Posts tonen met het label speciaal onderwijs. Alle posts tonen
Posts tonen met het label speciaal onderwijs. Alle posts tonen
dinsdag 14 februari 2012
tv uitzending 5 op 2 over gevaren passend onderwijs
Voorzitter AOB, een leerkracht s.o. met ruime ervaring, en een onderzoeksjournalist debatteren over de nadelige gevolgen van de bezuinigingen op passend onderwijs. Geschiedenis, gewoon of speciaal onderwijs en het gevaar van agressie. Ook een leerkracht die van speciaal naar regulier onderwijs is overgegaan en Anda, moeder van Niels en Balans-vrijwilligster, praten mee. Hoe is het als je kind overprikkeld raakt en hoe moet dat straks in een grote klas? De gevolgens zullen zowel voor de instromers van s.o. als de kinderen zonder diagnose gigantisch zijn klik hier
vrijdag 23 september 2011
Directeur cluster 3 school maakt zich grote zorgen
Directeur Reussing: Leerling van 16 tot 20 jaar tussen wal en schip
KwaliteitszorgPassend onderwijsPOVO
22 september 2011 - 14:22 | Directeur Aart Reussing van de christelijke Zonnebloemschool in Emmeloord maakt zich grote zorgen over het perspectief van zijn leerlingen tussen 16 en 20 jaar. De school biedt speciaal onderwijs aan zeer moeilijk lerende kinderen en kinderen met een meervoudige handicap (cluster 3). Met de invoering van Passend Onderwijs houdt de financiering met 16 jaar op. "Er is nog steeds niets geregeld voor deze categorie. Moeten we ze op straat zetten?"
klik hier
KwaliteitszorgPassend onderwijsPOVO
22 september 2011 - 14:22 | Directeur Aart Reussing van de christelijke Zonnebloemschool in Emmeloord maakt zich grote zorgen over het perspectief van zijn leerlingen tussen 16 en 20 jaar. De school biedt speciaal onderwijs aan zeer moeilijk lerende kinderen en kinderen met een meervoudige handicap (cluster 3). Met de invoering van Passend Onderwijs houdt de financiering met 16 jaar op. "Er is nog steeds niets geregeld voor deze categorie. Moeten we ze op straat zetten?"
klik hier
woensdag 24 augustus 2011
Levy deel 2 het kind van de rekening
Levy in de klas. Het kind van de rekening (deel 2)
Kinderen moeten naar een school om de hoek. Maar wie zijn eigenlijk die kids in het speciaal onderwijs? Levy gaat naar de Van Detschool (P.I. complexe psychiatrische problematiek) in Amsterdam Zuid.
De vader van Justin verteld. Toen Justin twee a drie jaar oud was kon je zien dat hij anders reageerde. Hij was wat apart, anders. De ouders proberen Justin zo veel mogelijk te leren, zodat hij toch een zelfstandig leven kan opbouwen. Ze hopen dat het speciaal onderwijs dat hem kan bijbrengen. Op het reguliere onderwijs kon Justin slecht tegen veranderingen. Dan trok hij zich terug op de w.c. soms wel een hele dag. Vader moest dan van zijn werk komen en nam Justin mee. De volgende dag ging hij dan wel weer maar bij een volgende verandering ging hij weer naar de w.c.
Justin zit nu op de Van Detschool in groep 8. Er zijn twee leerkrachten op een groep van 12. Ieder kind heeft een aparte werkplek. Kinderen vertellen dat zij op hun vorige reguliere school erg gepest zijn. Hier zijn meer kinderen met autisme, adhd etc. Een jongen denkt dat het komt omdat hij zoveel over trainen weet. Een andere jongen is op zijn oude school zes keer in elkaar geslagen. Hij werd van het klimrek afgegooid. Er zaten 20, 25 kinderen in een klas.
Juf Nicole geeft vanaf haar 19e les op de van Deth. Ze is al 34 jaar leerkracht. Het belangrijkste vindt zij heel, heel veel begrip. Bij elk kind kijken: wat zit erin, waarom doe je zo? Dan voelen kinderen zich veilig en begrepen.
Een jongen laat zijn autipas zien. Als er problemen zijn kan hij deze tonen. Er staat een korte uitleg over autisme en gedrag op de kaart.
Kinderen krijgen veel prikkels en kunnen slecht tegen haast en chaos verteld de directrice. Deze kinderen hebben een zwakke prikkelverwerking, en zij kunnen moeilijk omgaan met veranderingen, dat zijn hun beperkingen.
Er is tegenwoordig betere diagnostiek en daardoor meer etiketjes. Vroeger werd bizar gedrag meer geaccepteerd. Je kreeg een baantje bij je oom of harkte de plantsoenen aan. Er was een plek voor deze kinderen.
Tegenwoordig moeten kinderen presteren, hun diploma halen. Problemen nemen toe i.p.v. af.
Een jongen verteld over zijn ADHD medicatie. Voor de pil is hij soms wel soms niet veel drukker. Na de pil is hij veel rustiger, maar hij kan dan minder lachen. 8 van de 12 kinderen krijgen medicatie.
Levy vraagt zich af: als de maatschappij anders in elkaar zou steken, zijn dan ook minder pillen nodig? De directrice zegt dat dat best eens zou kunnen. Er worden veel eisen aan een kind gesteld. We verwachten dat het presteert. Met medicatie ben je daar beter toe in staat. Maar soms zijn de bijwerkingen heftig. Minder eetlust, en de emoties kunnen afvlakken. We streven naar de maakbare veranderbare mens maar of je daar ook blijer van wordt? De maatschappij zegt je mag zijn wie je bent maar we laten dat niet echt gebeuren.
De kinderen gaan met juf Nicole een dagje naar het strand. Levy vraagt zich af: er zijn nu al overvolle klassen en meer kinderen met leer/gedragsproblemen. Straks komen daar nog meer kinderen met nog meer zorgbehoefte bij. Lukt dat? Worden die kinderen daar wel gelukkig van?
Levy wil de kinderen een stukje laten spelen over hoe het was op de vorige school. Een de pester, een ander de gepeste, de leerkacht. Justin vindt het te moeilijk om na te spelen. Hij voelt zich er naar door, wordt er verdrietig van.
We krijgen de stille kamer te zien. Dit is een prikkelarme kamer waar een kind naar toe moet als het explodeert. De veiligheid van het kind en de omgeving komt dan in gevaar. Dat zijn de vreselijkste momenten aldus de directrice (die ook wel eens een kind in de houtgreep moest nemen)
Een jongen verteld dat hij altijd heel boos werd in de klas. Achteraf weet hij daar niet zoveel meer van, ook niet het waarom. Door deze school is hij bijna niet meer boos. Justin verteld dat kinderen op een reguliere school drukker, dommer (ze hebben immers leerproblemen) en agressiever worden. Vroeger was hij behoorlijk agressief. Hij heeft veel gevochten. Op de Van Det kan hij beter tegen pesten.
Hoe moet dat nou vraagt Levy aan Van Bijsterveldt, kinderen met leerproblemen naar een gewone school met minder geld? Er wordt 300 miljoen bezuinigd op passend onderwijs en de Rugzak verdwijnt. Tsja zegt Van Bijsterveldt. Bezuinigen is natuurlijk nooit leuk. Je haalt iets weg wat de mensen gewend zijn te krijgen. Het systeem verandert. Het Rugzakgeld gaat nu direct naar de scholen. Bezuinigen is gewoon lastig. Maar oplossingen zitten niet in meer geld maar in het anders organiseren. Ervoor zorgen met het geld dat je hebt minder omgaan. Het huidig systeem loopt uit de hand. Al 5 jaar failliet, het werkt niet en er zit geen rem op. We brengen het geld naar de scholen. De scholen zijn verantwoordelijk (zorgplicht). Ze moeten het binnen het budget doen. De rugzakjes zijn mogelijk te snel geindiceerd. Er zat geen rem op. Extra steun levert geld op voor de school.
Het hoofd van de reguliere school uit deel 1: het is schofferend! Laten we elk kind een rugzak geven want dan krijgt de school extra geld. Maar zo werkt het niet! Een rugzak wordt pas aangevraagd als school het echt niet meer weet met een kind. En al die ambtenarij. Het is een beroep er een aan te vragen!
Een juf reageert: in dit nieuwe systeem wordt niet gekeken vanuit de onderwijsbehoefte van een kind. Het kind wordt te weinig gezien. Er wordt alleen gekeken hoe regelen we het systeem zo goed mogelijk.
Levy besluit: Beschaving meet je af aan hoe we omgaan met de meest kwetsbaren in de samenleving. In deze veeleisende en drukke maatschappij vallen steeds meer kinderen buiten de boot. We doen niet alleen hen maar ook onszelf tekort als we hen aan hun lot over laten.
Kinderen moeten naar een school om de hoek. Maar wie zijn eigenlijk die kids in het speciaal onderwijs? Levy gaat naar de Van Detschool (P.I. complexe psychiatrische problematiek) in Amsterdam Zuid.
De vader van Justin verteld. Toen Justin twee a drie jaar oud was kon je zien dat hij anders reageerde. Hij was wat apart, anders. De ouders proberen Justin zo veel mogelijk te leren, zodat hij toch een zelfstandig leven kan opbouwen. Ze hopen dat het speciaal onderwijs dat hem kan bijbrengen. Op het reguliere onderwijs kon Justin slecht tegen veranderingen. Dan trok hij zich terug op de w.c. soms wel een hele dag. Vader moest dan van zijn werk komen en nam Justin mee. De volgende dag ging hij dan wel weer maar bij een volgende verandering ging hij weer naar de w.c.
Justin zit nu op de Van Detschool in groep 8. Er zijn twee leerkrachten op een groep van 12. Ieder kind heeft een aparte werkplek. Kinderen vertellen dat zij op hun vorige reguliere school erg gepest zijn. Hier zijn meer kinderen met autisme, adhd etc. Een jongen denkt dat het komt omdat hij zoveel over trainen weet. Een andere jongen is op zijn oude school zes keer in elkaar geslagen. Hij werd van het klimrek afgegooid. Er zaten 20, 25 kinderen in een klas.
Juf Nicole geeft vanaf haar 19e les op de van Deth. Ze is al 34 jaar leerkracht. Het belangrijkste vindt zij heel, heel veel begrip. Bij elk kind kijken: wat zit erin, waarom doe je zo? Dan voelen kinderen zich veilig en begrepen.
Een jongen laat zijn autipas zien. Als er problemen zijn kan hij deze tonen. Er staat een korte uitleg over autisme en gedrag op de kaart.
Kinderen krijgen veel prikkels en kunnen slecht tegen haast en chaos verteld de directrice. Deze kinderen hebben een zwakke prikkelverwerking, en zij kunnen moeilijk omgaan met veranderingen, dat zijn hun beperkingen.
Er is tegenwoordig betere diagnostiek en daardoor meer etiketjes. Vroeger werd bizar gedrag meer geaccepteerd. Je kreeg een baantje bij je oom of harkte de plantsoenen aan. Er was een plek voor deze kinderen.
Tegenwoordig moeten kinderen presteren, hun diploma halen. Problemen nemen toe i.p.v. af.
Een jongen verteld over zijn ADHD medicatie. Voor de pil is hij soms wel soms niet veel drukker. Na de pil is hij veel rustiger, maar hij kan dan minder lachen. 8 van de 12 kinderen krijgen medicatie.
Levy vraagt zich af: als de maatschappij anders in elkaar zou steken, zijn dan ook minder pillen nodig? De directrice zegt dat dat best eens zou kunnen. Er worden veel eisen aan een kind gesteld. We verwachten dat het presteert. Met medicatie ben je daar beter toe in staat. Maar soms zijn de bijwerkingen heftig. Minder eetlust, en de emoties kunnen afvlakken. We streven naar de maakbare veranderbare mens maar of je daar ook blijer van wordt? De maatschappij zegt je mag zijn wie je bent maar we laten dat niet echt gebeuren.
De kinderen gaan met juf Nicole een dagje naar het strand. Levy vraagt zich af: er zijn nu al overvolle klassen en meer kinderen met leer/gedragsproblemen. Straks komen daar nog meer kinderen met nog meer zorgbehoefte bij. Lukt dat? Worden die kinderen daar wel gelukkig van?
Levy wil de kinderen een stukje laten spelen over hoe het was op de vorige school. Een de pester, een ander de gepeste, de leerkacht. Justin vindt het te moeilijk om na te spelen. Hij voelt zich er naar door, wordt er verdrietig van.
We krijgen de stille kamer te zien. Dit is een prikkelarme kamer waar een kind naar toe moet als het explodeert. De veiligheid van het kind en de omgeving komt dan in gevaar. Dat zijn de vreselijkste momenten aldus de directrice (die ook wel eens een kind in de houtgreep moest nemen)
Een jongen verteld dat hij altijd heel boos werd in de klas. Achteraf weet hij daar niet zoveel meer van, ook niet het waarom. Door deze school is hij bijna niet meer boos. Justin verteld dat kinderen op een reguliere school drukker, dommer (ze hebben immers leerproblemen) en agressiever worden. Vroeger was hij behoorlijk agressief. Hij heeft veel gevochten. Op de Van Det kan hij beter tegen pesten.
Hoe moet dat nou vraagt Levy aan Van Bijsterveldt, kinderen met leerproblemen naar een gewone school met minder geld? Er wordt 300 miljoen bezuinigd op passend onderwijs en de Rugzak verdwijnt. Tsja zegt Van Bijsterveldt. Bezuinigen is natuurlijk nooit leuk. Je haalt iets weg wat de mensen gewend zijn te krijgen. Het systeem verandert. Het Rugzakgeld gaat nu direct naar de scholen. Bezuinigen is gewoon lastig. Maar oplossingen zitten niet in meer geld maar in het anders organiseren. Ervoor zorgen met het geld dat je hebt minder omgaan. Het huidig systeem loopt uit de hand. Al 5 jaar failliet, het werkt niet en er zit geen rem op. We brengen het geld naar de scholen. De scholen zijn verantwoordelijk (zorgplicht). Ze moeten het binnen het budget doen. De rugzakjes zijn mogelijk te snel geindiceerd. Er zat geen rem op. Extra steun levert geld op voor de school.
Het hoofd van de reguliere school uit deel 1: het is schofferend! Laten we elk kind een rugzak geven want dan krijgt de school extra geld. Maar zo werkt het niet! Een rugzak wordt pas aangevraagd als school het echt niet meer weet met een kind. En al die ambtenarij. Het is een beroep er een aan te vragen!
Een juf reageert: in dit nieuwe systeem wordt niet gekeken vanuit de onderwijsbehoefte van een kind. Het kind wordt te weinig gezien. Er wordt alleen gekeken hoe regelen we het systeem zo goed mogelijk.
Levy besluit: Beschaving meet je af aan hoe we omgaan met de meest kwetsbaren in de samenleving. In deze veeleisende en drukke maatschappij vallen steeds meer kinderen buiten de boot. We doen niet alleen hen maar ook onszelf tekort als we hen aan hun lot over laten.
maandag 20 juni 2011
zondag 19 juni 2011
zaterdag 18 juni 2011
Download "Hoop en Vrees"
De afgelopen weken is een groep ouders van onze school bezig geweest met het samenstellen van een boekje.
Deze 14 ouders hebben ieder een verhaal geschreven over hun kind. Daarbij laten ze zeer persoonlijke dingen zien, laten ze de strijd zien en vooral liefde, heel veel liefde voor hun kind.
Ze laten ook zien hoe ze de school voor hun kind ervaren, en wat ze verwachten wat er gebeurt als de bezuinigingen doorgaan.
Download het boekje door hier te klikken.
Deze 14 ouders hebben ieder een verhaal geschreven over hun kind. Daarbij laten ze zeer persoonlijke dingen zien, laten ze de strijd zien en vooral liefde, heel veel liefde voor hun kind.
Ze laten ook zien hoe ze de school voor hun kind ervaren, en wat ze verwachten wat er gebeurt als de bezuinigingen doorgaan.
Download het boekje door hier te klikken.
Bron: wijzijnverbijsterd.nl
Autistische kinderen lopen vast!
3000 autistische kinderen in Nederland zitten noodgedwongen thuis. Zij gaan niet naar school omdat er te weinig begeleiding is. De wachtlijsten voor speciaal onderwijs in ons land zijn lang maar ook deze onderwijsvorm is voor kinderen met autisme niet altijd de juiste oplossing. In Uitgesproken EO een reportage over het 'vastlopen' van autistische kinderen.
Autistische kinderen vallen vaak tussen wal en schip. Door hun stoornis kunnen velen de prikkels van het 'normale' schoolleven niet aan en hebben ze meer begeleiding nodig om op een gestructureerde manier onderwijs te krijgen. Ze voelen zich vaak niet begrepen door hun medescholieren of worden gepest. Toch zouden kinderen met autisme qua intelligentie vaak wel regulier onderwijs kunnen volgen.
Geen plek
Voor ouders is het steeds moeilijker om gepast onderwijs te vinden voor hun autistische kind. Scholen zijn huiverig om kinderen met autisme een plek te bieden. En voor speciaal onderwijs bestaan lange wachtlijsten.
Hopeloze zoektocht
In Uitgesproken EO een reportage over Daniël en Jan Willem. Beide hebben een autistische stoornis. Daniël zit in groep 8 van een school die speciaal onderwijs geeft. Hij wil dolgraag een 'normale' VMBO-opleiding volgen maar hij wordt niet toegelaten op een reguliere school. De 9-jarige Jan Willem zit al een half jaar thuis omdat hij gepest werd op school. Zijn moeder beschrijft de hopeloze zoektocht naar de juiste vorm van onderwijs voor haar zoon.
In de studio een interview met CDA-kamerlid Kathleen Ferrier over de geplande bezuinigingen en de gevolgen hiervan voor kinderen een stoornis zoals autisme.
vrijdag 17 juni 2011
Mevrouw Ferrier (CDA) verkoopt klinkklare nonsens
 |
Het luchtkasteel van mevrouw Ferrier |
Mevrouw Ferrier, Kamerlid van het CDA was zojuist in "Uitgesproken" van de EO.
De EO ken ik van goede opvoedprogramma's, zoals bijvoorbeeld 'Schatjes'. Met deskundigen die precies weten hoe het is om een kind met bijvoorbeeld autisme te hebben. Hulde aan dat team.
Dan 'Uitgesproken' van vanavond. Een paar van de 3000 kinderen met onder anderen autisme kwamen aan het woord.
Zij zaten al lang thuis. De directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) gaf aan dat het een nog veel groter drama wordt met afschaffen rugzakgeld en bezuinigen op "passend onderwijs".
Mevrouw Ferrier zou het wel even persoonlijk oplossen. Een zorgplicht.
Echter, scholen worden niet verplicht om kinderen aan te nemen. Samenwerkingsverbanden van diverse scholen moeten het onderling gaan regelen. Er zijn zeker scholen te vinden die naar eer en geweten werken, maar na bezuiniging bijna geen hulp meer kunnen inkopen. Ik heb al eerder gehoord van een paar witte scholen die geen kinderen met problemen aannemen, en iedereen die even 'anders' is doorsturen naar een school in een achterstandswijk. Niets mis met 'zwarte scholen' of kinderen die daar op zitten. Maar wel met scholen die iedereen die afwijkt wegsturen en met de eer van 'goede school' strijken. Daar kunnen ze binnen het samenwerkingsverband mee doorgaan. Een school met 'normale' kinderen was al samengevoegd met een reguliere school met 'andere' (allochtone, bijzondere) kinderen. En iedereen die niet 'doorsnee' is mag daar gaan zitten.
Ouders hebben in het nieuwe systeem al helemaal niets meer te kiezen. Noppes. Want dat wordt niet vastgelegd in de wet. Die witte ouders die bijvoorbeeld bij de media werken en hun kinderen op een spierwitte school plaatsen merken dan niet hoe oneerlijk het nieuwe systeem is en denken dat alles OK is.
De regering haalt 300 miljoen euro weg bij het speciaal onderwijs en bij begeleiding in het reguliere onderwijs. Zesduizend mensen met enorme kennis en ervaring moeten weg. Klassen speciaal onderwijs moeten groter. De mensen die ontslagen moeten worden doen precies wat mevrouw Ferrier veinst te willen: juist de sterke kanten van deze kinderen maximaal helpen ontwikkelen. Dat is een vak op zich en een kunst (zie twee afleveringen van mij geleden). Waarschijnlijker is het dus dat mevrouw Ferrier dat doel helemaal niet nastreeft.
Dit bezuinigen maakt het leven van duizenden kinderen kapot, u zou de reactie van de directeur van de NVA nog eens na moeten kijken via internet. Geen woord van gelogen.
Er is straks veel te weinig geld voor het lesgeven aan zorgleerlingen. Zesduizend mensen die dat nu nog doen of regelen moeten ontslagen worden. Mevrouw Ferrier weet het al bijna niet meer goed te praten, alleen dat er al een bepaald bedrag is. Ze kletst er overheen. Ze verzint dat de bureaucratie minder wordt, maar die wordt alleen groter. Er is na bezuiniging zeker minder geld voor begeleiding. Bovendien moeten de ervaren begeleiders die er zijn eerst ontslagen worden. Heel misschien heeft een reguliere school ze dan nog nodig, maar de samenwerkingsverbanden van scholen mogen straks iedereen inhuren die zij willen. En scholen mogen het algemeen belang gaan dienen met het geld dat voor zorgleerlingen bestemd is. En wat kiest menig samenwerkingsverband van scholen? Juist, wat goed is voor de meerderheid. Dus speeltoestellen, of nieuwe computers. Geen zorg, want daar maken hun scholen zich niet populair mee. Dat trekt alleen maar zorgleerlingen en daar zitten Henk en Ingrid echt niet op te wachten. Maar dat kletst mevrouw Ferrier weg voor de argeloze kijker.
De scholen durven nu met rugzakjes al geen bijzondere leerlingen meer aan. Straks helemaal niet meer.
Bovendien is het systeem van acceptatieplicht - met nog redelijke zeggenschap van ouders en zonder bezuiniging - door de vorige regering bedacht, en niet door deze regering. GEen hulde voor de nieuwe regering, maar zo presenteert mevrouw Ferrier het. Ze presenteert het zelfs alsof zij het bedacht heeft, en bijna een weldoener is. Terwijl ze heel veel deskundigheid op straat zet. Veel meer kinderen dan nu kunnen dan niet meer naar school!
Zelfs het adviesorgaan van de regering maakt zich ernstig zorgen over de uitvoering die er straks moet komen.
Mevrouw Ferrier heeft haar roeping gemist. Ze vertelt sprookjes en vervolgens gaat ze nog een stap verder: fantasie en werkelijkheid door elkaar halen. Ze had sprookjesschrijfster moeten worden.
De EO ken ik van goede opvoedprogramma's, zoals bijvoorbeeld 'Schatjes'. Met deskundigen die precies weten hoe het is om een kind met bijvoorbeeld autisme te hebben. Hulde aan dat team.
Dan 'Uitgesproken' van vanavond. Een paar van de 3000 kinderen met onder anderen autisme kwamen aan het woord.
Zij zaten al lang thuis. De directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA) gaf aan dat het een nog veel groter drama wordt met afschaffen rugzakgeld en bezuinigen op "passend onderwijs".
Mevrouw Ferrier zou het wel even persoonlijk oplossen. Een zorgplicht.
Echter, scholen worden niet verplicht om kinderen aan te nemen. Samenwerkingsverbanden van diverse scholen moeten het onderling gaan regelen. Er zijn zeker scholen te vinden die naar eer en geweten werken, maar na bezuiniging bijna geen hulp meer kunnen inkopen. Ik heb al eerder gehoord van een paar witte scholen die geen kinderen met problemen aannemen, en iedereen die even 'anders' is doorsturen naar een school in een achterstandswijk. Niets mis met 'zwarte scholen' of kinderen die daar op zitten. Maar wel met scholen die iedereen die afwijkt wegsturen en met de eer van 'goede school' strijken. Daar kunnen ze binnen het samenwerkingsverband mee doorgaan. Een school met 'normale' kinderen was al samengevoegd met een reguliere school met 'andere' (allochtone, bijzondere) kinderen. En iedereen die niet 'doorsnee' is mag daar gaan zitten.
Ouders hebben in het nieuwe systeem al helemaal niets meer te kiezen. Noppes. Want dat wordt niet vastgelegd in de wet. Die witte ouders die bijvoorbeeld bij de media werken en hun kinderen op een spierwitte school plaatsen merken dan niet hoe oneerlijk het nieuwe systeem is en denken dat alles OK is.
De regering haalt 300 miljoen euro weg bij het speciaal onderwijs en bij begeleiding in het reguliere onderwijs. Zesduizend mensen met enorme kennis en ervaring moeten weg. Klassen speciaal onderwijs moeten groter. De mensen die ontslagen moeten worden doen precies wat mevrouw Ferrier veinst te willen: juist de sterke kanten van deze kinderen maximaal helpen ontwikkelen. Dat is een vak op zich en een kunst (zie twee afleveringen van mij geleden). Waarschijnlijker is het dus dat mevrouw Ferrier dat doel helemaal niet nastreeft.
Dit bezuinigen maakt het leven van duizenden kinderen kapot, u zou de reactie van de directeur van de NVA nog eens na moeten kijken via internet. Geen woord van gelogen.
Er is straks veel te weinig geld voor het lesgeven aan zorgleerlingen. Zesduizend mensen die dat nu nog doen of regelen moeten ontslagen worden. Mevrouw Ferrier weet het al bijna niet meer goed te praten, alleen dat er al een bepaald bedrag is. Ze kletst er overheen. Ze verzint dat de bureaucratie minder wordt, maar die wordt alleen groter. Er is na bezuiniging zeker minder geld voor begeleiding. Bovendien moeten de ervaren begeleiders die er zijn eerst ontslagen worden. Heel misschien heeft een reguliere school ze dan nog nodig, maar de samenwerkingsverbanden van scholen mogen straks iedereen inhuren die zij willen. En scholen mogen het algemeen belang gaan dienen met het geld dat voor zorgleerlingen bestemd is. En wat kiest menig samenwerkingsverband van scholen? Juist, wat goed is voor de meerderheid. Dus speeltoestellen, of nieuwe computers. Geen zorg, want daar maken hun scholen zich niet populair mee. Dat trekt alleen maar zorgleerlingen en daar zitten Henk en Ingrid echt niet op te wachten. Maar dat kletst mevrouw Ferrier weg voor de argeloze kijker.
De scholen durven nu met rugzakjes al geen bijzondere leerlingen meer aan. Straks helemaal niet meer.
Bovendien is het systeem van acceptatieplicht - met nog redelijke zeggenschap van ouders en zonder bezuiniging - door de vorige regering bedacht, en niet door deze regering. GEen hulde voor de nieuwe regering, maar zo presenteert mevrouw Ferrier het. Ze presenteert het zelfs alsof zij het bedacht heeft, en bijna een weldoener is. Terwijl ze heel veel deskundigheid op straat zet. Veel meer kinderen dan nu kunnen dan niet meer naar school!
Zelfs het adviesorgaan van de regering maakt zich ernstig zorgen over de uitvoering die er straks moet komen.
Mevrouw Ferrier heeft haar roeping gemist. Ze vertelt sprookjes en vervolgens gaat ze nog een stap verder: fantasie en werkelijkheid door elkaar halen. Ze had sprookjesschrijfster moeten worden.
Door AnnaPO op vk.nl
woensdag 15 juni 2011
Bijeenkomst Passend Onderwijs
Wat zijn de laatste ontwikkelingen op het gebied van passend onderwijs? Wat voor gevolgen heeft dit voor uw kind? Hoe kunnen ouders invloed uitoefenen op de invulling van passend onderwijs in hun woonplaats? Deze en andere vragen komen aan bod op de bijeenkomst over passend onderwijs van het oudernetwerk onderwijs Amsterdam.
In het eerste gedeelte komt een forum van deskundigen aan het woord: medewerkers van samenwerkingsverbanden in Amsterdam, REC en het landelijk netwerk ouderinitiatieven. Uiteraard is er gelegenheid om vragen te stellen.
Het tweede gedeelte staat in het teken van uitwisseling door ouders onderling.
De bijeenkomst zal geleid en ondersteund worden door medewerkers van MEE Amstel en Zaan, Cliëntenbelang Amsterdam, en OCO (Onderwijs Consumenten Organisatie Amsterdam).
Wanneer
Datum: 22 juni 2011Tijd: 20.00-22.00 uur (met inloop vanaf 19.30 uur)
Waar
Wie
De bijeenkomst wordt georganiseerd voor ouders van kinderen met een beperking. Bent u directeur/docent van een school of anders werkzaam in/met het onderwijs, dan bent u van harte welkom als u een of twee ouders mee neemt naar de bijeenkomst. Aanmelden
U kunt zich aanmelden via het aanmeldformulier: http://www.onderwijsconsument.nl/aanmelding/. Meer weten?
Voor vragen kunt u contact opnemen met Malène Duijst van Cliëntenbelang Amsterdam
T 020 7525100
Abonneren op:
Posts (Atom)