De Fabeltjeskrant

Zoals jullie wellicht hebben gemerkt, heeft onze blog al de hele dag problemen. We zijn slecht bereikbaar geweest en konden geen nieuwe berichten plaatsten.

Alle berichten van gisteren, ook van de voorstelpagina zijn door Blogger verwijderd. Ook zijn er afbeeldingen verdwenen. We hebben nog de hoop dat alles weer terug wordt geplaatst en wachten dus nog even met het herplaatsen van de verwijderde berichten.

Meneer de Uil
Leest dagelijks de krant voor

Meneer De Uil hoopt dat de problemen in het Dierenbos snel zijn opgelost

Meneer de Uil leest iedere dag voor uit de ‘Fabeltjeskrant’. Jong en oud kunnen genieten van de avonturen van Juffrouw van Bijsterveldt, Elias  de Haas, Ferrierdram, Rutte Lama, de Gebroeders Bever en de rest.

Door middel van de fabels worden onderwerpen die zich in de onderwijswereld afspelen overgebracht in kindertaal. Naast dat het vermakelijk is om naar te kijken, maakt het lezers ook meer bewust van de ontwikkelingen op onze aardbol, en met name in ons eigen land.



Rutte Lama
De bosmeester in het Grote Dierenbos



Juffrouw van Bijsterveldt
Dame die het altijd beter weet

Ed en Willem Bever



Ferrierdram
Kruiperige assistent van juffrouw van Bijsterveldt

Elias de Haas
    Domme helper van juffrouw van Bijsterveldt




Had de minister maar wat meer respect...

Graag wil in mijn internetconsultatie met jullie delen.
Het is alweer even geleden, maar als de minister mijn reactie en de reacties van al die anderen serieus en met respect had gelezen, was ze misschien eerder tot inkeer gekomen...
Dan had ze alle ouders, mensen in het onderwijs en andere betrokkenen niet -onnodig- hoeven te kwetsen en was er geen onjuist beeld over onze kinderen ontstaan.

Als moeder van twee kinderen met ADHD weet ik hoe belangrijk juiste begeleiding voor mijn kinderen is. Het maakt het verschil tussen alles of niks.

Ook binnen mijn de praktijk werk ik met ouders van kinderen met etiketten. Wat de meeste ouders het ergste vinden? Onwetendheid. Onwetendheid leidt namelijk tot verkeerde interpretatie van gedrag en dit heeft negatieve reacties tot gevolg. Is dat goed voor het ontwikkelen van een positief zelfbeeld van een kind?

Hoe voelt het om als kind steeds maar weer tegen je eigen tekortkomingen aan te lopen?  Kan een kind dan zichzelf nog zijn? Zou een kind zich eenzaam voelen? Zou het alles op zichzelf betrekken? Zou een kind hekel krijgen aan alles en iedereen? Zou het nog iemand kunnen vertrouwen? Van iemand kunnen houden? En hoe zal het later gaan? Verslaafd? Geen baan? Geen relatie? Geen geld?

Hoe zou het voelen om altijd te horen te krijgen dat je het kunt, als je jouw best maar doet? Dat er altijd word gekeken naar wat je niet kunt en niet naar wat je wel kunt? Dat er altijd maar over je word gepraat, in plaats van dat er met je wordt gepraat?

Alle negatieve aandacht zorgt ervoor dat een kind wordt zoals er tegen hem word gepraat. Zou dit pijn doen? Zou dat misschien de reden zijn van het "vervelende" gedrag? Komt het misschien hierdoor dat het kind nergens meer naar lijkt te luisteren?

Laten we het, potverdorie, nu eens voor één keer bekijken door de ogen van het kind. Onze eigen bril afzetten. Ja, het kind wil dat er in mogelijkheden word gedacht. Kijken naar wat het wel kan, in plaats van wat het niet kan. Gewoon een complimentje kunnen krijgen.

Alle dingen die mislopen komen niet door onwil, maar komen door onmacht en ja, soms kan een beetje extra hulp nou juist het verschil maken. Hulp die een school samen met de ouders aan het kind geven. Als een team. Op basis van gelijkwaardigheid en respect.

Hoe zou het voor een kind voelen om de zon weer te zien schijnen? Zich weer vrolijk en blij te voelen? De creativiteit weer naar boven te zien komen? Weer te kunnen lachen om een grapje?

Dat is het resultaat van goede begeleiding in het onderwijs en vertrouwen op de kracht van de ouders. Dan haal je het talent naar boven, want wat je aandacht geeft groeit!

Blog van Aafke (@BizarrePolitiek)

Marja van Bijsterveldt, versoepel passend onderwijs

Groot was de verbazing van mijn kant (en met mij die van vele anderen, las ik op internet), toen bleek dat het Kabinet de stijging van het aantal Zorg Leerlingen flink overdreven had. De benadering van Van Bijsterveldt vond ik nog wat vreemder; ik vind een verschil van 50% namelijk niet echt een “Futiliteit”. Dat een mens fouten kan maken wil ik wel snappen, immers waar mensen werken worden fouten gemaakt, maar dat Van Bijsterveldt halsstarrig vasthoudt aan de enorme bezuinigingen terwijl we hier te maken hebben met een Fundamenteel verschil van Basisfeiten vind ik dus absoluut niet kunnen.

De hele bezuiniging van Van Bijsterveldt was namelijk in eerste instantie deels gedaan, om de volgens haar exorbitant hoge stijging van zorgleerlingen in het passend onderwijs “in te dammen”. Er blijkt dat hier een fout in is gemaakt. Hoe vervelend ook voor het Ministerie van Onderwijs, er is geen sprake van dat Van Bijsterveldt haar maatregelen versoepelt. Hoe koppig kan een minister zijn? Het gaat hier om een groep extreem kwetsbare kinderen waarbij voorzichtigheid geboden is en in plaats van dat Van Bijsterveldt staat te juichen dat er een fout is gemaakt en de enorme stijging meevalt, zet ze toch door. Ze zou het ook nog als teken van goeie wil kunnen laten zien van het Kabinet om beleid te versoepelen: de bekende, beloofde (en uitgebleven) handreiking. Een sigaar uit eigen doos, dat zou het dan wel zijn, maar dan wel eentje waar men blij van zou worden.

Ten gevolge van deze telfout kan mevrouw Van Bijsterveldt deze kinderen op zoveel verschillende manieren een handreiking doen, en toch doet ze dat niet, dat wil er bij mij niet in. Ik snap niet dat ze zo doelbewust deze kwetsbare groep in de kou laat staan. Versoepel dan op zijn minst de maatregelen nu blijkt dat je niet zoveel erop hoeft te bezuinigen. Kom de scholen tegemoet zodat zij minder personeel hoeven te ontslaan en de kinderen aan begeleiding niks te kort komen. Geef de docenten de kans om hun werk te doen. Met een verschil van 50% is er zoveel mogelijk mevrouw Van Bijsterveldt, de cijfers in uw heilige regeerakkoord zijn gebaseerd op fouten. Als je stelt dat je je vast moet houden aan dat akkoord, wees dan ook vrouw genoeg om het beleid aan te passen als er fouten zijn gemaakt.

De blog is te lezen op: krapuul.nl

Kamer verwijt Van Bijsterveldt 'misleiding'

Er moet opnieuw worden gekeken of het nodig is om op passend onderwijs te bezuinigen. Die vraag klinkt uit de Tweede Kamer, nu is gebleken dat de cijfers waarmee minister van Bijsterveldt (Onderwijs) haar bezuinigingen eerder verdedigde, niet kloppen.

Het aantal zorgleerlingen is sinds 2003 niet met 65 procent, maar met slechts 15 procent gegroeid, bleek gisteren uit antwoorden die de minister gaf op vragen van de SP. Misleiding en bangmakerij, noemt de SP'er Van Dijk het feit dat de minister een te hoog groeipercentage gebruikte. 'Daarmee hoopte het kabinet de lompe bezuinigingen op passend onderwijs uit te leggen. Nu die fabel is doorgeprikt, moet dat consequenties hebben voor het beleid.'

De PvdA noemt de onderbouwing van de bezuinigingen 'platte demagogie', en vindt dat de minister nog voor de zomer aangepaste plannen aan de Kamer moet voorleggen. Ook de ChristenUnie wil een 'nieuw weegpunt' voor de bezuinigingen op passend onderwijs. 'De bezuinigingen staan op losse schroeven', meldt ChristenUnie-Kamerlid Joël Voordewind. De Algemene Onderwijsbond, fel tegenstander van de bezuinigingen, komt tot hetzelfde oordeel. 'De minister rest weinig anders dan de bezuiniging ongedaan maken', vindt AOb-bestuurslid Liesbeth Verheggen. 'Nu blijkt dat we niet iedere scholier zomaar een labeltje opplakken. Het geld is echt nodig voor de zorgleerlingen in het reguliere onderwijs.'

Dat idee - leerlingen die extra zorg nodig hebben zoveel mogelijk op gewone scholen opvangen - maakt deel uit van het nieuwe stelsel van passend onderwijs dat minister Van Bijsterveldt wil invoeren. Omdat de stelselwijziging samengaat met een bezuiniging van 300 miljoen euro, ligt ze nogal gevoelig op scholen.

Om haar beleid te rechtvaardigen, schermde Van Bijsterveldt in debat met de Tweede Kamer met de snelle groei van het aantal zorgleerlingen, 65 procent sinds 2003. Ook PVV'er Beertema gebruikte de explosieve groei graag om de bezuinigingen op passend onderwijs te rechtvaardigen.

Op die snelle toename komt Van Bijsterveldt terug. Ze schreef aan de Kamer dat 'de koppeling van de groei met 65 procent aan het totaal aantal geïndiceerde leerlingen voor lichte en zware zorg, of het totaal aantal leerlingen dat extra ondersteuning nodig heeft, onterecht is'. Het moet volgens haar 15 procent zijn - maar een onderbouwing daarvan ontbrak.

Na een dag rekenen op het ministerie van Onderwijs is de onderbouwing er wel. Het aantal leerlingen dat lichte zorg nodig heeft, is met 4 procent afgenomen sinds 2003. Daar staat tegenover dat het aantal leerlingen dat zware zorg krijgt met 64 procent is toegenomen. Doordat het aantal leerlingen dat lichte zorg krijgt veel groter is, steeg het aantal zorgleerlingen in totaal met 15 procent in de afgelopen zes jaar.

Het ziet er niet naar uit dat minister Van Bijsterveldt gehoor zal geven aan de oproep van de Kamerleden om haar plannen bij te stellen. 'De basis voor de bezuinigingen op passend onderwijs is de forse groei van het aantal leerlingen dat zware zorg nodig heeft', laat ze weten. 'Daarom worden de bezuinigingen ook op dat terrein gezocht.

Bron: vkbanen.nl

Nodeloze verwarring

Minister Van Bijsterveldt vervuilde het debat over de zorgleerlingen met verkeerde cijfers. Excuses zijn geboden.

Minister Van Bijsterveldt van Onderwijs moet sorry zeggen. Sorry voor de keren dat zij in persverklaringen en in de Tweede Kamer heeft beweerd dat het aantal leerlingen waar ‘iets mee is’ tussen 2003 en 2009 met liefst 65 procent steeg.

Voor alle keren dat ze die stijging van het aantal ‘indicaties’ aanvoerde als onderbouwing voor haar stelling dat het systeem voor zorgleerlingen ‘uit z’n voegen barst’.

Voor de stelligheid waarmee ze dat cijfer gebruikte om hard te maken dat een bezuiniging van 300 miljoen euro op het passend onderwijs absoluut onontkoombaar is. Want een stijging van 65 procent, dat kon zo toch niet langer doorgaan.

Voor alle keren dat ze haar partijgenoten en de coalitiepartners van VVD en PVV naar verkiezingsdebatten stuurde met deze boodschap op zak.

Voor de manier waarop zij zich achter haar eigen Onderwijsinspectie verschuilt nu blijkt dat de groei helemaal niet 65 procent was, maar slechts 15 procent.

Alsof haar eigen ministerie voor het zicht op de leerlingenstromen geheel afhankelijk is van de inspectie.

Voor de manier waarop ze haar fout weigerde toe te geven toen de redactie van het tienerblad 7Days eerder dit jaar onraad rook en om opheldering vroeg.

Voor de manier waarop zij de rectificatie van de cijfers vorige maand naar de Tweede Kamer stuurde: in volmaakte stilte, zonder enige ruchtbaarheid, kennelijk in de hoop dat het niemand zou opvallen. Dit terwijl elk nieuwtje dat wél goed uitkomt meteen vergezeld wordt van mooie persberichten.

Sorry omdat ze het hoogoplopende politieke debat over een zeer gevoelige kwestie, het lot van de kwetsbaarste kinderen in het onderwijs, bewust of onbewust heeft vervuild met onbetrouwbare cijfers.

Sorry voor de overdrijving. Sorry voor de verwarring.

Bron: vk.nl