Job Cohen als journalist

Gezien: Een Vandaag

In Een Vandaag gaan fractievoorzitters in de huid kruipen van Een Vandaag Reporters.

Job Cohen mocht de aftrap doen. Hij koos als onderwerp het PGB. Hann van Schendel maakte goed duidelijk wat het voor haar persoonlijk zou betekenen als het PGB wegvalt.

Zij heeft een spierziekte en heeft een aangepaste rolstoel. Zij zegt dat ze nu in staat is haar leven te leiden zoals zij dat wil.

Zij krijgt zorg op maat. Zij werkt als loopbaancoach en reist daarvoor naar verschillende locaties in het land. Zij krijgt op de diverse locaties PGB zorg o.a. toiletondersteuning. Omdat Hann niet 24 uur per dag toezicht nodig heeft raakt zij haar PGB straks kwijt.

Teruggeblikt wordt op de demonstratie op het Plein tegen de afschaffing van het PGB waar een indringende oproep gedaan werd: "laat het PGB bij de mensen!"

Hann is niet bang dat ze het recht op zorg verliest maar wel voor het feit dat zij straks niet meer haar eigen regie kan voeren. De zorg sluit niet meer aan op mijn leven maar de zorg neemt mijn leven over, licht zij toe. Je moet je leven gaan aanpassen op zorgmomenten.

Maarten Straus van EVEAN, thuiszorgorganisatie Amsterdam 600 cliënten, zegt dat met het vervallen van het PGB de eigen regie en de kwaliteit onder druk komen te staan.

Als er diverse vaste zorgmomenten zijn voor een cliënt als Hann van Schendel dan zegt EVEAN deze zorg te kunnen leveren. Maar als het geen vaste zorgmomenten zijn wordt het een probleem.

Een zo'n cliënt zou nog kunnen maar heb je tien cliënten als Hann van Schendel dan lukt dat niet. Er moeten duidelijke afspraken over tijdstippen gemaakt worden.

Vervolgens een interview met Eric v.d. Burg Wethouder Zorg Gemeente Amsterdam (VVD).

Dat er wat met het PGB moet gebeuren staat volgens hem buiten kijf. Mensen worden tegenwoordig betaald voor zorg die zij vroeger vrijwillig deden en veel geld komt niet op de juiste plek terecht. Maar wat er nu gaande is een kaalslag. Mensen raken de regie over de eigen zorg volledig kwijt.

Het PGB betekent keuzevrijheid. Er wordt te fors in gesneden. Hann van Schendel is bang premier Rutte erg ongelijk krijgt in zijn belofte dat deze maatregel een kwaliteitsimpuls zou zijn.

Conclusie Cohen: het afschaffen van het PGB heeft grote consequenties. Het is ingrijpend voor zowel het gezinsleven als het werk van Hann. De thuiszorg gaat dit niet oplossen en het lijkt geen kwaliteitsimpuls!

Miek

Job Cohen over het PGB

Vandaag om 18.15 op Een Vandaag, Job Cohen over het PGB!
http://www.eenvandaag.nl/politiek/38242/zomerstages_job_cohen

Cohen: niet eerder zo'n clash met gemeenten

Het is niet eerder voorgekomen dat het kabinet zo in botsing is gekomen met gemeenten. "Niet met één gemeente, maar met de grote meerderheid”, aldus PvdA-leider Job Cohen woensdag in Ulft, waar een meerderheid van de gemeenten een deel van het bestuursakkoord met het kabinet afwees.

Cohen vindt dat de gemeenten een heel belangrijk signaal hebben afgegeven. Hij vindt het "onverantwoord dat het kabinet de uitgestoken hand om verder te praten niet aanpakt”.

Volgens Cohen is er nu niet alleen een 'clash' met lokale bestuurders van oppositiepartijen, maar ook met die van CDA en VVD. "Het kan gewoon echt niet, dat zeggen gemeenten.”

Bron: telegraaf.nl 

Liever Batavia dan geraniums

Deze gastcolumn van Job Cohen is te lezen op nu.nl

Vorige week was ik bij de werf “Batavia” in Lelystad. Prachtige werf, waar het herbouwde VOC -schip van die naam in onderhoud is. Op het dek van dat schip stond een jongen te schrobben en hij had er lol in.

Op deze werf worden jongeren opgeleid voor vakmanschap, lassen, smeden, timmeren. Jongeren mét en jongeren zónder een arbeidshandicap, beiden krijgen hier de kans een vak te leren om mee aan het werk te gaan.

Op zo’n moment besef je welk verschil de politiek kan maken in het leven van mensen. In dit geval van tienduizenden mensen die dagelijks naar hun werk gaan, iets nuttigs doen, met collega’s samenwerken en hier hun voldoening en zelfbevestiging uit halen.

Op de Bataviawerf, in de catering, bij de plaatselijke supermarkt. Tienduizenden mensen die zonder hulp en begeleiding niet meer dagelijks naar hun werk kunnen, maar thuis komen te zitten. Omdat zij de pech hebben van jongs af aan een beperking te hebben waarmee zij zelfstandig weinig kans maken op gewoon werk.

Kabinetsvoorstellen

Vandaag spreekt de Tweede Kamer over de kabinetsvoorstellen voor deze mensen met een beperking. Het is een van de grootste plannen van dit kabinet als je kijkt naar de besparingen die ermee gehaald moeten worden – een kleine 2 miljard - en naar het effect dat het op veel mensen zal hebben: minder mensen aan het werk én minder uitkeringen.

Veel arbeidsgehandicapten zullen hun Wajong -uitkering verliezen. Als zij thuis wonen krijgen zij helemaal niks meer, ook geen bijstand. Dat zou geen ramp zijn als zij daarvoor in de plaats een baan krijgen tegen een fatsoenlijk loon.

Animo

Maar dat zit er niet in, want er komt ook veel minder geld voor begeleiding door jobcoaches en al helemaal geen geld meer voor loonkostensubsidies. Veel werkgevers zitten al niet te springen om deze mensen, maar zonder begeleiding zal de animo nog verder afnemen.

Zo gaat het helemaal de verkeerde kant op. Méér mensen met een arbeidshandicap aan het werk, dat is wat wij allemaal willen. Maar dat gaat niet vanzelf. Op dit moment worden bij verschillende sociale werkbedrijven de huidige werknemers al bedreigd met ontslag. Deze bedrijven in de sociale werkvoorziening, waar mensen in een beschermde omgeving werken, moeten overeind blijven. Daarnaast zouden zoveel mogelijk mensen met een beperking bij gewone werkgevers aan de slag moeten.

Verantwoordelijkheid

De overheid – straks de gemeente, en dat is prima – moet daarbij voor begeleiding zorgen. Helaas krijgen zij hiervoor niet de middelen. En werkgevers nemen niet allemaal de verantwoordelijkheid om mensen met een beperking werk te geven, zelfs niet als begeleiding beschikbaar is.

Het is tijd voor een doorbraak. Die doorbraak halen we alleen als werkgevers wel hun verantwoordelijkheid nemen. Dat kan ten eerste door werkgevers zoveel mogelijk het papierwerk uit handen te nemen. Daarnaast gaan voor werkgevers ook plichten gelden door het instellen van een quotum waarbij middelgrote en grote bedrijven een bepaald aantal arbeidsgehandicapten in dienst moeten nemen.

Rekensommetje

Ook met dit voorstel is het mogelijk te besparen, maar geen kleine 2 miljard. Het gaat hier evenwel niet om een koud rekensommetje. Het gaat over mensen die de pech hebben bij geboorte of op jonge leeftijd een arbeidshandicap op te lopen.

Het gaat over de fundamentele vraag of wij als samenleving ook hen kansen op fatsoenlijk werk bieden, of we - ook als het ons iets kost – bereid zijn die verantwoordelijkheid te nemen. Ik vind dat wij dat moeten doen: liever met extra kosten mensen aan het werk dan achter de geraniums.