari 2012
zondag 18 september 2011
VVD lachend je eigen rotzooi opruimen
De Pers
Lachend je eigen rotzooi opruimen
Door: Marcia Nieuwenhuis | Peter Wierenga
Tweemaal scoren met hetzelfde beleid: de eerste keer als je het lanceert, de tweede keer als je het resoluut afschaft. De VVD is er een meester in. Van pgb tot bonnenquota.
klik hier
Lachend je eigen rotzooi opruimen
Door: Marcia Nieuwenhuis | Peter Wierenga
Tweemaal scoren met hetzelfde beleid: de eerste keer als je het lanceert, de tweede keer als je het resoluut afschaft. De VVD is er een meester in. Van pgb tot bonnenquota.
klik hier
vrijdag 16 september 2011
Van Bijsterveldt ziet het anders
Ach hoe kan het ook anders? Van Bijsterveldt herkent zich totaal niet in het beeld dat het onderwijsveld schetst....
Minister ontkent financiële tekorten scholen
Hoewel uit een inventarisatie van de PO-Raad onder haar leden blijkt dat scholen in 2010 beduidend minder geld op hun rekening kregen dan in 2009, zei minister Van Bijsterveldt tijdens het debat in de Tweede Kamer donderdagochtend 15 september dat er ‘slechts’ 2% bezuinigd wordt. Ze geeft aan zich niet te herkennen in de geluiden uit het onderwijsveld, waarin schoolbestuurders aangeven hun uitgavenpatroon fors te moeten bijstellen en soms zelfs personeel te moeten ontslaan. Wel erkende de minister dat de overhead in het primair onderwijs erg laag is en dat de recente bezuiniging op Bestuur en Management onverstandig was.
klik hier
Minister ontkent financiële tekorten scholen
Hoewel uit een inventarisatie van de PO-Raad onder haar leden blijkt dat scholen in 2010 beduidend minder geld op hun rekening kregen dan in 2009, zei minister Van Bijsterveldt tijdens het debat in de Tweede Kamer donderdagochtend 15 september dat er ‘slechts’ 2% bezuinigd wordt. Ze geeft aan zich niet te herkennen in de geluiden uit het onderwijsveld, waarin schoolbestuurders aangeven hun uitgavenpatroon fors te moeten bijstellen en soms zelfs personeel te moeten ontslaan. Wel erkende de minister dat de overhead in het primair onderwijs erg laag is en dat de recente bezuiniging op Bestuur en Management onverstandig was.
klik hier
reactie PO Raad op onderwijsbegroting
PO-Raad: onderwijsbegroting zet ontoereikend beleid voort
In de onderwijsbegroting 2012 staat weinig nieuws ten opzichte van het regeerakkoord dat vorig jaar werd gepresenteerd. Dit regeerakkoord bevatte onder andere ingrijpende bezuinigingen op het speciaal onderwijs. Het geld dat hiermee vrijgemaakt wordt, wordt deels geherinvesteerd in professionalisering. Maar een groot deel gaat naar de invoering van prestatiebeloning. Dit heeft voor het onderwijsveld momenteel geen prioriteit. De PO-Raad betreurt het dat er niet geluisterd is naar het onderwijsveld, want het schuiven met middelen gaat ten koste van de kwaliteit van het (speciaal) onderwijs en de leerkrachten. Schoolbesturen kunnen op deze manier de in de begroting beschreven ambities niet waarmaken.
De minister heeft, taalkundig gezien, gelijk als ze zegt dat zij geen nieuwe bezuinigingen oplegt. Wel schuift de minister met geldstromen en compenseert zij in deze begroting niet de tekorten die zijn ontstaan door de cumulatie van bezuinigingen. Scholen voelen deze tekorten in hun dagelijkse praktijk. Scholen hebben bovendien ook inkomsten uit andere bronnen, zoals gemeentelijke- en projectsubsidies. En deze nemen ook af. Op schoolniveau moet er dus wel degelijk op de uitgaven bezuinigd worden. Bovendien zien schoolbesturen de kosten veel harder stijgen dan de vergoeding die zij daarvoor krijgen. Dit zijn kosten zoals de energierekening, gebouwbeheer, personeelslasten (pensioenpremies en dergelijke), lesmaterialen, schoonmaakkosten, et cetera. Omdat de vergoedingen niet meer toereikend zijn moet het schoolbestuur op haar uitgaven bezuinigen. En aangezien er, zo blijkt uit onafhankelijk onderzoek, in het primair onderwijs geen geld over de balk gegooid wordt aan bijvoorbeeld overhead en hoge bestuurderssalarissen, is het niet te vermijden dat dit uiteindelijk ook ten koste gaat van het primaire proces.
Kete Kervezee, voorzitter PO-Raad: “Het onderwijsveld voelt het als een ontkenning van de werkelijkheid, dat de minister blijft volhouden dat er niet bezuinigd wordt. In debatten zet de minister het onderwijsveld weg als onkundig. Ik nodig de minister uit de jaarrekeningen van 2010 te bestuderen en daarna verder te praten over de financiële situatie waarmee onze leden dagelijks te maken hebben.”
In de onderwijsbegroting wordt wederom de ambitie uitgesproken dat de kwaliteit van het onderwijs omhoog gaat en dat leerlingen hun schooltijd met betere resultaten afsluiten. De PO-Raad deelt deze ambitie, onderschrijft de noodzaak tot verdere professionalisering en constateert dat hier geld voor vrijgemaakt wordt. Tegelijkertijd stelt de PO-Raad vast dat het geld hiervoor eerst wordt weggehaald bij andere onderwijsactiviteiten, die onverminderd uitgevoerd moeten worden. Hierdoor wordt het een bijna onmogelijke opdracht de kwaliteit te handhaven, laat staan te verbeteren.
Dat er ondanks deze bezuinigingen en ongewenste herschikkingen toch nog met het veld te spreken is over mogelijke kwaliteitsverbetering is een groot compliment voor de schoolbesturen en hun medewerkers.
Positief in de begroting is dat extra middelen voor professionalisering via de prestatiebox naar het veld gaan en niet via losse subsidies. Dit beperkt de administratieve rompslomp voor besturen, wat de doelmatigheid ten goede komt. De PO-Raad gaat er van uit dat deze lijn ook wordt voortgezet in het bestuursakkoord waarover de minister op dit moment met (de leden van) de PO-Raad overlegt
In de onderwijsbegroting 2012 staat weinig nieuws ten opzichte van het regeerakkoord dat vorig jaar werd gepresenteerd. Dit regeerakkoord bevatte onder andere ingrijpende bezuinigingen op het speciaal onderwijs. Het geld dat hiermee vrijgemaakt wordt, wordt deels geherinvesteerd in professionalisering. Maar een groot deel gaat naar de invoering van prestatiebeloning. Dit heeft voor het onderwijsveld momenteel geen prioriteit. De PO-Raad betreurt het dat er niet geluisterd is naar het onderwijsveld, want het schuiven met middelen gaat ten koste van de kwaliteit van het (speciaal) onderwijs en de leerkrachten. Schoolbesturen kunnen op deze manier de in de begroting beschreven ambities niet waarmaken.
De minister heeft, taalkundig gezien, gelijk als ze zegt dat zij geen nieuwe bezuinigingen oplegt. Wel schuift de minister met geldstromen en compenseert zij in deze begroting niet de tekorten die zijn ontstaan door de cumulatie van bezuinigingen. Scholen voelen deze tekorten in hun dagelijkse praktijk. Scholen hebben bovendien ook inkomsten uit andere bronnen, zoals gemeentelijke- en projectsubsidies. En deze nemen ook af. Op schoolniveau moet er dus wel degelijk op de uitgaven bezuinigd worden. Bovendien zien schoolbesturen de kosten veel harder stijgen dan de vergoeding die zij daarvoor krijgen. Dit zijn kosten zoals de energierekening, gebouwbeheer, personeelslasten (pensioenpremies en dergelijke), lesmaterialen, schoonmaakkosten, et cetera. Omdat de vergoedingen niet meer toereikend zijn moet het schoolbestuur op haar uitgaven bezuinigen. En aangezien er, zo blijkt uit onafhankelijk onderzoek, in het primair onderwijs geen geld over de balk gegooid wordt aan bijvoorbeeld overhead en hoge bestuurderssalarissen, is het niet te vermijden dat dit uiteindelijk ook ten koste gaat van het primaire proces.
Kete Kervezee, voorzitter PO-Raad: “Het onderwijsveld voelt het als een ontkenning van de werkelijkheid, dat de minister blijft volhouden dat er niet bezuinigd wordt. In debatten zet de minister het onderwijsveld weg als onkundig. Ik nodig de minister uit de jaarrekeningen van 2010 te bestuderen en daarna verder te praten over de financiële situatie waarmee onze leden dagelijks te maken hebben.”
In de onderwijsbegroting wordt wederom de ambitie uitgesproken dat de kwaliteit van het onderwijs omhoog gaat en dat leerlingen hun schooltijd met betere resultaten afsluiten. De PO-Raad deelt deze ambitie, onderschrijft de noodzaak tot verdere professionalisering en constateert dat hier geld voor vrijgemaakt wordt. Tegelijkertijd stelt de PO-Raad vast dat het geld hiervoor eerst wordt weggehaald bij andere onderwijsactiviteiten, die onverminderd uitgevoerd moeten worden. Hierdoor wordt het een bijna onmogelijke opdracht de kwaliteit te handhaven, laat staan te verbeteren.
Dat er ondanks deze bezuinigingen en ongewenste herschikkingen toch nog met het veld te spreken is over mogelijke kwaliteitsverbetering is een groot compliment voor de schoolbesturen en hun medewerkers.
Positief in de begroting is dat extra middelen voor professionalisering via de prestatiebox naar het veld gaan en niet via losse subsidies. Dit beperkt de administratieve rompslomp voor besturen, wat de doelmatigheid ten goede komt. De PO-Raad gaat er van uit dat deze lijn ook wordt voortgezet in het bestuursakkoord waarover de minister op dit moment met (de leden van) de PO-Raad overlegt
maandag 12 september 2011
Blog Gitte
Graag wijs ik jullie op het volgende blog klik hier waarin Gitte verslag doet van haar gesprek over PGB-Zorg met Tamara Venrooy. Hopelijk helpt dit ook weer een beetje de goede richting op bewegen. Gitte heeft een zorgintensief kind waarbij hulp in ZIN geen optie is.
Brief aan Van Veldhuijzen Van Zanten
Diemen, 12 september 2011
Aan de Staatssecretaris Ministerie van VWS mevrouw Van Veldhuijzen Van Zanten
U komt op ons over als een redelijk mens, met gevoel voor de noden van mensen met een beperking. We hebben u onder andere gezien in een filmpje van Terug Naar de bossen. Ook hebt u gepraat met mensen en ouders van kinderen met een stoornis in het Autistisch Spectrum.
Wij vragen u in deze brief aandacht voor de groep mensen van wie de stoornis onzichtbaar is. In het bijzonder mensen met een stoornis in het Autisme Spectrum, maar denk bij onzichtbare handicaps ook mensen met ADHD, ODD, en mensen met GGZ-problematiek. Want wij maken ons zorgen. Zorgen over hoe onze hulp en begeleiding hetzelfde kan blijven in de toekomst.
Deze groep heeft zorg en begeleiding op maat nodig. Ik zal uit mijn eigen ervaring schrijven (ik heb zelf autisme en ben moeder van twee kinderen met autisme, adhd, en een licht verstandelijke beperking).
De hulp en begeleiding zijn nodig op vaste tijdstippen maar ook op van tevoren onvoorspelbare momenten. Soms midden in de nacht, in het weekend, tijdens vakanties. Het is nodig dat die hulp en begeleiding door een vast persoon gegeven wordt. Heel vaak is het zo dat ouders zich voor dat doel zelf inhuren. Omdat dat het meest praktisch is, en voor het kind vertrouwt. Ik ben bijv. de betaalde mantelzorger van mijn kinderen. Omdat ze ineens overprikkeld kunnen worden en een angst- of woedeaanval kunnen krijgen. Maar ook omdat ze opgevangen moeten nadat ze ervaringen moeten verwerken. Of voorbereid op voor hun lastige situaties. Maar ook om ze te begeleiden naar zelfstandigheid, en ze zo weerbaar mogelijk te maken om in de maatschappij te kunnen functioneren. Bedenk hierbij: niets gaat vanzelf. Bij douchen bijv. moet je stap voor stap aanwijzingen geven. Dat moet niet alleen vandaag maar ook morgen en overmorgen etc. Vergeet je dat dan gaan er dingen mis. De temperatuur van het water wordt niet geregeld zodat ze of veel te koud of veel te heet douchen. Hun kleren belanden niet in de wasmand. Ze gebruiken geen shampoo. Maar zo moet ook eten, huiswerk maken, alle dagelijkse bezigheden in stapjes worden begeleid. Dan hebben wij niks aan iemand die elke dag een uurtje, twee uurtjes langskomt. Mijn oudste is al bijna 18 en je zou denken dat de begeleiding dan wat af kan nemen, dat ze meer verantwoordelijkheid gaan nemen en onafhankelijker worden. Dat is ook wel zo, maar dat onafhankelijk worden moet wel heel goed worden begeleid. Er komen een boel nieuwe taken bij want ze mogen wel meer verantwoordelijkheid en ook daarbij fouten maken, maar dan moeten ze wel goed opgevangen worden. Dit proces kost veel tijd en energie. Daarbij blijven ze op veel punten toch afhankelijk van onze sturing.
Nu kom ik straks in een vreemde spagaat. Ik kan de mantelzorg gratis doen maar dat betekent wel dat ik meer zal moeten werken. Het is niet leuk om toe te geven maar deze kinderen kosten veel geld. Neem bijv. alleen alle keren dat ze dingen vergeten zodat een fiets gestolen wordt, jassen kwijt zijn, ov chipkaarten, telefoons die in goed vertrouwen afgegeven worden om ze nooit meer terug te zien…Ik zal dan meer moeten gaan werken. Maar dat heeft dan weer gevolgen voor de hulp en begeleiding die thuis nodig zijn. Als ze overprikkeld raken moeten ze uit zo’n bui gehaald worden, anders blijven ze daarin hangen, raken ze erg emotioneel en nemen dan verkeerde beslissingen bijv. door weg te lopen of alcohol te gebruiken. Dit zijn voorbeelden die gebeurd zijn toen ik naar een vergadering moest.
Autisme dringt door in alle levensgebieden. Bovenstaande was een voorbeeld uit de dagelijkse gang van zaken. Maar nu neem ik bijv. school. Jongste krijgt nu nog begeleiding vanuit de Rugzak. Maar oudste gaat naar het ROC (jongste na dit jaar ook hopen wij) en daar is eigenlijk meer begeleiding nodig. Oudste heeft een jaar BBL gedaan maar dit is niet gelukt. Nu is hij weer opnieuw begonnen BOL omdat hij dan waarschijnlijk iets meer begeleiding bij zijn opleiding krijgt. Maar er wordt toch veel zelfstandigheid van de leerlingen verwacht en dat is nu juist een heikel punt. Planning en organisatie zijn erg moeilijk voor mensen met een stoornis in het Autismespectrum.
Oudste heeft 3 banen gehad tijdens zijn opleiding die mislukt zijn vanwege zijn autisme. Geen twee dingen tegelijk kunnen doen, prioriteiten stellen, planning en organisatie, tempo, gebrek aan structuur en overzicht om de belangrijkste punten te noemen. Het is duidelijk dat hij behoefte heeft aan ondersteuning. Die hebben wij gevonden bij een jobcoach. Echter omdat het stage is zegt UWV dat kunnen we niet bekostigen en het PGB kan niet omdat het geen AWBZ zorg is dus afgewezen. Uit nood betalen wij diegene nu uit eigen zak en wij hopen dat hij straks via Wajong dit kan regelen maar of dat toegewezen wordt?
Dan wonen. Wij hebben oudste ingeschreven voor een vorm van begeleid wonen. Maar wonen via een instelling heeft niet onze voorkeur. Wij willen geen behandelplan. Wij willen hulp en begeleiding kunnen inkopen waardoor hij goed kan wonen. Die op tijdstippen komt die hij nodig heeft. Wij willen niet aangewezen zijn op een standaard begeleidingsplan van een instelling maar zelf een plan kunnen maken en zonodig bijstellen. Zo moet onze zoon begeleiding krijgen bij het innemen van zijn medicatie, maar ook dat hij niet tot diep in de nacht doorhaalt. Hij kan zijn huishouden wel doen maar dit moet samen met iemand gepland worden en in stapjes doorgesproken. Hij zal zelf niet zien wanneer hij zijn afwas moet doen of eens moet stofzuigen. Wij kunnen hem daar ook bij helpen, hij heeft hier in ieder geval sturing bij nodig. Waaruit gaat de hulp van een instelling bestaan? En is er wel iemand aanwezig als hij overprikkeld raakt? Is er iemand die hem kan voorbereiden op lastige situaties? Hij wil zelf kunnen regelen welke begeleiding hij nodig heeft en wij helpen hem daarbij. Misschien zegt de instelling wel zaterdag is schoonmaakdag maar hij voetbalt zaterdag! Misschien moeten ze wel gezamenlijk eten, maar hij wil zelf boodschappen doen en zelf eten en niet in groepsverband want dat overprikkelt hem!
Ik begrijp dat u voor een enorme uitdaging staat. Maar zoals u op ons overkomt in de media, en bijv. op de manifestatie van Per Saldo, wilt u ook graag oplossingen bedenken voor die mensen die het nodig hebben. Sommige volwassenen redden het zonder veel steun en begeleiding. Maar er zijn ook volwassenen met een stoornis in het autismespectrum die meer zorg en begeleiding nodig hebben. Wij hadden het altijd goed geregeld. Dat gaf rust voor de toekomst. Nu zijn wij onrustig. Het kabinet
zegt: iedereen moet meedoen in de maatschappij. Ik vind dat een goed standpunt. Wij willen voor onze kinderen ook een plaatsje in de maatschappij! Maar wij willen ook graag dat daarbij de hulp en begeleiding die zij nodig hebben gegarandeerd kan blijven. Want zonder die begeleiding redden zij het niet!
Met vriendelijke groet,
Miek Wijnbergen
Platform Verontruste Ouders
m.wijnbergen1@chello.nl
020-6957766 / 06-20287431
c.c. balans, nva, per saldo, cg-raad
Aan de Staatssecretaris Ministerie van VWS mevrouw Van Veldhuijzen Van Zanten
U komt op ons over als een redelijk mens, met gevoel voor de noden van mensen met een beperking. We hebben u onder andere gezien in een filmpje van Terug Naar de bossen. Ook hebt u gepraat met mensen en ouders van kinderen met een stoornis in het Autistisch Spectrum.
Wij vragen u in deze brief aandacht voor de groep mensen van wie de stoornis onzichtbaar is. In het bijzonder mensen met een stoornis in het Autisme Spectrum, maar denk bij onzichtbare handicaps ook mensen met ADHD, ODD, en mensen met GGZ-problematiek. Want wij maken ons zorgen. Zorgen over hoe onze hulp en begeleiding hetzelfde kan blijven in de toekomst.
Deze groep heeft zorg en begeleiding op maat nodig. Ik zal uit mijn eigen ervaring schrijven (ik heb zelf autisme en ben moeder van twee kinderen met autisme, adhd, en een licht verstandelijke beperking).
De hulp en begeleiding zijn nodig op vaste tijdstippen maar ook op van tevoren onvoorspelbare momenten. Soms midden in de nacht, in het weekend, tijdens vakanties. Het is nodig dat die hulp en begeleiding door een vast persoon gegeven wordt. Heel vaak is het zo dat ouders zich voor dat doel zelf inhuren. Omdat dat het meest praktisch is, en voor het kind vertrouwt. Ik ben bijv. de betaalde mantelzorger van mijn kinderen. Omdat ze ineens overprikkeld kunnen worden en een angst- of woedeaanval kunnen krijgen. Maar ook omdat ze opgevangen moeten nadat ze ervaringen moeten verwerken. Of voorbereid op voor hun lastige situaties. Maar ook om ze te begeleiden naar zelfstandigheid, en ze zo weerbaar mogelijk te maken om in de maatschappij te kunnen functioneren. Bedenk hierbij: niets gaat vanzelf. Bij douchen bijv. moet je stap voor stap aanwijzingen geven. Dat moet niet alleen vandaag maar ook morgen en overmorgen etc. Vergeet je dat dan gaan er dingen mis. De temperatuur van het water wordt niet geregeld zodat ze of veel te koud of veel te heet douchen. Hun kleren belanden niet in de wasmand. Ze gebruiken geen shampoo. Maar zo moet ook eten, huiswerk maken, alle dagelijkse bezigheden in stapjes worden begeleid. Dan hebben wij niks aan iemand die elke dag een uurtje, twee uurtjes langskomt. Mijn oudste is al bijna 18 en je zou denken dat de begeleiding dan wat af kan nemen, dat ze meer verantwoordelijkheid gaan nemen en onafhankelijker worden. Dat is ook wel zo, maar dat onafhankelijk worden moet wel heel goed worden begeleid. Er komen een boel nieuwe taken bij want ze mogen wel meer verantwoordelijkheid en ook daarbij fouten maken, maar dan moeten ze wel goed opgevangen worden. Dit proces kost veel tijd en energie. Daarbij blijven ze op veel punten toch afhankelijk van onze sturing.
Nu kom ik straks in een vreemde spagaat. Ik kan de mantelzorg gratis doen maar dat betekent wel dat ik meer zal moeten werken. Het is niet leuk om toe te geven maar deze kinderen kosten veel geld. Neem bijv. alleen alle keren dat ze dingen vergeten zodat een fiets gestolen wordt, jassen kwijt zijn, ov chipkaarten, telefoons die in goed vertrouwen afgegeven worden om ze nooit meer terug te zien…Ik zal dan meer moeten gaan werken. Maar dat heeft dan weer gevolgen voor de hulp en begeleiding die thuis nodig zijn. Als ze overprikkeld raken moeten ze uit zo’n bui gehaald worden, anders blijven ze daarin hangen, raken ze erg emotioneel en nemen dan verkeerde beslissingen bijv. door weg te lopen of alcohol te gebruiken. Dit zijn voorbeelden die gebeurd zijn toen ik naar een vergadering moest.
Autisme dringt door in alle levensgebieden. Bovenstaande was een voorbeeld uit de dagelijkse gang van zaken. Maar nu neem ik bijv. school. Jongste krijgt nu nog begeleiding vanuit de Rugzak. Maar oudste gaat naar het ROC (jongste na dit jaar ook hopen wij) en daar is eigenlijk meer begeleiding nodig. Oudste heeft een jaar BBL gedaan maar dit is niet gelukt. Nu is hij weer opnieuw begonnen BOL omdat hij dan waarschijnlijk iets meer begeleiding bij zijn opleiding krijgt. Maar er wordt toch veel zelfstandigheid van de leerlingen verwacht en dat is nu juist een heikel punt. Planning en organisatie zijn erg moeilijk voor mensen met een stoornis in het Autismespectrum.
Oudste heeft 3 banen gehad tijdens zijn opleiding die mislukt zijn vanwege zijn autisme. Geen twee dingen tegelijk kunnen doen, prioriteiten stellen, planning en organisatie, tempo, gebrek aan structuur en overzicht om de belangrijkste punten te noemen. Het is duidelijk dat hij behoefte heeft aan ondersteuning. Die hebben wij gevonden bij een jobcoach. Echter omdat het stage is zegt UWV dat kunnen we niet bekostigen en het PGB kan niet omdat het geen AWBZ zorg is dus afgewezen. Uit nood betalen wij diegene nu uit eigen zak en wij hopen dat hij straks via Wajong dit kan regelen maar of dat toegewezen wordt?
Dan wonen. Wij hebben oudste ingeschreven voor een vorm van begeleid wonen. Maar wonen via een instelling heeft niet onze voorkeur. Wij willen geen behandelplan. Wij willen hulp en begeleiding kunnen inkopen waardoor hij goed kan wonen. Die op tijdstippen komt die hij nodig heeft. Wij willen niet aangewezen zijn op een standaard begeleidingsplan van een instelling maar zelf een plan kunnen maken en zonodig bijstellen. Zo moet onze zoon begeleiding krijgen bij het innemen van zijn medicatie, maar ook dat hij niet tot diep in de nacht doorhaalt. Hij kan zijn huishouden wel doen maar dit moet samen met iemand gepland worden en in stapjes doorgesproken. Hij zal zelf niet zien wanneer hij zijn afwas moet doen of eens moet stofzuigen. Wij kunnen hem daar ook bij helpen, hij heeft hier in ieder geval sturing bij nodig. Waaruit gaat de hulp van een instelling bestaan? En is er wel iemand aanwezig als hij overprikkeld raakt? Is er iemand die hem kan voorbereiden op lastige situaties? Hij wil zelf kunnen regelen welke begeleiding hij nodig heeft en wij helpen hem daarbij. Misschien zegt de instelling wel zaterdag is schoonmaakdag maar hij voetbalt zaterdag! Misschien moeten ze wel gezamenlijk eten, maar hij wil zelf boodschappen doen en zelf eten en niet in groepsverband want dat overprikkelt hem!
Ik begrijp dat u voor een enorme uitdaging staat. Maar zoals u op ons overkomt in de media, en bijv. op de manifestatie van Per Saldo, wilt u ook graag oplossingen bedenken voor die mensen die het nodig hebben. Sommige volwassenen redden het zonder veel steun en begeleiding. Maar er zijn ook volwassenen met een stoornis in het autismespectrum die meer zorg en begeleiding nodig hebben. Wij hadden het altijd goed geregeld. Dat gaf rust voor de toekomst. Nu zijn wij onrustig. Het kabinet
zegt: iedereen moet meedoen in de maatschappij. Ik vind dat een goed standpunt. Wij willen voor onze kinderen ook een plaatsje in de maatschappij! Maar wij willen ook graag dat daarbij de hulp en begeleiding die zij nodig hebben gegarandeerd kan blijven. Want zonder die begeleiding redden zij het niet!
Met vriendelijke groet,
Miek Wijnbergen
Platform Verontruste Ouders
m.wijnbergen1@chello.nl
020-6957766 / 06-20287431
c.c. balans, nva, per saldo, cg-raad
zaterdag 10 september 2011
pgb berekeningen PVV in spagaat Volkskrant
PVV in spagaat door pgb-berekeningen
Sebastiaan Timmermans − 08/09/11, 12:26
Fleur Agema is de zorg-woordvoerder van haar partij. © Martijn Beekman/de Volkskrant.
Nu de bezuinigingen op het persoonsgebonden budget (pgb) geen besparingen lijken op te leveren, komt de PVV in een spagaat. De gedoogpartij had al veel moeite met de voorgestelde bezuinigingen. Dat zal vandaag alleen maar zijn verergerd.
klik hier voor het volledige artikel
Sebastiaan Timmermans − 08/09/11, 12:26
Fleur Agema is de zorg-woordvoerder van haar partij. © Martijn Beekman/de Volkskrant.
Nu de bezuinigingen op het persoonsgebonden budget (pgb) geen besparingen lijken op te leveren, komt de PVV in een spagaat. De gedoogpartij had al veel moeite met de voorgestelde bezuinigingen. Dat zal vandaag alleen maar zijn verergerd.
klik hier voor het volledige artikel
vrijdag 9 september 2011
ook het onderwijs beleven ze in Den Haag anders....
Bezuinigen: Minister ziet andere werkelijkheid dan de scholen
KwaliteitszorgPOVO
8 september 2011 - 14:17 | Minister Van Bijsterveldt houdt voet bij stuk: in haar ogen blijft het onderwijs in deze kabinetsperiode buiten schot als het gaat om bezuinigingen. Het lijkt erop dat de minister een andere werkelijkheid voor ogen heeft dan het onderwijsveld. De Besturenraad krijgt steeds meer signalen van directeuren die de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen.
In antwoord op recente Kamervragen van de SP over de kwaliteit van onderwijsassistenten in Amsterdam, zet de minister opnieuw uiteen dat het onderwijs niet hoeft in te leveren.
De minister: "Dit kabinet staat voor de zware opgave om de overheidsuitgaven weer op orde te krijgen. Op bijna alle beleidsterreinen wordt een stapje teruggedaan. Het onderwijs neemt bij dit kabinet een bijzondere positie in en wordt bij de bezuinigingen ontzien. De ombuigingen die in het onderwijs plaatsvinden worden gericht geherinvesteerd om de kwaliteit van het onderwijs te verhogen. Een groot deel van deze investeringen komt ten goede aan het basisonderwijs."
Wel erkent Van Bijsterveldt dat er een herschikking van prioriteiten plaatsvindt binnen de onderwijsbegroting, maar dat komt volgens haar ten goede aan de kwaliteit van het onderwijs. "Onze gezamenlijke uitdaging is om het met hetzelfde budget beter te doen. Dat betekent dat ook schoolbesturen duidelijke keuzes en afwegingen moeten maken bij de inzet van hun beschikbare middelen", aldus de minister.
Noodmaatregelen
De groeiende stroom berichten uit de dagelijkse onderwijspraktijk spreken een heel andere taal. Bestuurders en schoolleiders ervaren de gevolgen van een opeenstapeling van overheidsbezuinigingen, want niet alleen het rijk is bezig met een 'herschikking', ook op lokaal niveau worden voorzieningen geschrapt. Bijvoorbeeld waar het gaat om extra ondersteuning voor achterstandsleerlingen en investeringen in huisvesting.
En wat eveneens een zware wissel trekt is de bezuinigingsmaatregel met betrekking tot bestuur en management uit de vorige kabinetsperiode. Het effect daarvan is nu in volle omvang zichtbaar.
Scholen zien zich gedwongen om hun toevlucht te zoeken tot het nemen van noodmaatregelen, zoals het vergroten van de klassen. Uit een recente enquête van de PO-Raad blijkt dat vier op de vijf scholen genoodzaakt is het mes te zetten in de uitgaven en reserves aan te spreken die daar niet voor bedoeld zijn.
Dat beeld bevestigt de uitkomst van enquêtes die de Besturenraad eerder hield. Ook uit onderzoek van CPS kwam naar voren dat scholen het steeds zwaarder hebben en besparen op de personeelsuitgaven. En dan moet een zeer forse 'herschikking' nog geëffectueerd worden: de forse bezuiniging op passend onderwijs vanaf 2013.
Werkdruk
De bezuinigingen hebben bovendien een negatieve invloed op de werkdruk in het onderwijs, die toch al als hoog wordt ervaren. Dat maakt het moeilijker voor leerkrachten om kinderen de aandacht te geven die ze verdienen. En er zullen leerkrachten zijn die het niet meer kunnen bolwerken in overvolle klassen en afhaken.
Als de voortekenen ons niet bedriegen staan er geen nieuwe grote bezuinigingen op stapel in de rijksbegroting die op Prinsjesdag (20 september 2011) wordt gepresenteerd. Dat is een klein lichtpuntje in de huidige omstandigheden. Er is echter enig perspectief denkbaar als het kabinet de moed heeft om één element in het regeerakkoord te heroverwegen: de invoering van prestatiebeloning. Daar zit niemand in het onderwijs op te wachten.
KwaliteitszorgPOVO
8 september 2011 - 14:17 | Minister Van Bijsterveldt houdt voet bij stuk: in haar ogen blijft het onderwijs in deze kabinetsperiode buiten schot als het gaat om bezuinigingen. Het lijkt erop dat de minister een andere werkelijkheid voor ogen heeft dan het onderwijsveld. De Besturenraad krijgt steeds meer signalen van directeuren die de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen.
In antwoord op recente Kamervragen van de SP over de kwaliteit van onderwijsassistenten in Amsterdam, zet de minister opnieuw uiteen dat het onderwijs niet hoeft in te leveren.
De minister: "Dit kabinet staat voor de zware opgave om de overheidsuitgaven weer op orde te krijgen. Op bijna alle beleidsterreinen wordt een stapje teruggedaan. Het onderwijs neemt bij dit kabinet een bijzondere positie in en wordt bij de bezuinigingen ontzien. De ombuigingen die in het onderwijs plaatsvinden worden gericht geherinvesteerd om de kwaliteit van het onderwijs te verhogen. Een groot deel van deze investeringen komt ten goede aan het basisonderwijs."
Wel erkent Van Bijsterveldt dat er een herschikking van prioriteiten plaatsvindt binnen de onderwijsbegroting, maar dat komt volgens haar ten goede aan de kwaliteit van het onderwijs. "Onze gezamenlijke uitdaging is om het met hetzelfde budget beter te doen. Dat betekent dat ook schoolbesturen duidelijke keuzes en afwegingen moeten maken bij de inzet van hun beschikbare middelen", aldus de minister.
Noodmaatregelen
De groeiende stroom berichten uit de dagelijkse onderwijspraktijk spreken een heel andere taal. Bestuurders en schoolleiders ervaren de gevolgen van een opeenstapeling van overheidsbezuinigingen, want niet alleen het rijk is bezig met een 'herschikking', ook op lokaal niveau worden voorzieningen geschrapt. Bijvoorbeeld waar het gaat om extra ondersteuning voor achterstandsleerlingen en investeringen in huisvesting.
En wat eveneens een zware wissel trekt is de bezuinigingsmaatregel met betrekking tot bestuur en management uit de vorige kabinetsperiode. Het effect daarvan is nu in volle omvang zichtbaar.
Scholen zien zich gedwongen om hun toevlucht te zoeken tot het nemen van noodmaatregelen, zoals het vergroten van de klassen. Uit een recente enquête van de PO-Raad blijkt dat vier op de vijf scholen genoodzaakt is het mes te zetten in de uitgaven en reserves aan te spreken die daar niet voor bedoeld zijn.
Dat beeld bevestigt de uitkomst van enquêtes die de Besturenraad eerder hield. Ook uit onderzoek van CPS kwam naar voren dat scholen het steeds zwaarder hebben en besparen op de personeelsuitgaven. En dan moet een zeer forse 'herschikking' nog geëffectueerd worden: de forse bezuiniging op passend onderwijs vanaf 2013.
Werkdruk
De bezuinigingen hebben bovendien een negatieve invloed op de werkdruk in het onderwijs, die toch al als hoog wordt ervaren. Dat maakt het moeilijker voor leerkrachten om kinderen de aandacht te geven die ze verdienen. En er zullen leerkrachten zijn die het niet meer kunnen bolwerken in overvolle klassen en afhaken.
Als de voortekenen ons niet bedriegen staan er geen nieuwe grote bezuinigingen op stapel in de rijksbegroting die op Prinsjesdag (20 september 2011) wordt gepresenteerd. Dat is een klein lichtpuntje in de huidige omstandigheden. Er is echter enig perspectief denkbaar als het kabinet de moed heeft om één element in het regeerakkoord te heroverwegen: de invoering van prestatiebeloning. Daar zit niemand in het onderwijs op te wachten.
vrijdag 2 september 2011
Margriets blog: brief aan Rutte
Jullie weten het vast nog wel, een blog waar je wel even heel erg stil van werd. Haar blog hebben we geplaatst op dit blog. Omdat het zo goed aangeeft hoe belangrijk een WTCG uitkering kan zijn in een maatschappij waar je van alle kanten gekort wordt. Maar op haar blog kon je ook diverse links vinden die erg waardevolle informatie bevatten. Daarom kijk even op: www.margrietblogt.blogspot.com scroll naar beneden brief aan Rutte. De blauw opgelicht woorden bevatten de links.
dinsdag 30 augustus 2011
nog meer slecht nieuws voor chronisch zieken en gehandicapten!
ANP/Redactie − 30/08/11, 12:11
Het kabinet wil het budget voor chronisch zieken en gehandicapten halveren. Dat is onderdeel van de plannen voor Prinsjesdag. Ingewijden hebben berichtgeving daarover in het AD vandaag bevestigd.
Het kabinet wil snijden in de wtcg-vergoeding, die bedoeld is voor chronisch zieken en gehandicapten. De regeling kent afhankelijk van de leeftijd tegemoetkomingen tussen 153 en 510 euro. Sinds vorig jaar krijgen ongeveer twee miljoen mensen eens per jaar zo'n tegemoetkoming in de zorgkosten.
De vergoeding werd door het vorige kabinet ingevoerd en kwam in de plaats van een fiscale regeling voor buitengewone zorguitgaven.
Het kabinet wil het budget voor chronisch zieken en gehandicapten halveren. Dat is onderdeel van de plannen voor Prinsjesdag. Ingewijden hebben berichtgeving daarover in het AD vandaag bevestigd.
Het kabinet wil snijden in de wtcg-vergoeding, die bedoeld is voor chronisch zieken en gehandicapten. De regeling kent afhankelijk van de leeftijd tegemoetkomingen tussen 153 en 510 euro. Sinds vorig jaar krijgen ongeveer twee miljoen mensen eens per jaar zo'n tegemoetkoming in de zorgkosten.
De vergoeding werd door het vorige kabinet ingevoerd en kwam in de plaats van een fiscale regeling voor buitengewone zorguitgaven.
zondag 26 juni 2011
Noodkreet van een 13 jarige jongen!
Beste meneer Rutte,
ik ben Erwin Kalle, 13 jaar. Ik heb de spierziekte SMA type II. Hierdoor zit ik in een elektrische rolstoel. Ik kan niet staan, en heb erg weinig kracht in mijn handen. Dit betekend dat ik niet zelf een deur kan openen, geen vol glas drinken kan optillen of een boek kan pakken. Ik kan niet zelf naar toilet, wassen of douchen, haren kammen. Ik kan me verslikken als ik eet of drink. Daarom moet er altijd iemand in de buurt zijn. Na de zomervakantie ga ik naar 4 VWO van een reguliere school. Ik schaak graag en speel competitie, help bij de schaaklessen, en ga graag met mijn vrienden en vriendinnen naar de film of naar de stad.
ik ben Erwin Kalle, 13 jaar. Ik heb de spierziekte SMA type II. Hierdoor zit ik in een elektrische rolstoel. Ik kan niet staan, en heb erg weinig kracht in mijn handen. Dit betekend dat ik niet zelf een deur kan openen, geen vol glas drinken kan optillen of een boek kan pakken. Ik kan niet zelf naar toilet, wassen of douchen, haren kammen. Ik kan me verslikken als ik eet of drink. Daarom moet er altijd iemand in de buurt zijn. Na de zomervakantie ga ik naar 4 VWO van een reguliere school. Ik schaak graag en speel competitie, help bij de schaaklessen, en ga graag met mijn vrienden en vriendinnen naar de film of naar de stad.
Alle dingen die ik moet doen/wil doen kan ik nu ook, omdat ik altijd hulp heb. Zonder PGB kan ik veel dingen wel vergeten… Ik kan niet onverwachts meer mee als mijn klas iets afspreekt. Jammer, want alle anderen kunnen dat wel. Ik kan niet op een andere tijd naar toilet als er ‘s morgens een roosterwijziging is, zo snel kan bij thuiszorg het schema niet worden omgegooid! Krijg ik een uur eerder vrij, kan ik thuis de deur niet in omdat er niemand op zo’n onverwachts moment geregeld kan worden. En over mijn hobbies wil ik al helemaal niet denken. Toen wij geen auto hadden hebben we eens een rolstoelfiets aangevraagd. Dat kon niet, want dat was voor ontspanning. En dan krijg je het niet. Maar het was vervoer! Die gemeente moet dan voor mijn begeleiding gaan zorgen. Ik wil het geloof ik niet eens weten hoe dat dan gaat! DAAAAAG SCHAAKCLUB! DAAAAG VRIENDEN!!!
Ik heb ook zitten denken over de dingen die voorgesteld worden. Als de gemeente moet gaan zorgen voor begeleiding, en thuiszorg voor verzorging en verpleging wordt het leuk! Ten eerste heb ik dan voor schoolpauzes niet 1 maar 2 mensen nodig, omdat plassen onder verzorging valt en toezicht onder begeleiding. Dat lijkt me al een lastige “besparing”!!!Ten tweede ben ik heel benieuwd hoe het gaat als ik in 2014 mijn VWO diploma haal en buiten mijn woonplaats wil gaan leren. Ergens op kamers kan ik niet, dus zal ik met begeleiding naar mijn studie moeten, en met verzorging natuurlijk. Maar nu woon ik in stad 1. Daar moet ik dan begeleiding van krijgen. Ik geloof alleen nooit dat ik die begeleiding ga krijgen als die niet in die stad gegeven gaat worden! En de stad waar ik ga leren zal wel roepen dat ik daar niet woon! Lekker handig!
Mensen denken nu dat alles in de zorg duurder is door het PGB. Dat wij de schuld zijn. Ik kan me niet voorstellen dat het PGB als enige zorgding duurder is geworden. Er wordt gezegd dat niemand zich zorgen moet maken omdat iedereen recht houdt op zorg. Maar ik ben bang voor wat er komt. Ik ga steeds verder achteruit. Ik moet nu al op extra controles om te kijken of ik al ademhalingsondersteuning moet. Alles wordt al steeds moeilijker en het voelt alsof jullie hopen dat ik maar snel doodga omdat ik dan niets meer kost. Het lijkt op het aanpassen van ons huis door de gemeente. Die waren ook al aan het tijdrekken om te zien of het nog wel nodig zou zijn. Dat heeft 2 jaar geduurd! En nu kan ik straks niets meer vragen aan mijn ambulant begeleider op school. Ik kan niet meer naar dingen die ik leuk vind op tijden die ik wil. Ik kan misschien wel niet studeren. Maar ja, dat zal jullie een worst zijn. Zolang ik maar geen geld kost. Van mijn ouders mag ik het niet zeggen maar ik doe het toch: ik vind dit een KLOTE-PLAN en een KUTSTREEK!!!!!!!!! En ik wil ook niet allemaal verschillende mensen die me komen helpen plassen. Niet iedereen hoeft me in mijn blote kont te zien. En als ik moet plassen wil ik gewoon naar de wc kunnen zonder af te spreken om hoe laat ik moet. En ik wil gewoon wat iedereen wil: dingen zelf regelen. En ik ben ook boos omdat nu ineens mensen vinden dat mijn ouders stom zijn omdat wij een PGB hebben. Mijn moeder had ook heel graag haar baan gehouden. En mijn moeder en vader willen ook wel eens gewoon mijn vader en moeder zijn zonder alle medische dingen te moeten doen! Maar dat lijkt niemand te begrijpen!Geen groetjes want ik ben BOOS!
zaterdag 25 juni 2011
Radiofragment RTV Drenthe
Tijdens de demonstratie inzake de bezuinigingen op het PGB was ik live te horen op RTV Drenthe. Het interview met RTV Drenthe is terug te luisteren. Het fragment begint na ruim 7 minuten.
maandag 20 juni 2011
Succesvolle actie bij VVD partijbijeenkomst
De actievoerders hebben onder andere gesproken met Charlie Aptroot, Tweede Kamerlid van de VVD. Hij vond het goed dat we er waren om onze mening te laten horen: "Dat hoort bij de liberale beginselen." Ook spraken zij met Stef Blok, Tweede Kamerlid, met de heer Van der Ven, landelijk penningmeester van de VVD, en Boudewijn Revis, de directeur van het partijbureau, die donderdag ook al met actievoerders was geconfronteerd.
Heftige discussie
Heel lang is gesproken met Anouchka van Miltenburg, Tweede Kamerlid, die vele jaren samen met Per Saldo heeft gestreden voor het pgb. Nog langer spraken zij met Tamara Venrooij, de woordvoerder van de VVD in de Tweede Kamer als het over zorg gaat. Tamara Venrooy zegde toe dat ze zich donderdag in het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer gaat inzetten voor de groep budgethouders die nu buiten de regeling dreigen te gaan vallen.
vrijdag 17 juni 2011
Kom naar de grote manifestatie en protesteer mee tegen de afbraak van het pgb!
De grote manifestatie tegen de afbraak van het pgb is donderdag 23 juni van 12.00 uur tot 15.00 uur op het Plein in Den Haag. Per Saldo roept iedereen op, voor wie het maar enigszins mogelijk is, te komen. Laat zien over wiens levens onze volksvertegenwoordigers gaan beslissen, het is nu of nooit!
Tijdens de manifestatie zal een aantal sprekers ons toespreken, waaronder lijstrekkers als Job Cohen (PvdA) en Emile Roemer (SP). Ook Tweede Kamerleden met zorg in de portefeuille staan op het programma met ondermeer vanuit de oppositie Linda Voortman (GroenLinks) en Renske Leijten (SP), en van coalitiepartij de VVD, Tamara Venrooy. In het publiek loopt een interviewer rond met microfoon en cameraman, zodat u in de gelegenheid bent vragen aan hen te stellen. Daarnaast is er muziek en cabaret.
De manifestatie wordt geleid door Pieter Hilhorst (De Ombudsman van de VARA).
De manifestatie wordt geleid door Pieter Hilhorst (De Ombudsman van de VARA).
Het debat over het pgb in de Tweede Kamer begint om 14.00 uur en is live vanaf een groot scherm te volgen.
Wij hopen dat u in grote getalen aanwezig zult zijn!
Laat weten wat er nodig is: rolstoel, doventolk…
Om de organisatie goed te laten verlopen, willen we u vragen ons te laten weten met hoeveel mensen u van plan bent te komen, hoeveel kinderen meegaan, of u in een rolstoel zit, er ringleiding nodig is, en of u behoefte heeft aan een gebarentolk. Wilt u deze gegevens achterlaten op www.pgb.nl? We hebben u eerder al gevraagd om uw e-mailadres achter te laten wat nodig was voor een indicatie van de opkomst voor de vergunningaanvraag. In de drukte zijn we deze gegevens vergeten eraan toe te voegen, excuus voor het eventuele dubbele werk.
Er is EHBO aanwezig, maar beperkt. Dus als u begeleiding nodig heeft, vragen wij u uw eigen begeleider mee te nemen.
Om de organisatie goed te laten verlopen, willen we u vragen ons te laten weten met hoeveel mensen u van plan bent te komen, hoeveel kinderen meegaan, of u in een rolstoel zit, er ringleiding nodig is, en of u behoefte heeft aan een gebarentolk. Wilt u deze gegevens achterlaten op www.pgb.nl? We hebben u eerder al gevraagd om uw e-mailadres achter te laten wat nodig was voor een indicatie van de opkomst voor de vergunningaanvraag. In de drukte zijn we deze gegevens vergeten eraan toe te voegen, excuus voor het eventuele dubbele werk.
Er is EHBO aanwezig, maar beperkt. Dus als u begeleiding nodig heeft, vragen wij u uw eigen begeleider mee te nemen.
Actiemateriaal
Bij een manifestatie hoort actiemateriaal. Als u posters nodig heeft kunt u die printen via www.pgb.nl
Bij een manifestatie hoort actiemateriaal. Als u posters nodig heeft kunt u die printen via www.pgb.nl
Teken de petitie
Verder willen we u vragen de petitie tegen de afbraak van het pgb te tekenen op petitie.nl
De teller is over de 12.000 gegaan maar er kunnen er nog veel meer bij!
Verder willen we u vragen de petitie tegen de afbraak van het pgb te tekenen op petitie.nl
De teller is over de 12.000 gegaan maar er kunnen er nog veel meer bij!
Wegens de gote verwachte opkomst adviseren we de mensen voor wie het mogelijk is met het opnebaar vervoer te komen. Dit vanwege de beperkte parkeergelegenheid in het centrum van Den Haag. Vanaf het station Den Haag Centraal is het een klein kwartier lopen naar het Plein.
donderdag 16 juni 2011
Dringende oproep aan de universiteiten
 |
| Foto gemaakt door iemand met autisme (zonder speciale interesse in flora) |
Sommige docenten zijn al erg blij met de uitzonderlijke leergierigheid van leerlingen met autisme. In het geheel zijn mensen met autisme zo op details gericht dat een 'zesjescultuur' niet snel tot hen door zal dringen. Misschien dat ze niet willen opvallen en er af en toe even aan meedoen. Maar in het algemeen wordt er uit vrije wil erg hard gewerkt. Gewoon uit interesse, ze kunnen het niet nalaten. Vergaande specialisatie is hun kracht. Theoretische scholing is erg belangrijk, omdat een aantal jongeren met autisme handvaardigheid niet goed beheersen. Ze zullen later theoretisch bezig moeten zijn.
Voor degenen met autisme die het reguliere onderwijs hebben overleefd - ik ken de ouders van een aantal van deze enorme doorzetters - wacht een universitaire opleiding met diepgaande specialisatie. Maar dat moet er ook af van de regering. Na bezuiniging op passend onderwijs weer een blokkade voor mensen met autisme in de samenleving. Nergens voor nodig. Je kunt brede opleidingen maken voor mensen die dat nodig hebben om te kunnen kiezen, en vroege specialisatie voor mensen die (soms al vanaf hun kleutertijd) weten wat ze willen. Dat komt bij autisme vaak voor.
Men is in deze samenleving hard bezig een eenheidsworst te maken van mensen. Wie daartoe behoort krijgt beleid dat op hem/ haar is afgestemd. En dan maar verbaasd zijn over uitval....
Overigens lijken autisme en diepere kloven tussen talent en gemis vaak iets van deze tijd. Ik nam dit soort trekken ook bij een paar mensen uit vorige generaties al waar. Maar voor wie denkt dat het nieuw is: Vroeger waren we erg verzuild en aan plaats gebonden. Met mijn moeder heb ik het er vaak over hoe mensen van een bepaalde kerkelijke richting enigszins op elkaar lijken. Dat kan cultuur zijn, maar ook een kwestie van genetisch materiaal dat zich niet zo erg verspreidt. Met iemand die in het hele land werkt heb ik het er vaak over hoe karaktertrekken soms overeenkomen in bepaalde streken. Mensen mengen zich nu veel meer. Als men dus klaagt dat er nu meer bijzondere kinderen zijn, moet men ze ook kans geven. Dat ze drukker zijn, kan ook komen omdat al in 'mijn' tijd vis werd afgeraden tijdens de zwangerschap (milieu). Autisme komt ook vaker voor bij oudere vaders, hoewel mijn man pas 30 was toen ons kind werd geboren. Hoe dan ook, laat kinderen die net even 'anders' zijn niet in de steek.
Dit keer dus niet op de knieën voor investering met geld, maar voor universiteiten. Met een vriendelijk verzoek om ook nog een aantal studies met specialisatie in een vroeg stadium in stand te houden. Een aantal van uw briljantste studenten vaart er wel bij. En let op, mensen kunnen ook enkele autistische trekken hebben zonder dat ze problemen hebben. Dus ook uw 'gewone' studenten kunnen neigen tot vergaande specialisatie.
Ter illustratie van wat autisme inhoudt voeg ik een foto bij, gemaakt door iemand met autisme. De focus ligt zeer sterk op details. Laten we daar als samenleving ons voordeel uit halen! Geef alle variaties van mensen een kans!
maandag 13 juni 2011
Lachend je eigen rotzooi opruimen
Tweemaal scoren met hetzelfde beleid: de eerste keer als je het lanceert, de tweede keer als je het resoluut afschaft. De VVD is er een meester in. Van pgb tot bonnenquota.
Een feestje was het, in de fractiekamer van de VVD, in 2008: de website Pgb op weg naar goud werd gelanceerd. Op verzoek van VVD-Kamerlid Anouchka van Miltenburg – inmiddels opgeklommen tot vice-fractievoorzitter – was ook VVD-coryfee Erica Terpstra uitgenodigd. Dit boegbeeld van de VVD introduceerde in 1995 als staatssecretaris het persoonsgebonden budget, haar grootste trots. Een typisch liberale oplossing om mensen die kampen met een handicap of chronische ziekte zelf hun zorg te laten inkopen.
Bron: depers.nl
Een feestje was het, in de fractiekamer van de VVD, in 2008: de website Pgb op weg naar goud werd gelanceerd. Op verzoek van VVD-Kamerlid Anouchka van Miltenburg – inmiddels opgeklommen tot vice-fractievoorzitter – was ook VVD-coryfee Erica Terpstra uitgenodigd. Dit boegbeeld van de VVD introduceerde in 1995 als staatssecretaris het persoonsgebonden budget, haar grootste trots. Een typisch liberale oplossing om mensen die kampen met een handicap of chronische ziekte zelf hun zorg te laten inkopen.
Ook van Per Saldo, de vereniging van mensen met een pgb, waren vertegenwoordigers uitgenodigd. Want door de steeds stijgende kosten in de zorg stond Terpstra’s kindje onder druk. Dat baarde de liberalen zorgen, viel te lezen op de speciaal door de VVD gelanceerde site. ‘Zodra het over het pgb gaat, zijn daar steeds weer de indianenverhalen over oneigenlijk gebruik of zelfs fraude.’
‘Spetterende verhalen’
Dus vond de VVD het ‘tijd voor een tegenoffensief om kenbaar te maken hoe belangrijk het pgb is voor ruim 100.000 budgethouders.’ Terpstra riep mensen op om hun ‘spetterende verhalen’ op te sturen.
Moeder Karin Vissers uit Best deed dat. Zonder het pgb zou het leven ‘onmogelijk maar ook ondraaglijk’ zijn. Sterker nog, zonder die zorg ‘van onze Max zou Max een stil en eenzaam leven tegemoet gaan met depressies, boos zijn, woedaanvallen en geweld.’Maar de website is uit de lucht, en het pgb is niet op weg naar goud maar naar de schroot.
Te duur, oordeelt het kabinet-Rutte, en toch te fraudegevoelig. Slechts een kleine minderheid mag er gebruik van blijven maken, namelijk alleen de mensen die zo hulpbehoevend zijn dat ze in aanmerking komen voor een verpleeghuis, maar met het pgb thuis kunnen blijven. En dat gebeurt onder eindverantwoordelijkheid van minister Edith Schippers (Volksgezondheid), die nota bene als Kamerlid in 2006 nog een motie indiende om het pgb uit te breiden.Boze brief
Het is een patroon. De liberalen zijn er meesters in om zichzelf te profileren als de puinruimers van het Binnenhof. Gieren overheidsfinanciën uit de hand, geen nood: de VVD presenteert zich als de partij die het huishoudboekje wel even op orde zal brengen. Bijvoorbeeld onder oud-VVD-leider Hans Wiegel, die eind jaren zeventig het kabinet-Den Uyl wegzette als ‘potverteerders’.
Maar nóg meesterlijker is dat ze net zo makkelijk sier maken met het opruimen van puin dat eigenlijk bij henzelf vandaan komt. En dat geldt niet alleen voor de zak met geld die op verzoek van de liberalen naar de zorg ging.Neem de gehate bonnenquota van de politie, waar het kabinet-Rutte vanaf wil. En wel meteen, liet minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) in november in een boze brief weten aan de korpsbeheerders – sommige korpsen gingen ondanks het regeerakkoord vrolijk door. ‘Het uitschrijven van bonnen mag nooit een doel op zichzelf zijn.’
Precies wat de politiebonden al sinds 2002 roepen, toen de quota werden ingevoerd door... VVD’er Johan Remkes, toen minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet-Balkenende I. Dat trad aan na de moord op Fortuyn en wilde afrekenen met het slappe gedogen van de voorgaande paarse kabinetten.Er moest eindelijk eens streng gehandhaafd worden. Dus moesten de politiekorpsen na 2002 opeens targets halen, die werden vastgelegd in prestatiecontracten. Hoe meer boetes, hoe meer geld een korps kreeg. Het doel was dat er in 2006 liefst 180.000 boetes extra werden uitgedeeld.
Toegegeven, Remkes stapte er zelf op zeker moment vanaf, mede omdat de targets toch wel ruimschoots werden gehaald. Sommige regio’s gingen er op eigen houtje wel mee verder. Het is op zijn minst ironisch te noemen dat minister Opstelten nu even ferm de korpsen op de vingers tikt als Remkes ze aan de prestatiecontracten hielp.
De lijst is langer, vooral omdat het Haagse geheugen kort is. Wie huidig verkeerminister Melanie Schultz keer op keer hoort dreigen met boetes voor ProRail, na treinstoringen bij brand of de eerste sneeuwvlokjes, moet wel concluderen dat de relatie ijzig is. Zo ijzig dat ze met de top van ProRail in gesprek moest. Rotzooi
Ook de VVD-Kamerfractie is helemaal klaar met de spoorbeheerder. Door foute beslissingen maken ze er ‘elke keer een rotzooi van’, brieste Charlie Aptroot begin dit jaar. Hij wijst er fijntjes op dat ze elk jaar miljarden krijgen voor hun taak.
Waar rotzooi is, valt iets op te ruimen. Aptroot wil dat de directie opstapt en staat zelfs open voor een nieuwe structuur voor ProRail. Terwijl het idee om de NS Überhaupt op te splitsen in een bedrijf voor de treinen en eentje voor het spoor, komt van... Annemarie Jorritsma, namens de VVD minister van Verkeer in het eerste paarse kabinet. Zij moest van Brussel die twee activiteiten in de boekhouding gescheiden houden, maar ging anders dan buurlanden meteen een stuk verder.
En dan is er nog de kinderopvang. Van het kabinet-Rutte mag hier ongeveer 1 miljard vanaf. Maar de VVD stemde in mei 2004 nog vóór de nieuwe wet die meer geld uittrok voor kinderopvang. Saillant detail: als het aan het VVD-verkiezingsprogramma van 2006 – dat door ex-topman van British Telecom Ben Verwaayen werd geschreven – had gelegen, was kinderopvang zelfs gratis geworden. Maar ook dat hadden de liberalen vast met een vriendelijke glimlach weer af kunnen voeren.
zondag 12 juni 2011
De familie moet het doen!
In Hollandse Zaken een discussie over het PGB. Directeur Poppelaars van de CG-raad bracht goed naar voren dat het PGB zeker geen luxe is en bovendien een goedkopere oplossing dat Zorg In Natura.
Hij deed dat op een duidelijke en betrokken mannier. Tamara Venrooy deed een poging het VVD beleid te verdedigen. Daar slaagde zij niet goed in.
Alle praktijkvoorbeelden maakten heel duidelijk waarom het PGB moet blijven in de huidige vorm. We zagen een moeder met een kind met syndroom van Down met hartafwijking en stofwisselingsziekte. Moeder kon zelf de medische handelingen uitvoeren, en kreeg daarbij ondersteuning van een verpleegkundige. Dankzij de zorg van moeder kan dit kind thuis wonen. Ze was een stralend middelpunt in de huiskamer en maakte volledig deel uit van het gezin. Tamara kon niet zeggen of mevrouw het PGB zou behouden. De moeder maakte zich ernstige zorgen en vond ook dat PGB-houders gecriminaliseerd werden door alle verhalen over fraude. Wat slechts 1% van de budgethouders en dan meestal door obscure thuiszorgbureaus en bemiddelingsbureaus. De vraag is of het kind thuis kan blijven wonen als de PGB-zorg wegvalt. Mantelzorgers hebben angst dat er iets mis gaat in de verzorging en dat kan ik me voorstellen.
Ook zagen we een man met een lichamelijke beperking. Door zijn werk en vergaderingen voor politieke partij heeft hij de mazzel een heel flexibele hulp te hebben. Zij helpt hem bij het huishouden, boodschappen, opruimen en hulp bij lichamelijke verzorging zoals nagels knippen. Deze man zal door de reguliere thuiszorg niet meer in staat zijn te werken of vergaderingen bij te wonen. Zijn hele kwaliteit van leven komt in het geding. Vader wilde niet meer mantelzorg geven. Hij stelt, terecht, dat je je kind opvoed naar zelfstandigheid. Die missie is goed geslaagd. Het kan niet zo zijn dat deze man zelfstandig kan blijven wonen omdat zijn vader hem verzorgd. Dat zou hem afhankelijk maken!
Een zus van een autistische jongen meent dat steeds wisselende thuiszorg en mantelzorgers geen optie is, omdat het voor haar broer door zijn autisme zeer belangrijk is steeds dezelfde gezichten te zien. Veel wisseling in mensen die hem begeleiden maken hem sterk overprikkeld en dan kan hij niet meer functioneren. Terecht merkte zij op dat zij al heel veel zorg en begeleiding op zich nam maar meer uren zou betekenen dat zij haar studie eraan moest geven. Dan zou zij niet de mogelijkheid hebben een eigen leven op te bouwen. Zij stelde haar grenzen en daar ben ik het volledig mee eens.
Ook zagen we het voorbeeld van een man die 20 uur voor zijn moeder in een verpleeghuis zorgde. Hij had daar weliswaar voor gekozen, maar hij had ook al twee maal een burn-out gehad omdat er veel spanning zit tussen de zorg die je wilt kunnen leveren en je eigen grenzen.
En Tamara, die zich wel oprecht probeerde in te leven in de diverse situaties, haalde de cijfers er maar weer eens bij en stak haar riedeltje over grens bereikt, noodzaak om in te grijpen, mogelijkheden Zorg in Natura etc. etc. Naast de indrukwekkende voorbeelden viel het nogal in het niet wat zij te melden had. Ik had ook nog wel sympathie voor haar want ze durfde het wel aan, een onzinnig beleid te verdedigen terwijl zo duidelijk werd gemaakt hoe volkomen misplaatst het is hier in te willen grijpen...Totdat Tamara een opmerking maakte over het verkeerd besteden van PGB want ze had een brief ontvangen van een PGB-houder die de blokfluitles zag verdwijnen. Ja u leest het goed de blokfluitles zou komen te vervallen. Hiermee zet ze PGB-houders weg als mensen die onzinnige dingen met het geld doen en deed zij een poging de zorg uit ZIN te verdedigen. Welke PGB-houder betaald de blokfluitles uit zijn of haar PGB? Wellicht een misverstand en ging het over muziektherapie (wordt die nog wel vergoed vraag ik me af). Verzint Tamara dit ter plekke? Uit nood omdat ze dit stomme beleid wil verdedigen? Betrof het een brief van iemand die het PGB in diskrediet wilde brengen? Ik neem toch niet aan dat het zorgkantoor blokfluitles akkoord bevindt. Geen beste zet van Tamara temidden van deze mensen die een goede manier gevonden hebben om zo zelfstandig mogelijk te kunnen zijn en zichzelf kwaliteit van leven gunnen! Hoe kon ze plank zo misslaan?
Een ding is duidelijk. De uitzending versterkt mijn gevoel dat het kabinet aan onze levens komt op een heel ingrijpende mannier. Mensen moeten de keus hebben. Niet voor iedereen is PGB de beste oplossing. Maar mensen kunnen het ervaren en een keus maken die voor hen goed aanvoelt. De begeleiding kan nooit door gemeenten of uit Zorg In Natura geleverd worden. Dat maakten de gasten een voor een duidelijk, ieder om persoonlijke redenen.
Miek
dinsdag 7 juni 2011
Anne Vernooijs: "financiële gevolgen afschaffen PGB niet te overzien!"
Mijn vriendin Anne is iemand die keihard getroffen zal worden door afschaffen van het PGB. Aanvankelijk wilde ik, onder pseudoniem, haar verhaal vertellen. Maar ze kan het veel beter zelf, en heeft dat ook heel openhartig gedaan.
Op haar site vertelt ze uitgebreid waarom we in actie moeten komen tegen die onzalige plannen en vooral waarom het meer zal kosten dan het opbrengt. Fors meer zelf.
Met haar toestemming zet ik haar eigen verhaal hier neer. Maar het loont de moeite om ook de rest van de site van Anne, die niet alleen een geweldig goede begeleidster is maar ook zeer getalenteerd als beeldend kunstenaar, te bezoeken. Zij is ook de maakster van de "barcode" die ik enkele dagen geleden heb geplaatst.
Anna's eigen verhaal
Met de huidige voorgenomen maatregelen raak ik niet alleen mijn werk kwijt, maar ook mijn zorg én mijn kind. Onbegrijpelijk voor mij en voor de vele mensen die mij kennen. Iedereen roept ook tegen mij: "maar voor jou zal dat toch niet gelden?" Helaas! Als ik de voorgenomen regels erop nalees dan blijkt dat noch ik noch mijn zoon straks nog in aanmerking komen voor een PGB. Wij hebben beiden geen indicatie voor verblijf en ook geen ZZP.
Voor mijn zoon die autistisch is en met zijn 14 jaar nog steeds op alle levensgebieden intensieve begeleiding nodig heeft gaat het zeker een uithuisplaatsing betekenen. Begeleiding zoals hij nu krijgt (bij ADL, structuur aanbrengen, begeleiding van- en naar allerlei dingen, regie- en regelzaken, leren omgaan met geld, leren omgaan met sociale contacten/sluiten van vriendschap, voorkomen dat hij zich afzondert en in zijn eigen wereldje verdwijnt) is er niet in ZIN. Ik kan hem dat niet bieden, ik doe al heel veel. Ik rijd dagelijks 100 km om hem van en naar zijn VSO school te brengen, omdat hij niet met het leerlingenvervoer meekan door de te grote hoeveelheid prikkels in de taxi en zijn angst voor drukke kinderen.. Ik ben daar per dag 3 uur voor kwijt. Ik zorg volledig alleen voor mijn drie kinderen en ik moet in mijn eentje voor een volledig gezinsinkomen zorgen. Door die combinatie kan ik de zorg/begeleiding voor mijn zoon, naast de inzet van begeleiding vanuit zijn PGB maar net aan. Zonder dat PGB overduidelijk niet meer. Reeds in 2004 werd mij ter overweging gegeven mijn zoon uit huis te plaatsen in een instelling, omdat het zo verschrikkelijk zwaar was. Met PGB heb ik dat kunnen voorkomen. Zonder PGB niet meer.
Zelf ben ik chronisch ziek. Ik heb 3 aandoeningen en ben rolstoelgebonden. Ik heb sinds 1999 een PGB voor persoonlijke verzorging en begeleiding. In het verleden bleek al dat PV via de thuiszorg niet werkte. Ik kreeg soms 14 verschillende mensen in een week aan mijn bed om mij te helpen bij mijn persoonlijke verzorging. Dit leidde tot ontzettend veel onrust in mijn gezin. Met PGB heb ik dit kunnen downsizen naar 2 mensen die mij dagelijks helpen. Doordat ik zorg voor mijn kinderen en werk moet combineren, waarbij ik dus ook mijn zoon nog iedere dag naar zijn VSO school moet brengen komen deze mensen op behoorlijk incourante tijden. Deze mensen vertrouw ik volledig en dit werkt prima voor mij. De reguliere thuiszorg kan mij deze zorg op deze manier niet bieden. Ik heb dit reeds in februari dit jaar geïnformeerd, toen ik door de maatregel dat budgethouders niet meer voor budgethouders mochten werken voor de keuze stond om te stoppen met werken of mijn PGB om te zetten naar ZIN. Daarbij kreeg ik van de 3 organisaties die ik benaderd heb te horen dat zij wachtlijsten hadden en sowieso de zorg niet per direct zouden kunnen bieden. Ik denk dat als er 100.000 PGB houders geen recht meer hebben op een PGB de toeloop naar ZIN nog veel groter zal worden en de wachtlijsten navenant langer. De kans dat ik dan helemaal geen hulp kan krijgen is dus levensgroot. en wat dan? Mijn minderjarige kinderen maar inschakelen voor de PV? Familie heb ik niet meer, vrienden en kennissen zijn mensen die ik ken via lotgenotencontact en dus allemaal mensen die in meer of mindere mate zelf afhankelijk zijn van zorg.
De conclusies die ik kan trekken n.a.v. de voorgenomen maatregelen zijn:- Mijn zoon moet naar een dure zorginstelling (gesteld dat er plek zou zijn, als dat niet het geval is dan heb ik echt geen idee meer hoe we dat moeten gaan redden en gaat mijn hele gezin naar de klote)
- Ik moet overstappen naar ZIN (gesteld dat die overstap mogelijk is en ik niet op een ellelange wachtlijst kom) wat betekent dat ik mijn zorg niet meer kan regelen zoals ik dat wil en daardoor niet kan werken en mijn gezin niet meer kan runnen.
- Ik raak mijn werk kwijt, want ik werk voor PGB houders die waarschijnlijk ook (bijna) allemaal hun PGB kwijtraken en het is voor mij niet meer te combineren met de zorg die ik zelf nodig heb, omdat ZIN dat niet op die manier kan leveren. Ik kan dus een bijstandsuitkering aan gaan vragen.
De financiële gevolgen voor de staat zijn niet te overzien!
Ik heb hieronder een berekening gemaakt:
Er dus van uitgaande dat mijn kind niet thuis kan blijven wonen zonder PGB, omdat ik nu al constant overbelast ben en met mijn keel aan de kapstok hang vanwege de intensieve zorg/begeleiding die mijn zoon nodig heeft:
Een plaatsing in jeugdzorginstelling met intensieve begeleiding op alle gebieden komt overeen met een jeugdzorgplus plaats (de duurste vorm van jeugdzorg)
kosten: 125.000,00 euro per jaar. (ja echt, heb het opgezocht en schrok er zelf ook van!)
Huidig PGB van mijn zoon: 16296,57 per jaar
Een plaatsing in jeugdzorginstelling met intensieve begeleiding op alle gebieden komt overeen met een jeugdzorgplus plaats (de duurste vorm van jeugdzorg)
kosten: 125.000,00 euro per jaar. (ja echt, heb het opgezocht en schrok er zelf ook van!)
Huidig PGB van mijn zoon: 16296,57 per jaar
Dat geeft een verschil van: 108.703,43 per jaar
Omzetten PGB indicatie naar ZIN voor mij (gesteld dat er uberhaupt zorg gegeven kan worden en ik niet jaren op een wachtlijst kom, want dan komt de last bij mijn kinderen te liggen of moet ik noodgedwongen in mijn bed gaan liggen vervuilen!)
ZIN = 25% duurder, dat komt neer op 36575,20 per jaar.
Jaarlijks hou ik een bedrag van rond de 3000,00 euro over van mijn PGB vanwege het scherp inkopen van zorg. Dat stort ik netjes terug naar het zorgkantoor. Bij ZIN wordt de zorg geleverd volgens vaste prijsafspraken, er valt dus niets te besparen door de zorg goedkoper in te kopen.
Met PGB zou het dus geen 36575,20 per jaar kosten, maar 26260,16
ZIN = 25% duurder, dat komt neer op 36575,20 per jaar.
Jaarlijks hou ik een bedrag van rond de 3000,00 euro over van mijn PGB vanwege het scherp inkopen van zorg. Dat stort ik netjes terug naar het zorgkantoor. Bij ZIN wordt de zorg geleverd volgens vaste prijsafspraken, er valt dus niets te besparen door de zorg goedkoper in te kopen.
Met PGB zou het dus geen 36575,20 per jaar kosten, maar 26260,16
Dat geeft een verschil van: 10315,04 per jaar.
Verder kan ik niet meer werken doordat mijn cliënten geen PGB meer krijgen en dat nu eenmaal het grootste deel van mijn werk is én ik ben overgeleverd aan de thuiszorg die gaat bepalen wanneer en door wie ik geholpen ga worden,, waardoor werkafspraken en op tijd op mijn werk zijn heel erg moeilijk gaat worden. Werken in loondienst gaat hem niet worden vanwege bovenstaande, bovendien zit ik in een elektrische rolstoel en heb ik jaaaaarenlang gesolliciteerd (en nog regelmatig) maar krijg ik alleen vanwege die rolstoel al nergens een kans. Ik ga er dus vanuit dat deze maatregel betekent dat ik terug de bijstand in zal moeten.
Kosten: 14189,64 per jaar terwijl ik nu gewoon zelf mijn geld verdien en geen gebruik maak van gemeentelijke potjes of subsidies.
Kosten: 14189,64 per jaar terwijl ik nu gewoon zelf mijn geld verdien en geen gebruik maak van gemeentelijke potjes of subsidies.
Totale MEERKOSTEN door deze maatregel:
108703,43 + 10315,04 + 14189,64 = 133208,11 euro PER JAAR! aan meerkosten dus he!
108703,43 + 10315,04 + 14189,64 = 133208,11 euro PER JAAR! aan meerkosten dus he!
Tel uit je VERLIES! Ik geef hier dus een voorbeeld van 1 gezin met 2 PGB houders!!! De meerkosten bedragen in ons geval dus al meer dan 133.000,00 euro per jaar t.o.v. nu met onze PGB's. En ookal is mijn situatie misschien een te specifiek voorbeeld, in alle gevallen zijn de kosten van ZIN en het plaatsen van een kind in een instelling groter dan de kosten van een PGB! Ik zie hierin geen winst te behalen, geen bezuiniging, eerder een adhoc beslissing die voor ontzettend veel problemen en voor ontzettend veel kosten gaat zorgen.
Bovenstaand is dan alleen nog maar het financiele plaatje. Ik heb hier alle psychische schade voor mij, mijn zoon en mijn andere twee kinderen voor het gemak nog even buiten beschouwing gelaten. Maar u zult misschien wel kunnen begrijpen dat dit zeker zijn sporen na zal laten.
En misschien zou het in mijn situatie zelfs nog wel lukken om een ZZP indicatie te krijgen, ik val regelmatig en heb dan hulp nodig om weer in mijn rolstoel te komen en dat is onplanbare zorg. Maar dan zou ik ineens in aanmerking komen voor een duurder ZZP, terwijl ik het nu prima red met het PGB bedrag dat ik krijg. Daarbij is het nogal absurd om een verblijfsindicatie te krijgen in mijn geval, als ik in een instelling moet verblijven wie gaat er dan voor mijn kinderen zorgen? Dat is de wereld op zijn kop natuurlijk!
Reacties: pgb@star-counseling.nl
zaterdag 4 juni 2011
Een plaatje dat meer zegt dan duizend woorden
Klik op de afbeelding voor een groter plaatje.Met dank aan Anne Vernooijs, http://www.star-counseling.nl en http://artanne.exto.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)