Minister geeft ouders geen duidelijkheid over passend onderwijs

Het debat in de Tweede Kamer over de voortgang van passend onderwijs van dinsdag 29 juni leverde ouders geen duidelijkheid op over hun positie. De CG-Raad vindt dat de minister op dit punt in gebreke blijft. 

De Kamer deed herhaalde pogingen, maar minister Van Bijsterveldt wilde niet aangeven welke regelingen ze treft voor betrokkenheid en inspraak van ouders en het oplossen van geschillen tussen school en ouders. Hoewel de minister aangaf de positie van ouders duidelijk in het vizier te hebben, ontraadde ze alle moties die concrete oplossingen bieden.

Zo werd er een motie ingediend over het geven van instemmingsrecht aan ouders als hun kind elders wordt geplaatst. En er waren moties over het instellen van een geschillencommissie en het vastleggen van een minimum aan zorg op alle scholen. Geen van deze moties kregen dus steun van de minister.

Keuzevrijheid
De minister stuurt het wetsvoorstel passend onderwijs na de zomer naar de Kamer. CG-Raad wil, net als andere vertegenwoordigers van ouders, dat de keuzevrijheid en de inspraak van ouders hierin goed geregeld wordt. We hopen dat het in de wet niet blijft bij mooie woorden over ouders, maar dat de positie van ouders in passend onderwijs werkelijk wordt versterkt.

Lees meer op cg-raad.nl

Pijnlijk: scholen snijden in leraren

Bijna 90 procent van basisscholen en bijna 80 procent van middelbare scholen bezuinigt dit jaar al op leraren... Probleem voor Rutte die onderwijs onlangs nog 'absolute topprioriteit' noemde.

Bijna alle lagere en middelbare scholen bezuinigen dit jaar op docenten, zo meldt NRC Handelsblad. Dat blijkt uit een rapport dat adviesorganisatie voor het onderwijs CPS maandag publiceerde.

Uit het onderzoek van CPS blijkt dat bijna negentig procent van de basisscholen dit jaar sneed in het personeel en dat in het middelbare onderwijs acht op de tien scholen op docenten bezuinigden. Beide hadden overigens te kampen met een budget dat respectievelijk met tien en zestien procent minder was dan vorig jaar, zo meldt NRC Handelsblad. De krant noemt het korten op docenten "pijnlijk en problematisch" voor het kabinet, dat zich juist wil profileren als voorvechter van de leraar. Premier Rutte noemde het onderwijs onlangs nog een "absolute topprioriteit". Hij kon echter niet garanderen dat bezuinigingen de sector bespaard zouden blijven.

Trouw schrijft dat personeel niet het enige is waar scholen op korten. Ook het budget voor ict-apparatuur gaat omlaag. Verder bezuinigen veel scholen op ondersteunend personeel, nascholing en gaan ze minder besteden aan het onderhoud van gebouwen.

Het onderzoek werd uitgevoerd onder zo'n 1400 directeuren, bovenschoolse managers en teamleiders.

Lees meer bij NRC: Bezuinigingen op docent 'pijnlijk en problematisch voor kabinet'

Trouw: 'Scholen snijden in budget voor leraren'

Bron: www.joop.nl

Roep voor behoud conciërges op scholen

Minister Marja van Bijsterveldt (Onderwijs) onderkent het belang van conciërges op scholen en moet de voorgestelde bezuinigingen op de beroepsgroep herzien. Dat stelde PvdA -Kamerlid Metin Çelik donderdag tijdens een debat in de Tweede Kamer over veiligheid op scholen.

Volgens Çelik zijn conciërges van groot belang bij de veiligheid in en om scholen. "Ze zijn veelal de oren en ogen van de school die leerlingen door en door kennen”, zei hij. "Het zijn onmisbare posten die in stand moeten worden gehouden. Niet alleen in het voortgezet, maar zeker ook in primair onderwijs. Met de bezuinigingen geeft de minister een verkeerd signaal.”
 
Van Bijsterveldt gaat het budget voor conciërges structureel terugbrengen van 30 miljoen naar 19 miljoen euro per jaar. Volgens haar zal de voorgenomen bezuiniging van 11 miljoen euro op conciërges geen vat hebben op die beroepsgroep in het voortgezet onderwijs. Die worden namelijk betaald vanuit het budget van de instellingen zelf. In het basisonderwijs moeten de conciërges het door de korting het wel met veel minder geld moeten doen.

"Een slechte zaak”, aldus Çelik, die in zijn pleidooi onder meer kon rekenen op de steun van de SP. Het Kamerlid kent als voormalig politieagent de voordelen van een assertief beleid van conciërges op scholen. "Ik heb destijds regelmatig met conciërges te maken gehad”, stelde hij. "Niet alleen bewaken zij de orde op scholen. Ook constateren ze vaak als eerste pestgedrag onder leerlingen. Daar mag je gewoonweg niet op bezuinigen.”

Voor Çelik is het tevens niet aanvaardbaar dat er in de beroepsgroep mogelijk gedwongen ontslagen zullen vallen. "Gelet op zowel de veiligheid op scholen, maar ook op de onzekere situatie voor de conciërges zelf. De minister maakt het er met de voorgenomen bezuinigingen niet gemakkelijker op”, aldus het Kamerlid.

(Bron: De Stensor)

Dé brief...

Heel toevallig kwam ik dit artikel op AD.nl tegen:

Een Udense bezorger van TNT Post heeft zijn ontslag gekregen nadat bij hem thuis drie zakken met post werden aangetroffen. Alle post van de afgelopen drie zaterdagen werd door hem nooit bezorgd. Klachten uit de wijk leidden uiteindelijk naar de man.

TNT besloot de postbode te confronteren met de klachten en stuurde medewerkers bij hem langs. Die troffen de zakken post bij hem thuis aan. Een reden waarom hij de stukken niet rondbracht, heeft de postbesteller niet gegeven. TNT laat de poststukken alsnog bezorgen.

Het bericht is gedateerd op 19 mei, één week geleden dus. Natuurlijk moest ik gelijk aan dé belangrijke brief denken van Marja. Dé brief waar Balans al meer dan drie maanden op zit te wachten. Dé brief met dé antwoorden. Antwoorden aan honderden ouders.
Ja, hallo zullen jullie denken.  Het kantoor van Balans is gevestigd in Bilthoven en niet in Uden. Het ligt er niet eens in de buurt.  Dat weet ik, maar bij Marja weet je het natuurlijk maar nooit. Marja zit namelijk in een hele hectische periode.

En in een hectische periode vergeet je wel eens wat of maak je (nog wat) vaker vergissingen. Misschien heeft Marja de brief dus wel per ongeluk naar Uden gestuurd en zat dé brief in één van deze drie postzakken. Kan toch?

Misschien is het zo dat het poststuk dus alsnog bezorgd wordt. Dat zal Marja natuurlijk nooit toegeven, want dan zou ze laten merken dat ze niet alleen moeite heeft met rekenen, maar met heel veel meer dingen.

Het kan natuurlijk ook nog dat dé brief helemaal niet (op korte termijn) aan zal komen bij Balans.
Ja, maar ze heeft toch via het ministerie laten weten dat dé brief onderweg is? Dat klopt, maar Marja zegt wel vaker wat en nog vaker blijkt er achteraf helemaal niks van te kloppen.

Maar ook dit zal Marja natuurlijk nooit toegeven. Dan geeft ze de TNT de schuld of de postbode en is dé brief, dé brief met dé antwoorden, gewoon, door een onvolkomenheidje spoorloos verdwenen...

Balans krijgt post!

Bij Oudervereniging Balans liggen ze vanaf morgen voor de brievenbus…
Er wordt namelijk een belangrijke  brief  verwacht.
Een belangrijke brief? Jazeker. Het is dé brief waarin Marja van Bijsterveldt antwoord gaat geven op de brief die Balans naar de minister gestuurd heeft op 17 februari.
17 februari?  Dat is toch ruim drie maanden geleden?
Ook dat klopt. Dat Balans en honderden ouders zolang hebben moeten wachten, komt volgens het ministerie door alle hectiek.
Hectiek? Bedoelt het ministerie hiermee de onrust en de paniek die de minister zelf heeft veroorzaakt?

Wordt vervolgd!

Excellente scholen

Het kabinet zegt vaak dat de lat hoger moet in het onderwijs. Maar de zwakkere leerling mag niet worden vergeten.

Het kabinet Rutte meet zich graag een wat revolutionaire toon aan, als het kabinet dat ‘het land teruggeeft aan de hardwerkende Nederlander’ en afrekent met de erfenis van de jaren zestig en zeventig.

Die toon waart ook zeker door de actieplannen voor beter onderwijs die minister Van Bijsterveldt en staatssecretaris Zijlstra gisteren presenteerden. Woorden als ‘presteren’, ‘excellentie’ en ‘ambitie’ vallen bijna om de andere zin, evenals de frase ‘de lat moet hoger’. Het is duidelijk: dit kabinet wil breken met de gelijkheidsideologie die het Nederlandse onderwijs lange tijd zou hebben gekenmerkt.

In grote lijnen moet dit streven worden toegejuicht. Niet alleen zwakke leerlingen hebben recht op passend onderwijs, ook de betere leerlingen moeten worden uitgedaagd. Dat is niet alleen goed voor de economie, het is ook een kwestie van rechtvaardigheid.

Bij de uitwerking is echter enige voorzichtigheid geboden.
Scholen moeten zich ook bekommeren om zwakkere leerlingen of leerlingen die om allerlei redenen tijdelijk minder presteren.

Het recente echec in het hbo liet zien hoeveel schade kan worden aangericht als een sector zich richt op de doelen die de overheid stelt, in dit geval het aantrekken en laten afstuderen van zo veel mogelijk studenten. Zo schuilt er ook een gevaar in het aanwakkeren van de concurrentie tussen scholen, waarvan de beste zich met de titel ‘excellente school’ mogen tooien.

Aandacht voor de betere leerlingen is prima, maar scholen moeten zich ook bekommeren om zwakkere leerlingen of leerlingen die om allerlei redenen (puberteit, ouders in scheiding, psychische problemen, laatbloeiers) tijdelijk minder presteren. Nu al wordt erg snel tegen leerlingen gezegd dat ze beter kunnen ‘afstromen’ naar een lager niveau.

Een goed onderwijssysteem kijkt niet alleen naar cijfers en andere ‘opbrengsten’, maar ook naar de individuele leerling die op een zo hoog mogelijk niveau moet worden gebracht, ook als dat wat meer tijd kost.

Bron: vk.nl

Struisvogelpolitiek?

Onderstaande brief kregen wij anoniem binnen...

Gisteren had ik wat eerder vrij.  Tegen mij collega zei ik: “Dat is mooi, dan kan ik de stemming voor het aantal zetels in de eerste kamer volgen!’’

Mijn collega vroeg: ‘’ Volg jij dat altijd heel trouw?’’ Ze keek mij aan of ik iets smerigs had gezegd.
Ik vertelde haar dat ik dat belangrijk vind, omdat het aan de politiek ligt hoe de toekomst eruit gaat zien. (ook haar toekomst)
Bij een minderheid kunnen de bezuinigingen op het onderwijs misschien geschrapt worden. Dat zou toch mooi zijn?

Mijn collega heeft niet zoveel met passend onderwijs. “Er valt voor ons niet veel eer te behalen aan mensen die niet open staan of begrijpen waar de politiek mee bezig is.”

Vaak hoor ik van mensen uit mijn omgeving ook dat het belachelijk is dat ik mij zorgen maak om kinderen die passend onderwijs nodig hebben. Veel gehoorde antwoorden zijn: ‘’ Zal vast niet gaan gebeuren…’’  of ‘’Kunnen ze niet maken…’’  

Ze denken er niet bij na wat er gebeurd als er wél bezuinigd wordt. Het zal de minister van onderwijs namelijk een rotzorg zijn wat er met onze kinderen gebeurd.

Ook hoorde ik gisteren iemand zeggen dat leerlingen met een goed IQ wel aangepakt mochten worden. Hiermee bedoelde ze downsyndroomleerlingen met een normaal IQ en leerlingen die moeilijk opvoedbaar zijn. “Sommige kinderen met een goed IQ zitten op het speciaal onderwijs en dat is belachelijk.”

Nooit gweten dat kinderen met een IQ boven de 90 naar ZMLK, MLK en LOM scholen konden. Er is toch nog altijd een indicatie nodig voor de clusterscholen?

Die indicatie wordt toch pas gegeven na goed onderzocht te hebben in welke mate het kind belemmerd wordt in het volgen van onderwijs door eventuele beperkingen?

Ben ik nu niet goed voorgelicht of kletst deze mevrouw uit haar nek?

Kortom; één van ons is onwetend, maar wie?

Is het misschien een idee om politieklessen te gaan geven op scholen? Of om leerkrachten die nu een Master opleiding volgen een spoedcursus te laten volgen over passend onderwijs?

Duidelijk is in ieder geval wel dat er nog genoeg werk ligt in het voorlichten van mensen die niet weten waar zij over praten. Helaas zijn het nou juist die mensen, die van zichzelf vinden dat ze het beter weten. Mensen die niet open staan voor de mening van een ander. Mensen die geloven in dit kabinet.  Mensen die hun kop in het zand blijven steken.

 

Ik weet niet hoe wij deze mensen kunnen bereiken en ik hoop dat iemand hier het antwoord wel weet…

Epilepsie, och dat kan ook best op het reguliere onderwijs...

De twee, (ja, u leest het goed 2) epilepsiescholen die ons land rijk is dreigen te verzuipen als Minister van Bijsterveldt haar plannen doorzet.

De leerlingen (zo'n 700) dreigen de dupe te worden van de voorgenomen bezuinigingen in het onderwijs. Daarnaast geven deze twee scholen ook nog ambulante begeleiding aan scholen waar kinderen op zitten die wel epilepsie hebben, maar om wat voor reden dan ook op een andere school zitten.

Mocht je denken dat het allemaal wel meevalt met die epilepsie, dan heb je het mis. Iedereen kent het wel het stereotype epilepsieverhaal; schuimbekkende mensen die neerkwakken op de grond, gekke bewegingen maken en na een tijdje weer geheel gedesoriënteerd de wereld in staren.

Is dat de epilepsie die de meerderheid van alle kinderen heeft? Nee. Zitten alle kinderen met moeilijk of niet behandelbare epilepsie op één van de twee scholen voor epilepsie? Wederom is antwoord nee. Waarom niet, zul je denken. Stomweg omdat er maar twee van deze scholen in Nederland zijn en deze scholen voor ouders en kinderen veel te ver weg zijn.

Hebben niet meer kinderen met epilepsie de expertise nodig dan die op de twee epilepsie scholen voor handen is? Ja. Maar niet getreurd, ook deze kinderen worden snoeihard aangepakt, omdat ze vaak toch al op de één of andere manier in het speciaal onderwijs zitten of een rugzakje hebben voor de broodnodige ondersteuning.

Men weet weinig tot niets van epilepsie in het reguliere onderwijs (niet gek, ze hebben hun handen al vol aan een klas met 30 kinderen), maar ook op het speciaal onderwijs is epilepsie vaak niet zo bekend en wordt er niet mee omgesprongen op een manier zoals het eigenlijk zou moeten.

Neem nu mytylscholen. Scholen voor kinderen met een motorische beperking, handicap, het is maar hoe je het wil noemen. Tweederde (ja, 2/3) van deze kinderen hebben epilepsie. Dat komt vaak door hersenletsel waar de motorische beperking mee begon. Als kind met hersenletsel heb je heel veel kans om extra in de prijzen te vallen en er nog een kwaal bij te krijgen. Epilepsie is er daar één van.

Voor deze epilepsie krijgen ze medicatie die de broodnodige bijwerkingen hebben. Is dan de epilepsie onder controle? Ook daar moet ik je in teleurstellen; vaak niet. Natuurlijk zijn er kinderen die het prima doen met medicatie en alleen last hebben van de bijwerkingen (ach, dat verwaarlozen we gewoon even, van sociaal emotionele bijwerkingen, leerachterstanden en andere bijwerkingen die ik niet eens wil noemen, omdat het geen horror verhaal moet worden)

Dan heb je de kinderen nog die gewoon nooit helemaal epilepsievrij zijn. Nee, ze kwakken niet meer schuimbekkend op de grond, dankzij een hele rits medicatie, maar houden er vele kleine aanvalletjes per dag aan over. Elke dag tig keer er even niet bij zijn, even je hersens op slot, waardoor je de helft van de wereld niet meekrijgt en dus OOK niet het onderwijs. Deze kinderen konden voordat ze epilepsie kregen misschien wel havo of vwo gaan doen. Nu zitten ze op een niveau van een moeilijk lerend kind, stomweg omdat de helft van de dag aan hen voorbij trekt zonder dat ze het in de gaten hebben.

En dat, juist die scholen waar zo veel expertise is, waar zoveel te halen valt, ook voor andere scholen wil onze minister afschaffen. Weer een groep kinderen die geen enkele kans meer maken om iets van hun toekomstideeën te realiseren.

Marja, je wordt bedankt!

Anne Meren

Vision17...on a mission 4U

Goede initiatieven verdienen steun...

Vision17 is een vrijwillig initiatief van de Graafsche Sabine-Helena van der Pol. Met dit initiatief streeft zij in samenwerking met andere organisaties en gelijkgestemden naar het bewerkstelligen van een realistischer beeld van mensen met een "Anders werkende mind". Dit is de verzamelterm die zij geeft aan mensen met een "Label"...zoals o.a. ADHD, ADD, Hoogbegaafdheid, hoogsensiviteit en allerlei andere aanverwante labels. Sabine-Helena is ervaringsdeskundige en tevens het brein achter Vision17.

Er komen steeds meer wetenschappelijk onderbouwde gegevens dat bij mensen bij o.a. de bovengenoemde labels, er sprake is van hersenen die anders werken en juist daardoor verantwoordelijk zijn voor allerlei bijzondere talenten en gaven. Ten onrechte wordt er in de huidige maatschappij naar hen gekeken alsof zij 'stoornissen' zouden hebben. Sabine-Helena heeft hier een geheel eigen visie op waar steeds meer belangstelling voor is.
Op de website www.vision17.nl leest u daar alles over.

Deze belangstelling heeft er o.a. toe geleid dat zij met haar Vision17 mee mag doen aan het Positief Label Festival 25 juni in de waarmakerij in Nijmegen.
Zij zal daar een lezing houden en tevens speciaal voor deze gelegenheid een zelfgeschreven nr. gaan zingen over dit onderwerp.
Een echte uitdaging aangezien ze normaliter alleen Engelstalige muziek schrijft, maar voor deze gelegenheid vond ze toch dat de verstaanbaarheid voor iedereen, de prioriteit is. Sabine-Helena heeft zelf tevens ook een label, behalve ADD bleek op helaas pas latere leeftijd dat zij tevens Hoogsensitief/begaafd is.

Vision17 wil u van harte uitnodigen een kijkje op de website te nemen, waar tevens informatie over het Positief Label Festival te vinden is, waar iedereen met belangstelling gratis toegang heeft!

(Suzan zal op het zelfde festival, samen met Gera en Henriette, ook van de partij zijn en een workshop geven over ADHD in de klas)

“Gewoon een beetje harder aanpakken”

Onderstaande brief ontvingen wij anoniem en we plaatsen het maar al te graag...

“Het valt allemaal wel mee”, horen ouders zo vaak. Soms kunnen ze de omgeving even aanpassen voor het kind en ziet niemand er iets van. “Vroeger hadden kinderen dat soort dingen niet”, volgt dan meestal ook nog. “Voed hem nu eerst maar eens op”.”Het is alleen maar een hype”. Ouders moeten dat allemaal slikken, terwijl ze zo hun best doen.

Net als mijn ouders vroeger. Ik (nu 44) werd kort gehouden, mijn ouders bleven proberen mijn wil te breken. Dat was vroeger het advies van de hulpverlening. En ik probeerde nog wel tot het uiterste toe om lief te zijn. Het lukte nooit langer dan een uur, zodat ik op gegeven moment dacht dat ik door de duivel bezeten was. Werd ik gepest, dan moest ik weerbaarder worden. Anders was ik ‘niet gemotiveerd’. Het resultaat mocht er zijn, ik werd paranoïde en klapte buitenshuis volledig dicht. Ik durfde de straat niet meer op en niet meer naar school.

Wat deed mijn moeder haar best om van mij een normaal kind te maken. Er woeden altijd stormen in mijn hoofd, elke aanraking voelt als een stroomstoot. Elk geluid is als een bom die ontploft. Het gevolg daarvan was dat ik thuis helemaal doorsloeg. Letterlijk en figuurlijk. Ik werd woedend omdat ik altijd degene was die alles de hele dag verkeerd deed, en omdat de anderen allemaal zo lief waren. Ik kon er niet meer tegen en daardoor werd ik zeer agressief. En uit huis geplaatst.

Ouders die zo hun best doen krijgen nu te horen dat ze dan maar de ouderwetse aanpak moeten proberen. Ik hoop dat ik hen kan steunen met mijn bewijs dat dat juist averechts werkt!

Nu mjn moeder een gehoorapparaat heeft weet ze precies wat ik vroeger hoorde. In het begin stond het apparaat nog niet goed afgesteld en klonk alles veel te veel door, het galmt dan na in je hoofd. Zo werkt mijn gehoor van nature al.

Het is voor mij net zo moeilijk om me rustig te gedragen als dat het voor ‘gewone’ mensen is als zij een aantal borrels op hebben.

Met mij is het in latere jaren goed gekomen, ik leerde sociale vaardigheden aan die in de loop der tijden ook nog natuurlijk overkwamen. Hier moet je bij het autisme spectrum wel zeer mee oppassen, want jongeren gaan dat soort dingen al gauw geforceerd toepassen. Hierdoor neemt het pesten alleen maar toe. Bovendien is er het gevaar dat een jongere zich dan ook nog tekort voelt schieten voor volwassenen, en niet alleen voor leeftijdsgenoten. Het gevoel ontstaat dan dat je het pesten verdient, immers, het ligt aan jou als je niet weerbaar bent. Dat kan er toe leiden dat je niet meer wilt leven.

Het klopt dus als je als ouder je kind wilt beschermen tegen pesten. Hoe kan een kind zich er tegen verweren als hij grappen op zijn vroegst na 20 of 30 seconden door heeft?

Vandaag de dag heb ik niet zo veel problemen, al zit ik in de overgang. Ik ben nog gevoeliger dan anders, en word nog meer dan vroeger overspoeld door allerlei emoties. Ik word omgeven door emotionele tornado’s, waardoor ik alle kanten opgezwiept word. Ik voel me een stuiterbal, al is mijn uiterlijke gedrag met uiterste inspanning vrij normaal – ik wil de ander niet tot last zijn. Ik heb vaak absolute stilte nodig om me overeind te houden. Gezelschap kan ik niet langer dan drie uur volhouden. Als ik een avond bij iemand langs ben geweest voel ik me alsof ik drie weken met de ander met vakantie ben geweest.

Wat ik zou willen is dat mensen die geen begrip hebben voor kinderen in mijn situatie dit stukje lezen. En dat zij begrip hebben voor tieners met autisme en/of ADHD, zij hebben even grote hormoonschommelingen als ik. Voor mij is het eenvoudiger dan voor jonge mensen of kinderen om me aan te passen. Ik heb ervaring met alle valkuilen waar ik in kan vallen. En ik hoef niet de hele dag in een overvolle klas te zitten, ik werk thuis. Als ik een kwartier per dag met iemand gesproken heb is dat voldoende. Dat is voor mij even intensief als dat het voor een ander is om een paar uur bij iemand langs te gaan.

Een vrouw met licht autisme en ADHD-trekjes

Om het voor iedereen duidelijker te maken...

Passend onderwijs; wat is dat nu eigenlijk? Ik hoor steeds meer in mijn omgeving dat mensen met kinderen op het gewone reguliere onderwijs denken dat ze hier niets mee van doen hebben. Sterker nog, het gaat niet om hun kind! Daar gaat het dus al mis. Hoezeer ik ook probeer om mensen duidelijk te maken dat als we het over passend onderwijs hebben, we alle kinderen die onderwijs ‘genieten’ bedoelen wuiven de mensen die de materie niet kennen het weg. Dit gaat niet over mijn kind. Dit gaat over al die kinderen die iets mankeren. Ai, foutje!

Zelfs sommige leerkrachten in het reguliere onderwijs schijnen niet te snappen wat er staat te gebeuren als Minister Van Bijsterveldt haar onzalige plan doorzet. Ik zal het nog een keer proberen duidelijk op een rij te zetten, voor iedereen, voor elk kind, voor iedere leerkracht en niet te vergeten voor iedere ouder met kinderen die onderwijs volgen, regulier, speciaal, met of zonder rugzak.

`Onze` minister wil het onderwijs op de schop nemen; iedereen moet met elkaar in een klas kunnen en bij elkaar op een school. Of je nu nergens last hebt, ingegroeide teennagels hebt, doof bent, AD(H)D hebt, wat trager bent dan je leeftijdsgenoten, een vorm van autisme hebt, een lichamelijke handicap hebt, blind bent, je niet uit je woorden kunt komen, je hoogbegaafd ben, epilepsie hebt, of meerdere vormen van dit alles door elkaar hebt of zeer moeilijk opvoedbaar bent. Noem maar iets, verzin alles erbij wat ik hier niet neer zet, (anders wordt het zo lang) al onze kinderen kunnen makkelijk bij elkaar in de klas en bij elkaar op school. De grote vraag is; klopt dat wel?

Het huidige onderwijs kampt nu al met een probleem; de klassen zijn te groot (boven de 30 leerlingen is meer gewoonte dan uitzondering), de leerkrachten komen nu al niet toe aan hun eigenlijke taak; onderwijzen in de meest simpele zin van het woord. De meeste kinderen/jongeren hebben hier weinig last van, hoewel ook hun stem niet gehoord wordt. Alleen de meest stabiele leerling komt nog daar waar hij hoort, de rest komt onder de druk van te weinig onderwijs niet op het niveau terecht waar het eigenlijk wel zou kunnen zitten. Kunnen daar de onderwijzenden iets aan doen?  Nee, naar mijn inziens niet; hoe kun je dat voor elkaar krijgen met 30 leerlingen die eigenlijk allemaal iets anders van je vragen?  Kinderen/jongeren zijn namelijk net mensen; van alle smaken wat en allemaal hun eigen persoonlijkheid. Gooi daar nog wat leerlingen met een rugzak (kinderen die om wat voor reden dan ook op een reguliere school zitten maar met wat extra begeleiding het net redden) bij en je hebt een doodnormale doorsnee klas in het reguliere onderwijs.

Wat is het plan nu? We gaan ALLE kinderen bij elkaar zetten, ook de kinderen die nu op het speciaal onderwijs zitten (en dat is niet omdat ze verkouden zijn, maar vanwege vastgestelde onderzochte problemen die het regulier onderwijs niet aankan (dat zeggen ze zelf gelukkig ook). Teken zelf het plaatje maar even uit. In de klas van 30 leerlingen komen nu ook nog kinderen/jongeren die vroeger op het speciaal onderwijs zaten omdat ze dat nodig hadden en nog steeds hebben, maar daar heeft onze minister geen oog voor. Mocht je denken dat er dan een bak aan expertise bij komt in het reguliere onderwijs; vergeet het maar; daar bezuinigt deze minister juist op, ze gooit het allemaal overboord. Het ei wat al jaren is uitgevonden wordt weggekieperd en de leerkrachten zullen het in hun eentje moeten rooien. Natuurlijk belooft de minister dat de leerkrachten bijgeschoold zullen worden maar hé, waren die mensen die het al jaren wisten nu net niet buiten gekieperd? En belangrijker; hebben de leerkrachten daar nog wel tijd voor? Nee. Natuurlijk niet, ze rennen na twee dagen heel hard weg (geef ze ongelijk), omdat ze helemaal geen weet hebben wat ze met de zorgleerlingen aanmoeten. Ken jij alle aandoeningen/syndromen/stoornissen en kun je daarmee omgaan in een klas van 30 leerlingen? Geef je dan snel op voor een baan in het onderwijs, ze kunnen je goed gaan gebruiken. Oh ja, tussendoor moet je OOK nog even een luier verschonen, een kind optillen, gebarentaal leren, zeer veel geduld hebben en vooral niet denken dat je aan massaal onderwijzen toekomt; ik bedoel, ze hebben namelijk allemaal iets anders nodig, van scheerschuim (voor de zeer laag verstandelijke leerling, die alleen motorisch iets kan met hulp), de ADHD leerling die rust nodig heeft, de motorisch gehandicapte leerling die met alles geholpen met worden, de epilepsie leerling die een insult doormaakt en ga zo maar even door. Oh ja, dan heb je ook nog de leerling die 'niets' mankeert, euh, tja, daar kom je vandaag dan net even niet aan toe.

Dus, ouders die denken dat hun kind zonder 'iets' het geweldig goed gaan doen als dit plan doorgaat, bedenk nog eens hoe jouw klas van jouw kind er uit gaat zien. Dit wordt het nieuwe 'passende onderwijs'; ook voor jouw kind.

Ouders van kinderen die iets hebben weten het allang, dit gaat nooit goedkomen en er zullen vele kinderen aan tenonder gaan, ja veel kinderen met een zorgbehoefte maar ook de kinderen zonder zorgbehoefte!

Volg dus allemaal deze site en wees verstandig, zeg nee tegen dit onzalige, onwetende, kapotmakende plan! Voor elk kind!

Anne Meren

Onderzoek naar de positie van ouders in het onderwijs

De Ombudsman doet onderzoek naar de positie van ouders in het onderwijs. Zij nodigen ouders van kinderen die extra hulp nodig hebben op scholen in het basis- of voortgezet onderwijs van harte uit om deel te nemen aan onze enquête. Het doel is te inventariseren wat ouders ervaren in de communicatie met de school en/of leraar, wanneer het gaat om een kind dat extra hulp nodig heeft. Wat zijn uw verwachtingen? Wat is uw beleving ten opzichte van de school?


De enquête is onderverdeeld in drie delen

- Het eerste deel gaat over uw ervaringen in de communicatie met school. Welke positieve of negatieve ervaringen heeft u?
- Het tweede deel bevat vragen over de klachtenafhandeling. Heeft u hier ervaringen mee en waren die positief of negatief?
- Het derde deel geeft uitleg over de nieuwe plannen van Passend Onderwijs en bevat vragen over de positie van ouders hierin.

Het gebed van de scholier

Leg me jouw kennis niet op.
Ik wil het onbekende onderzoeken
en zelf mijn ontdekkingen doen.
Laat wat bekend is mij bevrijden, niet gevangen zetten.

De wereld van jouw waarheid kan mijn beperking zijn;
in jouw wijsheid kun je mij ontkennen.
Geef me geen instructies, laten we de weg samen afleggen.
Laat mijn rijkdom beginnen waar aan de jouwe een eind komt.

Laat mij zien, zodat ik kan staan
op jouw schouders.
Laat jezelf zien, dan kan ik
anders zijn.

Jij zegt dat elk menselijk wezen
kan liefhebben en scheppen.
Dus ik begrijp hoe bang je wordt
als ik je vraag naar die uitspraak te leven.

Je zult niet ontdekken wie ik ben
door naar jezelf te luisteren.
Geef me geen instructies; laat me begaan.
Als ik op jou lijk, heb je gefaald

Umberto Maturara

Blog van Maaike: Wajong

Wajong

In overleg met Maaike mogen we haar blog hier plaatsen...

Hoi, ik ben Maaike. Ik ben 19 jaar. Ik zit in een WaJong uitkering. Ook woon ik op een begeleid wonen traject. Het enige diploma wat ik ooit heb weten te behalen is een vmbo-tl. Daarna ben ik op 3 scholen en in 2 banen compleet vastgelopen.
Zo, nu ik de slechtste indruk die ik kan maken heb gemaakt kan ik rustig verdergaan. Alle potentiële werkgevers zijn na het bovenstaande afgehaakt, alle mensen op wie ik een goede indruk heb gemaakt zullen nu hun hele beeld onbewust aanpassen. Zolang je begint met je slechtste eigenschappen te benoemen kan het alleen maar beter worden.

Voor de mensen die het wat uitmaakt, ik heb ooit op een reguliere school gezeten, waar ik gewoon vwo deed. Ik heb op de basisschool groep 4 overgeslagen en ik denk eraan om te kijken of ik de test doorkom die nodig is om lid te worden van Mensa. Verder heb ik een gelukkig, redelijk normaal leven op het moment; dat is wel anders geweest. Het is dus niet dat ik een of andere randdebiel ben, ik kan heus wel wat. Er zijn ook een hoop dingen die ik niet kan, of waar ik moeite mee heb. Geestdodend werk bijvoorbeeld, of werken met mensen.
Wat is het een rare discussie die tegenwoordig gaande is, dat uitkeringen niet nodig zijn en iedereen wel iets van werk kan doen. Dit mag kloppen in de ideale wereld. Helaas is deze wereld dat niet. Wat ik al zei, ik kan vast en zeker wel werken. Het liefst niet met mensen, daar raak ik van uitgeput, dat sloopt me volledig en ik kan nu eenmaal niet goed met mensen omgaan. Ook liever niet iets wat geestdodend werkt. Daar ga ik slordig in worden, dan ga ik de uitdaging missen die ik zo hard nodig heb. Als ik mijn dag-en-nachtritme zo bekijk is het me nog nooit gelukt om voor langere tijd vroeg op te staan, zelfs op de basisschool was elke ochtend een oorlog en was ik minstens een week per maand ziek van de stress die de sociale omgeving en het ritme meebrachten. Dus dat, hoe graag ik het zou willen, is momenteel onmogelijk voor mij.
Mag ik omdat ik in een uitkering zit en omdat ik geen goed diploma heb dan geen eisen hebben? Het lijkt me redelijk normaal dat, als je iets niet kan, je het niet gaat doen. Of wordt de volgende stap van mensen in een rolstoel verwachten dat ze in de bouw gaan werken en steigers opklimmen? Dat het onvermogen van vele Wajongers niet zo zichtbaar is als dat van iemand in een rolstoel betekend niet dat het minder echt is.
Ik zie mezelf al helemaal ergens solliciteren. Voor een middag- of avondbaan, waar ik niet met mensen werk en ook echt iets kan leren. Hoe zou ik ooit moeten vertellen dat ik in een Wajong zit, wat en mijn onvermogens zijn? Als ik al ooit op een gesprek wordt uitgenodigd, na het zien van een cv met talloze gaten. Een halfjaar dit, een halfjaar dat, een jaar niks. Het is bijna een lachwekkend idee, solliciteren. Alsof iemand mij ooit met mijn verhalen en verleden gaat aannemen.
Wisten jullie dat ze zelfs bij vele vrijwilligersbanen die niet geestdodend zijn al hoge eisen weten te stellen? Ik kwam ze tegen waar je een hbo-diploma voor moest hebben!

School. Dat is ook zo’n leuke. School heeft alles waar ik niet mee kan omgaan. School heeft mensen, die verwachten dat je sociaal bent, anders ben je het mikpunt van iedereen. School heeft vroege uren, waarin ik mijn ogen niet weet open te houden. School heeft groepsopdrachten, die meestal eindigen in de leraar die mij bij een groepje erbij moet duwen. School heeft onduidelijkheden waar ik alleen maar van in paniek raak. School heeft autoriteiten, mensen die mij vertellen hoe ik iets moet doen, wat mij alleen maar kwaad maakt. Ja, ik wil graag leren, maar alles wat erbij komt zou ik niet willen zien. Voortgezet onderwijs voor volwassenen is onbetaalbaar, die berekening heb ik ook geprobeerd te maken. Nee, ik heb het geprobeerd, meerdere malen. Ik liep al die keren helemaal vast.

Zullen we een afspraak maken? Jullie mogen zeuren over profiterende Wajongers die wel kunnen werken maar het niet doen zodra jullie mij helpen aan een passende baan of opleiding, waar ik niet helemaal op vast ga lopen en die ik kan betalen. Tot dan wil ik er geen woord over horen.