psychiatrische patienten worden gemarginaliseerd interview v.d. Gaag VN

http://www.vn.nl/Archief/Samenleving/Artikel-Samenleving/Psychiatrische-patienten-worden-gemarginaliseerd.htm

Al een oudje maar nog steeds actueel! Van der Gaag over hoe mensen met een psychiatrische stoornis worden gediscrimineerd, als je het vergelijkt met somatische problematiek. En over de transitie Jeugdzorg en de noodzaak juist een psychiater aan de poort te hebben. Waarom een diagnose autisme en adhd vaker wordt gesteld. En nog veel meer...en alles in duidelijke heldere bewoordingen. Aanrader!

nu 1000en kinderen met psychische problemen de dupe worden is het stil

Dit is de kop van een heel goed artikel uit de pen van Milou van Hintum in de Volkskrant. Hoe moet het straks als ouders van kinderen met psychische problemen bij de gemeente moeten aankloppen voor hulp? Teken vandaag nog de petite tegen de transitie. Ook psychiaters maken zich ernstige zorgen. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6177/Malou-van-Hintum/article/detail/3431042/2013/04/24/Nu-duizenden-kinderen-met-psychische-problemen-de-dupe-worden-is-het-stil.dhtml#.UXeo2y3VbOc.facebook

etikettengekte volgens Zembla en ernstige gevolgen

Wat is dat voor rare uitzending? vraagt zoon zich af. Hij leest een stukje voor uit onze Vara-gids over de aankomende uitzending van Zembla. Iets over op drift geraakte psychiaters met labelingsdrang. Zoon heeft diagnose autisme in combinatie met een licht verstandelijke beperking, wat geenszins betekent dat meneer op zijn achterhoofd is gevallen overigens. Hij snapt de diagnose autisme en herkent zich daarin. Hij weet gaandeweg was moeilijk voor hem is maar ook de dingen waar hij handig gebruik van kan maken. Hij kan bijv. heel goed observeren heeft oog voor detail en dat is in zijn beroep waar hij voor leert Beveiliger best een handige eigenschap. Zoon doet niet moeilijk over zijn diagnose maar is er wel boos over dat anderen dat kennelijk wel doen. Een diagnose, stelt zoon, wil helemaal niet zeggen dat je een slechte toekomst zult hebben. Waar maken mensen zich druk om, ook als je wat extra begeleiding nodig hebt kun je komen waar je wezen wilt. Dit hebben we hem ook altijd voogehouden.
Zembla heeft mij trouwens geinterviewd. Heel vals hebben ze niet verteld dat de titel van de uitzending Etikettengekte was anders had ik meteen de hoorn erop gegooid. Maar nee ik heb een serieus gesprek met de redacteur gehad. Aangezien ik diagnoses gesteld door een kinderpsycholoog of kinderpsychiater doorgaans niet in twijfel trok was mijn bijdrage waarschijnlijk niet interessant want aan genuanceerde beeldvorming doen ze niet bij Zembla. Liever interviewen ze zachtmoedige coaches die elke beperking zien als een talent of verontwaardigde moeders die de psyhiater voor gek verklaren en met kruidenmengsels een rustig kind beweren te hebben. Ik voorspel ook een kind dat verkeerd ingesteld is op medicatie en gestopt is want hij of zij voelde zich een zombie. Ouders die afzien van behandeling omdat hun kind zo spontaan is. Als je maar goed zoekt zul je die wel vinden. Ik denk dat Laura Batstra ook nog wel aanschuift. Mensen hebben graag een mening over diagnoses hoewel ze verder geen ervaring of kennis hebben over kinderpsyhiatrie dus het zullen wel hoge kijkcijfers worden want mensen horen dan wat ze willen horen...

Ik krijg een mail binnen van een moeder die met haar handen in het haar zit. Er zijn al geruime tijd zorgen over haar kind. Er kwamen signalen vanuit school die ze eerst genegeerd heeft. Er is extra hulp ingezet. Maar haar kind had het heel moeilijk op school. Geen uitnodigingen voor verjaardagspartijtjes, opstootjes in de pauze. Achterlopen op school. Thuis kwamen alle frustraties eruit. Het kind liep de hele dag op de tenen en wilde het zo graag goed doen. Steeds de kous op de kop. Als moeder op de voetbaltraining kwam kijken zag ze hoe snel hij afgeleid was, dat hij de opdrachtjes niet meteen oppikte en vaak maar wat deed. Ze dacht wel aan een diagnose ADHD maar vond dat ook moeilijk. Was het nou wel nodig er een etiket op te plakken? Ze hoorde in haar omgeving verwijten over strenger aanpakken, steviger opvoeden, je moet ook wel eens nee zeggen. Tegenwoordig heeft iedereen ADHD vroeger had je dat toch ook niet?
Mede op aandringen van school heeft ze haar kind toch laten testen en de uitkomst was niet verrassend: adhd. Ze moet nadenken over medicatie. Ze krijgt voorlichting en ze gaat een oudercursus volgen.  Maar ze vindt de rust niet. Want al tijdens het diagnosetraject was het commentaar niet van de lucht. Na de diagnose zei zelfs iemand: denk je dat hij daar beter van wordt dit draagt hij zijn levenlang mee! En: heb je nou je zin?
Deze moeder wil gewoon hulp en begeleiding voor haar kind. Pas toen het echt helemaal niet goed ging met haar zoon heeft ze hulp gevraagd. Ze wil leren hoe ze hem kan helpen. Soms spookt het door haar hoofd; had ik nou maar nooit...

Ik heb haar teruggeschreven dat dit het beste is wat ze had kunnen doen. Het gaat om het welzijn van haar zoon. Ik ben bang dat uitzendingen zoals Zembla mensen ervan laat weerhouden hulp te zoeken voor hun kind. Onbehandelde ADHD kan ernstige gevolgen hebben voor later. Dat zijn dingen die je de strijders tegen vermeende overdiagnostiek nooit hoort zeggen. Ik ben pas toen ik 42 was gediagnosticeerd met autisme en ik ben er van overtuigd dat ik met hulp en begeleiding een ander leven had gehad. Veel opleidingen niet afgemaakt, veel verschillende werkgevers en arbeidsconflicten, en dan de stemmingswisselingen en verkeerde vrienden.

blog Robert Vermeiren Artsennet 'goede'artsenportaal

Mooi duidelijk blog van Robert Vermeiren op Artsennet over het 'goede' artsenportaal.http://www.artsennet.nl/opinie/artsen-blogs/Robert-Vermeiren/Blogbericht-Robert-Vermeiren/128131/Het-goede-artsen-portaal.htm?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter Hoe kan kwaliteit van artsen, psychiaters en psychologen gemeten worden? Is dat mogelijk? Aan wat voor voorwaarden moet iemand voldoen en is dat niet voor iedereen anders al naar gelang de belangen (sector, instelling, verzekeraars, patienten).
Onze oudste is geboren met een klompvoetje. Wij hadden het 'geluk' in de buurt van het OLVG te wonen waar een wat oudere professor opereerde, dokter van der Eijcken. De man bleek de authoriteit op het gebied van klompvoetjes te zijn. Patientjes werden gevolgd na hun operatie. Dat kan men meten. Hoeveel kinderen hebben aangepast schoeisel nodig, hoe is het verschil in beenlengte. Afgezien van het feit dat hij een ietwat merkwaardig loopje heeft bij het voetballen heeft hij nergens last van. En wij waren blij dat hij in zulke goede handen is geweest. Mazzel.

Maar hoe anders is dat als je het over een huisarts hebt. Onze huisarts is terughoudend in het voorschrijven van medicatie. En ze vraagt altijd veel. Ik vind haar erg goed. Maar een ander is minder  tevreden, die wil het liefst geen gedoe en vooral een recept.

Over instellingen hoor je van ouders zeer wisselende verhalen. Is hun kind goed gediagnosticeerd en behandeld en was de begeleiding aardig? Een ander had er andere verwachtingen van. Kunnen ouders met vragen terecht? Kan een psychiater goed uitleggen en kunnen ouders zich vinden in diagnose en behandeling? Of lig je steeds overhoop met de beste man? En als dat laatste zo is is het dan daarmee een slechte psychiater? De een zegt ga daar maar naar toe, daar zijn we zo goed geholpen. Terwijl jij denkt moet het nou zo en kan dat niet anders.
Ik vind het erg belangrijk dat er goed naar mijn kind en ons geluisterd wordt. Dat we allemaal op een lijn zitten en beiden kunnen aangeven waaraan we willen werken. Maar een andere ouder heeft wellicht heel andere criteria die hij of zij belangrijk vind. En dan is het soms ook nog persoonlijk.

Soms ook is van alles geprobeerd in allerlei soorten behandelingen maar blijft je kind ergens moeite mee houden door een samenspel van stoornis en karakter. Maar is het dan mislukt of ligt het aan de behandelaar. De een vindt van wel de ander ziet dat anders. Het blijft heel lastig en ik weet niet of het lukt hier ooit een goede standaard voor te vinden.

blog Geertje Paay Ouderliefde

Mooi blog voor de broodnodige nuancering! http://geertjepaaij.weebly.com/blogtwitter.html

psychiatrische diagnostiek Volkskrant

Onderstaand stuk had ik graag geplaatst willen hebben in de Volkskrant maar ook dit verhaal vanuit de ouder is geweigerd. Met dit stuk is gereageerd op een opiniestuk wat de Volkskrant wel plaatst, waarin laatdunkend en kwetsend over diagnoses is geschreven. Een mens mag gewoon mislukken, ook zonder etiket was de strekking....

Er zijn heel veel misverstanden over psychische problemen bij kinderen. Die kunnen om privacyredenen bijna niet weerlegd worden door ouders, en jeugdpsychiaters worden onterecht met wantrouwen aangekeken. Ik maak hier als ervaren ouder een uitzondering.

Om te beginnen is er de klacht dat er in het onderwijs te veel rugzakjes zijn. Daarbij wordt de suggestie gewekt dat bijvoorbeeld een op de vijf leerlingen er een heeft. Het is echter zo dat een op de vijf leerlingen extra hulp krijgt, meestal niet in de vorm van een rugzakje. Het kan gaan om kinderen van gescheiden ouders, kinderen met leerstoornissen, of kinderen die anderszins niet goed in hun vel zitten. Slechts een paar van hen heeft een rugzakje. Een aantal jaren geleden had 1,6% van de leerlingen in het voortgezet onderwijs er een. Dat rugzakje komt er pas als in feite plaatsing in het speciaal onderwijs nodig is, en het kind zonder hulp niet meer naar school kan. In de loop der jaren zijn de eisen steeds verder aangescherpt.

Het volgende is de vraag waar zo’n rugzakje eigenlijk uit bestaat. Dat is een uur per week professionele onderwijshulp, en wat extra geld voor onderwijs. Daar kan bijvoorbeeld een klassenassistente van worden betaald. Niet voor 30, maar hooguit twee uur per week. Mensen verwarren het met verhalen over het PGB. Dat wordt vaak ingezet in de thuissituatie. Als je als ouder 80 uur zeer intensieve zorg aan je kind besteedt krijg je bijvoorbeeld door allerlei rekensommen 5 uur hulp per week voor je kind. Sommige ouders besteedden dat geld op school. Maar dat was niet voldoende om 30 uur per week 1-op-1 begeleiding in de klas te betalen. Een aantal rijke ouders heeft dat wel verkozen – en grotendeels zelf betaald - als hun kind in aanmerking kwam voor speciaal onderwijs. 

Dat is iets heel anders dan het ‘rugzakje’, dat na behandeling door de Eerste Kamer waarschijnlijk definitief vervangen wordt door een andere constructie van begeleiding. Erg spannend is het of ouders dan nog iets mogen inbrengen over de begeleiding voor hun kind, en zelf een school kunnen kiezen. Dat wilde Rutte-I niet. Het valt niet op als een kind een ‘rugzakje’ heeft. Hooguit is er af en toe een extra gesprek met een mentor of begeleider, maar iedere leerling heeft een mentor. Op het diploma komt er geen melding: ‘behaald met behulp van het rugzakje’, dus zielig is het niet. Bovendien helpt het rugzakje doorgaans bij sociaal-emotionele problemen, en niet bij het leren. Wie alleen dyslectisch is of alleen ADHD heeft krijgt er bovendien geen.

ADHD is niet ‘gewoon wat druk gedrag’ maar het gaat hier om gedrag dat constant commentaar van zelfs de meest tolerante omgeving oproept. Het kind heeft heel veel training nodig om met de storm in de hersenen om te gaan. Het is absoluut ongepast om te stellen dat kinderen het als excuus gebruiken. Hulpverleners en ouders proberen het kind te leren om met de klachten om te gaan. Als er geen extra hulp is krijgt het kind een absolute hekel aan zichzelf. Dit kan uitmonden in zelfbeschadiging of van ellende op den duur steeds ruzie uitlokken met leeftijdsgenoten en volwassenen. Gewoon ‘omdat ik het toch nooit goed kan doen en iedereen mij een verschrikkelijke rotvent vindt’. Duidelijk zal zijn dat hulp nodig is en de gedachte ‘ik heb ADHD’ het ego veel minder schaadt.

Dan is er autisme. Verzucht wordt dat je tegenwoordig alleen een diagnose autisme krijgt als je ‘wat verlegen bent’. Niets is minder waar. Er moeten dusdanige dwangrituelen of uit de hand gelopen hobby’s bij komen dat het kind bijna niet meer aan dagelijkse dingen toe komt. Daarnaast zijn er problemen in de communicatie. Vraag je het intelligente kind met autisme ‘kun je het zout doorgeven’, dan zegt hij misschien ‘ja’ en geeft niets. Doorlopende woede van de omgeving kan het gevolg zijn als niemand van het autisme op de hoogte is. Bovendien hebben mensen met autisme last van extreme gevoeligheid voor zintuiglijke prikkels. Andere mensen verdragen een ruimte met veel mensen, het kind met autisme voelt zich alsof het hoofd uit elkaar barst. Een aanraking die een ander niet opmerkt, kan als een stroomstoot voelen.  Natuurlijk hoeven kinderen geen etiket, er moet hulp zijn. Maar ouders en leraren moeten wel weten wat er aan de hand is, anders kunnen ze op geen enkele manier contact leggen met het kind en hij of zij groeit dan op in een isolement.

‘Lichte’ vormen van autisme zijn ook zeer zwaar, het heet alleen ‘licht’ omdat klassiek autisme een zo veel ernstiger beeld geeft. Alle problemen die ik hier noem komen ook voor bij PDDNOS, alleen ontbreekt dan vaak een symptoom. Je probleem krijgt namelijk alleen een bestaande naam als je niet meer kunt functioneren in de thuissituatie, in de maatschappij en op school of op het werk.

Protesteer tegen einde ZZP 1-2-3

Ben je ook tegen de extramuralisering van ZZP 1-2-3 waardoor woonvoorzieningen voor mensen met psychiatrische stoornissen en/of geestelijke handicap hun deuren moeten sluiten kom dan 22 augustus ook naar Lelystad www.kwintes.nl/nieuws/2012/07/18/twitterlunch_soep_met_ballen

column Malou van Hintum Welingelichte Kringen Niet Normaal Wel Speciaal

Er is een grijs gebied tussen gek en gezond. Een stoornis heeft naast nadelen ook voordelen, of omgekeerd, dat hangt van de persoon af. Mooie column. Ik ga binnenkort haar boek kopen Doe eens normaal. www.welingelichtekringen.nl/22570-malou-van-hintum-er-is-een-grijs-gebied-tussen-gek-en-gezond.html

hoogleraren kjp aan het woord

Er is een duidelijk onderscheid te maken tussen opvoedproblemen en psychiatrische stoornissen. Onterecht wordt verweten dat er zomaar etiketjes geplakt worden. En stoornissen als ADHD en PDD-NOS worden gebagatelliseerd. klik hier en lees wat hoogleraren kinderpsychiatrie hiervan vinden zoal Minderaa, Buitelaar, v.d. Gaag en Vermeire

oproep Geertje Paaij

Ik benader jou, wetende dat je je verbindt aan sociaal-maatschappelijke thema’s met de vraag of je je wilt verbinden aan ‘VOLG DE BLAUWE LIJN, voetstappen van de liefde’. Mijn boek dat gaat over de grenzen van ouderliefde. De eerste tien bladzijden zijn te lezen op www.tenpages.com
Ik heb via TenPages tot 30 januari 2012 de tijd om minstens honderd aandeelhouders over de streep te trekken die minimaal één aandeel kopen van vijf euro. De teller moet op 30 januari 2012 staan op 2.000 verkochte aandelen, dan wordt mijn boek gegarandeerd uitgegeven én delen aandeelhouders in de winst.
Lukt het mij niet, dan krijg iedereen zijn inleg minus 20% teruggestort van TenPages. Tot nu toe heb ik 68 aandeelhouders en 335 verkochte aandelen.
Op mijn website www.geertjepaaij.weebly.com vind je veel informatie en een boektrailer. Een filmpje van één minuut met indringende boekfragmenten.
In dagbladen zoals de Volkskrant verschijnen regelmatig gekscherende artikelen dat het normaal is dat ouders op het schoolplein aan elkaar vragen 'En wat voor psychische aandoening heeft jouw kind? Krijgt hij daar ook een rugzakje voor?' Giovanni Wouters, politicoloog, steekt in Opinie&Debat van 13 augustus 2011 hiermee de draak. Zijn dochter lijdt aan het DNK-syndroom, ofwel zij is een Dood Normaal Kind en daarmee een uitzondering.
Onze minister van Volksgezondheid, Edith Schippers, maakt het nog bonter. Zij vindt dat psychische problemen vooral in eigen kring uitgevogeld moeten worden.
Er zijn nog steeds veel ouders die hun stem niet verheffen en zich schamen. Als de dood dat hun (volwassen) zoon of dochter met schizofrenie met de vinger wordt nagewezen als de zoveelste 'schizofrene mafkees'. Het afschuwelijk drama in Alphen aan de Rijn draagt aan deze beeldvorming bij.
Ouders met een ADHD-kind moeten niet zeuren. Volgens de staatssecretaris van Volksgezondheid moeten ouders genoegen nemen met een zesje op het rapport. De etikettenrage moet verdwijnen, aldus haar opvatting in de Volkskrant van 9 november 2011.

'VOLG DE BLAUWE LIJN' wil een handreiking zijn naar ouders die zich vaak zo verdomd alleen voelen. Laat Nederland weer het land worden van solidariteit, compassie, tolerantie en medemenselijkheid.
Steun je mij als aandeelhouder én ambassadeur? Ik hoop dat ik op je mag rekenen. Niet iedereen is gezegend met een goed stel werkende hersenen. Wat zou jij dan doen als het jouw zoon of dochter betreft? Ik hoop dit vraagstuk hoog op de agenda te krijgen. Als het aan mij ligt, schuif ik na publicatie aan bij de tafel van DWDD (De Wereld Draait Door).
Hartelijke groet,

Geertje Paaij,
(moeder van een 26-jarige dochter, lijdend aan schizofrenie en ADD en van een 24-jarige dochter met de persoonlijkheidsstoornis NAO en ADHD).

Volg de blauwe lijn Geertje Paay

Graag jullie aandacht voor het volgende blog klik hier van Geertje Paay. Velen kennen Geertje van Twitter en/of Ypsilon. Geertje is hiernaast ook schrijfster van het boek Volg de blauwe lijn wat gaat over grenzeloze ouderliefde van een kind met een psychiatrische stoornis. Bekijk de trailer of nog beter: wordt aandeelhouder. Lees alles over de voorwaarden van deze bijzonder actie op haar blog. En help het boek in de boekwinkels te krijgen! Er is nog veel te weinig aandacht voor het leed achter de schermen van familie waarvan een kind in de psychiatrie zit. We hebben Geertje ook gevraagd te spreken op het protest dag van de verontwaardiging Dam Amsterdam 20 nov. Wat zijn de gevolgen van de bezuinigingen voor deze groep?

blog Geertje Paay

Beeldvorming...beeldvorming over psychiatrische patienten. Lees deze mooie column van Geertje Paay en vooral zend door opdat zoveel mogelijk mensen het lezenklik hier

landelijke dag psychische gezondheid

Op 29 oktober wordt weer de jaarlijks dag van de psychische gezondheid gehouden. Overal in het land worden activiteiten georganiseerd. De dag zal dit jaar speciaal aandacht besteden aan familieleden van mensen met een psychiatrische stoornisklik hier

Clienten Informatiepunt Amsterdam autisme en psychiatrie

Nieuws




Thema-bijeenkomst Autisme


Op dinsdag 1 november organiseert het Cliënten Informatiepunt i.s.m. Arkin een thema-bijeenkomst over autisme.

De bijeenkomst wordt gehouden in het Trefpunt van het DAC Linnaeushof, aanvang 19.30 uur, en is bedoeld voor iedereen die in dit onderwerp is geïnteresseerd, vragen heeft of er samen met anderen en deskundigen over wil praten.

Sprekers zijn Jos Mensink, specialist autisme, en Etie Nieberg, ervaringsdeskundige. Na de inleidingen is er gelegenheid tot het stellen van vragen.

Aanmelding vooraf is niet nodig. Koffie, thee en koekjes zijn gratis.
Voor meer informatie kunt u bellen naar het Cliënten Informatiepunt, 020-468.56.47.


- Voor een persoonlijk adviesgesprek kunnen familie en bekenden op
werkdagen contact met ons opnemen. Dit gesprek is gratis en vindt binnen
2 weken plaats. Mensen kunnen hun verhaal doen, krijgen informatie en
tips en we kijken samen welke ondersteuning bij de persoon past.

- De cursus carrousel 'Psychische problemen in de familie' gaat weer
van start op 14 september 2011. De bijeenkomsten vinden plaats op
woensdag 19.00 - 21.00 uur in de oneven weken tot en met 21 december
2011. De bijeenkomsten zijn gratis, aanmelding is niet nodig.

Voor informatie over de cursussen en gespreksgroepen, folders en aanmelden, zie http://www.puntp.nl/preventie/familie.
Of neem contact op met PuntP preventie T 020 5901330 of E cursus@puntp.nl

Psychiatrie Cafe Amsterdam



Informatie, discussie en ontmoeting voor (ex-) clienten, betrokkenen en andere belangstellenden. Elke laatste vrijdag van de maand.
Van 17.00-19.30 uur is de foyer van het buurthuis op de derde etage open.
Het Psychiatriecafe zit op een nieuwe locatie, dicht bij de Nieuwmarkt: Buurthuis de Boomsspijker, Rechtboomssloot 52 in Amsterdam.
Toegang vrij, koffie en thee gratis.


Psychiatriecafe Amsterdam Noord:
Locatie: buurthuis Ons Huis, Papaverhoek 1.
Klik hier voor meer informatie.


Psychiatrie Cafe IJburg:
Locatie: WOLC De Stek, William Barlowstraat 1.
Elke eerste vrijdag van de maand geopend.
Voor meer informatie: Elsa van der Kooy, 06-29402039 of elsa.vander.kooy@mentrum.nl

boek over onvoorwaardelijke liefde voor je kind met psychische problemen

Op 10 oktober 2011, is het World Mental Health Day. Een internationale dag die in het teken staat van mensen die het minder goed hebben getroffen in hun leven. Zij worstelen met geestelijke gezondheidsproblemen.

Onze minister van Volksgezondheid, Edith Schippers, vindt dat zij psychische problemen vooral in hun eigen kring moeten uitvogelen.

Dat is leuk bedacht, maar ver bezijden de werkelijkheid.


Ook verschijnen er gekscherende berichten in dagbladen zoals de Volkskrant dat het normaal is dat ouders op het schoolplein aan elkaar vragen ‘En wat voor psychische aandoening heeft jouw kind? Krijgt hij daar ook een rugzakje voor?’
Giovanni Wouters, politicoloog, steekt in &Opinie&Debat van 13 augustus 2011 hiermee de draak. Zijn dochter lijdt aan het DNK-syndroom, ofwel zij is een Dood Normaal Kind en daarmee een uitzondering.



Lees de eerste tien bladzijden van ‘VOLG DE BLAUWE LIJN, voetstappen van de liefde’ via http://www.tenpages.com/manuscript/volg_de_blauwe_lijn klik hier Een verhaal dat gaat over ouderliefde.
Bestaat onvoorwaardelijke ouderliefde als jouw kind je verkettert en een psychiatrisch ziektebeeld blijkt te hebben?

Tot hoever ga je? Heb je nog een eigen leven?



Geloof in de zeggingskracht van ‘Volg de blauwe lijn’ en investeer een aandeel van vijf euro.
Lees in de bijgaande flyer alles over de spelregels. Ik hoop dat je mijn ambassadeur wilt worden zodat dit verhaal op ieders lippen gaat branden.

Een verhaal dat het verdient om uitgegeven te worden.



Natuurlijk krijg je, als mijn aandeelhouder en ambassadeur, een uitnodiging voor mijn boekpresentatie.

Ik reken onvoorwaardelijk op je!



--------------------------------------------------------------------------------

VOLG DE BLAUWE LIJN’ gaat over de grenzen van ouderliefde.
Blijft je liefde voor je zoon of dochter onvoorwaardelijk als je nog maar een schim van jezelf bent? Ga je door of zijn er grenzen aan ouderliefde?De coveromslag symboliseert de verscheurde emoties van een moeder in diepe rouw over haar dochter die schizofrenie als levensgezel heeft en haar intense liefde die het nooit kan winnen van het monsterverbond dat haar dochter met hem heeft gesloten. Gearmd lopen ze over de blauwe lijn, op weg naar de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. ‘Voetstappen van de liefde,’ doorbreekt haar dochter de stilte.Met scheefgehouden gezicht luistert ze naar stemmen. ‘Volgens mij vinden ze je aardig.’

Zorg dat ‘VOLG DE BLAUWE LIJN’ op ieders lippen gaat branden.Word aandeelhouder. Volg me op Twitter. Wordt #volgdeblauwelijn een trending topic? Hartelijke groet,Geertje Paaijwww.geertjepaaij.weebly.com



Met vriendelijke groet,

Geertje Paaij,
schrijfster 'Volg de blauwe lijn, voetstappen van de liefde'
E: g.j.paaij@quicknet.nl
M: 06 - 405 235 31
W: www.geertjepaaij.weebly.com
Twitter: GeertjePaaij

Naasten van mensen met psychische klachten

Lees in onze krant het verhaal van Tineke, haar man heeft terugkerende depressies. Of lees het verhaal van Bob, hij schreef een boek over zijn ervaringen met zijn vrouw die manisch depressief is. Steffi vertelt over haar moeder die psychische problemen heeft en Bart vertelt over zijn ervaringen met zijn dochter die een eetstoornis heeft.

Via deze linkkomt je op de site van psychische gezondheid waar je de campagnekrant 'Hoe gaat het eigenlijk met u?'kunt bestellen of downloaden.

10 oktober is de dag van de psychische gezondheid. Ook daar vind je meer informatie over op de site. De dag zal in het teken staan van de omgeving van psychiatrische patienten. Plus een link naar het onderzoek familieleden in de GGZ, waarvan de resultaten op 10 oktober worden gepresenteerd. Er is een overzicht van alle activiteiten die worden georganiseerd in het kader van de dag (10-10)

boos bozer boost

Boosheid als individueel en maatschappelijk verschijnsel. Waar komt dat vandaan? Abnormaal agressief gedrag heeft psychiatrische, fysiologische en culturele oorzaken. Via de opvoeding meot het mogelijk zijn dit gedrag in positieve banen te leiden. De lezingen zijn ook nog on-line te volgen.
21 september het kinderpsychiatrisch perspectief prof. dr. Walter Matthys (psychiatrie UU en UMC)
28 september Welke kinderen worden agressief en waarom prof. dr. Bram Orobio de Castro (ontwikkelingspsychologie UU)
2 november Boosheid een positief pedagogische aanpak prof. dr. Micha de Winter (pedagogiek UU)

De lezingen zijn toegankelijk te volgen zonder voorkennis. Gratis en reservering vooraf is niet nodig. Voor meer informatie www.sg.uu.nl

Universiteit Utrecht organiseert overigens ook een cursus psychologie voor iedereen(www.uu.nl)

bron: Balans

DSM V debat reactie NVVP

Bron: www.nvvp.net / nieuws/verenigingsnieuws

In de Volkskrant is een discussie gestart over de nieuwe DSM. Dat in deze discussie inmiddels verschillende ongenuanceerde, ongefundeerde, generaliserende en zelfs foutieve berichten de boventoon voeren, vindt de beroepsvereniging van Psychiaters zeer verontrustend. "Het mag niet zo zijn dat dit debat de deur opent naar een breed gedragen opvatting dat psychiatrische ziekten geen ziekten zijn, en dat daarmee onacceptabele bezuinigingen in de GGZ zullen worden gerechtvaardigd" aldus de vereniging NVVP.
De DSM is een wetenschappelijk onderbouwd classificatiesysteem en geen diagnosehandboek om patienten labels op te plakken.
Er wordt gewezen op de rol van de snelle en stressvolle maatschappij en de wetenschappelijke vooruitgang van de psychiatrie.
Psychiaters kunnen door een diagnose de betreffende patient en zijn omgeving veel beter helpen volgens de daarvoor opgestelde behandelrichtlijnen. Medicalisering gebeurt vooral door psychologen en huisartsen en in veel mindere mate door psychiaters.
Sommige uitlatingen in het debat zijn zeer kwetsend en beledigend voor psychiatrische patienten. Bovendien zijn deze foutieve opvattingen een flinke steun in de rug van het onacceptabele bezuinigingsbeleid van minister Schippers, en openen zij in deze zware bezuinigingstijden de deur om de hele psychiatrie te ondermijnen!

site psychische gezondheid

Een aanrader is de site van psychische gezondheid www.psychischegezondheid.nl
Voor wie het gemist heeft kan hier de documentaire Drona & ik nog eens terugzien (uitgezonden zaterdag 20 en zondag 21 augustus). Ook kun je de DVD bestellen. In de documentaire zien we autisme door de ogen van een broertje.

Ook is er een enquete Meld je zorg
Je naaste of familielid is opgenomen of wordt ambulant begeleid in een GGZ-instelling. In de somatische zorg wordt familie automatisch betrokken bij de behandeling van een dierbare betrokken. Maar in de GGZ ligt dat (nog steeds) anders. Krijg je bijv. voldoende informatie? Wordt er prijs gesteld op jouw kennis en ervaring met de persoon die is opgenomen? In hoeverre worden naasten serieus genomen? Het Fonds Psychische Gezondheid en Meld je zorg willen dat graag weten om de zorg te kunnen verbeteren. De resultaten van deze enquete worden bekend gemaakt op 10 Oktober a.s. op de Landelijke Dag van het Fonds Psychische Gezondheid met als thema naasten van mensen met psychische problemen. Hou deze site in de gaten voor meer informatie over deze dag. Als er meer nieuws volgt houden we jullie via dit blog uiteraard op de hoogte!

Zomerschrijfwedstrijd van Psy!

Zeg NEE tegen de bezuinigingen binnen de GGZ!Doe mee met de zomerschrijfwedstrijd en overtuig de minister en de lezers van Psy.
Gebruik je beste argumenten en schuw de voorbeelden en emoties niet!

Stuur je brief naar redactie@psy.nl met de vermelding ‘schrijfwedstrijd’.
De brieven worden doorgestuurd aan de minister en de beste inzendingen worden deze zomer wekelijks geplaatst op www.psy.nl
De allerbeste brieven worden ook in het septembernummer van Psy geplaatst.
De winnaar ontvangt een cadeaubon van honderd euro. Meedoen aan de schrijfwedstrijd kan tot en met vrijdag 12 augustus 2011.