en dan is het 2015....

De toekomst...na de decentralisatie

 

Erdoor

Het is er door...een meerderheid van de Tweede Kamer heeft voor de nieuwe Jeugdwet gestemd. Her en der werden soms zeer kritische vragen gesteld maar toch is er voor gestemd.

Het zat er aan te komen, maar ik ben toch teleurgesteld dat puntje bij paaltje voor gestemd is. Ondanks de meer dan 50.000! handtekeningen van bezorgde behandelaars en ouders. We hebben veel moeite gedaan om kamerlieden te overtuigen dat de nieuwe Jeugdwet niet veel goeds voorspelt. Ik dank allen voor hun betrokkenheid en inzet.

 

Zorg: een markt?

Momenteel proberen allerhande zorgorganisaties zich te presenteren. Ze maken reclame voor zichzelf. Jeugdzorg wordt handel. Want elke organisatie wil graag gecontracteerd worden door de gemeente. Dus zijn ouders van kinderen met psychiatrische stoornissen straks afhankelijk van een bureau wat zich het beste in de mark geprijsd heeft. Maar een bureau dat zich goed verkoopt, heeft die ook kwalitatief goeie zorg in huis?

Ik vind het zelf een enge gedachte dat jeugdzorg is geworden tot een marketingproduct.

 

Passend Onderwijs

Nu al wordt duidelijk dat er slachtoffers vallen onder nieuw beleid. Hoe passend is passend onderwijs als na de zomer duidelijk wordt dat veel kinderen op een vervolgopleiding geweigerd worden op grond van hun autisme? MBO's worden afgerekend op resultaat. Dus kinderen waarbij men ook maar een beetje twijfelt of ze met een diploma hun opleiding afronden worden niet aangenomen. Ze verschuilen zich achter drogredenen zoals teveel aanmeldingen. Terwijl zo'n kind met autisme aan alle toelatingseisen voldoet. Het is zover gekomen dat jongeren hun diagnose verafschuwen nu het een struikelblok tot een mooie toekomst blijkt. Soms gaat het niet meer op school omdat een kind te overprikkeld is op school. Maar in het kader van passend onderwijs geeft zo'n school dat niet toe. Als een kind dan zo gaat zit er soms niets anders op dan het kind thuis te houden en daar maar onderwijs te geven. Dan dreigt men met Jeugdzorg, OTS, of een AMK melding. Niet ieder kind past op het Passend Onderwijs. Ben je dan een slechte ouder omdat je je kind onderwijs onthoudt? Wat is belangrijker: een kind dat goed in zijn vel komt. of wat kost wat kost op school moet blijven ?  En is het niet juist kindermishandeling als je je kind naar de onveilige plek die school geworden is stuurt omdat het niet past en waar het onmogelijk blijkt de juiste aanpassingen te doen?

 

2015

En voor je het weet zitten we in 2015 en vraag je goede zorg voor je kind. Jouw kind, wat een diagnose heeft of zal krijgen. En dan wordt je gewezen op Eigen Kracht. Daar bedoelt de gemeente mee dat je het zelf moet uitzoeken, evt. met hulp van je omgeving. Terwijl de werkelijkheid is dat de familie vaak de problemen rondom je kind niet eens erkent. Ik hoor daar de gekste verhalen over: van je moet beter opvoeden tot dat is een manier van jou om aandacht te krijgen. Daar moet je dus hulp aan vragen! Het kan zijn dat je familie en omgeving er wel voor openstaat maar dan nog. Soms wonen ze te ver weg maar ook hebben die mensen een eigen druk leven. In ons geval: wij vinden dat we vrienden hebben om lol mee te hebben of af en toe een goed gesprek maar we zouden nooit afhankeljk van ze willen zijn.

Vrienden zijn er voor een gelijkwaardige relatie!

Of je wordt verwezen naar een bureau waar je geen vertrouwen in hebt. Of naar lichte hulp zoals opvoedondersteuning. Maar die broodnodige structuur dat doe je al! Belonen ook. Waar komt de opvoedpoli (die ook in jeugd ggz schijnt te doen) nog meer mee?

De gemeente staat onder druk want er moet bezuinigd worden en jeugd-ggz is langdurig en ook nog eens duur!

 

Somber

Misschien is mijn gesomber niet terecht, maar ik denk niet dat het doemdenken is. Ik zie in mijn ogen reële gevaren. Straks kunnen we allerlei misstanden gaan melden. De overheid kan wel roepen dat we in rap tempo moeten normaliseren maar kinderen met een diagnose bestaan! En sinds er al aan kleuters hoge eisen worden gesteld met toetsen en testen zullen steeds meer kinderen niet meer aan de norm voldoen en onder het gemiddelde zitten. Steeds minder mensen, ook kinderen, kunnen aan de ratrace van deze maatschappij voldoen. Je kunt kinderen met een diagnose autisme of bijvoorbeeld een ernstige mate van ADHD niet even normaliseren en liefst nog de-medicaliseren. Je zult maar afhankelijk zijn van een of ander bureautje dat zich toevallig goed in de markt geprijsd heeft. En het is niet de schuld van de gemeente, want die hebben ook te maken met bezuinigingen en tsja...specialistische hulp is duur....

Doordat kinderen te lang in preventieve zorg blijven hangen verergeren hun problemen. Als ze dan uiteindelijk worden doorverwezen naar specialistische hulp zijn zoveel van hun moeilijkheden al geïnternaliseerd.

En het houdt niet op bij Jeugdzorg. Veel Wajongers worden de dupe van de participatiewet.

Omdat domweg ontkent wordt dat deze mensen begeleiding nodig hebben. Het is goed dat mensen hun uitkering verliezen roept Klijnsma, die twee jaar geleden nog actie liep te voeren op 1 voor allen en Hete Herfst. Het pluche doet rare dingen met mensen! Maar niemand zit te wachten op een kind dat begeleiding nodig heeft op de werkvloer en wat in een lager tempo werkt en geen twee dingen tegelijkertijd kan uitvoeren. Bijvoorbeeld winkeldiefstal tegengaan en onderhand de kleding rechtleggen. De winkel in de gaten houden maar ook het magazijn...

En straks moet ik nog maar afwachten of mijn kind begeleid kan wonen. Waar hij stapje voor stapje leert zelfredzaam te zijn, zodanig dat hij later zelfstandig kan wonen met een minimum aan begeleiding. Februari 2013 schijn ik een brief naar Van Rijn over dit onderwerp gestuurd te hebben, ik was het alweer vergeten...In oktober kreeg ik antwoord. Nee, het was onduidelijk of hij met een lage ZZP 3 of 4 hier recht op had met een PGB. Maar ik kon me altijd wenden tot de gemeente met deze vraag. Ik woon in de gemeente Diemen een stad met een dorps karakter onder de rook van Amsterdam. Ze zien me aankomen....

 

Opgeven? Nooit!

Ondanks dat ik somber gestemd ben over de toekomst blijf ik ook optimistisch. Er zijn goede aanbevelingen gedaan door Door autisme bekeken. Ik blijf me inzetten voor goede zorg. Ervaringsdeskundigen zoals ouders en jeugdigen worden door het Kenniscentrum Kinder en Jeugdpsychiatrie serieus genomen. We kunnen van elkaar leren. Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met de kinder- en jeugdpsychiatrie (nu zo'n 15 jaar geleden) was dat nog vrij nieuw. Ouders die ook een mening hadden, die aanvullingen hadden op het behandelplan. Maar men stond er niet afwijzend tegenover. Er zijn ook goede ontwikkelingen!

 

 

 

Jeugdwet door de tweede kamer

Aan de ene kant ben ik niet verrast dat de nieuwe Jeugdwet door de Tweede Kamer is aangenomen in meerderheid. Het past in het knotsgekke huiveringswekkende beleid. Armoede neemt toe, chronisch zieken en gehandicapten hebben het zwaar, Wajongers worden de dupe van de participatiewet. En dat terwijl de een niet plausibele declaraties heeft, de ander zijn eigen stichting spekt en weer een ander een niet bestaande baan opgeeft kortom: graaicultuur.
Het aantal maagbloedingen neemt toe sinds medicatie niet meer wordt vergoed. Ja, het aannemen van de Jeugdwet past volledig in het huidige klimaat!

Toch ben ik teleurgesteld. De gezinspartij zoals de CDA zichzelf presenteert was voor. Ondanks alle kritische vragen van Mona Keijzer. Wat nu als broer of zus een diagnose heeft of nodig heeft? En het gezin moet terugvallen op eigen kracht terwijl alle mogelijkheden al zijn uitgeput? Of zij moeten terugvallen op familie en omgeving die hun problemen ontkent of er geen tijd voor heeft?
Moeten zij jarenlang in het preventieve klimaat blijven hangen terwijl specialistische hulp broodnodig is?

En dan Groen Links, daarover ben ik nog het meest teleurgesteld. Dat D66 instemt met de Jeugdzorg valt nog te begrijpen in het kader van de honger naar de macht. Maar Groen Link die Eigen Regie en PGB hoog in het vaandel heeft staan en de positie van niet gestreerde Nederlanders ofwel illegalen wil versterken. Oh nee, geen mens is illegaal. Eigen Regie is in geen velden of wegen te bekennen in deze nieuwe Jeugdwet. Alleen al een goede klachtenregeling bij Jeugdzorg is al niet gewaarborgd. Laat staan het PGB. De gemeente bepaalt want wie betaalt bepaalt. Ik ben werkelijk benieuwd wat de motivatie van Groen Links is om voor de nieuwe Jeugdwet te stemmen.

Gaan we nu ons hoofd laten hangen? Ik hoop het zeker niet! Het is en blijft nodig om de haken en ogen aan de Jeugdwet te laten horen. Wij blijven opkomen voor de belangen van onze kinderen. Over jeugdzorg, passend onderwijs, maar ook wajong en begeleid wonen.

Ik ben er zeker bang voor dat er slachtoffers zullen vallen. Daarvan nu al signalen i.v.m. passend onderwijs. We moeten deze slachtoffers blijvend onder de aandacht brengen.
We kunnen invloed uitoefenen op het gemeentelijk beleid. Spreek in op informatieve raadsvergaderingen. Uw mening telt!

Maar ook uw stem telt. Om te beginnen met de gemeenteraadsverkiezingen. Lees de programma's door en stel kritische vragen aan de kandidaten.
En kijk ook nog eens wie er tegen deze wet stemden!

Slecht nieuws voor Wajongers

Alle Wajongers moeten worden herkeurd. Zij die kunnen werken krijgen vervolgens een bijstandsuitkering. Bedrijven moeten investeren in mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Een quotum is helaas niet aan de orde vooralsnog. Howel ik vraagtekens zet bij de zin daarvan. Bedrijven gaan dan mensen met een arbeidshandicap in dienst nemen omdat het moet, niet omdat ze er open voor staan. Een bijstandsuitkering betekent achteruitgang in wat er binnenkomt. Vaak hebben mensen met een beperking begeleiding nodig bij het vinden en behouden van werk. Bijv. met hulp van een jobcoach. Die begeleiding moet meer dan drie jaar inhouden, en ingeroepen kunnen worden wanneer daar bij werknemer of werkgever (of beiden) behoefte aan is. Over dat deel is Klijnsma opmerkelijk stil. http://www.nu.nl/economie/3512492/klijnsma-laat-alle-wajongers-herkeuren.html

Tegenslag

We hebben wat tegenslag met de jongens. Oh zeker we pakken de draad op en gaan weer verder en het zal wel op zijn pootjes terecht komen maar het is even helemaal niet leuk.
Jongste doet opleiding beveiliging. De eerste tegenslag was dat hij niet werd aangenomen op de opleiding handhaving toezicht en veiligheid. Hij had moeite met spontaan antwoorden en was kort van stof. Dit terwijl men wist van zijn autisme.
Hij is bezig zijn opleiding af te ronden en alles staat ruim voldoende maar....er is een examenonderdeel Waarneming. Bedoeling is dat je dan naar een filmpje kijkt, twee maal, en daarna moet weergeven wat je gezien hebt van bepaalde personen. Mijn zoon gaat dan iedereen zorgvuldig zitten bekijken en kan geen onderscheid maken tussen hoofd- en bijzaken. Gevolg is dat hij met een rapport komt waarin sommige dingen uiterst gedetailleerd beschreven worden maar een aantal (essentiele) zaken missen. In zijn stage heeft hij reeds bewezen dat hij een goede beveiliger is die adequaat reageert op allerlei situaties. Maar tot nu toe heeft hij dit examen ook in de eerste herkansing niet gehaald. Eigenlijk heeft hij gewoon meer tijd nodig om alles in detail te kunnen uitschrijven. Ik heb al geadviseerd vooral te letten op de personen die handelen, dus bijv. de beveiliger. Hij wordt dan bijv. afgeleid door een stoet voorbijgangers in het filmpje.
Afijn, hij is nog jong, en heeft nu gekozen voor de opleiding detailhandel. Hij wil nog een keer herkansen. Mocht hij het halen dan heeft hij een volledig diploma, anders een getuigschrift van MBO-2. Evt. kan hij ook nog een half jaar ingeschreven staan op de opleiding Beveiliger om zo het diploma alsnog te halen en toch ook detailhandel te beginnen. Ik vind het wel krachtig van hem dat hij meteen besloten heeft een alternatief te zoeken en te vinden!
Dan de oudste. Hij gaat, en dat vind ik echt super knap, zijn diploma detailhandel halen. Het was geen beste school want het was veel te ongestructureerd, te onduidelijk, te weinig overzicht. Echter nu heel duidelijk wordt wat hij wanneer moet doen is hij goed gemotiveerd en zien ze een heel ander kind. Tsja wat duidelijkheid al niet kan doen he.
Hij liep stage bij een supermarkt en had het daar erg naar zijn zin. Hij kreeg, dat moet gezegd, ook uitstekende begeleiding. We kregen al signalen dat hij zelf te weinig aangaf wat hij nou wilde na zijn stage. Hij gaf ook niet echt aan dat hij het heel leuk vond.
Vandaag had hij een eindgesprek en de jobcoach en ik hebben geprobeerd hem daar aan werk te helpen ook met zijn WAJONG. De bedrijfsleider vroeg hem eerst naar zijn motivatie en begon over dat hij zelf te weinig aangaf dus was het wat voor hem? Kon hij niet beter bij de post? Mijn oudste legde uit dat hij moeite had omdat de focus de laatste tijd zo op het behalen van zijn eindexamen lag. Toen zei de bedrijfsleider dat hij hem als stagiaire wel goed vond maar dat hij hem als werknemer niet zag zitten. Met name in het sociale contact en prioriteiten leggen in zijn werk viel hij uit. Hij was bang dat het net als bij Van Haren dan mis zou lopen. Ik begrijp het wel rationeel. Aan de andere kant weet hij dat hij met een WAJONGER te maken heeft en dat het dan niet klopt om hem te vergelijken met een werknemer zonder. Maar dat doet hij wel.
Oudste zit in een dip want hij doet steeds zijn best maar het lukt steeds niet en dat voelt hij als falen. Hij wil ook niet verder in detailhandel maar wat hij wel wil is voor hem ook moeilijk. Hij overziet het gewoon niet. Ik heb hem op het hart gedrukt dat deze stage wel goed gelukt is. En dat we voor hem een passend leer-werk traject gaan vinden. Iets dat wel bij hem past en waar hij zich goed bij voelt. Hij kan overigens wel werken bij de post. Echter dat zijn kleine contractjes (bezuinigingen).

Mijn broer is verhuisd. Hij heeft een zware geestelijke handicap en autisme. Hij heeft de verhuizing goed doorstaan en er worden veel activiteiten met hem gedaan. Voor sommige dingen moet hij zelf de begeleiding betalen, maar als hij daarmee een goed, leuk, leven kan hebben...Ik heb veel vertrouwen in deze leiding. De sfeer is goed. Maar nu blijkt dat hij alle rituelen heeft meeverhuisd. Goed dat ze er meteen bovenop zitten. Aan de andere kant snak ik  nu naar goed nieuws...

Maar ik heb de bijdrage van Otwin van Dijk gelezen en dat biedt wel perspectief. Er wordt opnieuw gekeken naar de tien uurs grens (vooral omdat veel mensen geen mogelijke alternatief vinden in ZIN) en er wordt gekeken naar kleinschalige wooninitiatieven en om die in de AWBZ te houden. Als dat doorgaat ben ik iets geruster over de toekomst van de jongens. Maar om nu te zeggen dat het allemaal vanzelf gaat...

Miek

Kamp presenteert WWNV

Minister Kamp heeft de nieuwe wet Wet Werken Naar Vermogen gepresenteerd. Weinig nieuws onder de zon. De zorgen blijven erg groot. De CG-Raad heeft het op een rijtje gezet klik hier

werkschool voor kwetsbare jongeren via wajong.startpagina.nl

In de nieuwsbrief van wajong.startpagina.nl werd ik gewezen op een artikel van de Onderwijsnieuwsdienst over een leerschool voor kwetsbare jongeren. Goed initiatief! klik hier

FNV start actie LAAT ZE NIET VALLEN

De FNV is de actie laat ze niet vallen gestart. Op deze website kunt u naar een partij naar keuze een petitie ondertekenen en versturen. Een filmpje laat duidelijk de gevolgen voor mensen in de sociale werkplaats en Wajong zien. Zegt het voort!klik hier

Vakbond vreest gevolgen WWNV Wajong

Met de wet Wet Werken Naar Vermogen gaat er veel veranderen in negatieve zin. De Vakbond start een campagne klik hier

stapeling treft psychiatrische patient hard

'Opeenstapeling van bezuinigingen treft psychiatrische patient hard'
vrijdag 16-09-2011
Dit is een origineel bericht van Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVVP)
Forse bezuinigingen op de geestelijke gezondheidzorg (ggz), maar ook op de jeugdzorg, passend onderwijs, het persoonsgeboden budget (PGB) en de Wajong-uitkering: kwetsbare psychiatrische patiënten worden door de opeenstapeling van bezuinigingsmaatregelen door het Kabinet Rutte zwaar getroffen. Ontoelaatbaar en onrechtvaardig, vinden het Landelijk Platform GGz (LPGGz) en de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). Zij maken zich ernstig zorgen over het lot van deze mensen en zetten hun gezamenlijke acties tegen de bezuinigingen in de ggz daarom onverminderd voort.

Vooral de invoering van de eigen bijdrage die psychisch zieken voor noodzakelijk zorg moeten gaan betalen en somatisch zieken niet, is ontoelaatbaar. Veel mensen met psychische problematiek staan sociaaleconomisch al op extra achterstand omdat hun inkomen vaak lager is dan gemiddeld. De eigen bijdrage zullen veel psychisch zieken dan ook niet kunnen betalen. Bovendien is deze maatregel discriminerend. Waarom moeten patiënten met een ernstige of chronische psychiatrische stoornis wel een eigen bijdrage betalen en patiënten met een ernstige of chronische somatische aandoening niet? Door hier bovenop nog fors te korten op het PGB, waar veel langdurig psychisch zieken gebruik van maken, zal deze groep mensen nog verder in de problemen raken en kunnen noodsituaties ontstaan.

Het LPGGz en de NVvP organiseerden met GGZ Nederland en andere partijen in de sector eind juni 2011 al een grote protestmanifestatie tegen de bezuinigingen op het Malieveld in Den Haag. De eigen bijdrage is daarmee nog niet van tafel. Ook protesten tegen de verlaging van het PGB bleven tot nu toe uit van het gewenste resultaat.

Marjan Ter Avest, directeur van het LPGGz: "Wij geven de strijd nog niet op. Daarom steunen wij van harte de 'Stop de Stapeling' acties met als hoogtepunt een protestmars aanstaande maandag, maar wij kijken ook uit naar zwaarder geschut. Wij vragen de politiek, de minister en de staatssecretaris meer compassie te tonen en de lasten te laten dragen door hen die sterke schouders hebben. In een beschaafd land wordt gezorgd voor mensen die minder bedeeld zijn of het door omstandigheden zwaar hebben. De huidige bezuinigingsplannen tonen deze compassie niet, maar vergroten juist de zorgen van deze patiënten."

Met GGZ Nederland hebben het LPGGz en de NVvP alternatieven aangedragen om besparingen te realiseren, zonder dat daarvoor ingrijpende pakketmaatregelen of eigen bijdragen nodig zijn. Organisatie info:
Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVVP)



Voor nadere informatie over dit persbericht kunt u contact opnemen met Marjan Ter Avest, directeur LPGGz, tel. 06- 47 04 25 45, e-mail: m.teravest@platformggz.nl of Hilke Verdijk, Beleidsmedewerker Communicatie NVvP, tel. 030 - 282 33 03 / 06 - 83 20 12 48, e-mail: h.verdijk@nvvp.net.

Afdrukken:
Deel persbericht op:
Permanente link:
http://www.perssupport.nl/apssite/permalink/58184

column April Sirius over bezuinigingen chronisch zieken en gehandicapten

Paard van Troje
30 augustus 2011 Het huidige kabinet is genoodzaakt drastisch te hervormen in de zorgsector. De wijze waarop het geld wordt ingezet moet veranderen. Evenals het verkeerd indiceren en geld wat aan de strijkstok blijft hangen. Gelukkig hebben we nu een kabinet dat korte metten gaat maken met dit geld verkwisten dat de spuigaten uitloopt.

Rigoureus wordt het mes gezet in PGB, AWBZ, WMO, Ouderenbonden, Speciaal Onderwijs, Belangenbehartiging, WSW, Wajong, Het Rugzakje, TOG-regeling, Buitengewone belastingaftrek, WTCG, etc. Veel mensen komen in opstand en hebben het over behoud van zelfstandigheid en leven in eigen regie. Dit van mensen afpakken is natuurlijk ook niet wat onze regering wil en zij komt deze mensen tegemoet met alternatieven. Een nieuw zorgstelsel waarbij de kwaliteit van zorg en leven in eigen regie gewaarborgd blijft. Alleen de slechteriken worden aangepakt, de mensen die het echt nodig hebben hoeven niets te vrezen. Voor hen wordt goed gezorgd.

Als kiezer of lid van één van de regeringspartijen kan je trots zijn op dit kabinet. Ze durven immers paal en perk te stellen en maatregelen door te voeren. We kunnen het niet iedereen naar de zin maken. Je hebt immers ook een eigen verantwoording. Het moet nu maar eens afgelopen zijn. De mensen die zorg nodig hebben krijgen het en daar betalen u en ik allemaal belasting voor. Er wordt goed voor deze mensen gezorgd, het is hier geen paradijs, kom op zeg!

Maar wat als datgene gebeurt waar iedereen bang voor is? Je wordt zelf chronisch ziek, krijgt een ongeval met blijvende schade en je wordt zorgafhankelijk. Of dit overkomt je kind of partner. Dat wil niemand en dat gun je ook niemand. Gelukkig is de zorg in ons land goed geregeld.

Je komt terecht in de bureaucratische molen van zorg -en voorzieningen aanvragen. Dat kan je er eigenlijk niet bij hebben, je hebt immers al genoeg aan je eigen worsteling. Je moet leren omgaan met wat je niet meer kan, je leven dat verandert, het leven van je partner dat daardoor verandert, en je toekomstplannen die niet meer mogelijk lijken te zijn. Leren accepteren dat je deels of volledig afhankelijk bent geworden, dat er elke keer weer vreemde mensen in je huis en aan je blote lijf komen, daar draait je leven op dat moment om. Je wilt niets liever dan in je eigen huis blijven wonen, je leven zo inrichten dat jij kan bepalen hoe je hulp krijgt, door wie en op welk moment. Zo kan je ondanks dat je veel niet meer kan, toch nog een autonoom leven leiden. Je kan volwaardig partner en ouder van je kind blijven omdat je de zorg die je nodig hebt kan inrichten naar jouw leven.

Dan komt de grote schrik. Je zal je moeten schikken naar de zorgaanbieders en de overeenkomsten met de commerciële zorgverzekeraars. Alles moet zo snel en efficiënt mogelijk. Je krijgt een rooster waarop staat wanneer er iemand komt om je te helpen met aan- en uitkleden en op welke dagen en tijden je kan douchen. Je wilt eigenlijk met vrienden weg, je werk deels weer oppakken en je leven leiden, maar dat kan niet, want je moet wachten op dat ongelukkige tijdstip waarop de hulp komt. Je wordt gek van die afhankelijkheid, van anderen die opeens jouw leven gaan bepalen. En ook nog eens van die mensen waar jij je niet prettig bij voelt maar die toch in jouw huis komen, aan jouw spullen en aan jouw lijf.

Was er nu maar zoiets als het PGB, maar helaas, dat is afgeschaft. Wacht, er was toch nog zoiets als onderaannemerschap, dat nieuwe plan van de Staatssecretaris? Dan kan je zelf bepalen wie je gaat helpen, hoe en wanneer, toch? Je dient een aanvraag in bij je zorgaanbieder en geeft aan welke mensen zij voor jou moeten inhuren en dat je zelf afspraken met deze mensen wilt maken. Het antwoord dat je krijgt is ontnuchterend. De zorgaanbieder gaat niet akkoord. Iemand kan alleen maar worden aangenomen als het een rechtspersoon is, dus ZZP-er of vanuit een bepaalde organisatie werkzaam is in de zorg. De zorgaanbieder vindt ook dat jouw zorgvraag door hun al goed wordt ingevuld, er is volgens hun helemaal geen reden om dit door een ander te laten doen. Bovendien blijken er allerlei onderlinge afspraken te zijn tussen de (commerciële) zorgaanbieder en de zorgverzekeraar.

Je ziet het totaal plaatje nu heel helder: alles draait om geld. En jouw leven, wat jij voelt, welke impact het op jouw leven heeft is niet belangrijk. Je trekt aan het kortste eind. Je zal je vanaf nu moeten schikken naar anderen, afhankelijk zijn van de willekeur en goodwill van de mensen om je heen. De gelijkwaardigheid met je partner, je vrienden en collega’s is steeds verder te zoeken. Hoe graag iemand je ook wilt helpen, vroeg of laat ontstaat een ongelijkwaardige relatie. Dit is voor iedereen funest voor een positief zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde.

Terwijl je wacht op de hulp die nog niet is verschenen op het afgesproken tijdstip denk je aan de tijd voordat je leven zo veranderde. Je denkt aan al die mensen waarvan jij vond dat ze misschien wel erg veel eisend waren en zeurden over eigen regie. Al dat gedoe over integratie, participatie en een inclusieve samenleving. Het was geen onwil, en deels ook logisch, dat je zo dacht. Je kende die kant van het leven niet, je kon je niet goed verplaatsen in hoe dat soort mensen zich zouden voelen en welke impact afhankelijkheid op het leven en innerlijke zijn heeft.

Maar nu, nu zou je willen dat jouw partij dit destijds ook had begrepen.

19 september CG-Raad en jouw verhaal

Ook de CG-Raad bereid actie voor op 19 september: Stop de stapeling! "Dit kan zo niet langer en dat zullen we laten weten ook" aldus directeur CG-Raad Ad Poppelaars. Samen met andere partijen en lidorganisaties wordt het actieplan ingevuld en vormgegeven. Hierbij zal ook Platform Verontruste Ouders betrokken worden! Het moet de opmaat worden naar meer acties van september t/m november.
Meer informatie volgt zo spoedig mogelijk

Jouw verhaal!
Om de actie tot een groot succes te maken is de steun nodig van de mensen om wie het gaat. Daarom is de CG-Raad op zoek naar chronisch zieken en/of gehandicapten die door meerdere maatregelen worden getroffen. Bijv. passend onderwijs, pgb, wajong, ggz...Verhalen over de impact daarvan op jouw leven en dat van je kind(eren) kunnen zij voor de actiewebsite, de media en de actiedag zelf inzetten. Reacties naar acties@cg-raad.nl

walk of shame tour

Burgers pikken het niet langer. O.a. op initiatief van PGB Onze Zorg laten burgers op 19 september weten dat we ons meer en meer schamen voor het huidige kabinet Rutte!
De Walk of Shame Tour is een actieve groep mensen die ervan overtuigd is dat deze regering een halt toegeroepen moet worden. De stapeling van bezuinigingen zal onze samenleving hard treffen en in tweeen delen. Arm, rijk, gezond, en chronisch ziek/gehandicapt. De tegenstellingen worden gigantisch!
Het kan en mag niet zo zijn dat kabinet Rutte zoveel mensen kansen en rechten ontneemt. Kom op 19 september naar Het Plein in Den Haag. Aanvang: 11.58.
Via de website http://walkofshametour.nl/ word je op de hoogte gehouden. Hierop ook downloads voor op tshirts en spelregels. Ook kun je daar de actieposter downloaden en uitprinten, en ophangen voor je raam, op je kantoor, in je auto, in openbare gelegenheden, waar je maar wilt. En neem zoveel mogelijk mensen mee naar de tour!
Vertel deze mensen ook over onze petitie tegen de stapeling van bezuinigingen http://spaarkwetsbaren.petities.nl/

Fact Free huilen door de VVD

"De VVD huilt wat af de laatste tijd. Meestal gaan deze zorgvuldig gecoordineerde huilbuien over dure sociale voorzieningen waar volgens de VVD zoveel mee wordt gefraudeerd dat of de hele regeling op de stapel moet, of de mensen die gebruik maken van deze regeling zelf maar moeten verdwijnen" Lees meer http://poli2020.com scherpe column van Yell

aan werk helpen

We dachten het al maar in dit artikel nog eens helder beschreven: Mensen uit de bijstand aan het werk krijgen gaat niet vanzelf! Lees www.volkskrant.nl klik bovenaan Opinie

De Krom: 1/2 mensen in bijstand kan werken

Lees het artikel op www.nu.nl/politiek Helft in de bijstand kan werken.
Minister de Krom vergeet gemakshalve dat mensen met een arbeidsbeperking niets liever willen dan gewoon meedoen in de samenleving. Maar om geschikt werk te vinden is wel begeleiding nodig. En ook moet er nogal wat gebeuren om werkgevers te interesseren deze mensen in dienst te nemen!
En is een beschutte werkplek voor sommige mensen niet gewoon noodzakelijk?
Er gaat ook hard bezuinigd worden op reintegratiemiddelen. Die middelen moeten effectiever worden ingezet. Juist die reintegratiemiddelen zijn onontbeerlijk als straks iedereen de reguliere arbeidsmarkt worden opgejaagd.
Als klap op de vuurpijl het voorstel een toets op inkomen voor het totale huishouden. Nu wordt alleen gekeken naar het eigen inkomen en dat van de partner. Straks komen daar ook de inkomens van meerderjarige inwonende kinderen bij. Omgekeerd als een kind een Wajong uitkering heeft en de ouders werken dan verliest het kind zijn Wajong uitkering. Zo worden gezinsleden financieel afhankelijk van elkaar.
Dit alles geeft voor mij wel aan hoe slecht het kabinet zich inleeft in onze situatie.

‘Eenderde van jonggehandicapten raakt uitkering kwijt’

‘Eenderde van de jonggehandicapten krijgt straks geen uitkering meer.’ FNV-hoofdbestuurder Leo Hartveld maakt zich kwaad over de ingrijpende bezuiniging op de Wajong, de sociale werkvoorziening en de bijstand. ‘Dit is een grote sprong achterwaarts. Zo’n 70.000 banen voor mensen met een arbeidsbeperking gaan verdwijnen.’ En er is meer: het sociale minimum gaat met 14% omlaag. ‘Dat ondergraaft het hele loongebouw.’

Lees verder op www.fnv.nl

Een tikkie terug voor kabinet Rutte

De zomer van 2011 is in aantocht. Als ik naar buiten kijk, begroet een donkergrijze lucht mij. De wind giert om het huis, de laatsteregendruppels liggen als glinsterende tranen op mijn terras. Het lijkt wel een soort voorbode van het naderende onheil dat het kabinet-Rutte over de hoofden van de meest kwetsbare burgers van onze samenleving wil uitstorten.

Voor hen geen mooie zomer met gezellige barbecues, een drankje op een terras of een vakantie in eigen land, laat staan naar het buitenland. Nee, voor hen die een ‘tikkie tekort’’ hebben zoals dat in West-Friesland heet, heeft het kabinet-Rutte bij monde van de bewindslieden Edith Schippers (VWS) en Henk Kamp (SZW) een pretpakket bedacht.

De GGZ-patiënten mogen voortaan hun eigen zaakjes opknappen. De vlag gaat uit!

Een greep uit het pretpakket:

• een eigen bijdrage van 295 euro voor langdurende zware psychiatrische behandelingen in de zogenaamde tweede lijn
• een eigen bijdrage van 100 euro voor kortdurende behandelingen
• het persoonsgebonden budget (PGB) verdwijnt grotendeels
• de Wet werk en bijstand, de Wajong en de Sociale Werkplaats gaan op in één regeling: de wet Werken naar Vermogen
• een drastische subsidiedaling voor patiëntenverenigingen

En de burgers die een ‘tikkie teveel’ hebben? Die kunnen rustig blijven doorslapen. Aan hun lijf geen polonaise. Geen verhoging van de vermogensbelasting, de hypotheekaftrek voor miljoenenvilla’s blijft, bonussen worden vrolijk uitbetaald. De schoorsteen moet immers blijven roken? Zij zijn immers de smeerolie van de maatschappij, dus is een vorstelijke beloning op zijn plaats.
En als hun imago dreigt te kantelen, huren ze toch een spindoctor in? Last van selectief geheugen? Ook geen probleem. Wat een paar jaar geleden door de VVD nog vol trots als paradepaardje werd gelanceerd (denk aan het persoonsgebonden budget) heet nu te duur.

En de ‘losers’? Die zijn toch al het afvoerputje van de samenleving. De overheid is immers geen ‘geluksmachine’, maar verworden tot een geluiddemper met nekschot. Wanneer vuurt Rutte het eerste nekschot af? Oh ja: wel graag een uitvaart op kosten van de overheid. Een uitvaartverzekering is voor GGZ-patiënten niet meer betaalbaar vanwege torenhoge premies. Verzekeringsmaatschappijen verzekeren immers geen ‘brandend huis’. Tijdens de uitvaart graag ‘Meneer de president’ van Boudewijn de Groot laten afspelen. Kabinet-Rutte: slaap zacht!

Bron: geertjepaaij.weebly.com

Ketting van solidariteit

Overwinning

De eerste overwinning is behaald. De gemeenten weigeren de bezuinigingen op de sociale werkplaatsen uit te voeren en hebben 'nee' gezegd tegen het bestuursakkoord. De plannen zijn helaas nog niet van tafel. Daarom gaan we verder met de campagne 'Armoede werkt niet'.

Ketting van solidariteit

De SP is gestart met een ketting van solidariteit. Dat is een ketting van werkhandschoenen, dwars door het land. Heerlen, Rotterdam, Groningen: alle delen van het land doen mee. De ketting gaat uiteindelijk richting Den Haag. Deze lange lijn van handschoenen wordt een lint van respect voor eerlijk loon en eerlijk werk, voor begeleiding en voor eerlijk delen in Nederland. We maken met de handschoenen ook een vuist tegen de foute plannen, de bezuinigingen en dit kabinet. De ketting gaan we gebruiken tijdens een nog te plannen landelijke demonstratie later dit jaar.

Doe ook mee!

Ik wil je vragen om ook zoveel mogelijk mensen een handtekening te laten zetten op een werkhandschoen en hen een boodschap te laten schrijven op het kaartje dat daaraan hangt. Benader daarvoor werknemers van de sociale werkplaatsen, jonggehandicapten, bijstandgerechtigden, raadsleden, mensen op straat, scholen en zorginstellingen. De werkhandschoen met het aangehechte kaartje is te verkrijgen bij de afdelingsvoorzitter van de dichtstbijzijnde SP-afdeling. Het doel is om kilometers handschoenen te verzamelen. Rotterdam, Heerlen en Winterswijk hebben beloofd om de eerste kilometers van de ketting te leveren.

Baanverlies bij Soweco in Almelo

Ondertussen krijg ik nog steeds schrikbarende berichten uit het land. Vorige week is er in de Tweede Kamer gesproken over de sociale werkplaats Soweco in Almelo. De gemeenten zijn samen met de directie van het bedrijf van plan om 1300 banen in de werkplaats te schrappen vanwege de forse rijksbezuinigingen. Ik heb staatssecretaris De Krom gevraagd om te garanderen dat de huidige werknemers van Soweco met een SW-indicatie hun baan kunnen behouden. Zelfs D66 en GroenLinks vonden het niet nodig om dit voorstel te steunen.

Deze zomer ga ik bij verschillende sociale werkplaatsen op bezoek: Top Craft in Oldenzaal, Concern voor Werk in de Noordoostpolder en Licom in Kerkrade. Heb je ook iets belangrijks te melden dan kan dat bij ons meldpunt.

Ik wens je een fijne zomer!

Vriendelijke groet,

Sadet Karabulut
SP Tweede Kamerlid
Woordvoerder bijstand, wajong, sociale werkvoorziening

Reactie van Wajongers Centraal op onze oproep

Uw brief heeft de sympathie van Wajongers Centraal. De stapeling van maatregelen is een zorg die Wajongers Centraal deelt. We zullen dit punt de komende tijd aan de orde stellen in onze gesprekken met de politieke partijen en het ministerie.

We ondertekenen op dit moment geen brieven, maar wellicht in de toekomst wel.

Vriendelijke groeten en veel succes,

Frank Hendriks
Wajongers Centraal

De Krom roept werkgevers op Wajongers aan te nemen

9% van de werkgevers die nog geen jonggehandicapte in dienst heeft, is van plan het komend jaar een Wajonger aan te nemen. Als zij dit ook doen, dan stijgt het aandeel werkgevers met Wajongers in dienst van 4% naar 13%...

Lees het volledige bericht op www.flexservice.com