'Opeenstapeling van bezuinigingen treft psychiatrische patient hard'
vrijdag 16-09-2011
Dit is een origineel bericht van Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVVP)
Forse bezuinigingen op de geestelijke gezondheidzorg (ggz), maar ook op de jeugdzorg, passend onderwijs, het persoonsgeboden budget (PGB) en de Wajong-uitkering: kwetsbare psychiatrische patiënten worden door de opeenstapeling van bezuinigingsmaatregelen door het Kabinet Rutte zwaar getroffen. Ontoelaatbaar en onrechtvaardig, vinden het Landelijk Platform GGz (LPGGz) en de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). Zij maken zich ernstig zorgen over het lot van deze mensen en zetten hun gezamenlijke acties tegen de bezuinigingen in de ggz daarom onverminderd voort.
Vooral de invoering van de eigen bijdrage die psychisch zieken voor noodzakelijk zorg moeten gaan betalen en somatisch zieken niet, is ontoelaatbaar. Veel mensen met psychische problematiek staan sociaaleconomisch al op extra achterstand omdat hun inkomen vaak lager is dan gemiddeld. De eigen bijdrage zullen veel psychisch zieken dan ook niet kunnen betalen. Bovendien is deze maatregel discriminerend. Waarom moeten patiënten met een ernstige of chronische psychiatrische stoornis wel een eigen bijdrage betalen en patiënten met een ernstige of chronische somatische aandoening niet? Door hier bovenop nog fors te korten op het PGB, waar veel langdurig psychisch zieken gebruik van maken, zal deze groep mensen nog verder in de problemen raken en kunnen noodsituaties ontstaan.
Het LPGGz en de NVvP organiseerden met GGZ Nederland en andere partijen in de sector eind juni 2011 al een grote protestmanifestatie tegen de bezuinigingen op het Malieveld in Den Haag. De eigen bijdrage is daarmee nog niet van tafel. Ook protesten tegen de verlaging van het PGB bleven tot nu toe uit van het gewenste resultaat.
Marjan Ter Avest, directeur van het LPGGz: "Wij geven de strijd nog niet op. Daarom steunen wij van harte de 'Stop de Stapeling' acties met als hoogtepunt een protestmars aanstaande maandag, maar wij kijken ook uit naar zwaarder geschut. Wij vragen de politiek, de minister en de staatssecretaris meer compassie te tonen en de lasten te laten dragen door hen die sterke schouders hebben. In een beschaafd land wordt gezorgd voor mensen die minder bedeeld zijn of het door omstandigheden zwaar hebben. De huidige bezuinigingsplannen tonen deze compassie niet, maar vergroten juist de zorgen van deze patiënten."
Met GGZ Nederland hebben het LPGGz en de NVvP alternatieven aangedragen om besparingen te realiseren, zonder dat daarvoor ingrijpende pakketmaatregelen of eigen bijdragen nodig zijn. Organisatie info:
Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVVP)
Voor nadere informatie over dit persbericht kunt u contact opnemen met Marjan Ter Avest, directeur LPGGz, tel. 06- 47 04 25 45, e-mail: m.teravest@platformggz.nl of Hilke Verdijk, Beleidsmedewerker Communicatie NVvP, tel. 030 - 282 33 03 / 06 - 83 20 12 48, e-mail: h.verdijk@nvvp.net.
Afdrukken:
Deel persbericht op:
Permanente link:
http://www.perssupport.nl/apssite/permalink/58184
Posts tonen met het label WSW. Alle posts tonen
Posts tonen met het label WSW. Alle posts tonen
vrijdag 16 september 2011
woensdag 31 augustus 2011
column April Sirius over bezuinigingen chronisch zieken en gehandicapten
Paard van Troje
30 augustus 2011 Het huidige kabinet is genoodzaakt drastisch te hervormen in de zorgsector. De wijze waarop het geld wordt ingezet moet veranderen. Evenals het verkeerd indiceren en geld wat aan de strijkstok blijft hangen. Gelukkig hebben we nu een kabinet dat korte metten gaat maken met dit geld verkwisten dat de spuigaten uitloopt.
Rigoureus wordt het mes gezet in PGB, AWBZ, WMO, Ouderenbonden, Speciaal Onderwijs, Belangenbehartiging, WSW, Wajong, Het Rugzakje, TOG-regeling, Buitengewone belastingaftrek, WTCG, etc. Veel mensen komen in opstand en hebben het over behoud van zelfstandigheid en leven in eigen regie. Dit van mensen afpakken is natuurlijk ook niet wat onze regering wil en zij komt deze mensen tegemoet met alternatieven. Een nieuw zorgstelsel waarbij de kwaliteit van zorg en leven in eigen regie gewaarborgd blijft. Alleen de slechteriken worden aangepakt, de mensen die het echt nodig hebben hoeven niets te vrezen. Voor hen wordt goed gezorgd.
Als kiezer of lid van één van de regeringspartijen kan je trots zijn op dit kabinet. Ze durven immers paal en perk te stellen en maatregelen door te voeren. We kunnen het niet iedereen naar de zin maken. Je hebt immers ook een eigen verantwoording. Het moet nu maar eens afgelopen zijn. De mensen die zorg nodig hebben krijgen het en daar betalen u en ik allemaal belasting voor. Er wordt goed voor deze mensen gezorgd, het is hier geen paradijs, kom op zeg!
Maar wat als datgene gebeurt waar iedereen bang voor is? Je wordt zelf chronisch ziek, krijgt een ongeval met blijvende schade en je wordt zorgafhankelijk. Of dit overkomt je kind of partner. Dat wil niemand en dat gun je ook niemand. Gelukkig is de zorg in ons land goed geregeld.
Je komt terecht in de bureaucratische molen van zorg -en voorzieningen aanvragen. Dat kan je er eigenlijk niet bij hebben, je hebt immers al genoeg aan je eigen worsteling. Je moet leren omgaan met wat je niet meer kan, je leven dat verandert, het leven van je partner dat daardoor verandert, en je toekomstplannen die niet meer mogelijk lijken te zijn. Leren accepteren dat je deels of volledig afhankelijk bent geworden, dat er elke keer weer vreemde mensen in je huis en aan je blote lijf komen, daar draait je leven op dat moment om. Je wilt niets liever dan in je eigen huis blijven wonen, je leven zo inrichten dat jij kan bepalen hoe je hulp krijgt, door wie en op welk moment. Zo kan je ondanks dat je veel niet meer kan, toch nog een autonoom leven leiden. Je kan volwaardig partner en ouder van je kind blijven omdat je de zorg die je nodig hebt kan inrichten naar jouw leven.
Dan komt de grote schrik. Je zal je moeten schikken naar de zorgaanbieders en de overeenkomsten met de commerciële zorgverzekeraars. Alles moet zo snel en efficiënt mogelijk. Je krijgt een rooster waarop staat wanneer er iemand komt om je te helpen met aan- en uitkleden en op welke dagen en tijden je kan douchen. Je wilt eigenlijk met vrienden weg, je werk deels weer oppakken en je leven leiden, maar dat kan niet, want je moet wachten op dat ongelukkige tijdstip waarop de hulp komt. Je wordt gek van die afhankelijkheid, van anderen die opeens jouw leven gaan bepalen. En ook nog eens van die mensen waar jij je niet prettig bij voelt maar die toch in jouw huis komen, aan jouw spullen en aan jouw lijf.
Was er nu maar zoiets als het PGB, maar helaas, dat is afgeschaft. Wacht, er was toch nog zoiets als onderaannemerschap, dat nieuwe plan van de Staatssecretaris? Dan kan je zelf bepalen wie je gaat helpen, hoe en wanneer, toch? Je dient een aanvraag in bij je zorgaanbieder en geeft aan welke mensen zij voor jou moeten inhuren en dat je zelf afspraken met deze mensen wilt maken. Het antwoord dat je krijgt is ontnuchterend. De zorgaanbieder gaat niet akkoord. Iemand kan alleen maar worden aangenomen als het een rechtspersoon is, dus ZZP-er of vanuit een bepaalde organisatie werkzaam is in de zorg. De zorgaanbieder vindt ook dat jouw zorgvraag door hun al goed wordt ingevuld, er is volgens hun helemaal geen reden om dit door een ander te laten doen. Bovendien blijken er allerlei onderlinge afspraken te zijn tussen de (commerciële) zorgaanbieder en de zorgverzekeraar.
Je ziet het totaal plaatje nu heel helder: alles draait om geld. En jouw leven, wat jij voelt, welke impact het op jouw leven heeft is niet belangrijk. Je trekt aan het kortste eind. Je zal je vanaf nu moeten schikken naar anderen, afhankelijk zijn van de willekeur en goodwill van de mensen om je heen. De gelijkwaardigheid met je partner, je vrienden en collega’s is steeds verder te zoeken. Hoe graag iemand je ook wilt helpen, vroeg of laat ontstaat een ongelijkwaardige relatie. Dit is voor iedereen funest voor een positief zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde.
Terwijl je wacht op de hulp die nog niet is verschenen op het afgesproken tijdstip denk je aan de tijd voordat je leven zo veranderde. Je denkt aan al die mensen waarvan jij vond dat ze misschien wel erg veel eisend waren en zeurden over eigen regie. Al dat gedoe over integratie, participatie en een inclusieve samenleving. Het was geen onwil, en deels ook logisch, dat je zo dacht. Je kende die kant van het leven niet, je kon je niet goed verplaatsen in hoe dat soort mensen zich zouden voelen en welke impact afhankelijkheid op het leven en innerlijke zijn heeft.
Maar nu, nu zou je willen dat jouw partij dit destijds ook had begrepen.
30 augustus 2011 Het huidige kabinet is genoodzaakt drastisch te hervormen in de zorgsector. De wijze waarop het geld wordt ingezet moet veranderen. Evenals het verkeerd indiceren en geld wat aan de strijkstok blijft hangen. Gelukkig hebben we nu een kabinet dat korte metten gaat maken met dit geld verkwisten dat de spuigaten uitloopt.
Rigoureus wordt het mes gezet in PGB, AWBZ, WMO, Ouderenbonden, Speciaal Onderwijs, Belangenbehartiging, WSW, Wajong, Het Rugzakje, TOG-regeling, Buitengewone belastingaftrek, WTCG, etc. Veel mensen komen in opstand en hebben het over behoud van zelfstandigheid en leven in eigen regie. Dit van mensen afpakken is natuurlijk ook niet wat onze regering wil en zij komt deze mensen tegemoet met alternatieven. Een nieuw zorgstelsel waarbij de kwaliteit van zorg en leven in eigen regie gewaarborgd blijft. Alleen de slechteriken worden aangepakt, de mensen die het echt nodig hebben hoeven niets te vrezen. Voor hen wordt goed gezorgd.
Als kiezer of lid van één van de regeringspartijen kan je trots zijn op dit kabinet. Ze durven immers paal en perk te stellen en maatregelen door te voeren. We kunnen het niet iedereen naar de zin maken. Je hebt immers ook een eigen verantwoording. Het moet nu maar eens afgelopen zijn. De mensen die zorg nodig hebben krijgen het en daar betalen u en ik allemaal belasting voor. Er wordt goed voor deze mensen gezorgd, het is hier geen paradijs, kom op zeg!
Maar wat als datgene gebeurt waar iedereen bang voor is? Je wordt zelf chronisch ziek, krijgt een ongeval met blijvende schade en je wordt zorgafhankelijk. Of dit overkomt je kind of partner. Dat wil niemand en dat gun je ook niemand. Gelukkig is de zorg in ons land goed geregeld.
Je komt terecht in de bureaucratische molen van zorg -en voorzieningen aanvragen. Dat kan je er eigenlijk niet bij hebben, je hebt immers al genoeg aan je eigen worsteling. Je moet leren omgaan met wat je niet meer kan, je leven dat verandert, het leven van je partner dat daardoor verandert, en je toekomstplannen die niet meer mogelijk lijken te zijn. Leren accepteren dat je deels of volledig afhankelijk bent geworden, dat er elke keer weer vreemde mensen in je huis en aan je blote lijf komen, daar draait je leven op dat moment om. Je wilt niets liever dan in je eigen huis blijven wonen, je leven zo inrichten dat jij kan bepalen hoe je hulp krijgt, door wie en op welk moment. Zo kan je ondanks dat je veel niet meer kan, toch nog een autonoom leven leiden. Je kan volwaardig partner en ouder van je kind blijven omdat je de zorg die je nodig hebt kan inrichten naar jouw leven.
Dan komt de grote schrik. Je zal je moeten schikken naar de zorgaanbieders en de overeenkomsten met de commerciële zorgverzekeraars. Alles moet zo snel en efficiënt mogelijk. Je krijgt een rooster waarop staat wanneer er iemand komt om je te helpen met aan- en uitkleden en op welke dagen en tijden je kan douchen. Je wilt eigenlijk met vrienden weg, je werk deels weer oppakken en je leven leiden, maar dat kan niet, want je moet wachten op dat ongelukkige tijdstip waarop de hulp komt. Je wordt gek van die afhankelijkheid, van anderen die opeens jouw leven gaan bepalen. En ook nog eens van die mensen waar jij je niet prettig bij voelt maar die toch in jouw huis komen, aan jouw spullen en aan jouw lijf.
Was er nu maar zoiets als het PGB, maar helaas, dat is afgeschaft. Wacht, er was toch nog zoiets als onderaannemerschap, dat nieuwe plan van de Staatssecretaris? Dan kan je zelf bepalen wie je gaat helpen, hoe en wanneer, toch? Je dient een aanvraag in bij je zorgaanbieder en geeft aan welke mensen zij voor jou moeten inhuren en dat je zelf afspraken met deze mensen wilt maken. Het antwoord dat je krijgt is ontnuchterend. De zorgaanbieder gaat niet akkoord. Iemand kan alleen maar worden aangenomen als het een rechtspersoon is, dus ZZP-er of vanuit een bepaalde organisatie werkzaam is in de zorg. De zorgaanbieder vindt ook dat jouw zorgvraag door hun al goed wordt ingevuld, er is volgens hun helemaal geen reden om dit door een ander te laten doen. Bovendien blijken er allerlei onderlinge afspraken te zijn tussen de (commerciële) zorgaanbieder en de zorgverzekeraar.
Je ziet het totaal plaatje nu heel helder: alles draait om geld. En jouw leven, wat jij voelt, welke impact het op jouw leven heeft is niet belangrijk. Je trekt aan het kortste eind. Je zal je vanaf nu moeten schikken naar anderen, afhankelijk zijn van de willekeur en goodwill van de mensen om je heen. De gelijkwaardigheid met je partner, je vrienden en collega’s is steeds verder te zoeken. Hoe graag iemand je ook wilt helpen, vroeg of laat ontstaat een ongelijkwaardige relatie. Dit is voor iedereen funest voor een positief zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde.
Terwijl je wacht op de hulp die nog niet is verschenen op het afgesproken tijdstip denk je aan de tijd voordat je leven zo veranderde. Je denkt aan al die mensen waarvan jij vond dat ze misschien wel erg veel eisend waren en zeurden over eigen regie. Al dat gedoe over integratie, participatie en een inclusieve samenleving. Het was geen onwil, en deels ook logisch, dat je zo dacht. Je kende die kant van het leven niet, je kon je niet goed verplaatsen in hoe dat soort mensen zich zouden voelen en welke impact afhankelijkheid op het leven en innerlijke zijn heeft.
Maar nu, nu zou je willen dat jouw partij dit destijds ook had begrepen.
vrijdag 12 augustus 2011
De Krom: 1/2 mensen in bijstand kan werken
Lees het artikel op www.nu.nl/politiek Helft in de bijstand kan werken.
Minister de Krom vergeet gemakshalve dat mensen met een arbeidsbeperking niets liever willen dan gewoon meedoen in de samenleving. Maar om geschikt werk te vinden is wel begeleiding nodig. En ook moet er nogal wat gebeuren om werkgevers te interesseren deze mensen in dienst te nemen!
En is een beschutte werkplek voor sommige mensen niet gewoon noodzakelijk?
Er gaat ook hard bezuinigd worden op reintegratiemiddelen. Die middelen moeten effectiever worden ingezet. Juist die reintegratiemiddelen zijn onontbeerlijk als straks iedereen de reguliere arbeidsmarkt worden opgejaagd.
Als klap op de vuurpijl het voorstel een toets op inkomen voor het totale huishouden. Nu wordt alleen gekeken naar het eigen inkomen en dat van de partner. Straks komen daar ook de inkomens van meerderjarige inwonende kinderen bij. Omgekeerd als een kind een Wajong uitkering heeft en de ouders werken dan verliest het kind zijn Wajong uitkering. Zo worden gezinsleden financieel afhankelijk van elkaar.
Dit alles geeft voor mij wel aan hoe slecht het kabinet zich inleeft in onze situatie.
Minister de Krom vergeet gemakshalve dat mensen met een arbeidsbeperking niets liever willen dan gewoon meedoen in de samenleving. Maar om geschikt werk te vinden is wel begeleiding nodig. En ook moet er nogal wat gebeuren om werkgevers te interesseren deze mensen in dienst te nemen!
En is een beschutte werkplek voor sommige mensen niet gewoon noodzakelijk?
Er gaat ook hard bezuinigd worden op reintegratiemiddelen. Die middelen moeten effectiever worden ingezet. Juist die reintegratiemiddelen zijn onontbeerlijk als straks iedereen de reguliere arbeidsmarkt worden opgejaagd.
Als klap op de vuurpijl het voorstel een toets op inkomen voor het totale huishouden. Nu wordt alleen gekeken naar het eigen inkomen en dat van de partner. Straks komen daar ook de inkomens van meerderjarige inwonende kinderen bij. Omgekeerd als een kind een Wajong uitkering heeft en de ouders werken dan verliest het kind zijn Wajong uitkering. Zo worden gezinsleden financieel afhankelijk van elkaar.
Dit alles geeft voor mij wel aan hoe slecht het kabinet zich inleeft in onze situatie.
zondag 24 juli 2011
‘Eenderde van jonggehandicapten raakt uitkering kwijt’
‘Eenderde van de jonggehandicapten krijgt straks geen uitkering meer.’ FNV-hoofdbestuurder Leo Hartveld maakt zich kwaad over de ingrijpende bezuiniging op de Wajong, de sociale werkvoorziening en de bijstand. ‘Dit is een grote sprong achterwaarts. Zo’n 70.000 banen voor mensen met een arbeidsbeperking gaan verdwijnen.’ En er is meer: het sociale minimum gaat met 14% omlaag. ‘Dat ondergraaft het hele loongebouw.’
Lees verder op www.fnv.nl
zondag 17 juli 2011
Rechter mag niet oordelen over bezuinigingen SW
De rechtbank in Den Haag is niet bevoegd om uitspraak te doen in het kort geding over de bezuinigingen van 158 miljoen op de sociale werkvoorziening dat 23 gemeenten en brancheorganisatie Cedris hebben aangespannen tegen de Nederlandse Staat.
Dat heeft de voorzieningenrechter de eisers laten weten.
Dat heeft de voorzieningenrechter de eisers laten weten.
Lees verder op www.binnenlandsbestuur.nl
zaterdag 9 juli 2011
Gemeenten naar rechter om bezuiniging Staat
Twintig gemeenten klagen de Staat aan, omdat zij vinden dat een bezuiniging van ruim 150 miljoen euro op de sociale werkvoorziening (WSW) teruggedraaid moet worden. Het kort geding dient woensdag in de rechtbank in Den Haag, zo blijkt vrijdag uit informatie van de rechtbank.
Lees het volledige artikel op www.binnenlandsbestuur.nl
Lees het volledige artikel op www.binnenlandsbestuur.nl
donderdag 7 juli 2011
Een tikkie terug voor kabinet Rutte
De zomer van 2011 is in aantocht. Als ik naar buiten kijk, begroet een donkergrijze lucht mij. De wind giert om het huis, de laatsteregendruppels liggen als glinsterende tranen op mijn terras. Het lijkt wel een soort voorbode van het naderende onheil dat het kabinet-Rutte over de hoofden van de meest kwetsbare burgers van onze samenleving wil uitstorten.
En de burgers die een ‘tikkie teveel’ hebben? Die kunnen rustig blijven doorslapen. Aan hun lijf geen polonaise. Geen verhoging van de vermogensbelasting, de hypotheekaftrek voor miljoenenvilla’s blijft, bonussen worden vrolijk uitbetaald. De schoorsteen moet immers blijven roken? Zij zijn immers de smeerolie van de maatschappij, dus is een vorstelijke beloning op zijn plaats.
En als hun imago dreigt te kantelen, huren ze toch een spindoctor in? Last van selectief geheugen? Ook geen probleem. Wat een paar jaar geleden door de VVD nog vol trots als paradepaardje werd gelanceerd (denk aan het persoonsgebonden budget) heet nu te duur.
Voor hen geen mooie zomer met gezellige barbecues, een drankje op een terras of een vakantie in eigen land, laat staan naar het buitenland. Nee, voor hen die een ‘tikkie tekort’’ hebben zoals dat in West-Friesland heet, heeft het kabinet-Rutte bij monde van de bewindslieden Edith Schippers (VWS) en Henk Kamp (SZW) een pretpakket bedacht.
De GGZ-patiënten mogen voortaan hun eigen zaakjes opknappen. De vlag gaat uit!
Een greep uit het pretpakket:
- een eigen bijdrage van 295 euro voor langdurende zware psychiatrische behandelingen in de zogenaamde tweede lijn
- een eigen bijdrage van 100 euro voor kortdurende behandelingen
- het persoonsgebonden budget (PGB) verdwijnt grotendeels
- de Wet werk en bijstand, de Wajong en de Sociale Werkplaats gaan op in één regeling: de wet Werken naar Vermogen
- een drastische subsidiedaling voor patiëntenverenigingen
En de burgers die een ‘tikkie teveel’ hebben? Die kunnen rustig blijven doorslapen. Aan hun lijf geen polonaise. Geen verhoging van de vermogensbelasting, de hypotheekaftrek voor miljoenenvilla’s blijft, bonussen worden vrolijk uitbetaald. De schoorsteen moet immers blijven roken? Zij zijn immers de smeerolie van de maatschappij, dus is een vorstelijke beloning op zijn plaats.
En als hun imago dreigt te kantelen, huren ze toch een spindoctor in? Last van selectief geheugen? Ook geen probleem. Wat een paar jaar geleden door de VVD nog vol trots als paradepaardje werd gelanceerd (denk aan het persoonsgebonden budget) heet nu te duur.
En de ‘losers’? Die zijn toch al het afvoerputje van de samenleving. De overheid is immers geen ‘geluksmachine’, maar verworden tot een geluiddemper met nekschot. Wanneer vuurt Rutte het eerste nekschot af? Oh ja: wel graag een uitvaart op kosten van de overheid. Een uitvaartverzekering is voor GGZ-patiënten niet meer betaalbaar vanwege torenhoge premies. Verzekeringsmaatschappijen verzekeren immers geen ‘brandend huis’. Tijdens de uitvaart graag ‘Meneer de president’ van Boudewijn de Groot laten afspelen. Kabinet-Rutte: slaap zacht!
Bron: geertjepaaij.weebly.com
woensdag 6 juli 2011
Ketting van solidariteit
OverwinningDe eerste overwinning is behaald. De gemeenten weigeren de bezuinigingen op de sociale werkplaatsen uit te voeren en hebben 'nee' gezegd tegen het bestuursakkoord. De plannen zijn helaas nog niet van tafel. Daarom gaan we verder met de campagne 'Armoede werkt niet'.
Ketting van solidariteit
De SP is gestart met een ketting van solidariteit. Dat is een ketting van werkhandschoenen, dwars door het land. Heerlen, Rotterdam, Groningen: alle delen van het land doen mee. De ketting gaat uiteindelijk richting Den Haag. Deze lange lijn van handschoenen wordt een lint van respect voor eerlijk loon en eerlijk werk, voor begeleiding en voor eerlijk delen in Nederland. We maken met de handschoenen ook een vuist tegen de foute plannen, de bezuinigingen en dit kabinet. De ketting gaan we gebruiken tijdens een nog te plannen landelijke demonstratie later dit jaar.
Doe ook mee!
Ik wil je vragen om ook zoveel mogelijk mensen een handtekening te laten zetten op een werkhandschoen en hen een boodschap te laten schrijven op het kaartje dat daaraan hangt. Benader daarvoor werknemers van de sociale werkplaatsen, jonggehandicapten, bijstandgerechtigden, raadsleden, mensen op straat, scholen en zorginstellingen. De werkhandschoen met het aangehechte kaartje is te verkrijgen bij de afdelingsvoorzitter van de dichtstbijzijnde SP-afdeling. Het doel is om kilometers handschoenen te verzamelen. Rotterdam, Heerlen en Winterswijk hebben beloofd om de eerste kilometers van de ketting te leveren.
Baanverlies bij Soweco in Almelo
Ondertussen krijg ik nog steeds schrikbarende berichten uit het land. Vorige week is er in de Tweede Kamer gesproken over de sociale werkplaats Soweco in Almelo. De gemeenten zijn samen met de directie van het bedrijf van plan om 1300 banen in de werkplaats te schrappen vanwege de forse rijksbezuinigingen. Ik heb staatssecretaris De Krom gevraagd om te garanderen dat de huidige werknemers van Soweco met een SW-indicatie hun baan kunnen behouden. Zelfs D66 en GroenLinks vonden het niet nodig om dit voorstel te steunen.
Deze zomer ga ik bij verschillende sociale werkplaatsen op bezoek: Top Craft in Oldenzaal, Concern voor Werk in de Noordoostpolder en Licom in Kerkrade. Heb je ook iets belangrijks te melden dan kan dat bij ons meldpunt.
Ik wens je een fijne zomer!
Vriendelijke groet,
Sadet Karabulut
SP Tweede Kamerlid
Woordvoerder bijstand, wajong, sociale werkvoorziening
SP Tweede Kamerlid
Woordvoerder bijstand, wajong, sociale werkvoorziening
Goocheltruc Donner lost probleem sociale werkplaatsen niet op
'Minister Donner heeft wel een heel bijzondere oplossing om het conflict met de gemeenten over het bestuursakkoord en de sociale werkvoorziening op te lossen: een extra korting van 100 miljoen op het gemeentefonds.' Dat zegt SP-Kamerlid Sadet Karabulut in reactie op de plannen van Donner om nog een keer te snijden in het fonds waaruit alle gemeenten geld krijgen om voorzieningen in de gemeente te betalen, zoals zorg, uitkeringen, onderwijs en huisvesting. Donner wil de extra korting van 100 miljoen euro gebruiken om gemeenten te ondersteunen die bereid zijn te snoeien in de sociale werkplaatsen.
Karabulut: 'Gemeenten weigeren terecht om in opdracht van het kabinet de sociale werkplaatsen te slopen. De nieuwe goocheltruc van Donner brengt gemeenten in nog grotere financiële problemen. Gemeenten die bereid zijn om de asociale bezuinigingen op de sociale werkplaatsen door te voeren krijgen dan een slooppremie. Op deze manier probeert Donner gemeenten te verdelen om zijn plannen voor het schrappen van 60.000 banen in de werkplaatsen waar te kunnen maken. Ik hoop dat gemeenten zich niet laten lenen voor deze verdeel- en heerspolitiek.'
Het kabinet wil per jaar 650 miljoen euro bezuinigen op de sociale werkplaatsen. 60.000 banen in de sociale werkplaatsen worden geschrapt. Werknemers met een arbeidsbeperking die niet meer in de werkplaats terecht kunnen moeten bij reguliere werkgevers aan het werk. Karabulut: 'Nog steeds weigert het kabinet ook maar één baan te regelen voor deze werknemers. Een nieuwe korting van 100 miljoen verandert daar niets aan. Deze plannen leiden tot armoede en uitsluiting en moeten zo snel mogelijk van tafel.'
Bron: www.sp.nlDonner wil gemeenten tegemoetkomen
Gemeenten die werk maken van de hervorming van de sociale werkplaatsen, kunnen rekenen op steun van het Rijk als zij geld tekortkomen.
Het kabinet kort 100 miljoen op de gemeenten, maar wil dat bedrag toch inzetten als ze in moeilijkheden komen. Dat schrijft minister Donner (Binnenlandse Zaken) aan de Vereniging Nederlandse Gemeenten.
Lees meer op nos.nldonderdag 30 juni 2011
Onafhankelijke commissie onderzoekt toekomst sociale werkvoorziening
Zoals bekend, heeft het kabinet-Rutte ingrijpende plannen met de SW-sector. Hoe kan de sociale werkvoorziening straks bijdragen aan het naar vermogen laten werken van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt? Welke (financiële) voorwaarden zijn nodig voor een verantwoorde transitie?
Lees hier het volledige artikel...
Lees hier het volledige artikel...
woensdag 29 juni 2011
Bericht uit de Tweede Kamer!
Geachte mevrouw Wijnbergen,
Uw bovengenoemde brief is door de vaste commissie voor Onderwijs,Cultuur en Wetenschap in een procedurevergadering behandeld.
De commissie heeft besloten dat de leden uw brief desgewenst kunnen betrekken bij algemeen overleg Passend Onderwijs. Dit is een openbaar overleg. Dat betekent dat u dat kunt bijwonen. Het verslag van het overleg is ter zijner tijd te raadplegen via de internetsite van de Tweede Kamer (www.tweedekamer.nl) of te bestellen bij de NV SDU tel 070-3789911.
Namens de commissie dank ik u voor de toezending van uw brief.
Hoogachtend,
De griffier van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap E.C.E. de Kler
donderdag 16 juni 2011
'Gehandicapten zijn terug bij af'
Frans Huijsmans sluit zich binnenkort, samen met nog zo'n vijftien andere gehandicapten die zich hebben verenigd in de actiegroep Terug naar de bossen, op in de bossen.
Huijsmans, zelf vanaf zijn middel verlamd, zat begin jaren zeventig vier jaar op het Sint Maartensinternaat bij Nijmegen. "Op dat moment de enige plek waar gehandicapten havo-onderwijs konden krijgen", kijkt hij terug. "Dat lag in de bossen en werd geleid door religieuzen. De afgelopen tientallen jaren is de emancipatie van mensen met een beperking flink gegroeid, maar als dit doorgaat, zijn we terug bij af. Ook ik zal er financieel op achteruitgaan."
Het voormalig SP-raadslid (54) kijkt terug op de tijd waarin hij opgroeide. "De wereld zat toen anders in elkaar dan nu. In die tijd was het al heel wat als iemand met een handicap op een normale school zat. Destijds hebben we een actiegroep opgericht om te protesteren tegen de bouw van een cultureel centrum in Nijmegen dat niet of nauwelijks toegankelijk was voor gehandicapten. De groep bestaat nog steeds in de vorm van het gehandicaptenplatform. De maatregelen rond het persoonsgebonden budget (pgb) zijn de druppel. Iedere flexibiliteit en eigen verantwoordelijkheid verdwijnt. En er is zo lang voor het pgb gevochten. Iedereen kan zijn leven zelf inrichten, maar je raakt de regie kwijt als dit doorgaat."
Terug naar de bossen ontving in anderhalve week tijd al 2.500 reacties, verhalen en adhesiebetuigingen. Donderdag liet de groep zich horen in de Tweede Kamer tijdens een hoorzitting over de gevolgen van de voorgenomen bezuinigingen.
Bron: bndestem.nl
Meer info? www.terugnaardebossen.nl
Klik hier om de petititie te ondertekenen!
dinsdag 14 juni 2011
Onze brief over stapeleffect naar de ministers
Aan: De minister van...
CC: De ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap;
-Sociale Zaken en Werkgelegenheid; -Volksgezondheid, Welzijn en Sport
-Sociale Zaken en Werkgelegenheid; -Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Betreft: Aanbod Verontruste Ouders.
Plaats en datum:
Geachte Ministers,
Wij, verontruste ouders van kinderen met een ontwikkelings- of leerstoornis, een handicap, autisme, het syndroom van Down, een verstandelijke beperking, ADHD, epilepsie, een hechtingsstoornis. een oppositioneel opstandige gedragsstoornis, meervoudige beperkingen enz. enz., maken ons grote zorgen.
Naast zorg over de voorgenomen veranderingen en de bezuinigingen rondom het“passend onderwijs”, maken wij ons ook veel zorgen over de bezuinigingen op het PGB, de AWBZ, wet WWNV, alsmede de Wajong / WsW.
Ernstige zorgen maken wij ons verder over het “stapeleffect” en gebrek aan samenhang van al deze maatregelen vanuit verschillende ministeries, maar gericht op dezelfde doelgroep. Niet zelden zijn onze kinderen namelijk aangewezen op uiteenlopende combinaties van deze voorzieningen.Vaak hebben onze kinderen begeleiding nodig op school, thuis, in hun sociale omgeving èn op het werk, bijvoorbeeld in de vorm van een therapeut, (ambulant) begeleider, thuishulp en/of jobcoach.
Kinderen v.a. 18 jr. die bij de ouders inwonen hebben geen recht op een bijstandsuitkering, maar zelfstandig wonen is vaak geen optie. Deze kinderen hebben zonder begeleiding en/of (financiële) ondersteuning geen uitzicht op een zelfstandig leven en blijven zo ook voor hun ouders een levenslange belasting.
Voor de sociale werkvoorziening geldt, dat velen moeten instromen in de reguliere arbeidsmarkt. Voor onze kinderen was de instroom in de sociale werkvoorziening echter vaak al het maximaal haalbare.
De GGZ dreigt voor onze kinderen, wegens beperking van de aantallen consulten én de verhoging van de eigen bijdrage, onbereikbaar te worden. En dat terwijl ze ook daar vaak levenslang op zijn aangewezen...Voor de sociale werkvoorziening geldt, dat velen moeten instromen in de reguliere arbeidsmarkt. Voor onze kinderen was de instroom in de sociale werkvoorziening echter vaak al het maximaal haalbare.
Onze angst is dat vanwege de al eerder genoemde stapeling en/of overheveling van hulp of financiering naar andere overheden, mogelijk alleen nog de meest kwetsbaren of mensen met een korte afstand tot de arbeidsmarkt geholpen zullen kunnen worden en dat het kwaliteitsniveau van die hulp onder druk zal komen te staan.
Een groot deel van onze kinderen zal niet alleen tijdens de kinderjaren, maar ook daarna, een leven lang zorg en begeleiding nodig hebben om een gelukkig leven te kunnen leiden, waarin ook zij, (naar vermogen), willen en kunnen bijdragen aan onze maatschappij.Wij als ouders van kinderen met een handicap of beperking zijn daarbij de ervaringsdeskundigen. Wij weten als geen ander wat de mogelijkheden en de beperkingen van onze kinderen daarbij zijn en wat zij daarvoor nodig zouden hebben. Echter, nu wij, veelal na een jarenlange weg van diagnostiek en acceptatie en met of zonder overheidsgeld of -ondersteuning, eindelijk onze weg hebben gevonden in het oerwoud van voorzieningen en belangen en wij, na daarvoor jarenlang te hebben gestreden een plek, hulp of ondersteuning voor onze kinderen hebben gevonden, zien wij vrijwel alles weer op losse schroeven gezet en zien wij onze positie en expertise nog altijd niet in wetgeving gewaarborgd en erkend.
Positieve uitzonderingen daargelaten is onze ervaring dat leerkrachten (en daarmee scholen) en werkgevers niet beschikken over de kennis, kunde, ervaring òf motivatie die nodig is om onze kinderen “passend onderwijs”of "passend werk" te bieden. Wij zijn daarom met u van mening dat o.a. “passend onderwijs” niet alleen een kwestie is van geld, maar voor een groot deel ook van mentaliteit. Ambulante begeleidingsdiensten (vanwege meer of minder voor de hand liggende motieven) blijken in de praktijk veelal geneigd te zijn om de belangen van de (relatie met) school zwaarder te laten wegen dan die van de rugzakleerling. Leerkrachten en scholen lijken daarbij niet zelden weerstand aan de dag te leggen als het gaat om het samenwerken met ouders of een ambulant begeleider die hen komt vertellen hoe met een zorgleerling om te gaan of hoe procedures aan een handicap of beperking aan te passen. Dit zelfde geld voor werkgevers, ook zij hebben grote weerstanden bij het in dienst nemen en goed begeleiden van werknemers met zorgvragen.
Sinds u uw plannen rondom het “passend onderwijs”, Wajong, WsW, WWNV, Awbz enz. hebt gepresenteerd en ons stukje bij beetje duidelijk wordt hoe deze plannen zich in de praktijk naar onze verwachting zullen ontvouwen en zich daarbij zullen relateren aan de overig maatregelen, neemt bij ons de angst toe dat onze kinderen straks, zelfs nog meer dan nu, de dupe zullen worden van de praktische uitwerking van deze initiatieven.Geachte ministers, omdat wij in uw plannen rondom het “passend onderwijs”, Wajong, WsW, WWNV, Awbz enz. ondanks onze angst, ook kansen zien voor onze kinderen om op te groeien naar gelukkige, zelfbewuste en (binnen de grenzen van hun beperkingen) betrokken en productieve maatschappijleden, willen wij u graag aanbieden om in de uitwerking van uw plannen gebruik te maken van onze expertise. Ook wij hebben namelijk interessante en goede ideeën over hoe het niet alleen effectiever en efficiënter, maar vooral ook béter kan..!
Met vriendelijke groet,
Het Platform Verontruste Ouders
zondag 12 juni 2011
“Onacceptabel hoge rekening financiële crisis voor chronisch zieken en gehandicapten”
Het op orde brengen van het huishoudboekje van de Staat lijkt belangrijker dan goed beleid. Dat spreekt het kabinet tegen. De maatregelen zijn nodig om de zorg voor de toekomst betaalbaar te houden voor iedereen. En het beleid zou juist meer participatiekansen bieden voor chronisch zieken en gehandicapten.
Belangenbehartigers voorspellen toenemende armoede en overbelasting bij familie en mantelzorgers. De kans om zelfstandig en volwaardig aan de samenleving deel te nemen staat serieus onder druk. Een hoge rekening voor de financiële crisis komt terecht bij chronisch zieken en gehandicapten.
zondag 5 juni 2011
Grote gemeenten gaan confrontatie aan
Tegen
Gemeenten als Amsterdam, Rotterdam en Utrecht zullen zich daarom woensdag bij het jaarcongres van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten tegen de paragraaf van het bestuursakkoord uitspreken die gaat over het aan het werk helpen van mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt.
Onbestuurbaar
Maar volgens minister Piet Hein Donner van Binnenlandse zaken moeten gemeentebesturen hun partijpolitieke samenstelling niet laten meewegen bij het al dan niet instemmen met het conceptbestuursakkoord. ,,Anders eindigen we uiteindelijk met een onbestuurbaar land", zei Donner zondag in het tv-programma Buitenhof. Hij zei te blijven hopen en verwachten dat het VNG-congres woensdag de diverse plannen draagt.
Koepelorganisaties
Eind april bereikte het kabinet overeenstemming met koepelorganisaties van gemeenten, provincies en waterschappen over de overdracht van taken naar de lagere overheden. Het gaat om taken op het terrein van onder meer jeugdzorg, AWBZ, sociale zekerheid en natuurbeheer. In totaal is er 8,5 miljard euro mee gemoeid.
Sociale zekerheid
Het grootste struikelblok zijn de maatregelen voor de sociale zekerheid. Met een nieuwe wet wil het kabinet vanaf 2013 de sociale werkvoorziening, de bijstand en de Wajong, de regeling voor jonggehandicapten, samenvoegen. Dat moet een bezuiniging van 1,8 miljard euro opleveren.
Te weinig geld
Verscheidene gemeenten en provincies lieten al meteen weten er niets voor te voelen taken over te nemen waarvoor in hun ogen veel te weinig geld is. Gemeenten vrezen de sluiting van sociale werkplaatsen en arbeidsgehandicapten die buiten de boot vallen omdat voor hen geen reguliere banen voorhanden zijn.
Terugbrengen werkplekken
Het kabinet zet daar tegenover dat de sociale werkvoorziening bedoeld is voor mensen die enkel in een beschutte omgeving aan het werk kunnen, maar dat dat nu lang niet het geval is. Uiteindelijk is het plan om in een jaar of veertig het aantal beschutte werkplekken terug te brengen van 90.000 naar 30.000. Het kabinet heeft 400 miljoen euro beschikbaar gesteld om de sociale werkplaatsen in de overgangsperiode te helpen, maar meer zit er niet in.
Omstreden paragraaf
In een poging het akkoord nog enigszins te redden wil het bestuur van de VNG nu de omstreden paragraaf over de arbeidsmarkt buiten de stemming laten. De VNG-leden lijken daar wel voor te voelen. De waarschuwing van het kabinet dat er geen bestuursakkoord meer over is als sommige afspraken eruit gehaald worden, maakt vooralsnog weinig indruk bij de gemeenten.
Sowieso doorgezet
Als het akkoord er niet komt, betekent dat overigens niet dat de maatregelen in de prullenbak verdwijnen. Premier Mark Rutte benadrukte afgelopen week opnieuw dat de plannen sowieso doorgezet zullen worden. Ze staan in het regeerakkoord en kunnen bovendien op de steun rekenen van een meerderheid in de Tweede Kamer.
Actie
Woensdag voeren PvdA, SP en GroenLinks opnieuw actie tijdens het VNG-congres in Ulft.
Wat vindt u? Stem hier voor of tegen het bestuursakkoord
Bron: Binnenlands BestuurWat vindt u? Stem hier voor of tegen het bestuursakkoord
zaterdag 4 juni 2011
donderdag 2 juni 2011
Officiele oproep tot demonstratie; DE MAAT IS VOL!
Diemen, 2 juni 2011
Op deze stralende dag zomaar een idee…
Wordt het niet eens tijd voor een enorme massale demonstratie in Den Haag?
DE MAAT IS VOL!
Mensen met een beperking en hun ouders worden onevenredig hard aangepakt door dit kabinet. Begeleiding op school en werk valt weg, WSW, patiënten- en ouderverenigingen verliezen hun subsidies, bezuinigingen in de AWBZ en als klap op de vuurpijl de bezuinigingen op het PGB.
Dat er, behalve Passend Onderwijs, nog niet iets dergelijks is georganiseerd is voor ons een raadsel.
Het wordt nu dus hoog tijd!
Wij kunnen dit als platform Verontruste Ouders niet alleen organiseren. Wie kan en wil dit samen met ons doen?
Wij rekenen op jullie!
Platform Verontruste Ouders,
Irma van der Made, Eleonoor van Gool, Suzan Otten-Pablos en Anne-Miek Wijnbergen
woensdag 1 juni 2011
Nieuwsbrief SP roept op tot actie!
Ik heb gedebatteerd met staatssecretaris De Krom en andere Kamerleden over de plannen voor jonggehandicapten, bijstandsgerechtigden en werknemers in de sociale werkvoorziening. Mijn twee grootste bezwaren zijn dat er geen enkele baan bij komt, maar er wel 60.000 worden geschrapt. En dat inkomen van mensen met een arbeidsbeperking wordt afgepakt. Werken onder het minimumloon moet normaal worden en de CAO van de sociale werkvoorziening staat onder zware druk. Maar de regering steekt haar kop in het zand en negeert al deze bezwaren. Zij wil koste wat kost miljarden bezuinigen over de ruggen van al deze mensen. Zij mogen de rekening van de crisis betalen.
Discriminatie
Stop het VVD-akkoord op 8 juni
De voorzitters JoRritsma (VNG), Franssen (IPO) en premier Rutte spraken op 21 april hun vreugde uit over het bereikte bestuursakkoord. Allemaal VVD’ers! In het bestuursakkoord staan afspraken tussen de gemeenten en het Rijk over uitvoering van de bezuinigingen. Voor deze onderhandelaars gaat het vooral om papieren cijfers, maar de gemeenten worden straks geconfronteerd met de mensen die in de problemen komen.
Op 8 juni stemt de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) over het bestuursakkoord met het Rijk waarin bezuinigingen op bijstandgerechtigden, jonggehandicapten, sociale werkplaatsen, mensen met verstandelijke, lichamelijke of psychische aandoening in AWBZ en kinderen in de jeugdzorg zijn opgenomen. In het DRU-complex in Ulft (Gelderland) wordt door de gemeenten een belangrijk oordeel geveld over de miljarden-bezuiniging. Als gemeenten instemmen met dit akkoord worden zij verantwoordelijk gemaakt voor het schrappen van het minimumloon, het afbreken van de sociale werkvoorziening, een fikse korting op begeleiding aan kwetsbare mensen en een verregaande introductie van marktwerking in de jeugdzorg. Elke fatsoenlijke bestuurder met een hart voor mensen zal dit akkoord moeten afwijzen.Actie!
Emile Roemer en ik zullen er ook zijn! Zien we je daar?
Hartelijke groet,
Sadet Karabulut
SP Tweede Kamerlid
Woordvoerder bijstand, wajong, sociale werkvoorziening
SP Tweede Kamerlid
Woordvoerder bijstand, wajong, sociale werkvoorziening
Pure chantage!
Premier Mark Rutte waarschuwt de Nederlandse gemeenten dat ze budgetten voor de sociale werkplaatsen verliezen als ze het bestuursakkoord afwijzen.
'Je neemt wel een risico als je het akkoord afwijst', zei Rutte vandaag na de ministerraad.
Hij reageerde op berichten dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten een cruciaal deel van het bestuursakkoord over de overdracht van taken van het Rijk naar lagere overheden wil afwijzen.
'Je neemt wel een risico als je het akkoord afwijst', zei Rutte vandaag na de ministerraad.
Hij reageerde op berichten dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten een cruciaal deel van het bestuursakkoord over de overdracht van taken van het Rijk naar lagere overheden wil afwijzen.
Eenvoudige keuze
Het gaat om de bezuinigingen op de sociale werkplaatsen. Het kabinet wil de gemeenten 400 miljoen euro geven om de taken in de sociale werkvoorziening over te nemen.
Rutte stelde dat de keuze voor de gemeenten eenvoudig is: of een compleet bestuursakkoord of er is geen akkoord. In dat geval voert het kabinet de plannen alleen door.
Rutte stelde dat de keuze voor de gemeenten eenvoudig is: of een compleet bestuursakkoord of er is geen akkoord. In dat geval voert het kabinet de plannen alleen door.
(ANP/Redactie)
Abonneren op:
Posts (Atom)