Als antwoord op een brief vol zorgen ontvingen wij van Kathleen Ferrier een filmpje, waarin zij de standpunten van het CDA verteld. Ik ben het niet met haar eens, onze zorgen zijn niet verminderd, maar we willen hier wel aandacht aan geven
klik hier
Posts tonen met het label CDA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label CDA. Alle posts tonen
donderdag 8 maart 2012
zaterdag 23 juli 2011
De jij-bak van Sabine Uitslag
Sabine Uitslag schijnt nog steeds niet door te hebben wat zij nu precies heeft gezegd en wat mantelzorg precies, lichamelijk, financieel en geestelijk, inhoudt.
In het dagblad Tubantia laat zij, blijkbaar vanuit Italie, (hahaha zo belangrijk vind zij een goede pers) weten, dat ze zich verkeerd begrepen voelt...
Lees meer op mumke.wordpress.com
Lees meer op mumke.wordpress.com
donderdag 21 juli 2011
En wat doet Sabine Uitslag voor Nederland?
 |
| Weer slaat zij de plank volledig mis |
Na publicatie van haar stuk in Zorg & Welzijn over mantelzorgers, ontstak een storm van protest. In een reactie komt het CDA-Kamerlid niet verder dan dat zij verkeerd begrepen is. Moeiteloos wipt ze nog even door, door zich af te vragen wat alle niet-mantelzorgers doen voor hun land. En weer slaat zij de plank volledig mis, waardoor men zich afvraagt wat Sabine Uitslag eigenlijk voor Nederland betekent?
Lees verder op www.joop.nl
Uitslag: ‘Ik pleit juist voor noaberschap en zorgzaamheid’
Het is juist een pleidooi voor noaberschap en zorgzaamheid voor elkaar, zegt het
CDA-Tweede Kamerlid...
Lees haar reactie op www.tctubantia.nl
woensdag 20 juli 2011
Sabine in de media...
CDA-Kamerlid Sabine Uitslag kreeg gisteren een storm van verontwaardigde reacties over haar heen nadat zij zich in een tweemaandelijkse column hardop afvroeg wat de definitie van mantelzorg is. "Laatst was ik in het weekend een ontbijtje aan het klaarmaken voor mezelf en m'n lief en ik vroeg me af: ben ik nu aan het mantelzorgen?"
Lees het volledige artikel op www.trouw.nl
dinsdag 19 juli 2011
En jawel...Sabine is verbaasd
Uitslag wilde met de column juist aangeven dat mantelzorg zwaar is en dat mantelzorgers heel belangrijk werk doen.
Bekijk hier de gehele reactie van onze volksvertegenwoordigster
van de Partij v/d Naastenliefde...
Mantelzorg volgens Wikipedia
Sabine,
Mantelzorg is de zorg voor chronisch zieken, gehandicapten en hulpbehoevenden door naasten: familieleden, vrienden, kennissen en buren. Kenmerkend is de reeds bestaande persoonlijke band tussen de mantelzorger en zijn of haar naaste. Daarnaast gaat het om langdurige zorg die onbetaald is.
Bron: wikipedia
Snap je het nu?
Suzan
Mantelzorg is de zorg voor chronisch zieken, gehandicapten en hulpbehoevenden door naasten: familieleden, vrienden, kennissen en buren. Kenmerkend is de reeds bestaande persoonlijke band tussen de mantelzorger en zijn of haar naaste. Daarnaast gaat het om langdurige zorg die onbetaald is.
In Nederland zijn er 3,7 miljoen mensen die voor een ander zorgen. Zo'n 750.000 mantelzorgers zorgen meer dan 8 uur per week en langer dan 3 maanden voor een ander. De meeste mantelzorgers vinden het vanzelfsprekend om voor hun naaste te zorgen, maar lopen wel tegen tal van problemen aan. Zo is het bijvoorbeeld moeilijk om de zorg te combineren met een betaalde baan, is het moeilijk om de zorg tijdelijk over te dragen en maken veel mantelzorgers extra kosten.
Bron: wikipedia
Snap je het nu?
Suzan
Mantelzorgers in de zeik gezet
Hierin zet mevrouw even niet al te subtiel alle mantelzorgers in de zeik naar mijn idee.
Ik kan me niet voorstellen dat iemand met een normale intelligentie zich daadwerkelijk af kan vragen of het mantelzorg is als ze een ontbijtje klaar maakt voor haar partner.
Nee muts! Dat heet gewoon een daad uit liefde!
Mantelzorg heeft een hele andere definitie, namelijk langdurig zorgen voor een naaste met een handicap of langdurige ziekte. En dan hebben we het niet over een week de griep of van mijn part 6 weken in het gips zitten!
Mantelzorg is niet op visite gaan bij een vriend en daar gelijk even de afwas doen omdat die er op dat moment zelf even niet aan toe komt.
Mantelzorg is 24 uur per dag, 7 dagen per week intensief onbetaald moeten zorgen voor een naaste. En geloof me, dat breekt op!
Lees de volledige blog op www.zeeuwmeeuw.nl
woensdag 29 juni 2011
Ex-CDA-politica: Korten ggz kent weerga niet
De 85-jarige oud-CDA-politica Hannie van Leeuwen heeft woensdag haar CDA-collega’s in de Tweede Kamer opgeroepen „meer rechtvaardigheid” aan te brengen in de bezuinigingsplannen op de geestelijke gezondheidszorg (ggz). Ze deed dat tijdens de demonstratie tegen de kabinetsplannen op het Haagse Malieveld.
Lees het volledige artikel op www.refdag.nl
maandag 27 juni 2011
Solidariteit enige juiste ‘frame’ voor zorg
De frames die dit kabinet gebruikt voor de ondoordachte bezuinigingen in de zorg appelleren aan het onderbuikgevoel in de samenleving: ‘beetje op onze kosten ziek zitten zijn’. Vorig jaar noemde de premier het PGB nog ‘een vorm van beschaving waar we niet aan mogen komen’, Nu worden gretig voorbeelden van misbruik van PGB’s aangehaald om aan te tonen dat het bij PGB-houders aleen maar gaat om uitvreters. Het adagium bij eerdere bezuinigingen, ‘eigen verantwoordelijkheid en zelfmanagement’ wordt maar even in de koelkast gezet, want komt nu even niet van pas. Vorig jaar noemde de RVZ en de minister zelf de PGO-beweging belangrijk als derde partij voor de kwaliteitsbewaking in de zorg. Nu zijn het ‘theekransjes’ en mogen ze zo zwaar gekort worden dat velen van hen het niet zullen overleven.
Gezonde en zieke mensen worden zo tegen elkaar uitgespeeld. Want het alternatief, hogere zorgpremies of, nog beter, hogere inkomensafhankelijke bijdragen, dat willen we natuurlijk niet. Dat kost stemmen. Maar dan hebben we het wel over NU NOG gezonde mensen. Want iedereen kan morgen chronisch ziek worden. Of een zwaar gehandicapt kind krijgen waarvoor gespecialiseerde zorg niet binnen de AWBZ te vinden is. Je moet het blijkbaar eerst zelf meemaken voordat je snapt hoe je wereld er dan uitziet, vooral financieel.
Wederom wordt er met de kaasschaaf bezuinigd in plaats van naar het systeem te kijken. De gekozen bezuinigingsposten zullen straks onvermijdelijk leiden tot hogere zorgkosten. En tot marginalisering van groepen patiënten die dat niet verdienen. Het grote goed in Nederland is altijd onze solidariteit met de zwakken in de samenleving geweest. Daar is ons zorgstelsel altijd op gebaseerd geweest. Maar nu laat de VVD mensen liever doorroken omdat ze ons dan straks minder geld kosten.
Ik vind het schokkend en verdrietig om te zien hoe de rechts-ideologische verhuftering in de politiek leidt tot VVD: ‘ieder voor zich’, CDA: ‘en God voor ons allen’, PVV: ‘behalve natuurlijk de Moslims’ (geen bijsluiters meer in Turks en Marokkaans, dus meer medicatieongelukken en bijkomende kosten, lekker slim nagedacht). Volgens mij is het enige juiste politieke frame voor de zorg: solidariteit. En niet zoals nu de zwakken de rekening laten betalen voor een veel te ingewikkeld en onbeheersbaar geworden zorgsysteem. Wanneer gaan we nou eindelijk eens met zijn allen bekijken hoe we het zorgsysteem en de bekostiging ervan transparanter en daarmee beter beheersbaar en goedkoper kunnen maken?
Bron: Harriët Messing
woensdag 22 juni 2011
'Pgb moet blijven'
Het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA vindt dat het pgb behouden moet blijven.
"De hoofdroute moet het zelf inkopen van zorg blijven," aldus Evert Jan van Asselt. De CDA-denktank wil wel strengere eisen stellen aan het pgb, bijvoorbeeld dat het wordt besteed aan professionele zorg.
Goede kwaliteit
Evert Jan van Asselt: "De zorg moet van goede kwaliteit zijn. In andere landen worden veel meer eisen gesteld. In Engeland mag je bijvoorbeeld geen huisgenoot betalen."
Het betalen van verzorgende familie zou moeten worden afgebouwd, bijvoorbeeld naar Duits voorbeeld. In Duitsland kan men kiezen tussen het betalen van professionele zorg of het betalen van mantelzorgers, maar in dit laatste geval is het bedrag een stuk lager, namelijk de helft. Volgens van Asselt is het pgb in Nederland nu te vaak een vervangend inkomen geworden voor gezinnen. Een bescheiden vergoeding voor mantelzorgers vindt het instituut wel wenselijk.
Geen vertrouwen
In de kamerbrief van staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van 21 juni 2011 wordt aangegeven dat de mensen die hun pgb gaan verliezen hun zorg wel blijven krijgen, maar dan via de zorgverzekeraars. Maar het CDA-instituut heeft geen vertrouwen in de rol van de zorgverzekeraar. "Wij zijn bang dat de zorgverzekeraars niet in staat zijn om persoonlijke situaties goed in te schatten en dat ze dus niet de goede zorg in kunnen kopen die nodig is."
Ingrijpen
Het kabinet wil het pgb afschaffen voor de meeste mensen. Daarmee verdwijnt ook de mogelijkheid om zelf familieleden in dienst te nemen. Slechts tien procent van de huidige gevallen behoudt de eigen regie en het recht om zelf zorg in te kopen. De pgb-uitgaven zijn inmiddels gestegen naar 2,4 miljard euro in 2010. In 2005 was dat nog 970 miljoen. Die stijging is niet langer houdbaar vindt het kabinet en er moet ingegrepen worden.
Cijfers
Inmiddels wordt 21 procent van het totale pgb-budget besteed aan het betalen van mantelzorgers. In 2010 was dat 500 miljoen euro. In dat jaar gebruikte een kwart van de budgethouders het pgb alleen voor het betalen van mantelzorgers (bron: ITS, Radboud Universiteit Nijmegen). Daar bovenop komen nog de budgethouders die een combinatie hebben van betaalde mantelzorg en professionele zorg.
Ook op de wachtlijst voor het pgb staan veel mensen die specifiek voor hun (onbetaalde) mantelzorgers budget aanvragen, namelijk 37 procent (bron: Research voor Beleid). In de brief van de staatssecretaris van gisteren wordt er gesproken over een tekort van 865 miljoen euro in 2015.
Dilemma
Aan de vooravond van het debat in de Tweede Kamer over de pgb-plannen, komen vanavond in Nieuwsuur betaalde en onbetaalde mantelzorgers uitgebreid aan het woord over dit dilemma.
Vragen en/of opmerkingen? Mail de makers Judith Pennarts )Judith.Pennarts@Nieuwsuur.nl) en/of Jane van Laar (Jane.van.Laar@Nieuwsuur.nl). Of volg Judith Pennarts en Jane van Laar op Twitter.
Bron: nieuwsuur.nl
zaterdag 18 juni 2011
Met Rutte I verkocht het CDA zijn ziel aan de duivel
Opinieartikel Trouw (gelezen op wijzijnverbijsterd.nl)
Terugdringen van de staatsschuld lijkt het criterium waarop het CDA het bezuinigingsbeleid van het kabinet-Rutte beoordeelt, niet op christen-democratische principes. Tekenend is dat Sybrand van Haersma Buma alleen wil worden 'afgerekend' op het materiële streven de staatsschuld terug te dringen. Dat zei hij op de vraag waarom hij als CDA-fractieleider zo weinig zichtbaar is.
Deze verklaring van ideologische armoede versterkt de twijfel of het CDA er na de zware nederlaag vorig jaar niet verstandiger aan zou hebben gedaan te kiezen voor een herbronning in de oppositie. In het regeringsbeleid zijn de christen-democratische beginselen nagenoeg onzichtbaar, tenzij financiële gestrengheid tegenwoordig de kern van dat gedachtengoed is.
De aard van de bezuinigingen geeft een onthullend inzicht in de ideologische krachtsverhoudingen in de regeringscoalitie. De conclusie moet zijn dat het harde marktliberalisme van de VVD domineert, dat het CDA bij gebrek aan ideologische standvastigheid niet tot weerwerk daartegen in staat is en dat de PVV het nog moeilijk gaat krijgen om bij 'Henk en Ingrid' geloofwaardig te blijven.
In het cultuurbeleid kiest het kabinet voor onbewimpeld marktliberalisme. Typerend is de sluipenderwijs veranderde functie van kunstsubsidies. In het beleid van staatssecretaris Zijlstra dient subsidie niet meer om kunst in stand te houden die zonder financiële steun niet zou bestaan, op grond van het algemeen belang dat cultuur voor de geestelijke rijkdom van een samenleving heeft. In plaats daarvan krijgt subsidie het karakter van een bonus voor goed presterende culturele instellingen. Een theater of museum is eerder verzekerd van subsidie naarmate er méér publiek op af komt, een triomf van het marktdenken.
De bezuiniging op het persoonsgebonden budget (pgb) in de zorg laat zich op het eerste gezicht minder goed rijmen met liberale beginselen. Met het pgb verstrekt de overheid geld aan zorgbehoevenden om zelf en naar eigen keuze zorg 'in te kopen'. Ideaal geformuleerd is de passieve hulpbehoevende van destijds nu een actieve werkgever van de eigen zorgverleners. Sinds de introductie ontdekten inventieve burgers hoe zij diensten die zij onderling in de vriendschappelijke sfeer afspraken bij de overheid in rekening kunnen brengen. Dat gebeurt er als zorg handelswaar wordt en verhoudingen die een affectief karakter droegen de trekken van een contractuele marktrelatie krijgen. Dat maakt van burgers calculerende individuen.
De vergaande ingreep in het pgb die het kabinet zich heeft voorgenomen is vanuit liberaal perspectief goed verdedigbaar. Het ondernemerschap van de zorgbehoevende gaat immers op kosten van de overheid, niet voor eigen rekening.
Vanuit het oogpunt van het CDA is de steun voor minimalisering van het pgb onbegrijpelijk. Voor de christen-democraten verbeeldde het persoonsgebonden budget de omslag naar een zorgstelsel waarin de vraag van de patiënt bepalend is voor het aanbod. Burgers zijn in het politieke denken van christen-democraten betrokkenen in een gemeenschap, als ouder op een school, als vrijwilliger in een vereniging, als deelgenoot in een zorgrelatie.
Mede daarom wil het CDA verantwoordelijkheden op een zo laag mogelijk niveau leggen, als het kan bij de burgers zelf. Christen-democraten achten het minder van belang dan liberalen uit welke bron de geldmiddelen komen die mensen tot het nemen van die verantwoordelijkheid in staat stellen.
Rode draad in het bezuinigingsbeleid is dat de staat zich zoveel mogelijk terugtrekt uit de publieke voorzieningen. Rutte laat dat streven gepaard gaan met retoriek over de staat die geen 'geluksmachine' meer mag zijn, waarbij hij wijselijk in het midden laat welke politieke groepering de staat wél als zodanig ziet. Maar de overheid is nog geen 'geluksmachine' als zij zich medeverantwoordelijk houdt voor de instandhouding van voorzieningen van algemeen belang die onder het regime van vraag en aanbod zouden sneuvelen.
Het beleid van de terugtredende overheid roept de vraag op hoe lang de PVV zich in de coalitie nog senang zal voelen. Tot dusver houdt de groepering van Wilders zich staande met fact free politics, waarin vooral het beeld van daadkracht bepalend is. In werkelijkheid heeft de PVV evenwel tersluiks grote delen van het sociale programma van de SP gekaapt. Daarin is de overheid onmisbaar.
De PVV kan de spanningsbron in de coalitie worden, als zij niet meer om de feiten heen kan en de gevolgen van de miljardenbezuinigingen voor het sociale beleid zichtbaar worden. Dan valt niet uit te sluiten dat Wilders bij wijze van afleidingsmanoeuvre nog agressiever van leer zal trekken tegen alles wat hem vreemd is, de moslims voorop.
Het zwijgen van het CDA over het onfatsoen dat Wilders zich tot dusver al permitteert, maakt de vraag des te klemmender of de christen-democraten met deze coalitie niet hun ziel aan de duivel hebben verkocht.
Deze verklaring van ideologische armoede versterkt de twijfel of het CDA er na de zware nederlaag vorig jaar niet verstandiger aan zou hebben gedaan te kiezen voor een herbronning in de oppositie. In het regeringsbeleid zijn de christen-democratische beginselen nagenoeg onzichtbaar, tenzij financiële gestrengheid tegenwoordig de kern van dat gedachtengoed is.
De aard van de bezuinigingen geeft een onthullend inzicht in de ideologische krachtsverhoudingen in de regeringscoalitie. De conclusie moet zijn dat het harde marktliberalisme van de VVD domineert, dat het CDA bij gebrek aan ideologische standvastigheid niet tot weerwerk daartegen in staat is en dat de PVV het nog moeilijk gaat krijgen om bij 'Henk en Ingrid' geloofwaardig te blijven.
In het cultuurbeleid kiest het kabinet voor onbewimpeld marktliberalisme. Typerend is de sluipenderwijs veranderde functie van kunstsubsidies. In het beleid van staatssecretaris Zijlstra dient subsidie niet meer om kunst in stand te houden die zonder financiële steun niet zou bestaan, op grond van het algemeen belang dat cultuur voor de geestelijke rijkdom van een samenleving heeft. In plaats daarvan krijgt subsidie het karakter van een bonus voor goed presterende culturele instellingen. Een theater of museum is eerder verzekerd van subsidie naarmate er méér publiek op af komt, een triomf van het marktdenken.
De bezuiniging op het persoonsgebonden budget (pgb) in de zorg laat zich op het eerste gezicht minder goed rijmen met liberale beginselen. Met het pgb verstrekt de overheid geld aan zorgbehoevenden om zelf en naar eigen keuze zorg 'in te kopen'. Ideaal geformuleerd is de passieve hulpbehoevende van destijds nu een actieve werkgever van de eigen zorgverleners. Sinds de introductie ontdekten inventieve burgers hoe zij diensten die zij onderling in de vriendschappelijke sfeer afspraken bij de overheid in rekening kunnen brengen. Dat gebeurt er als zorg handelswaar wordt en verhoudingen die een affectief karakter droegen de trekken van een contractuele marktrelatie krijgen. Dat maakt van burgers calculerende individuen.
De vergaande ingreep in het pgb die het kabinet zich heeft voorgenomen is vanuit liberaal perspectief goed verdedigbaar. Het ondernemerschap van de zorgbehoevende gaat immers op kosten van de overheid, niet voor eigen rekening.
Vanuit het oogpunt van het CDA is de steun voor minimalisering van het pgb onbegrijpelijk. Voor de christen-democraten verbeeldde het persoonsgebonden budget de omslag naar een zorgstelsel waarin de vraag van de patiënt bepalend is voor het aanbod. Burgers zijn in het politieke denken van christen-democraten betrokkenen in een gemeenschap, als ouder op een school, als vrijwilliger in een vereniging, als deelgenoot in een zorgrelatie.
Mede daarom wil het CDA verantwoordelijkheden op een zo laag mogelijk niveau leggen, als het kan bij de burgers zelf. Christen-democraten achten het minder van belang dan liberalen uit welke bron de geldmiddelen komen die mensen tot het nemen van die verantwoordelijkheid in staat stellen.
Rode draad in het bezuinigingsbeleid is dat de staat zich zoveel mogelijk terugtrekt uit de publieke voorzieningen. Rutte laat dat streven gepaard gaan met retoriek over de staat die geen 'geluksmachine' meer mag zijn, waarbij hij wijselijk in het midden laat welke politieke groepering de staat wél als zodanig ziet. Maar de overheid is nog geen 'geluksmachine' als zij zich medeverantwoordelijk houdt voor de instandhouding van voorzieningen van algemeen belang die onder het regime van vraag en aanbod zouden sneuvelen.
Het beleid van de terugtredende overheid roept de vraag op hoe lang de PVV zich in de coalitie nog senang zal voelen. Tot dusver houdt de groepering van Wilders zich staande met fact free politics, waarin vooral het beeld van daadkracht bepalend is. In werkelijkheid heeft de PVV evenwel tersluiks grote delen van het sociale programma van de SP gekaapt. Daarin is de overheid onmisbaar.
De PVV kan de spanningsbron in de coalitie worden, als zij niet meer om de feiten heen kan en de gevolgen van de miljardenbezuinigingen voor het sociale beleid zichtbaar worden. Dan valt niet uit te sluiten dat Wilders bij wijze van afleidingsmanoeuvre nog agressiever van leer zal trekken tegen alles wat hem vreemd is, de moslims voorop.
Het zwijgen van het CDA over het onfatsoen dat Wilders zich tot dusver al permitteert, maakt de vraag des te klemmender of de christen-democraten met deze coalitie niet hun ziel aan de duivel hebben verkocht.
Bron: trouw.nl
vrijdag 17 juni 2011
Mevrouw Ferrier (CDA) verkoopt klinkklare nonsens
 |
Het luchtkasteel van mevrouw Ferrier |
Mevrouw Ferrier, Kamerlid van het CDA was zojuist in "Uitgesproken" van de EO.
De EO ken ik van goede opvoedprogramma's, zoals bijvoorbeeld 'Schatjes'. Met deskundigen die precies weten hoe het is om een kind met bijvoorbeeld autisme te hebben. Hulde aan dat team.
Dan 'Uitgesproken' van vanavond. Een paar van de 3000 kinderen met onder anderen autisme kwamen aan het woord.
Zij zaten al lang thuis. De directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) gaf aan dat het een nog veel groter drama wordt met afschaffen rugzakgeld en bezuinigen op "passend onderwijs".
Mevrouw Ferrier zou het wel even persoonlijk oplossen. Een zorgplicht.
Echter, scholen worden niet verplicht om kinderen aan te nemen. Samenwerkingsverbanden van diverse scholen moeten het onderling gaan regelen. Er zijn zeker scholen te vinden die naar eer en geweten werken, maar na bezuiniging bijna geen hulp meer kunnen inkopen. Ik heb al eerder gehoord van een paar witte scholen die geen kinderen met problemen aannemen, en iedereen die even 'anders' is doorsturen naar een school in een achterstandswijk. Niets mis met 'zwarte scholen' of kinderen die daar op zitten. Maar wel met scholen die iedereen die afwijkt wegsturen en met de eer van 'goede school' strijken. Daar kunnen ze binnen het samenwerkingsverband mee doorgaan. Een school met 'normale' kinderen was al samengevoegd met een reguliere school met 'andere' (allochtone, bijzondere) kinderen. En iedereen die niet 'doorsnee' is mag daar gaan zitten.
Ouders hebben in het nieuwe systeem al helemaal niets meer te kiezen. Noppes. Want dat wordt niet vastgelegd in de wet. Die witte ouders die bijvoorbeeld bij de media werken en hun kinderen op een spierwitte school plaatsen merken dan niet hoe oneerlijk het nieuwe systeem is en denken dat alles OK is.
De regering haalt 300 miljoen euro weg bij het speciaal onderwijs en bij begeleiding in het reguliere onderwijs. Zesduizend mensen met enorme kennis en ervaring moeten weg. Klassen speciaal onderwijs moeten groter. De mensen die ontslagen moeten worden doen precies wat mevrouw Ferrier veinst te willen: juist de sterke kanten van deze kinderen maximaal helpen ontwikkelen. Dat is een vak op zich en een kunst (zie twee afleveringen van mij geleden). Waarschijnlijker is het dus dat mevrouw Ferrier dat doel helemaal niet nastreeft.
Dit bezuinigen maakt het leven van duizenden kinderen kapot, u zou de reactie van de directeur van de NVA nog eens na moeten kijken via internet. Geen woord van gelogen.
Er is straks veel te weinig geld voor het lesgeven aan zorgleerlingen. Zesduizend mensen die dat nu nog doen of regelen moeten ontslagen worden. Mevrouw Ferrier weet het al bijna niet meer goed te praten, alleen dat er al een bepaald bedrag is. Ze kletst er overheen. Ze verzint dat de bureaucratie minder wordt, maar die wordt alleen groter. Er is na bezuiniging zeker minder geld voor begeleiding. Bovendien moeten de ervaren begeleiders die er zijn eerst ontslagen worden. Heel misschien heeft een reguliere school ze dan nog nodig, maar de samenwerkingsverbanden van scholen mogen straks iedereen inhuren die zij willen. En scholen mogen het algemeen belang gaan dienen met het geld dat voor zorgleerlingen bestemd is. En wat kiest menig samenwerkingsverband van scholen? Juist, wat goed is voor de meerderheid. Dus speeltoestellen, of nieuwe computers. Geen zorg, want daar maken hun scholen zich niet populair mee. Dat trekt alleen maar zorgleerlingen en daar zitten Henk en Ingrid echt niet op te wachten. Maar dat kletst mevrouw Ferrier weg voor de argeloze kijker.
De scholen durven nu met rugzakjes al geen bijzondere leerlingen meer aan. Straks helemaal niet meer.
Bovendien is het systeem van acceptatieplicht - met nog redelijke zeggenschap van ouders en zonder bezuiniging - door de vorige regering bedacht, en niet door deze regering. GEen hulde voor de nieuwe regering, maar zo presenteert mevrouw Ferrier het. Ze presenteert het zelfs alsof zij het bedacht heeft, en bijna een weldoener is. Terwijl ze heel veel deskundigheid op straat zet. Veel meer kinderen dan nu kunnen dan niet meer naar school!
Zelfs het adviesorgaan van de regering maakt zich ernstig zorgen over de uitvoering die er straks moet komen.
Mevrouw Ferrier heeft haar roeping gemist. Ze vertelt sprookjes en vervolgens gaat ze nog een stap verder: fantasie en werkelijkheid door elkaar halen. Ze had sprookjesschrijfster moeten worden.
De EO ken ik van goede opvoedprogramma's, zoals bijvoorbeeld 'Schatjes'. Met deskundigen die precies weten hoe het is om een kind met bijvoorbeeld autisme te hebben. Hulde aan dat team.
Dan 'Uitgesproken' van vanavond. Een paar van de 3000 kinderen met onder anderen autisme kwamen aan het woord.
Zij zaten al lang thuis. De directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) gaf aan dat het een nog veel groter drama wordt met afschaffen rugzakgeld en bezuinigen op "passend onderwijs".
Mevrouw Ferrier zou het wel even persoonlijk oplossen. Een zorgplicht.
Echter, scholen worden niet verplicht om kinderen aan te nemen. Samenwerkingsverbanden van diverse scholen moeten het onderling gaan regelen. Er zijn zeker scholen te vinden die naar eer en geweten werken, maar na bezuiniging bijna geen hulp meer kunnen inkopen. Ik heb al eerder gehoord van een paar witte scholen die geen kinderen met problemen aannemen, en iedereen die even 'anders' is doorsturen naar een school in een achterstandswijk. Niets mis met 'zwarte scholen' of kinderen die daar op zitten. Maar wel met scholen die iedereen die afwijkt wegsturen en met de eer van 'goede school' strijken. Daar kunnen ze binnen het samenwerkingsverband mee doorgaan. Een school met 'normale' kinderen was al samengevoegd met een reguliere school met 'andere' (allochtone, bijzondere) kinderen. En iedereen die niet 'doorsnee' is mag daar gaan zitten.
Ouders hebben in het nieuwe systeem al helemaal niets meer te kiezen. Noppes. Want dat wordt niet vastgelegd in de wet. Die witte ouders die bijvoorbeeld bij de media werken en hun kinderen op een spierwitte school plaatsen merken dan niet hoe oneerlijk het nieuwe systeem is en denken dat alles OK is.
De regering haalt 300 miljoen euro weg bij het speciaal onderwijs en bij begeleiding in het reguliere onderwijs. Zesduizend mensen met enorme kennis en ervaring moeten weg. Klassen speciaal onderwijs moeten groter. De mensen die ontslagen moeten worden doen precies wat mevrouw Ferrier veinst te willen: juist de sterke kanten van deze kinderen maximaal helpen ontwikkelen. Dat is een vak op zich en een kunst (zie twee afleveringen van mij geleden). Waarschijnlijker is het dus dat mevrouw Ferrier dat doel helemaal niet nastreeft.
Dit bezuinigen maakt het leven van duizenden kinderen kapot, u zou de reactie van de directeur van de NVA nog eens na moeten kijken via internet. Geen woord van gelogen.
Er is straks veel te weinig geld voor het lesgeven aan zorgleerlingen. Zesduizend mensen die dat nu nog doen of regelen moeten ontslagen worden. Mevrouw Ferrier weet het al bijna niet meer goed te praten, alleen dat er al een bepaald bedrag is. Ze kletst er overheen. Ze verzint dat de bureaucratie minder wordt, maar die wordt alleen groter. Er is na bezuiniging zeker minder geld voor begeleiding. Bovendien moeten de ervaren begeleiders die er zijn eerst ontslagen worden. Heel misschien heeft een reguliere school ze dan nog nodig, maar de samenwerkingsverbanden van scholen mogen straks iedereen inhuren die zij willen. En scholen mogen het algemeen belang gaan dienen met het geld dat voor zorgleerlingen bestemd is. En wat kiest menig samenwerkingsverband van scholen? Juist, wat goed is voor de meerderheid. Dus speeltoestellen, of nieuwe computers. Geen zorg, want daar maken hun scholen zich niet populair mee. Dat trekt alleen maar zorgleerlingen en daar zitten Henk en Ingrid echt niet op te wachten. Maar dat kletst mevrouw Ferrier weg voor de argeloze kijker.
De scholen durven nu met rugzakjes al geen bijzondere leerlingen meer aan. Straks helemaal niet meer.
Bovendien is het systeem van acceptatieplicht - met nog redelijke zeggenschap van ouders en zonder bezuiniging - door de vorige regering bedacht, en niet door deze regering. GEen hulde voor de nieuwe regering, maar zo presenteert mevrouw Ferrier het. Ze presenteert het zelfs alsof zij het bedacht heeft, en bijna een weldoener is. Terwijl ze heel veel deskundigheid op straat zet. Veel meer kinderen dan nu kunnen dan niet meer naar school!
Zelfs het adviesorgaan van de regering maakt zich ernstig zorgen over de uitvoering die er straks moet komen.
Mevrouw Ferrier heeft haar roeping gemist. Ze vertelt sprookjes en vervolgens gaat ze nog een stap verder: fantasie en werkelijkheid door elkaar halen. Ze had sprookjesschrijfster moeten worden.
Door AnnaPO op vk.nl
donderdag 16 juni 2011
CDA heeft geen tijd voor kinderen met pgb
Kijk ook hier even...
“Aanvankelijk mochten we niet naar binnen,” vertelt Per Saldo-woordvoerder Stans Damen op de terugweg vanuit de auto. “Ze deden de deur niet eens open. Er werd ons door een luikje in de deur gevraagd wat we kwamen doen. Daarna hoorden we naarstig overleg.”
Hoge nood
Per Saldo stond met een aantal ouders en een kleine twintig kinderen voor de deur. Vier kinderen moesten nodig plassen. Het was de bedoeling om een petitie en emails te overhandigen en daarna de partij-medewerkers te vragen om even een uurtje op de kinderen te passen. Na enig overleg mochten de vier kinderen met hoge nood, doorlopen naar het toilet. Niet veel later stond de helft van de groep binnen waarop de directeur van het partijbureau de petitie alsnog in ontvangst nam.
Oppassen
Damen: “Na afloop vroegen we of de medewerkers een uurtje op onze kinderen konden passen, maar dat kwam het CDA niet uit. Dat is precies de reactie die ouders vaak horen, terwijl het kabinet stelt dat we onze buren en familie vaker moeten inschakelen.” Hoewel van een bezetting uiteindelijk geen sprake was, spreekt Damen van een succesvolle actie, met name door de aanwezigheid van de pers. Donderdag houdt PerSaldo opnieuw een verrassingsactie. Donderdag 23 juni is er een grote demonstratie tegen de plannen van het kabinet in Den Haag.
Bron: skipr.nl
maandag 6 juni 2011
Alsnog Reactie van het CDA (op onze brief)
Geachte mevrouw Wijnbergen,
Hartelijk dank voor de brief van Ouderplatform Verontruste Ouders en de bijgevoegde reacties.
U maakt zich grote zorgen over de ombuigingen in de AWBZ, met name wat betreft het pgb. U vreest de gevolgen van deze veranderingen. Ik kan uw zorgen goed voorstellen, na het lezen van uw mail. Gezien het grote aantal mails, en gegeven het feit dat elke situatie weer anders is kunnen wij niet op elke individuele situatie ingaan. Maar ik kan u verzekeren dat ik al die persoonlijke verhalen meeneem bij de standpuntbepaling van de CDA Tweede Kamerfractie.
Mensen met een indicatie voor langdurig verblijf houden hun pgb. Zij krijgen er zelfs 5% bij.
Sabine Uitslag
Tweede Kamerlid CDA
Hartelijk dank voor de brief van Ouderplatform Verontruste Ouders en de bijgevoegde reacties.
U maakt zich grote zorgen over de ombuigingen in de AWBZ, met name wat betreft het pgb. U vreest de gevolgen van deze veranderingen. Ik kan uw zorgen goed voorstellen, na het lezen van uw mail. Gezien het grote aantal mails, en gegeven het feit dat elke situatie weer anders is kunnen wij niet op elke individuele situatie ingaan. Maar ik kan u verzekeren dat ik al die persoonlijke verhalen meeneem bij de standpuntbepaling van de CDA Tweede Kamerfractie.
Voor veel mensen is het inperken van het persoonsgebonden budget in de AWBZ een pijnlijke ingreep. Maar voor het CDA is het vooral ook een noodzakelijke ingreep, als we de zorg overeind willen houden voor mensen die op langdurige zorg zijn aangewezen. De uitgaven voor de langdurige zorg zijn de laatste jaren buitensporig gegroeid. We moeten wel maatregelen nemen. Het persoonsgebonden budget (pgb) blijft bestaan voor mensen die langdurige zorg nodig hebben en anders in een instelling terecht zouden komen. Sterker nog, ze krijgen er 5 % bij, zodat ze ook echt een stevig budget hebben om zoveel mogelijk hun eigen zorg te kunnen organiseren. De groep pgb-houders zonder verblijf behoudt de indicatie, dus het recht op zorg. Voor een zorgvuldige invoering gaan de maatregelen pas in 2014 in .
AWBZ
Het uitgangspunt van de kabinetsplannen is dat AWBZ zorg beschikbaar blijft voor iedereen die langdurig zorg nodig heeft, ook in de toekomst. Per jaar gaat er € 23 miljard om in de AWBZ, en dat stijgt elk jaar fors. Zonder maatregelen wordt de AWBZ onbetaalbaar. Het CDA wil de AWBZ terug brengen naar waar het oorspronkelijk voor bedoeld was: het verzekeren van niet op genezing gerichte, intensieve, langdurige zorg die langer duurt dan een jaar. Dat betekent dat we glashelder af moeten bakenen wat er wel, en wat er niet meer onder de AWBZ valt. De zorgkantoren worden afgeschaft, hun taken worden overgenomen door de zorgverzekeraars. Deze moeten.PGB
In 2010 werd er vanuit de AWBZ € 2,2 miljard uitgegeven aan het pgb. In 2002 bedroegen de uitgaven op dat terrein nog € 414 miljoen. Dat is dus een gemiddelde stijging van 23% (!) per jaar. Door de kabinetsmaatregelen wordt de toegang tot een pgb heel sterk beperkt. Pgb-houders zonder indicatie voor langdurig verblijf zijn vanaf 2014 aangewezen op zorg in natura. Deze zorg moet wat het CDA betreft zoveel mogelijk op maat worden aangeboden, met voldoende mogelijkheden voor eigen regie. De maatregelen gaan voor nieuwe gevallen in per 1 januari 2012. Bestaande pgb-houders houden hun aanspraken op het pgb tot 1 januari 2014. Mensen met een indicatie voor langdurig verblijf houden hun pgb. Zij krijgen er zelfs 5% bij.
WMO
Voor alle duidelijkheid: ook in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) kan er een pgb worden aangevraagd, bij de gemeenten, voor huishoudelijke hulp, ondersteuning of woningaanpassingen. Dat is een ander pgb, dat valt buiten deze ombuigingen. Hoofdlijnen wijzingen
Kort samengevat gaat de komende periode in de AWBZ het volgende gebeuren:- Scheiden van wonen en zorg. Door zelf de huur te betalen kunnen mensen ook zelf bepalen waar ze gaan wonen en waar ze zorg willen ontvangen, thuis of in een instelling
- Revalidatiezorg gaat van de AWBZ naar de Zorgverzekeringswet (ZVW)
- De Zorgkantoren worden afgeschaft, waardoor er een bureaucratische tussenlaag verdwijnt; De uitvoering en bemiddeling gaan over naar de zorgverzekeraars. Maar de AWBZ blijft een volksverzekering
- Het bestuur en toezicht op zorginstellingen wordt verbeterd
- Het PGB wordt ingeperkt door strengere toegangseisen, maar het wordt wel een wettelijk recht en het wordt verhoogd met 5%
- Begeleiding gaat van de AWBZ naar de WMO
- Het zorgzwaartepakket wordt verhoogd. Hierdoor kunnen meer medewerkers worden aangetrokken om de gevraagde zorg goed uit te voeren
Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,Sabine Uitslag
Tweede Kamerlid CDA
zondag 5 juni 2011
zaterdag 4 juni 2011
Het CDA is er eindelijk uit...
Het was even pijnlijk voor het CDA, om een paar dagen geleden geconfronteerd
te worden met het eigen verkiezingsprogramma.
te worden met het eigen verkiezingsprogramma.
Het negende gebod zegt namelijk; “Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste”
Vrij vertaald betekent dit dat je niet mag niet liegen of roddelen over een ander.
Vrij vertaald betekent dit dat je niet mag niet liegen of roddelen over een ander.
Nog pijnlijker werd het toen duidelijk werd dat het CDA de tekst van de website had gehaald, maar dat ze vergeten waren dat Google alles altijd tot in de eeuwigheid zal onthouden.
Maar na een paar dagen is het CDA er dan eindelijk uit en is het nieuwe standpunt
over het persoonsgebonden budget (PGB) op de website van het CDA te lezen.
over het persoonsgebonden budget (PGB) op de website van het CDA te lezen.
Nu kunnen we dus een nog veel triestere samenvatting maken van het hele verhaal….
Voor de verkiezingen
Een persoonsgebonden budget (PGB) is een geldbedrag waarmee een persoon, die zorg nodig heeft, hulp en begeleiding kan inkopen. De persoon kan zelf de hulpverleners en begeleiders uitkiezen.
De persoon kan zelf bepalen hoe en waaraan het geld te besteden.
De persoon kan zelf bepalen hoe en waaraan het geld te besteden.
Wat vindt het CDA van het PGB?
Het CDA vindt het PGB een goed middel voor mensen die zelf over hun zorg willen beslissen.
Het PGB moet wel bij je passen. De vrijheid brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Zo moet men administratie bij houden en verantwoording af leggen aan de uitkerende instantie.
Het PGB moet wel bij je passen. De vrijheid brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Zo moet men administratie bij houden en verantwoording af leggen aan de uitkerende instantie.
Dat kan met:
- Een persoonsgebonden budget in de AWBZ (voor zorg en begeleiding)
- Een persoonsgebonden budget in de WMO (voor hulp bij het huishouden en voorzieningen
- Een persoonsgebonden budget in de Zorgverzekeringswet (ZVW) In 2007 kende het persoonsgebonden budget in de ZVW slechts één doelgroep, de visueel gehandicapten. Vanaf 2008 kunnen mensen met psychische problematiek geneeskundige zorg, hulp en begeleiding met een persoonsgebonden budget inkopen.
Na de verkiezingen
Ombuigingen in het PGB
Voor veel mensen is het inperken van het persoonsgebonden budget een pijnlijke ingreep. Maar voor het CDA is het vooral ook een noodzakelijke ingreep, als we de zorg overeind willen houden voor mensen die op langdurige zorg zijn aangewezen. De uitgaven voor de langdurige zorg zijn de laatste jaren buitensporig gegroeid. We moeten wel maatregelen nemen. Het persoonsgebonden budget (PGB) blijft behouden voor mensen die langdurige zorg nodig hebben en anders in een instelling terecht zouden komen. Sterker nog, ze krijgen er 5 % bij, zodat ze ook echt een stevig budget hebben om zoveel mogelijk hun eigen zorg te kunnen organiseren. De groep PGB-houders zonder verblijf behoudt de indicatie, dus het recht op zorg.
AWBZ
Het uitgangspunt van de kabinetsplannen is dat AWBZ zorg beschikbaar blijft voor iedereen die langdurig zorg nodig heeft, ook in de toekomst. Per jaar gaat er € 23 miljard om in de AWBZ.
Zonder maatregelen wordt de AWBZ onbetaalbaar. Het CDA wil de AWBZ terug brengen naar waar het oorspronkelijk voor bedoeld was: het verzekeren van niet op genezing gerichte, intensieve, langdurige zorg die langer duurt dan een jaar. Dat betekent dat we glashelder af moeten bakenen wat er wel, en wat er niet meer onder de AWBZ valt.
Zonder maatregelen wordt de AWBZ onbetaalbaar. Het CDA wil de AWBZ terug brengen naar waar het oorspronkelijk voor bedoeld was: het verzekeren van niet op genezing gerichte, intensieve, langdurige zorg die langer duurt dan een jaar. Dat betekent dat we glashelder af moeten bakenen wat er wel, en wat er niet meer onder de AWBZ valt.
PGB
In 2010 werd er vanuit de AWBZ € 2,2 miljard uitgegeven aan het pgb. In 2002 bedroegen de uitgaven op dat terrein nog € 414 miljoen. Dat is dus een gemiddelde stijging van 23% (!) per jaar. Door de kabinetsmaatregelen wordt de toegang tot een pgb heel sterk beperkt. Mensen met een indicatie voor langdurig verblijf houden hun PGB. Zij krijgen er zelfs 5% bij. Maar PGB-houders zonder indicatie voor langdurig verblijf zijn vanaf 2014 aangewezen op zorg in natura. Zorg moet wat het CDA betreft zoveel mogelijk op maat worden aangeboden, ongeacht of iemand zorg in natura ontvangt of een pgb heeft. De zorgkantoren worden afgeschaft, hun taken worden overgenomen door de zorgverzekeraars.
Hoofdlijnen wijzingen
Kort samengevat gaat de komende periode in de AWBZ het volgende gebeuren:
Hoofdlijnen wijzingen
Kort samengevat gaat de komende periode in de AWBZ het volgende gebeuren:
- Scheiden van wonen en zorg. Door zelf de huur te betalen kunnen mensen ook zelf bepalen waar ze gaan wonen en waar ze zorg willen ontvangen, thuis of in een instelling
- Revalidatiezorg gaat van de AWBZ naar de Zorgverzekeringswet (ZVW)
- De Zorgkantoren worden afgeschaft, waardoor er een bureaucratische tussenlaag verdwijn
- De uitvoering en bemiddeling gaan over naar de zorgverzekeraars. Maar de AWBZ blijft een volksverzekering
- Het bestuur en toezicht op zorginstellingen wordt verbeterd
- Het PGB wordt ingeperkt door strengere toegangseisen, maar het wordt wel een wettelijk recht en het wordt verhoogd met 5%
- Begeleiding gaat van de AWBZ naar de WMO
- Het zorgzwaartepakket wordt verhoogd. Hierdoor kunnen meer medewerkers worden aangetrokken om de gevraagde zorg goed uit te voeren
In Matteüs 22 vers 39 staat;
“U moet uw naaste liefhebben als uzelf...”
Amen!
Amen!
vrijdag 3 juni 2011
Welterusten Minister President!
Terwijl het land in rep en roer is vanwege een paar komkommers lijkt niemand te zien uit welke hoek het échte gevaar dreigt, namelijk de aardappel. Specifieker nog: een stel Haagse eigenheimers.
Het kabinet heeft de aanval geopend op de zwakkeren in de samenleving: mensen met een Persoons Gebonden Budget (PGB). Van de huidige 130.000 gebruikers van een PGB, gaat 90% zijn PGB kwijt raken. Maar ach, dat waren toch maar fraudeurs.
Het PGB is een zak geld waarvan chronisch zieken of mensen met een beperking, hun eigen zorg, begeleiding en hulpmiddelen kunnen inkopen. Hierdoor behoudt een patiënt zijn vrijheid, zelfstandigheid en privacy. Dat zou je toch moeten aanspreken als christen of liberaal.
Voorbeeld: iemand met een beperking heeft een baan en moet dagelijks op een bepaalde tijd op zijn werk zijn. Elke morgen wachten wanneer de dame van de thuiszorg tijd heeft voor jouw dagelijkse verzorging is dan geen optie. Met een PGB koop je dan zorg in die precies in jouw behoeften voorziet.
VVD en PVV hebben vrijheid hoog in het vaandel. Het CDA, het christelijk geweten van het kabinet heeft de naasten lief. Maar gedrieën zijn het de wolven in schaapskleren die de mensen die het al zo moeilijk hebben, nog verder de grond in trappen. En dit alles dankzij CDA staatssecretaris Veldhuizen van Zanten.
Deze week is blijkbaar de week van de criminelen: Mladic , Blatter en Rutte. Ieder afzonderlijk, een schurk in eigen métier.
“Minister President, slaap zacht”. (vrij vertaald naar Boudewijn de Groot)
Bron: bredavandaag.nl
donderdag 2 juni 2011
CDA: Beperking PGB pijnlijk, maar noodzakelijk
Het kabinet heeft de plannen gepresenteerd voor de toekomst van de langdurige zorg. Onderdeel van deze plannen is dat het recht op een persoonsgebonden budget zal worden beperkt. De afgelopen jaren zijn de PGB-uitgaven explosief gestegen, van 414 miljoen euro in 2002 naar 2,2 miljard euro in 2010. Inmiddels betaalt elke burger gemiddeld 3800 euro aan AWBZ-premie via hun loonstrookje. Een verdere stijging brengt de solidariteit tussen generaties in gevaar. Ingrijpen is dus noodzakelijk. Sabine Uitslag: We moeten terug naar waar de AWBZ oorspronkelijk voor bedoeld was, zodat de mensen die langdurige zorg nodig hebben dit houden. Maar tegelijkertijd begrijp ik heel goed dat de plannen rond het PGB voor veel mensen een hoop onzekerheid met zich meebrengen.’
De mensen die op dit moment recht hebben op verblijf in een zorginstelling, behouden hun recht op PGB. Voor deze groep zal het budget zelfs met 5% toenemen. De andere groep zal zorg in natura gaan ontvangen. Sabine Uitslag: ‘Het belangrijkste is dat mensen die nu een indicatie voor zorg hebben, deze indicatie (en dus hun recht op zorg) ook behouden. Alleen krijgen ze geen geldbedrag meer op hun rekening gestort, maar ontvangen ze zorg van een zorginstelling die ‘zorg op maat’ moet leveren.’ De wijziging zal voor de mensen die op dit moment een PGB ontvangen, maar geen verblijfsindicatie hebben, per 1 januari 2014 ingaan. Dat betekent dat er nog tijd is om voor deze groep een oplossing te vinden binnen de zorg in natura. Het CDA is blij dat de staatssecretaris hiermee aan de slag gaat en dat zij oog heeft voor de wijze waarop mensen het nu, afgestemd op hun persoonlijke situatie, goed en vaak goedkoop hebben geregeld.
De mensen die op dit moment recht hebben op verblijf in een zorginstelling, behouden hun recht op PGB. Voor deze groep zal het budget zelfs met 5% toenemen. De andere groep zal zorg in natura gaan ontvangen. Sabine Uitslag: ‘Het belangrijkste is dat mensen die nu een indicatie voor zorg hebben, deze indicatie (en dus hun recht op zorg) ook behouden. Alleen krijgen ze geen geldbedrag meer op hun rekening gestort, maar ontvangen ze zorg van een zorginstelling die ‘zorg op maat’ moet leveren.’ De wijziging zal voor de mensen die op dit moment een PGB ontvangen, maar geen verblijfsindicatie hebben, per 1 januari 2014 ingaan. Dat betekent dat er nog tijd is om voor deze groep een oplossing te vinden binnen de zorg in natura. Het CDA is blij dat de staatssecretaris hiermee aan de slag gaat en dat zij oog heeft voor de wijze waarop mensen het nu, afgestemd op hun persoonlijke situatie, goed en vaak goedkoop hebben geregeld.
Voor het CDA is het belangrijk dat de eigen regie van mensen behouden blijft. Sabine Uitslag: ‘We moeten ervoor zorgen dat de AWBZ-zorg, of het nu om PGB of zorg in natura gaat, ondersteunend is aan het dagelijks leven van de cliënt. De cliënt moet dus meer dan nu centraal komen te staan. Hier ligt een uitdaging voor de zorgverzekeraars, die vanaf 2013 de uitvoering van de AWBZ op zich gaan nemen. Zij zullen deze eigen regie voor de cliënt van de zorgaanbieders moeten bedingen. Ook zullen zij nieuwe zorgaanbieders de kans moeten geven om zorg te leveren via zorg in natura.’
Bron: cda.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)